ตอนที่ 3หน้าตาดี มีรถขับ ฐานะดี สาวๆ กรี๊ด พ่อเป็อธิการบดี
วันนี้ณภัทรเห็นลุคใหม่ของเขาใจจริงเขาชอบแบบเดิมมากกว่า สำหรับเขามันน่ารักที่สุดแล้ว แต่คงเป็เพื่อนๆเขาพาเขาไปแปลงโฉมซึ่งการแปลงโฉมครั้งนี้คงมีสาเหตุมาจากการที่เขาร้องไห้อย่างหนักเมื่อวันก่อนแน่นอนณภัทรรู้สึกเป็ห่วงอีกฝ่ายอย่างบอกไม่ถูก อาจเพราะเห็นเขาก็เหมือนเห็นตัวเองในอดีตโผล่ขึ้นมาในความทรงจำสีจางอีกครั้ง หรืออาจเพราะเขาชอบไปแอบดูกิจกรรมของอีกฝ่ายในสวนหลังอาคารเรียน จนรู้สึกผูกพันกับเขาทั้งที่ไม่เคยได้คุยกัน ณภัทรก็ไม่แน่ใจนักว่าสาเหตุมาจากอะไรกันแน่
ณภัทรรู้สาเหตุที่เขาร้องไห้อย่างหนักวันนั้นโดยให้อรอุมาไปแอบสืบเพราะอรอุมาเป็แฟนกับชนะพลเพื่อนของพฤกษา ตอนได้ฟังเื่ราวที่สามสาวหลอกลวงพฤกษาโดยวางเงินเดิมพันเขาจำได้ว่าตอนได้ฟังรู้สึกโกรธไม่น้อย สองมือกำหมัดแน่นและสาเหตุที่เขาเลือกพฤกษ์เป็เหยื่อในการเล่นเกมของพวกเธอทั้งสามคือ พวกเธอนั่งหาเหยื่อในโรงอาหาร เพราะทั้งสามคนเรียนกันคนละคณะวิชา แต่เป็เพื่อนสนิทกันั้แ่มัธยมปลายเลยนัดเจอกันตอนเที่ยงในโรงอาหารเป็ประจำ และกานดาเป็คนเสนอให้เลือกพฤกษ์เพราะเรียนห้องเดียวกับเธอและดูเอ๋อที่สุด
หลังจากวันนั้นณภัทรได้เริ่มแผนแก้แค้นแทนอีกฝ่ายโดยการเริ่มจีบกานดาเมษาและลลิษา เขาจีบพวกเธอทั้งสามคนพร้อมกัน พวกเธอกรี๊ดกร๊าดดูดีใจที่ได้หนุ่มฮอตอย่างเขาเป็แฟน พวกเธอพาเขาไปอวดกับเพื่อนทุกคนเพื่อโชว์ตัว ซึ่งเอาจริงๆ เขารู้สึกแย่กับพวกเธอมาก เขาไม่ใช่ของโชว์แต่ทำไมผู้หญิงทุกคนถึงชอบพาเขาไปโชว์ตัวกับเพื่อนๆแต่ถึงจะไม่พอใจอย่างไรเขาก็ต้องอดทนเพื่อตอบแทนสิ่งที่พวกเธอทำกับพฤกษา ณภัทรตั้งใจว่าจะทำให้หญิงสาวทั้งสามเจ็บกว่านั้นหลายเท่าตัว เขาวางแผนทำให้หญิงสาวแต่ละคนจับได้ว่าเขาคบกับเพื่อนของเธอด้วย ทั้งสามจึงไม่ยอมและไปอาละวาดตบตีกันเพราะหาว่าอีกฝ่ายแย่งแฟนของพวกเธอ พวกเธอประกาศก้องให้ณภัทรเลือกคนใดคนหนึ่ง จะคบทั้งสามคนไม่ได้ สายตาคมจ้องมองหญิงสาวรูปร่างอรชรทั้งสามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า มุมปากยกยิ้มสายตาฉายแววโกรธเคืองแต่เพียงครู่เดียวก็กลับกลายเป็ปกติ ทั้งสามสาวเดาไม่ออกว่าเขาคิดอย่างไรกันแน่ จึงได้แต่ยืนลุ้นอย่างใจระลึกว่าหนุ่มฮอตจะเลือกใคร จนในที่สุดปากหยักก็เอื้อนเอ่ยออกมาแต่ทำให้ทั้งสามสาวมองหน้ากันอย่างทำอะไรไม่ถูก
“พี่ชอบทั้งสามคน และไม่สามารถเลือกได้ แต่จะให้ชอบใครมากกว่าก็ขอดูก่อนละกันว่าในสามคนนี้จะเป็ใครและใครที่ดีกับพี่ที่สุด” หลังได้ยินทั้งสามคนก็มองหน้ากันอย่างอาฆาตอีกฝ่าย พวกเธอเริ่มทะเลาะกันเอง เริ่มระแวงกันเองและสุดท้าย เพียงไม่กี่วัน แกงค์สามสาวซุปเปอร์เกิล์ลก็แตกด้วยฝีมือณภัทร เขาถอนตัวออกมาโดยบอกกับพวกเธอว่าเขาไม่ชอบผู้หญิงที่ตบตีแย่งผู้ชายกัน สุดท้ายพวกเธอก็ร้องไห้ฟูมฟาย แต่จะกลับไปเป็เพื่อนกันอีกไหม อันนี้ณภัทรก็ไม่แน่ใจ แต่แยกกันได้ก็ดีรวมตัวกันเมื่อไหร่ทำคนอื่นเดือดร้อนทุกที การจีบพวกเธอและทิ้งก็เพื่อว่าสักวันพวกเธอจะได้คิดถึงใจของพฤกษ์บ้างว่าสิ่งที่พวกเธอทำมันเลวร้ายแค่ไหนหากคนๆ นั้นเป็คนจิตอ่อนหรือคิดน้อย นั่นอาจมีข่าวร้ายเกิดขึ้นกับเหยื่อของพวกเธอก็ได้ การเล่นกับความรู้สึกคนอื่นมันไม่ใช่เื่สนุก เขาจึงเพียงอยากสั่งสอนให้พวกเธอรู้สึก แต่จริงๆ ในใจเขาก็ถามตัวเองเสมอว่า ทำไมถึงโกรธแค้นแทนพฤกษา แต่อย่างที่บอกพวกเธอทำแบบนี้ไม่มันไม่ถูกต้อง หรืออีกมุมก็คือเมื่อก่อนเขาเองก็เป็คนแบบพฤกษาเลยเข้าใจเื่การกลั่นแกล้งแบบนี้
วันนี้อรอุมาฝากของไปให้ชนะพลแฟนของเธอ เพราะเขาต้องผ่านอาคารเรียนนี้ดังนั้น เขาจึงเห็นเหตุการณ์ที่ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังขอไอดีไลน์พฤกษาและท่าทางหนุ่มน้อยจะไม่อยากให้แต่ไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร เขาจึงเดินเข้าไปช่วย
“ไม่รู้ก็ดีแล้ว” พฤกษาบอกอีกฝ่ายเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปนาน
“ว่าไง ตกลงจะลองถ่ายไหม พี่ถ่ายด้วยก็ได้ ถ่ายเป็เพื่อนกัน”หลังจากณภัทรเผลอคิดเื่ราวเก่าๆไปนานสติกลับมาอีกครั้งหลังได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายและตัดสินใจจะถ่ายเป็เพื่อนพฤกษาเพื่อให้เขามีความกล้ามากขึ้น
“อุ๊ย ดีมากเลยค่ะได้หนุ่มหล่อสองคนในภาพเดียวแถมเป็หนุ่มฮอตอย่างน้องภัทรที่นานๆ จะยอมให้พี่ถ่ายสักที ดีต่อใจมากๆ ยืนชิดกันนิดหนึ่งนะคะ” ออลลี่ดี้ด้าอย่างถูกอกถูกใจที่ได้ถ่ายรูปคนที่แอบปลื้มอย่างณภัทร
“ชิดอีกนิดค่ะ” แจ๊สซี่บอกต่อ พฤกษาเงยหน้ามองอีกฝ่ายก่อนจะถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเพราะไม่อยากยืนชิดมากไปกว่านี้ แต่เพียงครู่เดียวมือแกร่งก็ดึงร่างเขาแทบปลิวเข้าไปปะทะกับอกกว้างแล้วเอามือโอบกอดรอบคอพฤกษาดึงเข้าไปใกล้จนไม่มีที่ให้อากาศผ่านไปได้ ก่อนที่ออลลี่จะกดชัตเตอร์รัวๆ
“ภาพสวยมากคร่า ขอบคุณน้องทั้งสองนะคะ อย่าลืมกดติดตามเพจพี่ด้วยนร้าดีใจจังวันนี้ได้รูปน้องภัทรด้วย ปกติหวงตัวจะตาย ไม่ถ่ายรูปกับใครง่ายๆ ด้วย พวกพี่ขอแทบตายยังไม่ยอม แต่วันนี้พิเศษจริงๆได้รูปหล่อๆ ไปอัพเพจแล้ว ทีนี้ยอดไลท์ยอดแชร์กระฉูดแน่ ขอบใจน้องมากนะ” หลังพูดเสร็จสองสาวก็เดินไป อัพรูปไปหัวเราะชอบใจกันยกใหญ่ พฤกษารีบผลักคนที่กำลังโอบกอดรอบคอเขาออกเงยหน้ามองคนร่างสูงอีกครั้ง ริมฝีปากบางเม้มจนเป็เส้นตรง และตัดสินใจหันหน้าเดินไปอีกฝั่งเพื่อเตรียมขึ้นตึกเรียนแต่จมูกของพฤกษาก็ยังได้กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นชิน เขาตัดสินใจหันหน้ากลับไปแหวใส่อีกฝ่าย
“ตามมาทำไม เรียนตึกนี้เหรอ” พฤกษาถามเสียงห้วน เขาไม่ค่อยชอบคนตรงหน้าอาจเป็เพราะว่าคนคนนี้มักอยู่ในเหตุการณ์ที่ทำให้เขาดูแย่เสมอ คงเพราะเขาอายมากนั่นเอง
“ไม่ได้ตาม แค่จะเอาของที่อรฝากไปให้แชมป์แค่นั้น”
“ฝากผมก็ได้ ไม่ต้องขึ้นไปหรอก” ณภัทรยอมฝากของให้พฤกษาแต่โดยดีและเดินกลับไปเรียนคณะตัวเองเพื่อยุติการต่อล้อต่อเถียงแต่ก่อนจะหันหลังกลับก็ได้ยินเสียงเบาๆ เอ่ยมา
“เอ่อ พี่ชื่ออะไร และเรียนคณะอะไร”
“อยากรู้ประวัติพี่เหรอพี่นั่งเล่าให้ฟังเอาไหม” ณภัทรตอบกลับไปแบบกวนในที
“ไม่ต้อง ไม่ได้อยากรู้ เพียงแต่จะได้บอกแชมป์ถูกแค่นั้นแหละ”พฤกษาถอนหายใจอีกครั้งอย่างเบื่อหน่ายกับคนตรงหน้า
“พี่ชื่อภัทร เรียนคณะทันตแพทย์”
“ขอบคุณสำหรับวันนี้” พฤกษาเอ่ยเสียงเบาจนแทบกระซิบ เขารู้ว่าเื่ที่ผู้หญิงมาขอเบอร์คนคนนี้มาเพื่อช่วยเขา จะให้เขาปล่อยผ่านเลยทำเป็ไม่เป็สนใจก็ดูจะไร้มารยาทเกินไปจึงเอ่ยขอบคุณเขาเบาๆ
“ว่าอะไรนะ” ร่างสูงถามซ้ำ
“ไม่ได้ยินก็แล้วไป” พฤกษาพูดเสร็จก็วิ่งขึ้นบันไดเพื่อไปยังห้องเรียนชั้น 3 ณภัทรมองอีกฝ่ายอย่างเหลือเชื่อที่เขายอมกล่าวคำขอบคุณซึ่งณภัทรไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ เพราะดูเหมือนอีกฝ่ายจะแสดงออกชัดเจนว่ารำคาญเขาปากกระจับจึงยิ้มกว้างอย่างดีใจ
ตลอดเวลาที่ผ่านมาั้แ่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ณภัทรมักถูกมองว่าเป็คาสโนวาเ้าชู้ หลายใจ เปลี่ยนคู่ขาบ่อย แต่จริงๆไม่มีใครรู้หรอก ว่าเื่จริงคืออะไร ผู้หญิงพวกนั้นอยากคบกับเขาแค่เพราะอยากโชว์เพื่อนว่าตัวเองเจ๋งอยากให้คนอื่นอิจฉาตัวเองก็เท่านั้น ไม่มีใครรักเขาจริงๆ หรอก โปรไฟล์ของเขาที่ดูดีทำให้พวกเธอทั้งหลายหลงอยู่ในภาพพจน์พวกนั้น การที่ทุกคนมองว่า เขาเฟอร์เฟคดูดีทั้งรูปร่างหน้าตา ฐานะ แต่ก็เพราะสิ่งพวกนี้แหละที่ทำให้แต่ละคนที่เข้ามาในชีวิตเขาล้วนถูกภาพพจน์พวกนี้ดึงดูดและมองผ่านตัวตนของเขาไป ณภัทรจึงตัดสินใจมีอะไรกับสาวๆ ไปเรื่อยไม่ผูกมัดใครทั้งสิ้น หากหญิงสาวคนใดคิดจะผูกมัด เขาก็จะสลัดทิ้งทันที จะว่าเขาเลวก็ได้ เพราะถึงแม้ผู้หญิงบางคนดูเหมือนจะรักจริงแต่เขาเชื่อว่า ลึกๆ แล้วสิ่งที่ดึงดูดพวกเธอคือภาพลักษณ์ภายนอกและทรัพย์สินเงินทองของเขาทั้งนั้นส่วนที่เขาบอกว่าเห็นพฤกษ์แล้วเหมือนเห็นตัวเองเพราะว่าณภัทรเองก็เคยเป็แบบนั้นมาก่อน เป็คนที่คนอื่นเคยเรียกว่า ไอ้เอ๋อ ไอ้เฉิ่มย้อนไปเมื่อสมัยเรียนมัธยมปลาย เขาเองก็ใส่แว่นตาหนาเตอะ วันๆ หอบแต่หนังสือเรียน เพราะที่บ้านเขาจริงจังกับเื่การเรียน ในอดีตณภัทรเองก็ไม่ค่อยดูแลตัวเองเอาแต่เรียนหนังสือไม่สนใจคนอื่น ทรงผมก็เฉิ่มเชย เป็ทรงกะลาครอบ ในอดีตเขาไม่เคยสนใจเื่ของใครตั้งหน้าตั้งตาเรียนเพียงอย่างเดียว แต่ก็ไม่พ้นต้อง โดนบลูลี่ลับหลัง บางคนก็หัวเราะเยาะต่อหน้าบางคนก็เอาไปพูดลับหลัง ตอนนี้ณภัทรทำเลสิกแล้ว ไม่ต้องใส่แว่นตาหนาเตอะอีกต่อไป ดังนั้น เมื่อเขาเห็นพฤกษาจึงนึกถึงตัวเองในอดีตอีกครั้งนั่นเป็สาเหตุที่ทำให้เขาอยากปกป้องอีกฝ่าย เพียงเพราะเราไม่ชอบแต่งตัว อยากเป็ตัวของตัวเอง อยากใส่แว่นหนาๆอยากแต่งตัวตามสบาย แต่กลับไม่ได้รับอนุญาตจากสังคม เพียงเพราะเราไม่เหมือนคนอื่นณภัทรเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองเมื่อพี่สาวไม่สามารถทนเห็นน้องชายถูกบลูลี่ได้อีก จับเขาเปลี่ยนแปลงตัวเองทั้งหมดจนไม่เหลือเค้าโครงเดิมและเมื่อบุคลิกภายนอกเปลี่ยนไป มันช่างน่าแปลกใจ ผู้หญิงมากมายเข้าหา จากแต่ก่อนที่ไม่เคยมี บางครั้งถูกหัวเราะซุบซิบนินทาด้วยซ้ำ ผู้ชายหลายคนก็ชวนเขาไปเที่ยวโน่น นี่เพื่อดึงดูดสาวๆมาเข้ากลุ่ม เมื่อกลายเป็หนุ่มฮอต ใครๆ จึงได้แต่เข้าหา คนเรานี่มองคนแค่เพียงภายนอกจริงๆ
“มึงรู้จักพี่เขาด้วยเหรอ” ชนะพลถามพฤกษาหลังจากที่ยื่นถุงขนมให้อีกฝ่ายชนะพลเป็แฟนกับอรอุมาั้แ่เรียนมัธยมปลายและมาสอบเข้าที่นี่ด้วยกันแต่ต่างคณะด้วยเพราะพ่อแม่ที่บ้านของอรอุมาอยากให้ลูกสาวเป็หมอ หมออะไรก็ได้ อรอุมาเลยเลือกหมอฟันอย่างน้อยก็ไม่ต้องเห็นอะไรที่น่าหวาดเสียวมากนัก
“ไม่รู้ เพิ่งได้คุยกันครั้งเดียวนี่แหละ เขาก็ฝากของมาให้”
“งั้นจะบอกให้ พี่เขาชื่อณภัทร เรียนคณะทันตแพทย์ ปี 2 เป็หนุ่มฮอตที่สาวๆกรี๊ดทุกหัวระแหง พี่เขาเป็เดือนคณะด้วยแถมพ่วงด้วยตำแหน่งประธานสภานักศึกษาของมหาวิทยาลัยอยู่แค่ปีสองเป็ประธานสภาแล้วนะ แต่อาจเพราะพ่อเขาใหญ่ก็ได้ นี่แหละสเปคสาวๆ หน้าตาดี มีรถขับ ฐานะดี สาวๆ กรี๊ดพ่อเป็อธิการบดี พี่เค้าดังมากเลยในมหาลัย แถมเป็คาสโนวาตัวพ่อเลย แกไม่รู้จักเขาจริงๆเหรอวะ” พิชัยถามเพื่อนอย่างแปลกใจ
“ไม่รู้จักหรอก วันๆ นอกจากโดนสาวหลอก กับวาดรูป พวกแกเคยเห็นฉันสนใจอย่างอื่นเหรอ”พฤกษาพูดในขณะที่มือเรียวกำลังร่างแบบส่งอาจารย์
“เออ นั่นสิ แต่ตอนนี้เพื่อนพวกเราต้องมีสาวๆ เริ่มกรี๊ดแล้วนร้า”ธานินทร์กอดคอพฤกษาล้อเลียนอย่างสนุกสนาน พฤกษาเริ่มย้อนคิดว่าการเป็คนที่ดูแลตัวเองเพื่อให้คนอื่นชื่นชมมันทำให้ตัวเขาเองก็รู้สึกดีและภูมิใจในตัวเองบ้างเหมือนกันทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยคิดเื่พวกนี้ คิดแค่ว่า ใครจะรักเขาก็อยากให้รักที่ตัวตนของเขาเนื้อแท้ของเขา ไม่ต้องปรุงแต่งให้ดูดีก็สามารถยอมรับในความเป็เขาได้แต่สังคมที่มองคนแค่เพียงภายนอก ตัดสินคนภายใต้ความคิดของตนเอง จนถึงตอนนี้เขาคงต้องขอบคุณพวกเธอทั้งสามที่สอนให้เขารู้จักเปลี่ยนแปลงตัวเองและรู้ข้อด้อยของตัวเองหากเขาไม่พร้อมดูแลใครสักคนอย่างจริงจัง พฤกษาจะไม่ขอมีแฟนอีก ‘เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย’ เขาเองก็ยังอยากเป็คนอยู่
เช้าวันใหม่ พฤกษาเดินทางไปมหาวิทยาลัยอย่างอ้อยอิ่งเช่นเดิม ชมนกชมไม้อย่างอารมณ์ดี หลายวันมานี้พฤกษารู้สึกจิตใจเขาดีขึ้น สองเท้าเดินไปเรื่อยๆก่อนที่หูจะได้ยินเสียงเบรกรถอยู่ข้างๆ กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยลอยมาแตะจมูก พฤกษาเริ่มรู้ว่าเป็ใครโดยไม่ต้องหันไปมองข้างๆที่มีรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันหรูจอดอยู่สองเท้าก้าวเดินต่อไปโดยตั้งใจไม่หันไปมองเดินไปได้ไม่นานก็มีมือหนามาคว้าข้อมือเขาไว้
“ขึ้นรถสิ ไปด้วยกัน” ณภัทรเอ่ยชวนอีกฝ่ายจงใจบีบข้อมือให้แรงขึ้นเมื่ออีกฝ่ายพยายามสลัดมือเขาทิ้ง
“ไม่” พฤกษาสะบัดข้อมือจากมือแกร่ง เขาจะไม่ยอมไปกับคนคนนี้เด็ดขาดแต่สะบัดอย่างไรมือบางก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการนี้ได้
“มานี่” ณภัทรทั้งดึงทั้งลากร่างบางให้ตามมาขึ้นรถ
“ไม่” พฤกษาเอ่ยค้านเสียงแข็งมือก็พยายามสลัดมือแกร่งให้หลุดแต่ก็ไม่ยอมหลุม
“ทำไมดื้อนักนะ” ณภัทรเริ่มจนหนทาง เพราะอีกฝ่ายทั้งดื้อ ทั้งรั้นแค่เขาจะพาไปส่ง มันจะพยศอะไรนักหนาเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่หยุดดิ้นตอนนี้ณภัทรคิดได้วิธีเดียวที่จะทำให้อีกฝ่ายหมดฤทธิ์หมดเดช
“หากยังไม่หยุดดิ้น พี่จะจูบแล้วนะ” สิ้นเสียงณภัทร ร่างบางหยุดกึกก่อนจะแย้งเสียงดัง
“จะบ้าเหรอ เป็ผู้ชายด้วยกันจะจูบได้ยังไง” ยังไม่ทันสิ้นเสียงปากกระจับของณภัทรก็ประกบกับกลีบปากบางสีชมพูระเรื่อมือที่เคยจับอีกฝ่ายแน่นถูกปล่อยให้เป็อิสระแต่มาจับคางเชยขึ้นเพื่อรับััจากเขา พฤกษาตาโตอย่างใ เมื่อตั้งสติได้จึงรีบผลักอีกฝ่ายออก
“ทำบ้าอะไร” พฤกษาตวาดแหวใส่คนตรงหน้า สีหน้าแดงจัดเหมือนลูกตำลึงสุกเนื้อตัวสั่นเทาด้วยไม่เคยจูบกับใครมาก่อนในชีวิต และพฤกษาไม่คิดว่าจูบแรกของเขาจะถูกผู้ชายด้วยกันจูบ ร่างบางยกแขนมาเช็ดริมฝีปากตัวเองไปมาแรงเสียดสีทำให้ตอนนี้ปากบางเป็สีแดงจัดความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาอย่างบอกไม่ถูก ใ แปลกใจ ช็อค ปนเปกันจนพฤกษาทำสีหน้าไม่ถูก
“พี่ก็แสดงให้เห็นว่า ผู้ชายก็จูบกันได้ อีกอย่างก็บอกแล้วว่าให้มาด้วยกันดีดี ไม่งั้นจูบ มานี่ อย่าดื้อ หากยังดื้ออีกจะโดนอีก รู้ไหม”ณภัทรดึงมืออีกฝ่ายเข้ามาใกล้ มือแกร่งหยิบหมวกกันน็อคมาสวมให้อีกฝ่ายอย่างเบามือ ตอนนี้ณภัทรได้เห็นหน้าเขาเต็มตาจากที่เคยแอบมองอยู่ไกลๆไม่เคยมีโอกาสได้เข้าใกล้ หน้าอีกฝ่ายแดงจัดจนถึงหู ดวงตาเรียวคู่คมจับจ้องอีกฝ่ายอย่างถือวิสาสะมองพิจารณาอีกฝ่าย เขาเป็คนรูปร่างหน้าตาดีออกไปทางน่ารัก ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตน่ามองสีน้ำตาลเข้ม ผมดกดำเซ็ตขึ้นเป็เงาขนตายาวเป็แพ ยิ่งทำให้ใบหน้าเขาดูหน้าหวานมากขึ้น จมูกโด่งได้รูปรับกับริมฝีปากที่มีรอยหยักสวยผิวขาวเนียนละเอียด วันนี้พฤกษาก็ใส่ชุดนักศึกษาเหมือนเดิมมีกระเป๋าเป้สีน้ำตาลใส่หนังสือและของใช้บางส่วนมาด้วย ณภัทรชอบมองอีกฝ่ายยิ้ม เขาชอบฟันกระต่ายของพฤกษามันน่ารักดี กว่าจะให้พฤกษาขึ้นรถมอเตอร์ไซค์คันหรูได้ก็เล่นเอาณภัทรหมดเรี่ยวแรงไปเหมือนกัน
“กอดเอวด้วยเดี๋ยวจะตกเอาได้”
“ไม่ตกหรอกน่า แค่นี้” พูดไม่ทันขาดคำณภัทรก็แสร้งบิดคันเร่งทำให้ร่างบางที่นั่งข้างหลังหงายหลัง เขาจึงรีบกอดเอวร่างสูงแน่นนี่อีกฝ่ายคิดจะแกล้งกันใชไหม?
“ขับให้มันดีดีหน่อย มีใบขับขี่ไหมเนี่ย”
“รถมันแรง แต่คนแรงกว่านะไอ้น้อง”
“รถแรงมาก นี่เดินน่าจะถึงเร็วกว่าไหม” พฤกษารู้ดีว่าบิ๊กไบค์หรูคันนี้ราคาหกหลักและแน่นอนว่าความแรงนั้นไม่ต้องพูดถึง แต่ทำไมคนขับถึงได้ขับช้าเป็เต่าคลานแบบนี้เสียของชะมัด!!
“พี่กลัวน้องไม่ปลอดภัย เห็นเมื่อกี้เกือบหล่นลงไป” พฤกษาค้อนให้กับคำตอบนั้น‘ก็เขาเองไม่ใช่เหรอที่จงใจแกล้งบิดคันเร่ง’ ณภัทรจอดรถที่โรงอาหารและลากมืออีกฝ่ายลงจากรถไม่ยอมให้เดินเอง ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนีหายไปไหน
“จะจูงทำไม เดินเองได้ ไม่ใช่วัวใช่ควายนะ”
“พี่ก็ไม่ได้จูงวัวจูงควาย ฉะนั้นอย่าให้ออกแรงเยอะ จะกินอะไรจะไปซื้อให้” ณภัทรบอกอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู
“ข้าวไข่เจียว”
“กินง่ายนะเรา เลี้ยงไม่ยาก แบบนี้พี่ชอบ” ณภัทรพูดพร้อมทำตากรุ้มกริ่มแถมมือหนายังเอื้อมมาหยิกแก้มเขาเบาๆพฤกษาปัดมืออีกฝ่ายออก และเงยขึ้นมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสีหน้าบึ้งตึง ‘อะไรกันคนคนนี้ เขาชักจะเหลืออดแล้วนะ’ พฤกษาคิดอย่างหงุดหงิด มือหนายื่นข้าวไข่เจียวมาให้พฤกษาพร้อมน้ำเปล่าหนึ่งขวดตอนเช้านักศึกษาไม่มากนัก เลยได้อาหารเร็วมาก
“อ้าวสองหนุ่มนั่งด้วยกันได้ยังไงเนี่ย” อรอุมาที่มาหยุดยืนหน้าหนุ่มทั้งสองกล่าวทักทายอย่างร่าเริงพร้อมกับชนะพลที่กำลังมองเพื่อนอย่างงงว่าทำไมมาด้วยกันได้ไหนบอกว่าไม่เคยรู้จักกัน
“เสียงพี่คุ้นๆ นะครับ” พฤกษาเอ่ยถามเมื่อย้อนคิดไปถึงวันที่ลูกบอลอัดใส่หน้าเขาวันนั้นเขาคิดว่าเป็เสียงนี้แหละ เขาไม่เคยพบอรอุมาแฟนเพื่อนเขามาก่อนเพิ่งเคยเจอวันนี้วันแรก เธอช่างเป็ผู้หญิงที่หน้าตาดูน่ารัก รูปร่างบอบบางผมยาวตรงถึงกลางหลัง ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโต แต่งหน้าเพียงบางเบาทำให้ดูสวยแบบธรรมชาติ
“ก็คนที่ถามว่าเป็ยังไงบ้างไงวันที่เราโดนลูกบอลอัดเต็มหน้าโดยผู้ชายคนนี้” อรอุมาเล่าพร้อมชี้นิ้วเรียวมาที่ณภัทรพฤกษาไล่มองตามนิ้วเรียวแล้วเบิกตากว้าง ก่อนจะเอ่ยอย่างเรียกร้องเมื่อรู้แล้วว่าใครคือต้นเหตุทำให้แว่นของเขาแตก
4K
