ตอนที่ 7 ความต่างชั้นของบุตรสาวสายตรงและบุตรสาวอนุ (2)
กู้ิจูมุมปากกระตุก ไฉนเลยจะกล้ารอช้ารีบยกชายกระโปรงวิ่งออกไป พลางะโว่า “น้องหญิงสาม หยุดเถอะ รีบหยุดเร็วเข้า!”
“พวกเ้าทำอะไรกันอยู่ หยุดเดี๋ยวนี้!” เสียงตวาดด้วยความโมโหของกู้เจิ่นดังมาจากด้านนอก ทำเอากู้อวิ๋นหวงกับกู้ิจูตัวสั่นสะท้าน ทั้งสองคนสบตากันแวบหนึ่ง แล้วจึงถอยออกไปด้านข้างพร้อมกัน
เจียงเย่ว์เหยาไม่รู้ว่าคำพูดของกู้อวิ๋นหวงนั้นหมายความเช่นไร แต่ตอนนี้นางจะมีเวลามาครุ่นคิดเสียที่ไหน ได้แต่ป้องใบหน้าและศีรษะแล้วะโสมทบขึ้นว่า “คุณหนูสาม ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ใช่ลูกสาวของนายท่านจริงๆ เ้าค่ะ...”
“ใครก็ได้ มาลากลูกชั่วนี่ออกไปให้ข้าที!” กู้เจิ่นเร่งฝีเท้าก้าวเข้ามา เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเย่ว์เหยา เส้นเืที่หน้าผากก็พลันเต้นตุบ
หนิงหว่านโหรวตามหลังกู้เจิ่นเข้ามา เมื่อเห็นสถานการณ์ในเรือน ก็ใเสียจนต้องรีบไปหากู้อวิ๋นหวง พอได้เห็นรอยเืบนใบหน้านาง สีหน้าก็พลันซีดขาว รีบเร่งฝีเท้าพลางยื่นมือเข้ามาลูบในหน้านาง
“ท่านแม่ ข้าไม่เป็ไร” กู้อวิ๋นหวงเอ่ยเสียงเบา
หนิงหว่านโหรวลูบจนเืเปื้อนไปทั้งมือ แต่เมื่อเห็นใบหน้าของนางหลังทำความสะอาดยังอยู่ดี ยืนยันได้ว่านางไม่เป็ไรจริงๆ แล้ว ใจที่เต้นไม่เป็ส่ำจึงค่อยสงบลงได้
หลังแอบเหลือบมองนางแวบหนึ่ง หนิงหว่านโหรวก็หันหลังไปส่งสายตาให้ชุนหลานและซย่าเหอ ทั้งสองก้าวเข้าไป ยังไม่ทันแตะโดนตัวกู้ิจวิน ก็ถูกนางยื่นมือมาข่วนไปคนละที สีหน้าหนิงหว่านโหรวเข้มขึ้นเล็กน้อย ชิวจวี๋และตงเหมยรีบเข้าไปช่วย ทั้งสี่คนจึงดึงตัวนางออกมาจากเจียงเย่ว์เหยาได้
“พวกเ้าจะมาจับข้าทำไมกัน! บ่าวชั้นต่ำนี่กล้าตบข้า พวกเ้ารีบเข้าไปจับนางให้ข้าที ข้าจะตีนางให้ตาย!” กู้ิจวินสองมือถูกจับเอาไว้ แต่ยังคงทำหน้าตาฟึดฟัดบิดเบี้ยวอย่างไม่ยอมจำนน
กู้เจิ่นเืในอกแทบกระอักออกมาด้วยความโมโห เมื่อได้ยินเจียงเย่ว์เหยากุมศีรษะเอาแต่พูดว่านางไม่ใช่ลูกสาวของเขาไม่หยุดหย่อน ไฟโทสะที่เดือดดาลก็พลุ่งพล่านขึ้นมา จนก้าวเข้าไปตบหน้ากู้ิจวินอย่างแรง “ลูกชั่ว!”
พวกชุนหลานจึงได้ปล่อยมือของกู้ิจวินออก แล้วถอยกลับไปด้านหลังหนิงหว่านโหรว
กู้ิจวินซึ่งได้รับอิสรภาพคืนมากุมใบหน้า พลางบ้วนเืออกมา ในเืยังมีฟันสองซี่หลุดออกมาด้วย เมื่อเห็นฟันสองซี่นั้น กู้ิจวินก็พลันกรีดร้องขึ้นมา “ท่านพ่อ ท่านตบข้าหรือ ท่านตบข้าเพื่อนังบ่าวชั้นต่ำนั่นหรือ ข้ารู้แล้ว ข้ารู้แล้ว นางก็คือลูกลับๆ ที่ท่านเลี้ยงเอาไว้ข้างนอก ก่อนที่ท่านจะแต่งกับท่านแม่ก็...”
เสียงเพียะดังขึ้น กู้เจิ่นตบหน้านางไปอีกครั้งหนึ่ง เพื่อตัดบทนางพร้อมกับตวาดเสียงเข้มว่า “ใครก็ได้ มาเอาตัวเ้าลูกชั่วนี่ไปขังไว้ในหอบรรพชน ไม่มีคำสั่งจากข้าใครก็ห้ามปล่อยนางออกมาทั้งนั้น!”
“ไม่นะ นายท่านไม่นะ!”
ความโกลาหลทางด้านนี้แพร่ไปถึงเรือนเล่อโซ่ว ฮูหยินผู้เฒ่ากู้รีบเร่งมาอย่างร้อนใจภายใต้การประคองของจูซื่อและอินซื่อ
เมื่อเดินมาถึงด้านนอกประตูใหญ่ก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันจากด้านใน อินซื่อจึงผละออกจากฮูหยินผู้เฒ่ากู้แล้วรีบพุ่งเข้าไป ยังไม่ทันเห็นาแของกู้ิจวินก็รีบปกป้องนางไว้ข้างหลัง น้ำตาคลอหน่วยพลางเอ่ยปากขึ้นอย่างน่าสงสาร “นายท่าน แม้ว่าจวินเอ๋อร์จะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยตบตีบ่าวไพร่โดยไม่มีเหตุผลมาก่อน เื่นี้ท่านเองก็รู้ ท่านจะตัดสินว่าเป็ความผิดของจวินเอ๋อร์จากเพียงสิ่งที่เห็นได้อย่างไร นายท่านเ้าคะ โปรดเห็นแก่ฮั่นเอ๋อร์ คืนความบริสุทธิ์ให้จวินเอ๋อร์ด้วยเถอะเ้าค่ะ”
ตีเลยตีเลย ตีตายไปคนหนึ่งก็น้อยลงไปอีกคน
เฉินซื่อที่ตามฮูหยินผู้เฒ่ากู้มากำลังสาปแช่งด้วยความยินดีอยู่ในใจ หันไปอยากจะมองให้ชัดขึ้นอีกสักหน่อย ทว่ากลับเห็นเจียงเย่ว์เหยาที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนพื้น ก็พลันอุทานขึ้นอย่างใ แล้วจึงกระวีกระวาดเข้าไปภายในเรือน เมื่อแกะมือที่กุมใบหน้าของเจียงเย่ว์เหยาออก เห็นรอยแผลเนื้อแตกเืซิบบนใบหน้านาง ก็พลันร้องไห้ฟูมฟายขึ้นมา “เหยาเอ๋อร์ เหยาเอ๋อร์ที่น่าสงสารของข้า นายท่านนายท่าน ท่านต้องช่วยจัดการให้เหยาเอ๋อร์ของพวกเรานะเ้าคะ เหยาเอ๋อร์ของพวกเราน่ะ นางเป็...”
เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของเฉินซื่อ สีหน้าของกู้เจิ่นที่เพิ่งจะสงบลงหลังได้ยินชื่อเหยาเอ๋อร์ก็พลันตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง เขากำมือสองข้างแน่น แล้วหันไปตวาดใส่กู้อวิ๋นหวงอย่างเกรี้ยวกราดว่า “จวนอัครเสนาบดีอยู่กันอย่างสงบสุขมาโดยตลอด ั้แ่เ้ากลับมา ก็มีเื่วุ่นวายไม่เว้นแต่ละวัน! ตอนนี้มันเป็เพราะอะไรอีกเล่า พูดมาสิ!”
![ทะลุมิติมาเป็นสาวน้อยปากแซ่บ ผู้ใช้วาจานำโชคในยุค 70 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1744087062_6194598.webp)
213K
