แซนเบเกอร์ที่ถูกเย่เทียนเฉินต่อยปลิวไปหลังจากที่กล่าวคำสาบานก็หายวิ่งหายเข้าไปในความมืด มันรู้สึกได้ถึงความเก่งกาจของชายชาวตะวันออกคนนี้หากสู้ต่อไปตนเองอาจจะพลิกสถานการณ์ไม่ได้ เป็รองหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตนับว่าผู้มีตำแหน่งและอำนาจสูง แซนเบเกอร์ย่อมไม่เอาชีวิตตนเองไปล้อเล่นตอนนี้หนีก่อนจะดีที่สุด แล้วค่อยหาโอกาสแก้แค้นเย่เทียนเฉินภายหลัง
ปังปังปัง!
พวกโจรที่มาล้อมต่างยิงปืนไปยังเย่เทียนเฉินมีเกือบร้อยคน ดูแล้วรัฐบาลประเทศmอยากจะให้พวกเขาตายมิฉะนั้นคงไม่มีกำลังพลเยอะเช่นนี้
เย่เทียนเฉินกลิ้งตัวลงกับพื้นหลบลูกปืนที่กราดยิงมายังเขาพลางเก็บปืนขึ้นมากระบอกหนึ่งยิงสวนไป ไม่ทันไรก็ะเิหัวพวกโจรไปสาม
ปกติแล้วเย่เทียนเฉินในโลกก่อนไม่ใช้ปืนแม้ว่าจะมีอาวุธสังหารคุณภาพสูงที่ป้องกันไม่ได้ และจำต้องใช้อยู่บ้างแต่หากเลี่ยงได้ก็จะพยายามไม่ใช้เย่เทียนเฉินคิดว่าการใช้หมัดสังหารศัตรูทำให้เขาพอใจมากกว่ากระทั่งในโลกก่อนถ้าจำเป็ต้องใช้อาวุธ เย่เทียนเฉินก็จะชอบใช้ปปืนRPG โดยแบกRPGไว้บนไหล่ขวา ทุดครั้งที่ยิงออกไปสามารถะเิตึกใหญ่ๆได้หนึ่งหลัง
แม้จะไม่ชอบใช้อาวุธก็ไม่ใช่ว่าความสามารถในการยิงปืนของเย่เทียนเฉินจะย่ำแย่เย่เทียนเฉินสองมือซ้ายขวาถือปืน ดูราวกับเทพนักรบ ไม่มีหลบเลี่ยง ไม่มีถอยหลังเมื่อเขาหยุดยิง พวกโจรทั้งหมดต่างก็นอนจมกองเื มีเพียงแซนเบเกอร์ที่หนีไปได้
เย่เทียนเฉินโยนปืนกลทิ้งไปหยิบะเิมือขึ้นมาจากพื้นหลายลูก หนึ่งเต็นท์ปาะเิไปสองลูกเกิดเสียงดังปังขึ้นหลายเสียง เปลวเพลิงส่องสว่างสู่ฟากฟ้าเย่เทียนเฉินเดินจากไปด้วยรอยยิ้มสนุกสนานเขาไม่เพียงสามารถแก้แค้นให้สหายรว้ามรบทั้งหกยังฆ่าพวกโจรทั้งหมดและะเิเต็นท์ของพวกมันไปหลายเต็นท์อีกด้วย ภารกิจสำเร็จแล้ว
หานเจี๋ยที่ยืนอยู่บนกิ่งไม้ของต้นไม้ใหญ่อยู่ตลอดมองเห็นทุกอย่างเธอตกตะลึง เธอไม่กล้าคิดว่าคนๆหนึ่งจะแข็งแกร่งได้ถึงขั้นนี้ มันบ้าเสียยิ่งกว่าหนังที่ฉายเสียอีกต่อให้มีทหารเก่งๆบางคนสามารถทำได้แต่ต้องไม่ใช่กับทหารหน่วยรบพิเศษมือใหม่อย่างเย่เทียนเฉิน
“พี่หานพวกเราไปกันได้แล้ว ฟ้าจะสว่างแล้ว”ไม่รู้ว่าเย่เทียนเฉินมาผรากฏตัวข้างๆหานเจี๋ยตอนไหน
“เทียนเฉินนาย....ทำไมนายร้ายกาจขนาดนี้ได้?” หานเจี๋ยอดไม่ได้ที่จะถาม
“หืม? ฮี่ๆก็แค่ศักยภาพที่ตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน เจ๋งสุดยอด การตอบโต้ของคนตัวเล็กๆ!” เย่เทียนเฉินเกาหัวพลางหัวเราะออกมา
เย่เทียนเฉินได้แต่ใช้วิธีลวกๆเช่นนี้กับความสงสัยของหานเจี๋ยเขาจะบอกหานเจี๋ยไม่ได้ว่าเขาไม่ใช่เย่เทียนเฉินคนเดิมแต่เป็ผู้มีพลังพิเศษระดับพระเ้ามาเกิดใหม่ หากบอกไปเกรงว่าจะถูกคนมองว่าบ้าและเป็ไปได้ว่าจะถูกจับส่งโรงพยาบาลบ้า
เวลาค่ำคืนผ่านพ้นไปเย่เทียนเฉินยังคงแบกหานเจี๋ยเดินไปยังชายแดนตะวันออกตอนที่เพิ่งจะมาถึงชายแดนก็ถูกรถSUVหลายคันล้อมไว้ มีทหารแบกปืนสะพายะุลงมาจากรถนำมาด้วยบุคคลหน้าเหลี่ยมคนหนึ่ง ผมไถสั้น เป็ชายที่สูงราวเมตรกว่าๆอายุราวสามสิบปี ตอนที่เขาเห็นเย่เทียนเฉินกับหานเจี๋ยก็อดที่จะตกตะลึงไม่ได้
“หัวหน้าเถี่ยฉุยพวกคุณมาแล้วเหรอ?”หานเจี๋ยกล่าวพลางลงจากหลังเย่เทียนเฉินรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อยและมองชายอายุสามสิบคนนั้นด้วยความรู้สึกสลดใจ
เถี่ยฉุยเป็หัวหน้าหน่วยัฟ้าแห่งประเทศตะวันออกหน่วยัฟ้าเป็กองกำลังที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งสมาชิกทุกคนในหน่วยถูกเลือกมาจากทหารยอดฝีมืออยู่ภายใต้การนำโดยตรงของทหารระดัยสูงหลายท่าน หลังจากที่พวกเย่เทียนเฉินทั้งเจ็ดเคลื่อนไหวไม่นานฝั่งตะวันออกก็ได้รับรายงานว่าพวกหานเจี๋ยอาจจะถูกซุ่มโจมตีจากกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตนำมาซึ่งความตื่นตระหนักผู้บัญชาการเขตสูงสุดจึงมีคำสั่งให้เถี่ยฉุยนำสมาชิกระดับหัวกะทิหลายสิบคนแห่งหน่วยัฟ้าไปยังป่าหมอกดำทันทีเพื่อช่วยเหลือหานเจี๋ยและทหารหน่วยรบพิเศษทั้งเจ็ดนาย
แม้ว่าจะมีคำสั่งและมาตรการช่วยเหลือออกมาเช่นนี้แต่ในใจของหลายๆคนก็รู้ดีว่าสถานการณ์ของหานเจี๋ยและทหารหน่วยรบพิเศษทั้งเจ็ดย่ำแย่โอกาสที่จะรอดชีวิตกลับมาเป็ศูนย์ เป็เพราะข่าวกรองของฝั่งตะวันออกคราวนี้เกิดความผิดพลาดทหารหน่วยรบพิเศษทั้งเจ็ดต้องเผชิญหน้ากับโจรนับร้อยและยังต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิตที่มีฝีมือน่ากลัวถ้ารอดกลับมาก็ปาฏิหาริย์แล้ว
แต่ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นจริงๆและผู้ที่ทำให้เกิดปาฏิหาริย์นี้ก็คือเย่เทียนเฉินเมื่อพบกับหัวหน้าเถี่ยฉุยหานเจี๋ยก็ได้รายงานทุกสิ่งทุกอย่างแก่เขาทำให้หัวหน้าแห่งหน่วยัฟ้าอย่างเถี่ยฉุยต้องตะลึงกระทั่งอดไม่ได้ที่จะมองเย่เทียนเฉินซ้ำแล้วซ้ำอีกสุดท้ายจึงให้เย่เทียนเฉินขึ้นรถของตน เขาอยากคุยกับทหารหน่วยรบพิเศษหน้าใหม่คนนี้อย่างไรก็ตามครั้งนี้ฝั่งตะวันออกจะสูญเสียทหารหน่วยรบพิเศษไปหกคนซึ่งส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงระดับโลกของประเทศตะวันออก ทำให้ไม่มีใครกล้าทำเป็เล่น
เย่เทียนเฉินและเถี่ยฉุยนั่งข้างกันในรถSUVเย่เทียนเฉินไม่ได้มีความสนใจอะไรในตัวเถี่ยฉุย จึงไม่ได้พูดอะไรสักคำนั่งรับลมอยู่ตรงที่นั่งด้านท้ายคราวนี้เพื่อจะแก้แค้นให้สหายร่วมรบและเพื่อพาหานเจี๋ยกลับมาอย่างมีชีวิตเย่เทียนเฉินฝืนใช้พลังพิเศษที่ฟื้นฟูได้ไม่ถึงหนึ่งส่วน ตอนนี้จึงรู้สึกเพลียมาก
“สูบบุหรี่สักมวนสิ!” เถี่ยฉุยมองเย่เทียนเฉินพลางส่งบุหรี่มวนหนึ่งไปให้เขาเชื่อคำพูดของหานเจี๋ยว่าเ้าหนุ่มตรงหน้านี้แข็งแกร่งเพียงแต่สงสัยว่าเหตุใดก่อนหน้านี้จึงไม่มีใครดูออกหรือจะบอกว่าเย่เทียนเฉินจงใจซ่อนความสามารถไว้?
เย่เทียนเฉินรับบุหรี่ที่ถูกจุดแล้วมาสูบเข้าไปหนึ่งเฮือกอย่างกระหายในโลกก่อนการได้สูบบุหรี่เช่นนี้ จะผู้หญิงกี่คนก็แปลี่ยนแปลงเขาไม่ได้ช่างฟุ่มเฟือยจริงๆ
“ครั้งนี้นายมีผลงานดีที่สุดฉันจะรายงานความดีความชอบขึ้นไปให้ นายอาจจะได้เป็ถึงขุนนางใหญ่....”เถี่ยฉุยกล่าวพลางมองไปยังเย่เทียนเฉิน
“ไม่ต้องหรอกครับผมไม่้าความดีความชอบอะไร แล้วก็ไม่ได้อยากเป็ขุนนางผมแค่อยากกลับไปที่เมือง กลับไปที่บ้านผม” เย่เทียนเฉินพูดพลางส่ายหัว
เย่เทียนเฉินคิดเช่นนี้จริงๆั้แ่ที่เขาลืมตาตื่นขึ้นมาก็เข้าใจเื่ราวหลายอย่างหากว่าไม่ต้องส่งเสริมครอบครัว ไม่ต้องล้างมลทินที่เขานำมาสู่พ่อแม่เย่เทียนเฉินคงไม่มีวันมาเป็ทหารหากไม่ใช่เพราะหายเจี๋ยปากไวเล่าให้เถี่ยฉุยฟังทุกอย่างเย่เทียนเฉินก็ไม่คิดจะให้ใครรู้เื่เหล่านี้
“งั้นเหรอ? ผลงานยอดเยี่ยมขนาดนี้คงถูกผู้นำระดับในคณะกรรมาธิการทหารเรียกพบนับว่าเป็เกียริต์อย่างสูง นายอาจจะถึงกับได้เลื่อนขั้นหลายขั้น ถึงสกุลเย่ของนายจะตกต่ำแต่ครั้งนี้ทำให้นายสามารถลืมตาอ้าปากได้นะ” เถี่ยฉุยกล่าวมอย่างสงสัย
“ขอโทษด้วยครับผมไม่สนใจ ผมคิดว่าเื่ในครั้งนี้ไม่นานก็คงจะแพร่ไปทั่วแต่การที่ผมรอดกลับมาได้ก็เพียงพอที่จะทำให้พ่อแม่ของผมภาคภูมิใจผมแค่อยากจะอยู่กับพวกเขา ให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข”เย่เทียนเฉินพูดเสียงเบา
เถี่ยฉุยรู้สึกสงสัยจริงๆแล้วเขาทราบมาว่าเย่เทียนเฉินเป็นักศึกษาปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยหลงเถิงสกุลเย่เป็ครอบครัวชั้นสาม เมื่อก่อนไม่ศึกษาเล่าเรียน วันๆเอาแต่ทะเลาะวิวาทขลุกอยู่กับผู้หญิงไปทั่ว ในที่สุดก็ไปเตะโดนเหล็กเข้าแอบมองสาวงานอันดับหนึ่งของสกุลหลิวอาบน้ำ สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งจิงตูตระกูลหลิวนั้นเป็ตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งในจิงตู มีรองผู้วาการรัฐหนุนหลังมีอำนาจยิ่งใหญ่ ไม่ใช่ใครที่ตระกูลเย่จะลูบคมได้ดังนั้นการแก้ปัญหาขั้นสุดท้ายก็คือพ่อแม่ของเย่เทียนเฉินต้องก้มหัวขอโทษตระกูลหลิวต่อหน้าตระกูลใหญ่ท่ามกลางผู้คนมากมายและเย่เทียนเฉินก็ต้องคุกเข่าอยู่ด้านข้างตลอดจึงจะสามารถรักษาชีวิตของเย่เทียนเฉินไว้ได้ด้วยเหตุนี้ตระกูลเย่จึงกลายเป็ที่ขบขันของผู้คนในจิงตู
ั้แ่นั้นเป็ต้นมาเย่เทียนเฉินก็ราวกับฟื้นคืนสติไม่น้อย สุดท้ายจึงเข้าร่วมกับกองทัพ้าซึมซับลักษณะของบุคคลเช่นนี้ จึงทำให้เกิดเื่ราวในวันนี้ขึ้นมา
สิ่งที่ทำให้คนคาดไม่ถึงก็คือไอขยะคนหนึ่งที่วันๆไม่เรียนหนังสือ นำความอัปยศอดสูมาสู่ครอบครัวจะสามารถมีความเก่งกาจเช่นนี้ พูดออกไปคงไม่มีใครเชื่อ
“เกรงว่าเื่นี้นายไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ”เถี่ยฉุยหันมา
“ผมขอขอบคุณท่านมากครับหัวหน้าเถี่ยฉุยผมคิดว่าท่านเป็คนดีคนหนึ่ง ผมแค่อยากจะอยู่แบบธรรมดาๆการลงมือครั้งนี้สถานการณ์มันบังคับผมคิดว่าเกีนรติยศในครั้งนี้คงมีคนที่้ามันมากกว่า ให้คนอื่นไปเถอะครับปล่อยให้ผมกลับบ้าน” เย่เทียนเฉินกล่าวพลางมองเถี๋ยฉุยอย่างจริงงจัง
“ฉันทำได้แค่รายงานนายพลชางหลางไปตามความจริงเขาจะมาจัดการเื่นี้ด้วยตัวเอง”
หลังจากที่เย่เทียนเฉินและหานเจี๋ยมาค่ายทหารหานเจี๋ยถูกส่งไปรักษาที่สำนักงานแพทย์ ส่วนเย่เทียนเฉินนอนหลับเป็ตายร่างกายนี้ยังไม่สามารถรองรับพลังพิเศษที่ปะทุออกมาได้ การฝืนรีดเร้นพลังระดับราชันเพื่อจัดการกับพวกโจรนั้นทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกเหนื่อยมาก้าพักผ่อนสักครู่
“นายพลชางครับเื่นี้หานเจี๋ยเป็คนเล่าออกมาจากปาก ผมคิดว่าไม่น่าจะเป็เื่หลอกลวง”ภายในค่ายทหาร เถี่ยฉุยรายงานออกมาด้วยความเคารพ
“คนที่ไม่เล่าเรียนนำความอัปยศมาสู่ครอบครัว จะเก่งขนาดนั้นจริงน่ะเหรอ?”ชางหลางที่เกิดความสงสัยพึมพำกับตนเอง
ชางหลางเป็ผู้คนโดยตรงของหน่วยัฟ้าเป็บุคคลากรสำคัญของคณะกรรมาธิการทหาร เป็หนึ่งในสามราชันบูรพา มีฝีมือสูงส่งตอนเขามาผู้นำระดับสูงก็เตือนชางหลางให้จัดการเื่นี้เงียบๆคำเตือนเสียเปล่าเสียแล้วไม่ว่าเื่นี้จะมีอะไรผิดบังอยู่ก็ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงในระดับนานาชาติไม่แปลกที่จะจัดการให้เื่นี้เงียบหายไป
แม้ว่าชางหลางจะไม่ใช่คนที่ชอบข่าวซุบซิบแต่เื่ของตระกูลเย่กับตระกูลหลิวโด่งดังไปทั่วทั้งเมือง ไม่มีใครไม่รู้คนที่มีหูมีตาสักหน่อยต่างก็ได้ยินเื่นี้กันหมดเป็สาเหตุสำคัญที่ทำให้ตระกูลเย่เป็ที่ขบขันของผู้คนทั้งจิงตู
“เถี่ยฉุยนายเชื่อไหมว่าไอขยะที่ไม่เรียนหนังสือคนนี้มันจะมีทักษะการสู้รบแบบนี้?”
“ผมเชื่อครับ!” เถี่ยฉุยยืนยันในคำตอบ
ได้ยินคำตอบของเถี่ยฉุยชางหลางก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เถี่ยฉุยเป็ลูกน้องที่ตนเองไว้ใจมากที่สุดเป็ถึงหัวหน้าหน่วยัฟ้า ทักษะฝีมือไม่ใช่ด้อย มีความรู้และวิสัยทัศน์กว้างไกลในอนาคตมีโอกาสสูงที่จะขึ้นมาแทนตำแหน่งของตนในคณะกรรมาธิการทหารคิดไม่ถึงว่าเขาจะเชื่อเื่ๆนี้ด้วย
“ฉันต้องฟังเหตุผลของนาย”
“นายพลชางศิลปะการต่อสู้ของจีนนั้นลึกซึ้ง ผมเคยคารวะผู้าุโของสำนักวรยุทธโบราณท่านหนึ่งเป็อาจารย์ท่านเคยบอกกับผมว่า มีคนบางประเภทที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะคนประเภทนี้ปกติจะใช้ชีวิตเงียบๆพอได้พบกับสถานการณ์ที่เป็อันตรายถึงชีวิตก็จะรีดเร้นพลังความสามารถออกมาทำให้ผู้คนตกตะลึง ผมคิดว่าเย่เทียนเฉินเป็คนประเภทนี้”เถี่ยฉุยกล่าวอย่างนอบน้อม
ชางหลางขมวดคิ้ว ยิ้มออกมาที่มุมปากพลางกล่าว“อัจฉริยะ? ฉันอยากจะเห็นจริงๆว่ามันเป็อัจฉริยะแบบไหน เรียกเขามาพบฉัน!”