ทะลุมิติมาเป็นสตรีมเมอร์สายลุย พร้อมระบบไลฟ์สดเอาชีวิตรอด

        ในขณะนี้ เมื่อได้เห็นเหตุการณ์ดังกล่าว ทุกคนต่างตกตะลึงในอานุภาพของธรรมชาติ

        แต่โชคดีที่หลังจากสายฟ้าสีเงินม่วงเส้นนั้นฟาดลงมา ท้องฟ้าก็ไม่มีเสียงฟ้าร้องอีกเลย

        ฝนที่ตกหนักอย่างกะทันหัน หยุดลงอย่างกะทันหันเช่นกัน

        พายุฝนที่น่า๻๠ใ๽ครั้งนี้ดำเนินไปเพียงเกือบสิบนาทีก็สงบลง

        เมฆดำบนชั้นบรรยากาศค่อย ๆ สลายตัวไป แสงแดดอันอบอุ่นกลับมาส่องสว่างบนผืนดินอีกครั้ง

        หวังอวี่ถอดเสื้อผ้าที่เปียกโชกออกแล้วบิดน้ำทิ้ง จากนั้นก็นำหม้อเล็กไปล้างจนสะอาดแล้วสวมกลับเข้าที่เดิมบนกระติกน้ำ

        เขาเก็บเสื้อยืดใส่ในกระเป๋าเป้ สวมกางเกงกลับเข้าไป จากนั้นจึงหยิบเสื้อแจ็คเก็ตกันลมที่ใส่ไว้เมื่อเช้านี้ออกมาจากกระเป๋า

        กระเป๋าเป้เอาชีวิตรอดนาโนเทคโนโลยีที่ระบบจัดหาให้ มีประสิทธิภาพยอดเยี่ยมจริง ๆ เพราะเสื้อแจ็คเก็ตกันลมที่เก็บไว้ในกระเป๋ายังคงแห้งสนิท

        หลังจากสวมเสื้อแจ็คเก็ตกันลมแล้ว หวังอวี่ก็พูดกับกล้องไลฟ์สดด้วยรอยยิ้มว่า "โชคดีที่เมื่อเช้านี้ผมเอาเสื้อแจ็คเก็ตกันลมใส่ไว้ในกระเป๋าเป้ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ถ้าต้องสวมเสื้อผ้าเปียก ๆ แบบนี้อยู่ในป่า คงเป็๲หวัดได้ง่าย ๆ เลย ผมนี่เป็๲เด็กฉลาดผู้หยั่งรู้ล่วงหน้าจริง ๆ !"

        ...

        หลี่จวิ้นโปเป็๲นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 6 ที่กำลังจะเข้าสู่การสอบเกาเข่า

        เนื่องจากบ้านอยู่ใกล้โรงเรียนและเป็๲นักเรียนที่เดินทางไปกลับ ดังนั้นใน๰่๥๹เที่ยงเขาจึงกลับมาทานข้าวที่บ้าน

        วันนี้พอเลิกเรียนตอนเที่ยง หลี่จวิ้นโปก็รีบวิ่งกลับบ้าน และเปิดคอมพิวเตอร์ด้วยความใจจดใจจ่อ

        สาเหตุที่เป็๲เช่นนี้ เพราะเมื่อเช้านี้เพื่อนร่วมโต๊ะของเขาเอาแต่พูดว่า เมื่อวานได้ดูไลฟ์สดที่เจ๋งและตื่นเต้นมาก

        ห้องไลฟ์สดนั้นมีชื่อว่ารายการ Man vs. Wild

        ตามคำพูดของเพื่อนร่วมโต๊ะคือ สตรีมเมอร์คนนี้เจ๋งสุด ๆ รับรองว่าถ้าได้ดูแล้วจะกลายเป็๲แฟนคลับตัวยงทันที

        ท่าทางตื่นเต้นยามที่เพื่อนเล่าถึงห้องไลฟ์สดนี้ ทำให้เขารู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็๲อย่างมาก

        วันนี้พ่อแม่บังเอิญมีธุระออกไปข้างนอก ไม่ได้อยู่ที่บ้าน หลี่จวิ้นโปจึงรีบเข้าไปในห้องไลฟ์สดที่เพื่อนบอกว่าตื่นเต้นสุด ๆ นั้นทันที

        "ไม่เคยเห็นไลฟ์สดที่ภาพชัดระดับนี้มาก่อนเลย!"

        ทันทีที่เข้ามา หลี่จวิ้นโปก็ถูกดึงดูดด้วยคุณภาพความคมชัดของห้องไลฟ์สดของหวังอวี่

        อย่างไรก็ตาม หลังจากดูไปได้เพียงสิบกว่านาที หลี่จวิ้นโปก็จมดิ่งลงไปในไลฟ์ของหวังอวี่อย่างสมบูรณ์ และคอยพิมพ์แสดงความคิดเห็นในช่องแชตเป็๲ระยะ ๆ

        เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จู่ ๆ เขาก็สะดุ้งตื่นจากภวังค์ เมื่อมองดูนาฬิกาบนผนัง ก็พบว่าตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่ถึงสิบนาทีก็จะถึงเวลาเข้าเรียน๰่๥๹บ่ายแล้ว

        ที่น่าสยองยิ่งกว่าคือ พ่อของเขากำลังยืนอยู่ข้างหลังเงียบ ๆ โดยไม่รู้ว่าแอบสังเกตเขามานานแค่ไหนแล้ว

        ‘ซวยแล้ว ถูกจับได้ว่าแอบเล่นคอม’

        ในขณะนี้หลี่จวิ้นโปเริ่มรู้สึกลนลานในใจ เพราะตอนนี้อยู่ ม.6 แล้ว เหลือเวลาอีกไม่กี่วันจะถึงการสอบเกาเข่า ภาระการเรียนจึงค่อนข้างหนัก

        ปกติพ่อแม่คุมเข้มมาก ทีวีแทบจะไม่ให้ดู นับประสาอะไรกับการเล่นคอมพิวเตอร์

        เขารออย่างสงบอยู่สองนาที แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ เสียงดุด่าที่คิดว่าพ่อแม่จะตำหนิว่าเขาไม่ได้เ๱ื่๵๹กลับไม่เกิดขึ้น

        หลี่จวิ้นโปค่อย ๆ หันกลับไปมองพ่อของตัวเองด้วยสีหน้ามึนงง

        "พ่อว่าคนหนุ่มคนนี้ดูดีทีเดียว ความรู้เยอะดี เวลาว่างลูกก็ดูวิดีโอที่ให้ความรู้แบบนี้ที่บ้านบ่อย ๆ นะ อย่าเอาแต่ดูของไร้สาระ ตอนนี้รีบเก็บของไปโรงเรียนได้แล้ว เดี๋ยวจะสาย!"

        พ่อของหลี่จวิ้นโปพูดพลางผลักเขาให้ออกห่างจากคอมพิวเตอร์ แล้วตัวเองก็นั่งลงบนเก้าอี้แทน

        เมื่อเห็นว่าการเล่นคอมพิวเตอร์ครั้งนี้ไม่ถูกดุด่าราวกับพายุโหมกระหน่ำอย่างที่คิดไว้ หลี่จวิ้นโปก็รีบคว้ากระเป๋านักเรียนวิ่งออกไปที่ประตูทันที เพราะกลัวว่าถ้าช้าไปวินาทีเดียว จะถูกลากกลับมาอบรมชุดใหญ่

        พอวิ่งไปถึงประตู ก็ได้ยินเสียงสงสัยของพ่อดังมาจากข้างหลัง

        "กลับมานี่! คำบรรยายในวิดีโอนี้ พ่อส่งได้ด้วยไหม?"

        "หา!" หลี่จวิ้นโปไม่คิดว่าพ่อจะเรียกเขากลับมาเพื่อถามเ๱ื่๵๹นี้ พอตั้งสติได้จึงอธิบายว่า "พ่อ พ่อหมายถึงวิธีส่งข้อความแชตใช่ไหม แค่พิมพ์ในช่องแชตที่มุมซ้ายล่างของหน้าจอ แล้วกดส่งได้เลยครับ"

        หลังจากพ่อของหลี่จวิ้นโปได้ยินดังนั้น เขาก็โบกมือไล่เป็๲สัญญาณว่าให้รีบไสหัวไปโรงเรียนได้แล้ว

        'เกิดอะไรขึ้น! วันนี้พ่อดูแปลก ๆ นะ!'

        หลี่จวิ้นโปวิ่งเร็ว ๆ ไปตามทางไปโรงเรียน พร้อมกับรำพึงในใจ

        ...

        พายุฝนที่ตกลงมาอย่างกะทันหันครั้งนี้ ทำให้ระดับน้ำในลำธารเพิ่มสูงขึ้นไม่น้อย

        หวังอวี่พูดด้วยความรู้สึกหวั่นใจว่า "โชคดีที่ฝนตกหนักไม่ถึงสิบนาที ไม่อย่างนั้นถ้าฝนตกยาวนาน มีโอกาสสูงมากที่จะเกิดน้ำป่าไหลหลาก ตำแหน่งที่ผมอยู่ตอนนี้คือจุดระบายน้ำ ไม่รู้ว่าอีกสักพักฝนจะตกอีกไหม เพื่อความปลอดภัยผมต้องรีบออกจากที่นี่ก่อน"

        หลังพายุฝน แสงแดดอันสดใสส่องลงมาบนร่างกาย ช่วยขับไล่ความหนาวเย็นไปได้มาก

        แม้ว่าพายุฝนเมื่อครู่จะทำให้เขารู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่เมื่อเขาเห็นจำนวนคนในห้องไลฟ์สดที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง อารมณ์ก็เปลี่ยนเป็๲ดีใจทันที

        หลังจากฝนตกครั้งนี้ จำนวนคนในห้องไลฟ์ของเขาทะลุห้าพันคนไปแล้ว

        หวังอวี่คาดว่า เมื่อถึง๰่๥๹ค่ำที่แพลตฟอร์มไลฟ์สดมีผู้ใช้งานสูงสุด จำนวนคนในห้องไลฟ์อาจจะทะลุหกพันคนในรวดเดียว

        ขณะเดินลัดเลาะในป่า หวังอวี่ก็เดินพลางตอบคำถามต่าง ๆ ในช่องแชตไปด้วย

        "มีเพื่อนถามว่า สตรีมเมอร์เป็๲คนที่ไหน ผมเป็๲คนเหอหนานครับ ตอนนี้มาสู้ชีวิตอยู่ที่ปักกิ่ง"

        [โอ้โห คนบ้านเดียวกันนี่นา ลูกพี่อวี่ ฉันก็คนเหอหนานเหมือนกัน]

        [ลูกพี่อวี่อย่ามาล้อเล่นเลย แค่โดรนติดกล้องระดับ HD ของนายตัวนี้ ก็ราคาหลักแสนขึ้นไปแล้ว]

        [ลูกพี่อวี่ เป้สะพายหลังข้างหลังนายดูท่าทางกันน้ำได้ดีมากเลยนะ ซื้อมาจากไหนเหรอ?]

        [แอดมินหวงเสี่ยวเฉิน : สุดยอดไปเลยลูกพี่อวี่ บ้านฉันก็อยู่ปักกิ่ง กลับมาแล้วเดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวเอง]

        เมื่อมองดูผู้ชมในห้องไลฟ์ มีหลายคนที่บอกในแชตว่าตัวเองอยู่ที่ปักกิ่ง

        หวังอวี่รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเขาสามารถจัดงานรวมตัวกันแบบออฟไลน์ได้ ซึ่งอาจจะทำให้ผู้ชมมีความสามัคคีกันมากขึ้น

        เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงพูดต่อว่า "ได้เลยครับพี่น้อง หลังจากจบไลฟ์ซีซันแรก ผมจะจัดงานรวมตัวกันแบบออฟไลน์ พี่น้องที่อยู่ปักกิ่งมากันได้หมดเลย ส่วนจะเป็๲เมื่อไหร่ รอผมแจ้งอีกทีนะครับ"

        "เพื่อนคนนี้ถามว่ากระเป๋าเป้ข้างหลังซื้อจากที่ไหน ต้องขอโทษด้วยนะครับ กระเป๋าใบนี้ไม่มีขายตามท้องตลาด นี่เป็๲ของสั่งทำพิเศษ รวมถึงเสื้อแจ็คเก็ตกันลม รองเท้าเดินป่า และกระบอกน้ำที่ผมใช้อยู่ ก็เป็๲ของสั่งทำทั้งหมดครับ"

        กระเป๋าเป้ข้างหลังเขาเป็๲ของสมนาคุณจากชุดของขวัญมือใหม่ของระบบ แน่นอนว่าไม่มีขายในตลาด

        เมื่อเห็นผู้ชมในห้องไลฟ์แสดงท่าทางไม่เชื่อ หวังอวี่ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก้มลงหยิบหินแหลมคมก้อนหนึ่งขึ้นมาจากพื้น แล้วกรีดลงบนเสื้อแจ็คเก็ตกันลมอย่างแรง หลังจากกรีดซ้ำ ๆ สิบกว่าครั้ง เขาก็นำเสื้อมาจ่อที่หน้ากล้องไลฟ์สด