
ตอนที่128 เสือซ่อนเล็บตัวจริง
ควับ! ปัง!
"อ๊าาาาาส์~"
โครม!!
ร่างของนางก็พลันถูกด้ามหอกขององค์หญิงเจ้าเฟิงสะบัดกระแทกอัดตกเวทีไป รอบนี้องค์หญิงเจ้าเฟิงเป็นผู้ชนะอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
"องค์หญิงเจ้าเฟิงเป็นผู้ชนะเข้ารอบต่อไป.."
กรรมการประกาศผลแพ้ชนะที่ใสสะอาดครั้งนี้ให้สักขีพยานได้รับรู้ สีหน้าขององค์จอมกษัตริย์และพระนางเจ้าเฟยต่างบานเป็นกระด้ง หลานสาวคนเก่งของตน ได้รับชัยชนะหลังจากผ่านไปไม่กี่กระบวนท่า
แม้ว่าฝีมือของลูกหลานตระกูลลีจะร้ายกาจแต่กลับสู้องค์หญิงไม่ได้ ฝีมือขององค์หญิงเจ้าเฟิงก้าวหน้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนหลายคนทึ่งกับความสามารถของนาง
"สมกับที่นางเป็นหัวหน้าองครักษ์ชั้นเจ้า นางพัฒนาฝีมือขึ้นอย่างผิดหูผิดตา พลังกายอสูรของนางร้ายกาจ เร่งเร้าสร้างสิงโตได้ถึงห้าตัว ซึ่งน้อยคนมากที่จะใช้คาถาขั้นที่สาม นี้ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบเหมือนนาง คงเป็นเพราะผลพลอยได้ที่องค์ชายสิบสี่ ส่งเสริมกายอสูรของลูกข้าแน่เลยเสด็จพี่.."
พระนางเจ้าเฟยหันไปคุยกับพี่ชายทั้งสองยิ้มกว้าง นางยกความดีความชอบให้กับกริชเพชรไปอย่างเต็มอกเต็มใจ เพราะพวกนางทุกคนต่างได้กินผัดกะเพราจานเด็ดของชายหนุ่ม เมื่อครั้งที่องค์ชายสิบสี่ได้ปรุงตอนรักษาพระนางฮองเฮาฝ่ายขวา
จนทุกคนได้อานิสงส์พัฒนากายอสูรขึ้นมาหลายขั้น อย่างไม่เคยปรากฏในชีวิตของพวกเขามาก่อน โอสถที่องค์ชายสิบสี่ทำนั้นจานเดียวก็คุ้มค่า สำหรับการเลื่อนระดับของพวกนาง พูดตามความจริงแล้วพวกนางยังมีกายอสูรที่ห่างไกลจากกริชเพชรโดยสิ้นเชิง
เนื้ออสูรขั้นเทพนิดหน่อยจานเดียวจึงพัฒนาแบบก้าวกระโดด แต่สำหรับองค์ชายสิบสี่แล้ว กายอสูรระดับพรีเมี่ยมที่ประสานเป็นหนึ่งเดียวกับพลังจิตอสูรอันแข็งแกร่ง
แถมมีบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งอีกหนึ่งดวง ที่มีอัตราปริมาณการบรรจุพลังอันยิ่งใหญ่กว่า บอลดวงจิตแก่นแท้ของอสูรปกติ ที่มีสีเดียวถึงเจ็ดเท่า
ทำให้เปลืองทรัพยากรการพัฒนากายอสูรของกริชเพชร แม้จะเรียกว่าอยู่ในระดับเดียวกันแต่ความยิ่งใหญ่กับต่างกัน เปรียบดังทะเลสาบกับมหาสมุทรการเก็บกักน้ำจึงต่างกันโดยสิ้นเชิง
กริชเพชรเป็นอสูรระดับพรีเมี่ยมดังนั้นแม้เขาจะเป็นคนครึ่งอสูรระดับเจ็ด ตอนนี้ชายหนุ่มกลับสามารถเทียบชั้นกับพวกอสูรราชันระดับหนึ่ง หรือระดับสองได้อย่างสบาย ขณะลงมือต้องต่อสู้กันอย่างก้ำกึ่งแน่นอน จะวัดผลแพ้ชนะก็ต้องขึ้นกับของวิเศษประจำตัวแล้วว่า ใครจะเจ๋งกว่ากัน
รอบต่อมาหลังจากที่องค์ชายสิบสี่ลงจากลานประลอง คุณชายต้วนจี้ก็ขึ้นมาต่อสู้กับคนสำนักหลง เขาเป็นชายหนุ่มรูปงามศิษย์สายตรงของสี่จตุรเทพที่ปั้นแต่งขึ้น เพื่อหวังทะยานสู่หน้าที่อันสูงส่งในราชสำนัก ให้สมกับเป็นคนของตระกูลใหญ่
หน้าตาของชายหนุ่มหล่อเหลาเปลือยกายท่อนบน เผยให้เห็น ซิกแพคอย่างแกร่งของเขา พลังกายอสูรของชายหนุ่ม ต้องอยู่ในระดับดีเยี่ยม อย่างน้อยก็ไม่ต่ำกว่า คนครึ่งอสูรระดับแปดขึ้นไป
ซึ่งรูปลักษณ์ผิดกับองค์ชายต้วนจี้ ที่มีหน้าตาหล่อเหลาบัดนี้ขาวซีดลงผิดหูผิดตา หว่างคิ้วทั้งสองข้างปรากฏริ้วรอยความหมองคล้ำดวง ตาเฉื่อยชาเมินเฉย คนทั้งสองต่างทะยานกันลงบนลานประลอง
"ข้าหลงป๋อขอคารวะท่านพี่ต้วนจี้.."
ชายรูปร่างหล่อเหลากำยำใส่กางเกงขาสามส่วนลายมังกร เท้าทั้งสองข้างเปลือยเปล่าเหมือนท่อนบนสักมังกรทะยานฟ้ากลางหน้าอกบ่งบอกให้ทุกคนรู้ว่า เขาเรียนคาถาสายมังกรฟ้าซึ่งเป็นวิชาของดินแดนอสูรฟ้า
"เช่นกัน"
คุณชายต้วนจี้กล่าวเพียงเบาๆ จนหลงป๋อต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัย ธรรมดาแล้วเขาทั้งสองต่างสนิทสนมกันอย่างยิ่ง
เนื่องจากจัดอยู่ในคุณชายท็อปเท็นทำเนียบเดียวกัน แห่งอาณาจักรอสูรวารีน้ำจืดแต่วันนี้ลักษณะท่าทีของคุณชายต้วนจี้ ที่อยู่ตรงหน้าเฉยเมยจนเขาต้องแปลกใจสงสัย
'คุณชายต้วนจี้คงจะเคร่งเครียดกับการชิงตำแหน่งองค์รัชทายาทของอสูรวารีน้ำจืด หรือไม่ก็ตำแหน่งที่มีหน้ามีตาในราชสำนัก จึงดูเคร่งขรึมเช่นนี้ เราก็ต้องต่อสู้เต็มกำลังเช่นกันดีที่รอบนี้ไม่อยู่สายเดียวกับ องค์ชายสิบสี่ไม่งั้นก็ตกรอบแรก ไปอย่างน่าเสียดาย......'
คุณชายหลงป๋อนึกในใจก่อนจะเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของเขาขึ้นเต็มสูบ หมายจะเผด็จศึกคู่ต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้าให้เร็วที่สุด เพราะรู้ถึงความร้ายกาจของคุณชายต้วนจี้ เขาถือว่าเป็นตัวเต็งรองจากองค์ชายสิบสี่ก็ว่าได้
หลังจากที่องค์ชายรองและองค์ชายสามถูกตัดสิทธิ์ในการเข้าประลอง จากองค์จอมกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด เพราะเป็นลูกชู้และห้ามลูกหลานของฮองเฮาฝ่ายซ้าย เข้าร่วมการประลองครั้งนี้อย่างเด็ดขาด
ดังนั้นห้าตระกูลใหญ่จึงมีสิทธิ์ได้รับว่าที่ตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ และผู้ตรวจการแผ่นดินพร้อมกับตำแหน่งมหาอำมาตย์ ในวันที่องค์รัชทายาทขึ้นครองราชย์คนต่อไป
ส่วนที่ดีกว่าของว่าที่เหล่านี้ คือจะได้ทรัพยากรเพิ่มขึ้นเป็นพันเท่า ในการพัฒนาตระกูลของตัวเอง และศักยภาพของตนในวันข้างหน้า ดังนั้นทุกตระกูลจึงพยายามสุดความสามารถ ที่จะส่งเมล็ดพันธุ์ที่ดีที่สุด เข้าชิงตำแหน่งหน้าที่สำคัญในงานพิธีคัดเลือกองค์รัชทายาท
ควับบบบ!!
"จ๊ากกซ์..ข้าไม่เกรงใจแล้วนะคุณชายต้วนจี้"
ตัวของคุณชายหลงป๋อทะยานขึ้นกลางอากาศเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ กลายร่างเป็นมังกรฟ้าส่งพลังเงาอสูรมังกรขนาดใหญ่ยักษ์ สู่เบื้องบนตัวโปร่งใสแฝงด้วยพลังทำลายถึงขีดสุด แม้แต่อากาศที่ว่างเปล่าและมิติยังต้องบิดเบี้ยวด้วยพลังของมังกรฟ้าตัวนี้
"มังกรฟ้าถล่มโลกันตร์..."
เสียงของชายหนุ่มดังกัมปนาทมังกรโปร่งใสเกือบพันฟุต กรงเล็บทั้งคู่ตะปบเข้าหาร่างของคุณชายต้วนจี้ ด้วยพลังทำลายล้างที่สั่นสะเทือนปฐพี
ตูม!!!!!
เสียงตูมดังสนั่นก้อนหินที่ถูกสร้างเป็นลานประลองระเบิดกระจุยกระจายเป็นหลุมลึกเกือบห้าสิบฟุตรัศมีร้อยฟุต เศษหินควันกระจุยกระจายเป็นเมฆหมอกสีเทาปกคลุมรอบบริเวณที่คุณชายต้วนจี้ยืนอยู่
ควับ! เฮือก!
"..."
ทึบ! "อ๊ากกกกซ์! " โครม!
กริชเพชรตะลึงลานเสียงร้องอย่างโหยหวนดังก้องไปทั่วลานประลอง อาจจะมีเขาคนเดียวที่เห็นเหตุการณ์แพ้ชนะครั้งนี้ กริชเพชรใจหายวูบก่อนที่ฝ่ามือพลังมังกรฟ้าจะตะปบถึงตัวของคุณชายต้วนจี้
เขากับเคลื่อนที่ไปแบบไร้ร่องรอยเหมือนกับมุดเข้าไปในมิติข้างๆ ก่อนจะโผล่ขึ้นมาตรงหน้าขององค์ชายหลงป๋อ
ชายหนุ่มยกนิ้วมือดีดดัชนีเข้าตรงหน้าผากของคุณชายผู้เคราะห์ร้าย เสียงดังทึบร่างของเขาก็กระเด็นเหมือนว่าวขาดจาก
สายป่าน กระแทกกับฝาผนังของโคลีเซี่ยมลานประลอง ก่อนจะทรุดลงกระแทกกับพื้นอย่างแรงหมดสติไป
กริชเพชรรู้ว่านี่คือพลังจิตที่เหนือล้ำจนไม่สามารถคาดเดาได้ คุณชายต้วนจี้บัดนี้เขาเป็นอสูรพลังจิตเหมือนกริชเพชรไปแล้ว
'พลังของเขาทำไมยิ่งใหญ่และเหนือชั้นกว่าไม่สามารถคำนวณได้เลยว่าเขาเป็นอสูรพลังจิตขั้นไหน'
กริชเพชรหน้าถอดสีลงทันทีชัยชนะแบบเท่ๆ ที่เขาคิดฝันไว้กับมอดมลายลงตรงหน้าบุรุษหนุ่มที่ยืนอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่อสูร
ธรรมดาแม้แต่พลังจิตระดับเพชรของกริชเพชร ก็ไม่อาจจะตรวจสอบพลังจิตของฝ่ายตรงข้ามได้ว่าอยู่ในระดับใด
ทุกคนที่ร้องฮือเมื่อหมอกควันจางลงเห็นร่างของคุณชายหลงป๋อนอนนิ่งสนิทเหล่าคณะกรรมการ ตัดสินการประลองต่างตรงไปตรวจสอบตัวของชายหนุ่มก่อนจะลุกขึ้นประกาศ
"องค์ชายต้วนทจี้เป็นผู้ชนะ เคลื่อนย้ายองค์ชายหลงป๋อไปรักษาเขาบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ถึงกับเสียชีวิต.."
ทุกคนต่างอ้าปากค้างไม่เห็นว่าคุณชายต้วนจี้ลงมือแบบไหน แม้แต่องค์จอมกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืดและปู่เจ้าจี้ก็ไม่สามารถรู้ได้ เด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าพัฒนาพลังรบขึ้นมาได้อย่างไร เขาเป็นเสือซ่อนเล็บตัวจริงตำแหน่งองค์รัชทายาทไม่หมูสำหรับองค์ชายสิบสี่อีกต่อไป
.....................................................................................................................................................................................