[Trigger Warnings: Coercion / Blackmail (การบังคับขู่เข็ญแบล็กเมล์), Power Imbalance / Workplace Harassment (ความไม่เท่าเทียมทางอำนาจและการคุกคามในที่ทำงาน), Non-consensual Sexual Themes (เนื้อหาทางเพศเชิงบังคับขู่เข็ญ)]
ตอนที่ 3: ััแรกในห้องกระจก
น้าหมวยสั่นสะท้านไปทั้งตัว ดวงตาหลับพริ้มด้วยความปั่นป่วนที่แผ่ซ่านเข้ามาจู่โจมอย่างรวดเร็ว ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าััสากกร้านและดิบเถื่อนของคนงานทั้งสามคนกำลังปลุกเร้าอารมณ์สวาทที่แห้งแล้งและดับมอดไปนานหลายปีของสตรีวัยกลางคนให้ปะทุขึ้นมา ความเสียวซ่านแล่นริ้วจากช่องทางรักสีหวานขึ้นมาถึงสมองจนหัวใจเต้นกระหน่ำปานเสียงกลองศึก รสชาติััที่คาดไม่ถึงและน่าอับอายในห้องทำงานของตัวเองทำให้ร่างกายของเธอทรยศต่อคำสั่งของจิตใจ น้ำรักเหนียวข้นหลั่งชโลมจนกางเกงในเปียกชุ่มเป็วงกว้าง ทิฐิที่เคยชี้นิ้วสั่งการดุด่าคนงานต่างด้าวละลายหายไปต่อหน้าความดิบเถื่อนของััเนื้อแนบเนื้อที่เข้าจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว
"อื้อ... อื้อออ!" น้าหมวยส่งเสียงทัดทานในลำคอ ทว่าสะโพกผายกลับสั่นเทาและขยับเบียดเสียดเข้าหาหน้าขาแกร่งของมินโดยไร้ทางหนี ยิ่งมินบดสะโพกล่ำเนื้อแน่นเข้าหาบั้นท้ายอวบผายของเธอ น้าหมวยก็ยิ่งสั่นสะท้านครางอื้ออึงในลำคอไม่หยุด ใบหน้าขาวนวลซบลงกับท่อนแขนล่ำของมินอย่างหมดแรง ลมหายใจอุ่นร้อนพ่นรดผิวหนาของคนงานต่างด้าวอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
ซอยแสยะยิ้มดิบ สอดปลายนิ้วร้อนเข้าไปใต้ผ้าลูกไม้สีขาวเปียกชื้น นิ้วกลางหยาบกร้านของคนงานกัมพูชาแตะต้องโดนจุดเสียวสะท้านที่กำลังเต้นตุบๆ ของน้าหมวย เธอสะดุ้งตัวโยนพยายามจะเบี่ยงตัวหนีััแปลกใหม่ แต่ซอยใช้น้ำหนักมือกดบดคลึงยอดเสียวหนักหน่วงสลับเบามือ ความสากของผิวนิ้วบดขยี้ร่องเสียวเปียกเยิ้มจนน้ำหวานไหลพรั่งพรูเปื้อนนิ้วมือของเขาเป็สีใสวาววับใต้แสงไฟสลัว
"แฉะขนาดนี้แล้วยังปากเก่งด่าพวกเราอยู่อีกนะน้า... ดูสิ ร่องรักสั่นระริกต้อนรับนิ้วกัมพูชาอย่างดีเลยนะจ๊ะ อยากโดนแทงลึกๆ แล้วล่ะสิ" ซอยหัวเราะร่วน ค่อยๆ แทรกปลายนิ้วสอดใส่เข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่นอุ่นฉ่ำของหญิงวัยกลางคน น้าหมวยเบิกตากว้าง สะโพกกระตุกรับปลายนิ้วที่ทะลวงลึกเข้ามาทีละน้อย ร่างกายอวบหนั่นสั่นเทาเกร็งสู้ััสยิบซ่าน เสียงครางทุ้มต่ำและเสียงเหนอะหนะของน้ำรักที่กระทบนิ้วดังชัดเจนในห้องทำงานที่เคยเงียบสงบ
เข้มละสายตาจากคอระหง เงยหน้าขึ้นมองเต้าเนื้อเต่งตึงคู่งามที่ชูชันอยู่ตรงหน้า เขาเอื้อมมือสองข้างเข้าไปบีบขยี้เนื้อเต้านุ่มนิ่มขนาดใหญ่เต็มไม้เต็มมือ ออกแรงบีบเค้นจนเนื้อนิ่มปลิ้นลอดตามร่องนิ้วหยาบ ยอดถันสีเข้มเกร็งตัวสู้หนาวโดนปลายนิ้วโป้งของเข้มบดคลึงขยี้ดึงรั้ง น้าหมวยร้องครางอู้อี้ในลำคอแทบไม่เป็ภาษา ดวงตาฉ่ำปรือไร้โฟกัส แข้งขาอ่อนแรงจนถ้ามินไม่อุ้มรั้งเอวหนาของเธอไว้ ร่างอวบอัดคงทรุดลงไปกองบนพื้นห้องทำงานเป็แน่ ร่างกายของเธอยอมจำนนต่อัับำเรอจากชายทั้งสามอย่างสิ้นเชิง แม้ในใจจะร่ำร้องปฏิเสธด้วยความอัปอายเหลือแสน
"เสียวล่ะสิป้า... ครางดังๆ เลยจ้ะ มิน ปล่อยมือให้ป้าแกครางหน่อยซิ อยากฟังเสียงปากเก่งๆ ครางหวานๆ ให้หูแฉะหน่อย" เข้มสั่งพร้อมก้มลงซุกใบหน้าไซร้หน้าอกคู่โต สองปากดูดกลืนยอดถันอวบใหญ่เสียงดัง *จ๊วบจ๊วบ* ราวกับผู้หิวกระหาย
มินค่อยๆ ลดมือที่ปิดปากน้าหมวยออก ทว่าเขายังคงจ่อฝ่ามือไว้ใกล้เรียวปากอิ่มเพื่อเตรียมปิดสกัดได้ทุกเมื่อ หากน้าหมวยคิดเล่นตุกติก ทันทีที่ปากเป็อิสระ น้าหมวยอ้าปากสูดอากาศหายใจเข้าปอดลึก ใบหน้าขาวนวลเงยขึ้นฟ้า คอระหงเกร็งจนเห็นเส้นเื ดวงตาชื้นแฉะด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสับสนครางหวานชวนน่ารังแกยิ่งขึ้น
"ฮ้า... อ๊า... อย่า... อย่าแกล้งฉัน... เสียว... อึดอัดเหลือเกิน..." น้าหมวยละทิ้งความถือดีจนเกือบหมดสิ้น เสียงสั่งการดุร้ายเปลี่ยนเป็เสียงอ้อนวอนสั่นเครือหวานเชื่อม สะโพกผายขนาดใหญ่ส่ายหมุนวนบดนิ้วของซอยที่ขยับเข้าออกในช่องรักเปียกเยิ้มอย่างรุนแรงลืมยางอายของหัวหน้าเสมียนเ้าระเบียบไปจนหมดสิ้น ในหัวของเธอมีแต่ความขัดแย้งระหว่างศักดิ์ศรีของเสมียนผู้ควบคุมโกดังกับร่างกายที่สยบยอมต่อรสััของคนงานที่เคยตราหน้า
มินโน้มตัวลงมาจูบซับซอกหูด้านหลังของน้าหมวย สูดกลิ่นแป้งเด็กผสมน้ำหอมของเธอเข้าปอดฟอดใหญ่ "น้าหมวยเสียวไหมครับ... คืนนี้พวกเราจะปรนนิบัติเสมียนคนสวยให้ลืมค่ำคืนนี้ไม่ลงเลยจ้ะ ก้นอวบๆ ของน้าหนาแน่นตึงกระชับสู้มือดีจัง" มินพูดไทยไม่ชัดแต่สื่อความใคร่ได้แจ่มชัด ท่อนแขนล่ำรัดสะโพกผายอวบใหญ่กระชับเข้าหาลำตัวแ่า
"เสียว... อ๊ะ... อ๊า... เอาออกไปที... นิ้วมันเจ็บ... ฮื้อออ... เข้ม... ช่วยฉันด้วย..." น้าหมวยสะอึกครางร้อง ยอดอกชูชันเบียดหน้าอกเข้มที่กำลังดูดดื่มขยี้เต้าเต่งตึงสีน้ำนมอย่างเมามัน จังหวะรักของทั้งสามทวีความเร่าร้อนบีบคั้นอารมณ์ของเสมียนวัยกลางคนจนใกล้จะถึงฝั่งฝันน้ำรักแตกพรั่งพรูเต็มที ร่างอวบเกร็งกระตุกเป็ระยะๆ หน้าอกหน้าใจกระเพื่อมไหวรุนแรงชวนหวาดเสียว
ทว่าในขณะที่อารมณ์รักของน้าหมวยกำลังจะเตลิดเปิดเปิงถึงขีดสุดหลุดลอยสู่ห้วง์ ทันใดนั้น ทั้งหมดได้ยินเสียงฝีเท้าหนักหน่วงของใครบางคนเหยียบก้าวขึ้นบันไดเหล็กที่เชื่อมขึ้นมายังห้องออฟฟิศเสมียนกระจก้า เสียงส้นรองเท้าบูทยามกะดึกกระทบขั้นบันไดดังสะท้อนก้องความมืดเปียกชื้นภายนอก *ตึก... ตึก... ตึก...*
ร่างชายฉกรรจ์ทั้งสามและน้าหมวยหยุดชะงักงันในความสลัวทันที! มินรีบตะปบปิดปากน้าหมวยแน่นอีกครั้งจนเสียงครางหวานของเธอเงียบกริบลงฉับพลัน ซอยหยุดนิ้วที่กำลังคาลึกอยู่ในช่องรักเปียกชื้นของเธอแต่ไม่ยอมถอนออก ความเงียบโรยตัวเข้าปกคลุมห้องออฟฟิศในพริบตา มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของทั้งสี่คนที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้ไม่ให้เล็ดลอดออกไป เข้มผละใบหน้าออกจากเต้าเต่งตึงคู่งาม ยืนตัวตรงจ้องมองฝ่าความมืดสลัวผ่านกระจกห้องออฟฟิศออกไปด้านนอกด้วยสีหน้าตึงเครียด
เสียงฝีเท้าหยุดลงที่หน้าประตูกระจกบานใหญ่ที่ปิดตาย ลำแสงจากไฟฉายแรงสูงของยามกะดึกสาดส่องส่ายไปมาผ่านบานกระจกใสเข้ามาในห้องออฟฟิศ แสงไฟฉายสว่างจ้าสีขาวปัดผ่านบานหน้าต่างเกือบจะโดนร่างเปลือยท่อนบนสั่นเทาของน้าหมวยที่ถูกล็อกตัวแ่าอยู่ข้างโต๊ะทำงานอย่างเฉียดฉิว แสงไฟสะท้อนให้เห็นเกล็ดเหงื่อพราวเกาะตามผิวเปลือยเปล่าขาวละมุนของเธอและอกกว้างของคนงานชาย
ตามมาด้วยเสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ดังสนั่นก้องสะท้อนไปทั่วบริเวณชวนใจหายใจคว่ำ *ปัง! ปัง! ปัง!*
"น้าหมวยครับ! ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอครับ เห็นไฟออฟฟิศเปิดอยู่?" เสียงะโถามของยามกะดึกดังลอดประตูกระจกเข้ามาในห้องอย่างชัดเจน ทำเอาน้าหมวยใจร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างอวบอัดสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวสุดขีดขวัญหนีดีฝ่อ หากยามมองลอดช่องหน้าต่างหรือใช้กุญแจไขประตูเข้ามาได้ ภาพความอุจาดและน่าอับอายของหัวหน้าเสมียนที่ถูกคนงานรุมล้อมเปลือยอกท่อนบนถกกระโปรงขึ้นคงแดงโร่ต่อหน้าคนทั้งโรงงานทันที!
154
