กี๊ส~!!
เสียงกรีดร้องด้วยความทรมานของหนูที่ถูกแทงด้วยมีดเล็กๆ เล่มหนึ่ง ในทุ่งโล่งแห่งหนึ่งกลางป่า
ไจแอนท์ แรท ระดับสีเขียว ถูกฆ่า
ไม่ได้รับอาวุธิญญา
ดูดซับผลึก เพื่อรับแกนเวทย์
เสียงดังขึ้นภายในหัวของเด็กชายคนหนึ่ง เขาชื่อนอส นิวาทอส
“อ้า!! บ้าจริงตัวนี้ก็ไม่ให้ิญญาอาวุธหรอ แย่ชะมัดเลย”
นอสบ่นอุบอิบเล็กน้อยก่อนจะเดินเอามีดชำแหละหนูตัวนั้น
ผลึกทรงกลมสีเขียวมรกตปรากฏออกมาจากการชำแหละซากศพ นอสนั่งลงใต้ต้นไม้ที่มีร่มเงา แล้วเริ่มนั่งหลับตาทำสมาธิพร้อมหยิบผลึกแก้วทรงกลมสีเขียวที่พึ่งได้มา ผ่านไปสักพักก็มีเสียงแจ้งเตือนออกมา
ดูดซับผลึก ระดับสีเขียว +1
ดูดซับผลึก ระดับสีเขียว +1
ดูดซับผลึก ระดับสีเขียว +1
…….
เมื่อแสงแจ้งเตือนหายไป นอสลืมตาขึ้น ลูกแก้วสีเขียวที่เคยอยู่บนมือก็สลายหายไปเรียบร้อยแล้ว จากที่ดูดซับผลึกในรอบนี้ นอสได้รับแกนเวทย์สีเขียวมา 5 พ้อยต์ นอสรู้สึกพอใจกับสิ่งนี้พอสมควร เพราะ โดยปกติแกนเวทย์ทุกๆ สีนั้นเมื่อเราดูดซับมันไป มันจะสุ่มให้พ้อยต์แกนเวทย์สีนั้นๆ จาก1-10 พ้อยต์เท่านั้น นี่เลยทำให้นอสรู้สึกพอใจขึ้นมา หลังจากที่รู้สึกเซ็งๆ ที่ตัวเขาไม่ได้อาวุธิญญาจากเ้าหนูตัวนี้
ผ่านไปก็นานกว่านอสจะดูดซับผลึกเสร็จมันก็ค่ำมืดเสียแล้ว นอสเลยเตรียมก่อกองไฟเพื่อกินเนื้อของหนูที่ล่ามาได้
ในขณะที่นอสกำลังกินเนื้อหนูอย่างอร่อยอยู่นั้นเขาก็เปิดหน้าต่างขึ้นมาพรางๆ เพื่อดูความคืบหน้าของตัวเขาเอง
*****************************************************************
นอส นิวาทอส
แกนเวทย์
สีเขียว 86
สีเหลือง 21
สีส้ม 0
สีแดง 0
อายุไข 100 ปี
*******************************************************************
“ออกล่าคราวนี้ถือว่าพอใช้ได้ทีเดียว แต่คงต้องกลับไปเมืองก่อนดีกว่า มีดที่เราใช้อยู่ก็เริ่มมีรอยปริแตกขึ้นมาเยอะแล้วด้วยใช้ได้ทีสองทีก็น่าจะหักแล้ว”
นอสชักมีดออกมาเช็ครอยร้าวของใบมีด มีดเล่มนี้นอสซื้อมาที่ตลาดกลางภายในเมือง ถึงมันจะไม่ได้แพงขนาดนั้นแต่ด้วยสถานะทางการเงินของนอสตอนนี้มันไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่นัก
“ถ้าตอนเราเข้ามาในยูโทเปียครั้งแรก เราได้อาวุธิญญา ประเภทดาบ หอก อะไรพวกนี้ก็ดีสิ ไหง เราถึงสุ่มได้เป็หนังสือเก่าๆ ฝุ่นเกาะแบบนี้กันนะ”
นอสเรียกหนังสือที่ดูเก่าๆ ลักษณะเหมือนมีฝุ่นเกาะมีโซ่ล่ามผนึกไว้อยู่ออกมาดูเล่น พลิกซ้ายพลิกขวา นิดหน่อยก่อนจะเก็บไป ด้วยความเซ็งๆ นิดหน่อย
มนุษย์จะสามารถเข้ามาในยูโทเปียได้เมื่อครบอายุ 15 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ที่แห่งนี้มันเป็เหมือนอีกมิติหนึ่งที่แยกออกจากโลกที่ฝั่งหนึ่งของเรา จะเข้ามาที่นี่ได้มีเพียงต้องเข้าผ่านทางประตูของยูโทเปียเท่านั้น
เมื่อก้าวเข้าสู่ยูโทเปียครั้งแรกสิ่งที่จะได้รับอย่างแรกเพื่อเป็การต้อนรับการมาเยือนคือ อาวุธิญญาประจำตัวของตัวเอง ที่เหมือนว่ามันจะสุ่มให้กับเรา ส่วนมากคนที่เข้ามาจะได้เป็พวกประเภทอาวุธซะส่วนใหญ่ แต่ก็มีส่วนน้อยค่อนกลางที่จะได้เป็พวกอื่นๆ ที่ไม่ได้เอาไว้ใช้ในการต่อสู้ได้เลยไปจนถึงใช้การไม่ได้เลยก็มี นอสที่ได้หนังสือเล่มนี้มาก็รวมอยู่ในกลุ่มพวกนี้ด้วยเช่นกัน
พวกที่เข้ามาแล้วมีอาวุธใช้จะได้เปรียบกว่าพวกอาวุธิญญาประเภทอื่นมาก เพราะในยูโทเปียนี้ไม่สามารถนำพวกเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ามาได้เลย จะเข้ามาได้ก็จะมีแค่จำพวกเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ หรือไม่ก็เงิน และอีกไม่กี่อย่างเท่านั้นเอง เพราะงั้นพวกที่จะได้เปรียบในการล่าตอนเริ่มเข้ามาใหม่ๆ ก็คือพวกที่มีอาวุธิญญา ประเภท อาวุธ นั่นเอง
เช้าต่อมา นอสเริ่มออกเดินทางเพื่อกลับไปที่เมืองเดลต้า เมืองนี้เป็เมืองที่นอสถูกเทเลพอร์ตมาเมื่อเข้ายูโทเปียมาครั้งแรก เป็เมืองที่มีขนาดกลางๆ ไม่ถือว่าเล็กจนเกินไป
นอสมาถึงเมือง แล้วรีบตรงดิ่งไปที่ห้องตัวเองทันที นอสก่อไฟที่เตาไว้ก่อนจะออกไปที่ตลาดตรงกลางเมือง
ตลาดกลางนี้มีขายแทบจะทุกอย่างที่อยู่บริเวณของเมืองเดลต้า นอสตั้งใจที่จะออกมาซื้อวัตถุดิบและแร่เพื่อเอามาตีดาบเล่มใหม่ คงเพราะปัญหาทางการเงินของตัวนอสเองที่ไม่แรงจะซื้อพวกอาวุธตามร้านไหว นอสจึงต้องเริ่มฝึกที่จะตีดาบเอามาใช้เอง เพราะพวกวัตถุดิบนั้นราคาถูกกว่ามาก
“ตาลุงแบล็ค ผมขออย่างเดิมเหมือนทุกทีนะ” นอสบอกกับลุงที่มีหนวดเคลายาวคนหนึ่ง
“ได้สิ อ่ะนี่ราคาเหมือนเดิมเหมือนที่นายซื้อครั้งก่อน” ชายคนนั้นพูด
“ขอบคุณครับไว้จะมาอุดหนุนบ่อยๆ นะ” นอสพูด
“เฮ่อะ! ที่มาซื้อบ่อยๆ เพราะของที่นายตีมันพังเร็วไม่ใช่รึไงล่ะ”
“แฮ่ะๆ ก็นิดหน่อยน่ะ” นอสยิ้มรับแห้งๆ ก่อนจะเดินออกจากร้านไป
คุณลุงเมื่อกี้เขาชื่อแบล็คเป็ตาลุงที่นอสชอบมาซื้อพวกวัตถุดิบเป็ประจำ จนเรียกว่าแทบจะสนิทกันด้วยซ้ำ ร้านของลุงแบล็คเป็ร้านเล็กๆ ในซอกซอยท้ายๆ ตลาด พวกวัตถุดิบร้านนี้มีคุณภาพที่สูงกว่าร้านอื่นๆ ที่ขายในราคาที่พอๆ กัน นั่นทำให้นอสแวะไปที่ร้านบ่อยๆ
แม้ลุงแบล็คจะทำตัวเหมือนเ็าดูดุๆ ไปหน่อย แต่เขาก็เป็คนที่ใจดีๆ มากๆ บางครั้งก็แอบแถมพวกวัตถุดิบมาให้นอสเป็บางครั้งบางคราวด้วย
เดินมาไม่นานนอสก็มาถึงที่พัก ไฟที่ก่อไว้ในเตาก็ติดร้อนกำลังดีเลย
นอสวางของลงแล้วเริ่มจะที่จะตีดาบเล่มใหม่ขึ้น นอสโยนดาบเล่มเก่าลงไปในเตาเพื่อใช้เป็แกนหลัก แล้วโยนของที่ซื้อมาใส่ตามเข้าไป
“เมื่อโยนทุกอย่างเข้าไปแล้วรอให้วัตถุดิบละลายรวมกัน…..”
นอสเปิดหนังสืออ่าน มันเป็หนังสือสอนตีดาบฉบับมือใหม่ที่นอสเคยซื้อมา
เมื่อวัตถุดิบละลายรวมกันแล้ว นอสจึงเอาค้อนออกมาแล้วเริ่มใช้ค้อนทุบมันเพื่อขึ้นรูปเป็ดาบ ตามที่หนังสือนั้นแนะนำไว้
ใช้เวลาไปครึ่งวัน นอสก็ได้ดาบใหม่มาแล้วความหนาและบางกำลังพอดี เหมาะแก่การล่าจริงๆ
คราวนี้นอสคิดว่ามันน่าจะไม่แตกร้าวง่ายๆ เหมือนคราวก่อนแล้ว
“เป็วันที่เหนื่อยจริงๆ วันนี้พักผ่อนก่อนให้เต็มที่พรุ่งนี้ต้องไปลองของใหม่กันสักหน่อย” นอสพูดก่อนจะลงไปนอนที่เตียงอย่างอ่อนเพลียแล้วเคลิ้มหลับไป….
เช้าวันต่อมาขณะที่นอสกำลังเตรียมตัวจะออกจากตัวเมืองนั้น ก็มีกลุ่มๆ หนึ่งเดินเข้ามาหานอส
“นี่น้องชายนายสนใจร่วมทีมกับพวกเราไหม”
ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่มนั้น นอสมองไปที่ชายคนนั้น เขาดูเหมือนคนที่มีฐานะร่ำรวยมากเพราะของที่เขาใส่ทั้งอาวุธดาบที่โชว์อยู่ตรงเอวนั้นก็ดูออกเลยว่าน่าจะรวยแหงๆ
“เรากำลัง้าคนเพื่อไปจัดการกับหมีตัวหนึ่งแถวๆ ตีนเขาใกล้ๆ นี้ เพราะมันขโมยของสำคัญของฉันไปไว้ในรังภายในถ้ำของมัน ส่วนเื่ของที่ได้จากการล่าใครฆ่าได้ก็เอาไปได้เลย แล้วก็ทุกคนที่เข้าร่วมการล่าครั้งนี้ฉันจะจ่ายค่าเหนื่อยเป็เงินให้ครึ่งหนึ่งของทั้งหมดถ้าเสร็จงานฉันจะจ่ายที่เหลือให้ เป็ไงนายอยากมาลองสักหน่อยไหม” ชายคนนั้นยิ้มพร้อมผายมือออกมาเหมือนกับกำลังเชื้อเชิญนอสอยู่
“หมีตัวนั้นอันตรายแค่ไหน” นอสถามออกมา
นอสคิดว่าถ้าหมีตัวนี้มันไม่อันตรายมากเขาไม่น่าจะมาหากำลังคนแบบนี้แน่ เลยตัดสินใจเพื่อถาม
“คนของฉันเคยสู้กับมันมา เขาบอกว่ามันน่าจะอยู่ที่ระดับสีเหลืองเท่านั้นแต่พลังกำลังการเคลื่อนไหวของมันเหมือนกับพวกระดับสีส้มเลย พวกเราเลยล่นถอยออกมาเพื่อหาคนไปสู้กับมันอีกที” ชายคนนั้นพูด
“โอเคผมจะไปกับพวกคุณด้วย”
นอสตอบตกลงหลังจากที่คิดอยู่สักพัก นอสหวังแค่ว่าจะไปเพื่อรับเงินเท่านั้น ตอนนี้เขายังคง้าเงินมาใช้ซื้อพวกวัตถุดิบ และเขาอาจจะโชคดีฆ่ามันได้ก็ได้ นอสก็เลยตอบตกลงไป
“เยี่ยมเลย เดี๋ยวเราจะหาคนอีกสักพักแล้วเราจะออกเดินทางไปที่ตีนเขาที่อยู่ของมัน พอไปถึงฉันจะอธิบายยแผนการทั้งหมดให้ทุกคนฟัง”
หลังพูดกันจบนอสเดินไปรวมตัวกับคนที่เหลือที่ด้านนอกข้างๆ เมืองตามที่ชายคนนั้นได้บอก
นอสมาถึงแล้วตอนที่กำลังหาที่นั่งก็มีคนเข้ามาทัก เขาเป็ผู้ชายอายุราวๆ ประมาณนอสเลย
“โย่ว!! ว่าไงพวก~ นายก็มารับเงินฟรีด้วยรึไง?”
“ก็ใช่ นายเองก็ด้วยหนิ”
ทั้งสองยิ้มให้กันพร้อมกับยกหมัดชนกันเหมือนเป็การทักทาย
“นายชื่ออะไร ฉัน ซิท อินโทม่า เรียก ซิทเฉยๆ ก็ได้”
“ฉันนอส นอส นิวาทอส….”
เริ่มคุยกันสักพักนอสได้รู้ว่าชายที่ชวนเขาเข้าร่วมล่าคนนั้นชื่อ หวังลิ่ว เป็ลูกของเศรษฐีจากดาวๆ หนึ่ง ซิทบอกว่า หวังลิ่ว แม้ภายนอกจะเป็ที่ดูไม่มีพิษภัยอะไร แต่จริงๆ เป็คนที่แอบร้ายยอยู่เหมือนกัน ซิทแนะนำนอสไว้ให้ระวังตัวไว้ก็ดี นอสไม่ได้แย้งอะไรซิท ระวังตัวไว้ก็ไม่น่าจะเสียหายอะไรสำหรับนอสเหมือนกัน
คุยได้สักพักหวังลิ่ว ก็กลับออกมาพร้อมกับ สมาชิกอีก 2-3 คน
“มากันครบแล้วเราออกเดินทางกันเถอะ”
สิ้นเสียงหวังลิ่วส่งสัญญาณกับคนของเขาให้เริ่มออกเดินทางทันที
……………………………………………..
97
