สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

    ตอนที่ 111 ตื่นจากการจำศีล !!

    ตอนที่ 111

    “ฟู่วหนาวแฮะ ซาร่าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จหรือยัง” สตีฟถามซาร่าที่อยู่ลึกเข้าไป

    “เสร็จแล้ว” เสียงซาร่าตอบกลับมาก่อนสตีฟจะเห็นเธอค่อยๆเดินออกมาหน้าถ้ำ

    “ฝนไม่มีท่าทีว่าจะหยุดตกเลยนะ” ซาร่าพูด

    “นั่นสิครึ่งชั่วโมงได้แล้วนะ” สตีฟพูด

    “ทำได้แค่รอฝนหยุดสินะ” ซาร่าพูด

    “หรือไม่ก็ลองเดินเข้าไปด้านในดู” สตีฟหันไปมองข้างหลังลึกเข้าไปในถ้ำมันมีลมพัดออกมาจากด้านในแสดงว่าต้องมีทางออกหรือช่องลมอยู่ในถ้ำแน่นอน

    “เสี่ยงเกินไปสตีฟถ้าเกิดหลงในถ้ำนี่ยุ่งเลยนะ เราไม่รู้ว่าถ้ำนี่ยาวเท่าไหร่ และมีกี่เส้นทาง” ซาร่าบอก

    สามชั่วโมงต่อมา

    “ฮ้าว !! ฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกเลยนะน้ำก็ขึ้นมาเรื่อยๆเลยสงสัยด้านล่างถูกน้ำท่วมไปหมดแล้วมั้งมันถึงท่วมที่นี่ได้น่ะ” สตีฟพูด

    “นั่นสิถ้าตกต่ออีกสักสองชั่วโมงมีหวังน้ำเข้ามาในถ้ำแน่เลยเอาไงดีล่ะสตีฟ” ซาร่าเองก็เริ่มกังวลเธอมองไปบนท้องฟ้าเมฆยังครึ้มและฟ้ายังผ่าอยู่เลยถ้าเธอเหาะขึ้นไปอีกมีหวังโดนฟ้าผ่าร่วงลงมาแน่และคราวนี้ไม่รู้ว่าสตีฟจะช่วยเธอไว้ได้ทันอีกครั้งหรือไม่

    “ผมว่ามันไม่น่าจะหยุดตกง่ายๆนะเราลองเสี่ยงเข้าไปด้านในดูมั้ย” สตีฟพูดออกมาทำให้ซาร่าลังเลทันที

    “อืม..ลองดูแล้วกัน” ซาร่าค่อยๆพนักหน้าช้าๆก่อนจะหยิบมือถือออกมาเปิดไฟฉายแน่นอนสตีฟเองก็ด้วย

    “ผมนำเอง” สตีฟบอกซาร่าก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปในถ้ำนั่น

    ติ๋ง !! ติ๋ง !! ทางเดินในถ้ำมีน้ำหยดตลอดทาง

    ฟู่ !! เสียงลมพัดผ่านหน้าของสตีฟและซาร่า

    “ลมที่พัดนี่กลิ่นแปลกๆเนอะแถมถ้ำนี้ก็โคตรชื้นเลย” สตีฟพูดกับซาร่า

    “นั่นสิถ้าไม่ระวังให้ดีลื่นเอาง่ายๆ ลมที่พัดมาก็มีกลิ่นเหม็นๆ น่าจะมีก๊าซอะไรสักอย่างอยู่ในถ้ำมั้ง” ซาร่าเห็นด้วยว่าลมที่พัดมามันมีกลิ่นแปลกๆ

    สตีฟและซาร่าเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆจนเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง

    “ดีนะไม่มีทางแยกแต่รู้สึกว่าลมมันแรงขึ้นหรือเปล่าซาร่า” สตีฟถามความเห็นซาร่าเพราะเขากลัวว่าจะคิดไปเอง

    “อือฉันก็รู้สึกเหมือนกันสตีฟแถมกลิ่นเองก็เหม็นกว่าเดิมด้วย” ซาร่าพยักหน้ายืนยันว่าสตีฟไม่ได้คิดไปเอง

    ฟู่ !! ฟู่ !! ฟู่ !! เสียงลมพัดผ่านเป็นจังหวะคล้ายเสียงหายใจ

    “นี่สตีฟเราออกไปกันมั้ยฉันชักรู้สึกไม่ดีแล้วสิแถมทางก็ชันขึ้นเรื่อยๆเมื่อสิบนาทีก่อนยังรู้สึกว่ากำลังเดินลงอยู่เลย” ซาร่าพูด

    “จะให้ถอยกลับงั้นเหรอซาร่า” สตีฟถามเพื่อความแน่ใจตอนนั้นเองจู่ๆเขาก็รู้สึกว่าที่พื้นมีน้ำไหลเข้ามา

    “หือ !!!” สตีฟอุทานเบาๆก่อนจะใช้ไฟฉายจากมือถือส่องไปที่เท้าของเขาทันทีก่อนจะเห็นว่ามีน้ำกำลังไหลเข้ามาจริงๆ

    “นี่มันน้ำเข้ามาแล้วงั้นเหรอ” สตีฟพูดก่อนจะฉายไฟไปด้านหลังซ่าร่าเห็นดังนั้นก็ช่วยฉายไฟไปอีกคนเพื่อให้มันสว่างมากขึ้น

    “บ้าน่าน้ำท่วมเข้ามาในถ้ำแล้วเหรอ” ซาร่าอุทานออกมาก่อนจะวิ่งย้อนกลับไปดู

    “อย่าไปคนเดียวซาร่ารอผมด้วย” สตีฟรีบวิ่งตามซาร่าไปไม่กี่นาทีต่อมาสตีฟกับซาร่าก็ต้องตกใจเพราะทางเดิมที่เข้ามานั้นมันถูกปิดไปด้วยน้ำหมดแล้ว

    “บ้าชิบปากทางเข้าถ้ำน้ำท่วมหมดแล้วแน่ๆเลยแล้วทางเดินเมื่อครู่ที่เราเดินมามันลาดลงก่อนจะรู้สึกว่าชันขึ้นแสดงว่าเราติดอยู่ในถ้ำแล้วล่ะซาร่า” สตีฟบอก

    “จะเสี่ยงว่ายน้ำออกไปมั้ยล่ะ” ซาร่าถามดู

    “ไม่น่าจะไหวเพราะตอนเดินลาดลงมามันก็ราวๆสิบกว่านาทีแสดงว่าระยะทางมันเป็นกิโลแน่ๆแถมน้ำยังขุ่นมากเลยดูสิ” สตีฟลองฉายไฟฉายไปในน้ำซึ่งน้ำมันเป็นสีดำๆคล้ายน้ำโคลนยังไงยังงั้น

    “มีแต่ต้องไปต่อแล้วล่ะซาร่าเราเร่งฝีเท้ากันหน่อยเถอะน้ำขึ้นเร็วมากเลย” สตีฟบอกพลางชี้ให้ดูน้ำที่ขึ้นมาเรื่อยๆ

    “อือ” ซาร่าพยักหน้าจากนั้นทั้งคู่ก็มุ่งหน้าต่อไปโดยมีน้ำที่กำลังท่วมถ้ำไล่หลังเข้ามา

    ฟู่ !! ลมเหม็นๆยังตีเข้าหน้าสตีฟและซาร่าเป็นจังหวะแต่ที่แย่กว่านั้นคือลมมันแรงขึ้นเรื่อยๆและกลิ่นเองก็เหม็นมากขึ้นจนสตีฟและซาร่าต้องหาอะไรจากในกระเป๋ามิติมาปิดจมูกเอาไว้

    “นี่เราหลุดเข้ามาในโรงกำจัดขยะหรือไงทำไมมันเหม็นขนาดนี้เนี่ย” สตีฟอดบ่นไม่ได้

    “คิดว่าอีกไม่ไกลน่าจะใกล้ถึงทางออกนะเพราะลมมันแรงขึ้นเรื่อยๆเลย ลมแรงแบบนี้แสดงว่าทางออกจะต้องใหญ่มากแน่ๆ” ซาร่าพูดออกมา

    “ก็หวังว่าจะเป็นแบบที่เธอพูดนะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะกัดฟันเดินต่อไปตอนนั้นเองสตีฟและซาร่าก็รู้สึกว่าพวกเขาเดินมาจนถึงสุดทางแล้ว

    “ถ้ำในถ้ำประหลาดไปมั้ย” สตีฟพูดหลังจากมองไปตรงหน้าซึ่งมันมีถ้ำขนาดเล็กให้เข้าไปอีก

    “นั่นสิแต่ลมออกมาจากทางนี้แถมเหม็นสุดๆเลยด้วย” ซาร่าเองก็ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนเธอจึงไม่รู้ว่าจะเอาไงดีสตีฟลองยื่นมือไปแตะที่ผนังถ้ำนั่น

    “หือถ้ำนี่มันแปลกๆแฮะ” สตีฟอุทานออกมา

    “แปลกยังไง” ซาร่าถาม

    “อธิบายไม่ถูกอ่ะเธอลองสัมผัสดูสิ” สตีฟบอกซาร่า

    จึก !! จึก !! ซาร่าลองเอานิ้วจิ้มๆดูก่อนจะรู้สึกว่ามันหยุ่นๆนิ่มๆ

    “นิ่มๆแฮะแปลกจริงด้วยแถมมันยังอุ่นอีกต่างหาก” ซาร่าอธิบาย

    “ว่าแต่สตีฟทำไมถ้ำนี่มันแปลกๆล่ะดูสิตรงนี้มันมีช่องลอดเข้าไปนะ” ซาร่าพูดก่อนจะเอาไฟฉาย ฉายไปที่มุม

    “อ๊ะจริงด้วยมันมีช่องลอดเข้าไปนี่นา” สตีฟพึ่งจะเห็นเขามองลอดผ่านช่องเล็กๆนั่นไปก่อนจะเห็นว่าด้านในเป็นโพรงขนาดใหญ่คล้ายห้องโถงตอนนั้นเองเขาก็เห็นบางอย่างเข้า

    “เฮ้ย !!” สตีฟร้องอุทานก่อนจะเผลอกระโดดถอยหลังออกมาท่ามกลางความสงสัยของซาร่า

    “เป็นอะไรสตีฟ” ซาร่าถาม

    “เหมือนจะตาฝาดเอาใหม่” สตีฟไม่ตอบแต่เขาเลือกเดินเข้าไปดูใกล้ๆอีกครั้งก่อนจะฉายไฟจากมือถือลอดเข้าไปเพื่อให้เห็นด้านใน

    “ชิบหาย !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากมั่นใจว่าเขาไม่ได้ตาฝาด

    “ซะ ซะ ซะ ซาร่า” สตีฟหันหลังมาหาซาร่าก่อนจะเรียกเธอด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

    “มีอะไรเหรอเสียนายแปลกๆไปนะ” ซาร่าพูด

    “รีบเผ่นกันเหอะเรากำลังจะซวย” สตีฟบอกเธอ

    “ซวย ???” ซาร่ายังไม่เข้าใจ

    “ใช่ซวยถ้าเธอยังใม่เข้าใจก็ลองใช้ระบบตรวจสอบไอ้เจ้าถ้ำบ้านี่ดูสิ” สตีฟพูดซาร่าได้ยินดังนั้นก็รีบตรวจสอบทันที

    หน้าต่างUnknow Level : 538Error Error Error Error Error Error Error Error

    “นี่มันอะไรกัน !!!” ซาร่าอุทานออกมาอย่างตกใจ

    “ดูเหมือนมันจะไม่ใช่ถ้ำแล้วล่ะซาร่าดูเหมือนมันจะเป็นสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่ง” สตีฟพูด

    “บ้าน่าสัตว์กลายพันธ์เนี่ยนะทำไมระบบตรวจสอบอะไรไม่ได้เลยนอกจากเลเวลล่ะ” ซาร่าสงสัย

    “ระบบคงไม่มีข้อมูลของมันล่ะมั้ง” สตีฟพูด

    “ถ้าอย่างนั้นไอ้ลมเหม็นๆนี่ก็ !!” ซาร่าชี้ไปที่โพรงถ้ำด้านหน้า

    “คงเป็นลมหายใจจากจมูกมันนั่นแหละจริงๆแล้วถ้ำมันสิ้นสุดตรงนี้ด้านในดูเหมือนจะเป็นห้องโถงของถ้ำ และไอ้เจ้าสัตว์กลายพันธ์ตัวนี้มันดันเอาจมูกของมันมาไว้ตรงนี้พอดี เมื่อครู่ผมลองมองลอดเข้าไปมันนอนลืมตาด้วยอ่ะ !!” สตีฟอธิบาย

    “นอนลืมตา ???” ซาร่าแปลกใจก่อนจะลองดูมั่ง

    “นี่มันนอนแบบตากระต่าย !!!” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากเห็นภาพที่สตีฟเห็น (อาการนอนตากระต่ายคือการนอนหลับโดยไม่ปิดเปลือกตาและตาดำจะเหลือกขึ้นไปด้านบนนั่นเอง)

    “อืมแต่ดูไม่ออกแฮะว่ามันเป็นตัวอะไรแต่ดวงตามันใหญ่มากขนาดพอๆกับบานประตูเลย ผมคิดว่าตัวของมันคงไม่ต่ำกว่าตึกสามชั้นแน่ๆ” สตีฟพูด

    “นี่สตีฟเสียงลม ไม่สิเสียงหายใจมันเงียบไปหรือเปล่า” ซาร่าถามสตีฟเพราะเธอไม่ได้ยินเสียงหายใจนี่มาครู่หนึ่งแล้ว

    “จะเป็นไปได้ยั..........” สตีฟยังพูดไม่ทันจบก็รีบหันควับไปดูทางโพรงจมูกของเจ้าสัตว์กลายพันธ์ปริศนานั่นทันที

    “เงียบไปจริงด้วย !!” สตีฟอุทานออกมาทันใดนั้นเองจู่ๆพื้นที่เขาและซาร่ายืนอยู่ก็สั่นไปหมด

    ครืน !!!!! พื้นที่สตีฟและซาร่ายืนอยู่สั่นจนทั้งคู่ยืนไม่มั่นคง

    “ซาร่าหมอบลง !!” สตีฟรีบบอกซาร่าก่อนจะกดหัวเธอให้นั่งลงไม่รอช้าเขารีบเอาร่างของตัวเองมาบังซาร่าไว้ทันที

    ตู้ม !! ตู้ม !! โคร่ม !! หินจากบนเพดานเริ่มถล่มลงมา

    ก๊าซ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงคำรามดังออกมาจากในโถงถ้ำนั่นสตีฟกับซาร่าต้องรีบยกมือขึ้นปิดหูไว้เพราะเสียงมันดังมากๆจนทั้งคู่แสบแก้วหูไปหมด

    ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ผนังถ้ำเริ่มถล่มลงมาสตีฟหน้าซีดทันทีเพราะถ้ามีหินน้ำหนักหลายตันหล่นลงมาทับพวกเขาแบบนี้เขาเองก็ไม่รู้จะรอดไปได้หรือไม่ได้แต่หวังว่าร่างของเขาจะแข็งแกร่งมากพอจนทำให้ซาร่าไม่บาดเจ็บได้

    “หมอบไว้ที่รัก !!” สตีฟตะโกนบอกซาร่าที่อยู่ใต้ร่างของเขาก่อนเพดานถ้ำจะถล่มลงมาทับร่างของทั้งคู่จนมิด

    ห้านาทีต่อมา

    ตู้ม !! เสียงหินกองหนึ่งระเบิดออกไปก่อนจะมีแขนข้างหนึ่งโผล่ออกมา

    “ตรูรอดตายเฟ้ย !!!” เสียงสตีฟดังมาจากใต้กองหิน

    “เหลือเชื่อนี่ฉันรอดมาได้งั้นเหรอเนี่ย” ซาร่าอุทานอย่างตกใจเธอรอดมาได้โดยไม่บาดเจ็บสักนิด

    “ดูสิซาร่าผนังถ้ำพวกนี้หนาไม่ถึง สิบนิ้วเลยด้วยซ้ำบ้าจริงถ้ารู้แบบนี้ตรูเจาะถ้ำออกไปแต่แรกแล้ว” สตีฟพูด

    ก๊าซ !!! เสียงคำรามดังขึ้นบนท้องฟ้าเรียกความสนใจของสตีฟและซาร่าทันที

    “นั่นมันเจ้าตัวนั้นนี่” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากเห็นตัวที่อยู่บนฟ้า

    “มะ มะ มังกร !!!” สตีฟอุทานออกมาพลางดูร่างของเจ้าสัตว์กลายพันธ์ปริศนาทีบินอยู่บนฟ้าตัวของมันเป็นสีดำสนิทความยาวของมันสตีฟคิดว่าน่าจะยาวราวๆสามร้อยหรือสี่ร้อยเมตร ส่วนความกว้างของปีกข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งมันอยู่ที่ราวๆร้อยเมตร

    “ตัวใหญ่มากเลเวลขนาดนั้นมันถล่มรัฐนึกได้สบายๆเลย นี่มันหลับอยู่ในถ้ำนั้นมาตลอดเลยงั้นเหรอเนี่ย” ซาร่าอุทานเบาๆ

    ตอนนี้ฝนเริ่มซาลงแล้วทำให้ทัศนวิสัยดีกว่าเดิมทำให้ทั้งคู่มองอะไรๆได้ชัดเจนขึ้น

    “ผมว่าเรารีบเผ่นกันเถอะก่อนที่มันจะเห็นเรา เลเวลขนาดนั้นผมว่ามันโจมตีทีเดียวพวกเราก็เละแล้วล่ะ” สตีฟพูดเขาในตอนนี้ไม่มั่นใจสักนิดว่าจะไปสู้กับสัตว์กลายพันธ์ทีเลเวลกว่าห้าร้อยได้

    “อือ...” ซาร่าพยักหน้าทันใดนั้นเองจู่ๆมันก็คำรามอีกครั้ง

    ก๊าซ !!!!!!!!! กีซ !!!!!!!!!!!!! เสียงของเจ้ามังกรปริศนานั่นคำรามก่อนจะมีเสียงคำรามที่เล็กกว่าคำรามตอบมาจากที่ไกลๆ

    ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! เสียงระเบิดของพื้นดินดังไปทั่วรอบๆตัวสตีฟและซาร่าเขารีบหันดูทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น

    พรึ่บ !! สตีฟได้ยินเสียงของปีกคู่หนึ่งกระพืออยู่ใกล้ๆก่อนจะเห็นร่างของตัวอะไรบางอย่างบินขึ้นไป

    “มังกรอีกตัว ไม่สิอีกหลายตัวเลย !!” ซาร่าอุทานออกมา

    “มังกรงั้นเหรอ” สตีฟตกใจพลางรีบตรวจสอบมันทันที

    หน้าต่างมังกรดำ Level : 344เป็นสัตว์ที่อยู่กันเป็นฝูงมันจะไปไหนมาไหนกับจ่าฝูงของมันเสมอว่ากันว่าเมื่อยามที่จ่าฝูงของมันจำศีลมันก็จะจำศีลตามกันไปด้วย

    “มังกรดำงั้นเหรอแถมเลเวลขนาดนั้นมัน” สตีฟอุทานอย่างตกใจเพราะเลเวลขนาดนี้มันมากกว่าเจ้าไวเวิร์นนั่นอีก

    “สตีฟดูนั่นสิ” ซาร่าชี้ให้สตีฟมองไปตามนิ้วของเธอก่อนสตีฟจะเห็นมังกรดำมากมายกำลังผุดขึ้นมาจากใต้ดินใช่แล้วได้ยินไม่ผิดหรอกมันขึ้นมาจากใต้ดิน

    “อย่าบอกนะว่ามังกรดำพวกนี้มันจำศีลอยู่ใต้ดิน จำนวนขนาดนี้มัน” สตีฟอดตะลึงไม่ได้เพราะตอนนี้บนท้องฟ้านั้นเต็มไปด้วยมังกรดำจำนวนนำไม่ถ้วน

    “นี่มันหุบเขามังกรดำหรือไงฟระเนี่ย !!” สตีฟอดพูดออกมาไม่ได้

    “รีบหนีเร็วสตีฟพวกมันพึ่งตื่นน่าจะหิวมากถ้ามันเห็นพวกเราคงไม่รอด” ซาร่าพูดก่อนจะจับแขนสตีฟและใช้สกิลของเธอพาสตีฟเหาะหนีจากอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนทันที

    ฟ้าว !! ทั้งคู่เหาะออกมาจากแกรนแคนย่อนตลอดทางทั้งคู่เห็นสัตว์กลายพันธ์เลเวลร้อยกว่าๆมากมายกำลังวิ่งหนีออกจากอุทยานแห่งชาติแห่งนี้

    รัฐไวโอมิ่ง

    หวอ !!!!!!! เสียงสัญญาณเตือนดังไปทั่วรัฐทำให้ประชาชนและเหล่าฮีโร่แตกตื่นกันหมดก่อนจะมีรถถังมากมายวิ่งออกมาตามท้องถนน

    “ทุกคนขณะนี้เกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขอให้ประชาชนทุกคนอพยพออกจากรัฐด่วนที่สุด ย้ำด่วนที่สุดนี่ไม่ใช้การซ้อมแต่อย่างใดนี่คือประกาศจากรัฐบาล” เสียงประกาศดังไปทั่วรัฐ

    ณ สมาคมฮีโร่สาขาไวโอมิ่ง

    “รีบส่งข่าวไปที่ทำเนียบขาวเร็วตอนนี้เราเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินมีสัตว์กลายพันธ์จากเยลโล่สโตนจำนวนมากวิ่งออกมาจากที่นั่น” หัวหน้าสมาคมฮีโร่สาขาไวโอมิ่งบอกกับลูกน้อง

    “ครับหัวหน้า !!!” ลูกน้องคนนั้นรับคำสั่งก่อนจะรีบออกไปจัดการทันที

    “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” หัวหน้าสมาคมฮีโร่มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่เยลโล่สโตนแต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ปกติอย่างเห็นได้ชัดเพราะสัตว์กลายพันธ์ในอุทยานแห่งนั้นมีมากกว่าล้านตัวถ้ามันออกมาพร้อมกันล่ะก็รัฐนี้ได้เหลือแต่ชื่อแน่ๆ

    เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นพร้อมๆกันกับทั้งสามรัฐซึ่งได้แก่รัฐ ไวโอมิ่ง รัฐมอนแทน่า และรัฐไอดาโฮ

    จบ...