ณ ตึกJDS Innovation เมืองไลท์แลนด์
“ตอนนี้เราสามารถกำจัดหนอนที่แฝงตัวเข้ามาในบริษัทได้เกือบครบทุกแผนกแล้วครับบอสโชคดีที่คนพวกนั้นยังไม่ได้ลงมือทำอะไรมากเลยยังไม่ได้กระทบผลการดำเนินงานของบริษัทโดยภาพรวมครับ”
“อืมดีมาก”
“คุณอีธาน นี่ก็จริงๆ เลยนะครับ นอกจากจะวางแผนทำร้ายบอสแล้ว ยังวางแผนที่จะฮุบบริษัทของบอสไปอีกั้แ่เกิดมาผมยังไม่เคยเจอใครที่อยากได้อยากมีของคนอื่นขนาดนี้มาก่อนเลยครับ”
ลุกซ์บ่นออกมาอย่างเหลืออดเมื่อนึกไปถึงญาติฝั่งตระกูลรองของบอสอีกฝ่ายเป็คนที่ทำให้บอสต้องกลายเป็เ้าชายนิทราไปนานถึง 8 เดือนไม่พอ ยังจะอาศัย่จังหวะที่บอสยังไม่ฟื้นส่งคนเข้ามาแทรกแซงการทำงานของบริษัทในแผนกต่างๆเพื่อหวังที่จะฮุบบริษัทที่บอสลงมือลงแรงสร้างขึ้นมาด้วยตัวเองไปอีกคนแบบนี้ถ้าไม่เรียกว่ายอดคนชั่วแล้วจะให้เรียกว่าอะไรได้อีก
“แล้วนี่บอสจะทำยังไงต่อไปครับ”
“จัดการหนอนที่ยังเหลืออยู่ตอนนี้ให้หมดและบอกให้คนของเราจับตามองความเคลื่อนไหวของฝั่งนั้นต่อไปถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลให้รีบรายงานผมทันที”
“รับทราบครับบอส”
เลขาหนุ่มขานรับเ้านายของตนก่อนที่จะขอตัวออกจากห้องประธานเพื่อไปทำงานที่ได้รับมอบหมายต่อ
ภายในห้องประธานตอนนี้จึงเหลือชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่มีรูปร่างที่ดูดีและสมบูรณ์แบบไปทุกสัดส่วนเพียงแค่คนเดียว
ชายหนุ่มคนดังกล่าวนั่งครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเอื้อมมือใหญ่ของตัวเองไปจับเมาส์คอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงาน หลังจากนั้นก็ทำการคลิกเลือกไฟล์เพื่อเปิดรูปๆนึงขึ้นมา
“อีกไม่นานเราจะได้เจอกันแล้วนะเ้าแมวหิมะน้อย”
เสียงนุ่มทุ้มมีเสน่ห์เอ่ยขึ้นมาอย่างแ่เบาก่อนที่รอยยิ้มที่ไม่ค่อยจะมีให้คนอื่นได้เห็นกันสักเท่าไหร่นักจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพบน์ของชายหนุ่มดวงตาเป็ประกายยามที่มองไปยังรูปของสตรีมเมอร์ หน้าหวานที่พึ่งจะเปิดขึ้นมา รูปๆนี้เป็รูปที่เขาเซฟมาไว้บนคอมพิวเตอร์ส่วนตัวั้แ่วันที่เข้าไปดูไลฟ์สตรีมของอีกฝ่ายเป็ครั้งแรก
‘่นี้ไม่ค่อยเห็นมาไลฟ์เลยสงสัยคงกำลังพยายามทำตามความฝันอยู่สินะ’
ชายหนุ่มเ้าของฉายาเ้าชายแห่งวงการธุรกิจนึกคิดไปถึงสตรีมเมอร์หน้าใหม่คนดังที่่นี้ไม่ค่อยจะเห็นอีกฝ่ายมาไลฟ์สตรีมบ่อยสักเท่าไหร่นัก
ถึงแม้ว่าตัวเขาเองก็ไม่มีเวลาที่จะเข้าไปดูสดอีกเลยนับั้แ่ที่เข้าไปดูครั้งแรกด้วยเพราะต้องคอยสะสางงานที่คั่งค้างสะสมอยู่เป็จำนวนมาก อีกทั้งยังต้องคอยหาทางจัดการกับพวกตระกูลรองที่จ้องจะทำลายครอบครัวและบริษัทของเขาอีกด้วยนั่นจึงทำให้เขาไม่มีเวลาที่จะเข้าไปดูไลฟ์สดของเด็กหนุ่มหน้าสวยอีกเลย
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มักที่จะเข้าไปดูไลฟ์ย้อนหลังในเพจของอีกฝ่ายอยู่เสมอๆเมื่อมีเวลา ซึ่งเห็นได้ชัดว่า่นี้เด็กหนุ่มหน้าหวานจะมาไลฟ์แค่สัปดาห์ละ 2 ถึง3 ครั้งเท่านั้นต่างกับ่แรกๆ ที่อีกฝ่ายมาไลฟ์แทบจะทุกวัน ที่เป็แบบนี้คงจะเป็เพราะเ้าแมวน้อยหิมะน้อยนั้นคงกำลังพยายามทำตามความฝันที่เคยบอกไว้กับเขาตอนที่ทำภารกิจอยู่ในโลกมิติก็เป็แน่
“เธอทำได้แน่นอนเ้าแมวหิมะน้อย”
ชายหนุ่มพูดขึ้นมาก่อนที่จะนึกย้อนไปถึงเื่ราวที่เคยเกิดขึ้นในขณะที่ตัวเองยังทำภารกิจอยู่ในโลกมิติโลกที่2 มันมี่ระยะเวลานึงที่เขามีอาการนอนไม่หลับโดยมีสาเหตุมาจากความเครียดสะสมจากการที่เขาเป็ห่วงพ่อกับแม่ที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกจริงเขากลัวว่าบุพการีของตัวเองจะถูกญาติทางฝั่งตระกูลรองทำร้ายโดยที่เขาไม่สามารถอยู่ดูแลหรือปกป้องพวกท่านได้
และผลจากการนอนไม่หลับเรื้อรังนั้นทำให้เขามีอาการเหม่อลอยสติไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไหร่ตัดสินใจหรือคิดอะไรช้าลงจนเ้าแมวหิมะน้อยของเขาสังเกตเห็น
อีกฝ่ายจึงให้ถุงเครื่องหอมกับเขามาชิ้นหนึ่งโดยบอกว่าจะช่วยให้นอนหลับได้ง่ายขึ้นหากเขานำไปวางไว้ข้างหมอนตอนนอน ในคราแรกเขารับมาแบบไม่ค่อยเชื่อว่าสิ่งนี้จะช่วยเขาได้จริงๆแต่ก็ตัดสินใจที่จะลองทำตามคำแนะนำของอีกฝ่าย และผลปรากฏว่ามันสามารถช่วยให้อาการนอนไม่หลับของเขานั้นหายเป็ปลิดทิ้งได้จริงๆจนเขาสงสัยว่าถุงเครื่องหอมอันนี้มีความวิเศษยังไงถึงช่วยแก้ไขอาการนอนไม่หลับได้
เขาจึงถามเ้าแมวหิมะน้อยตอนที่เจอกันในวันถัดมาถึงเื่ของถุงเครื่องหอมว่าทำไมถึงช่วยให้อาการนอนไม่หลับของเขานั้นบรรเทาลงไปได้
เ้าแมวหิมะน้อยบอกกับเขาว่าถุงเครื่องหอมที่ให้เขามานั้นทำมาจากสมุนไพรหลากหลายชนิดที่มีสรรพคุณในการช่วยบรรเทาความเครียดและกระตุ้นให้เกิดความสุขยามที่สูดดมเข้าไปเพราะเหตุนี้จึงทำให้คนที่ได้สูดดมกลิ่นของเครื่องหอมสูตรนี้เข้าไปนั้นสามารถนอนหลับได้สนิทขึ้นแม้ว่าคนๆนั้นจะมีอาการนอนไม่หลับแบบสะสมเรื้อรังมาก่อนก็ตาม
ในตอนนั้นเขาอึ้งมากไม่คิดว่ากลิ่นของเครื่องหอมจะสามารถทำประโยชน์ได้มากขนาดนี้ เพราะในโลกจริงเขาคุ้นชินกับการรักษาด้วยวิธีการแพทย์สมัยใหม่มากกว่าอีกทั้งความสนใจทั้งหมดของเขาพุ่งไปที่การผลิตนวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ๆ รวมไปถึงการบริหารเสียส่วนใหญ่ทำให้เขาไม่ค่อยที่จะรู้ถึงข้อมูลของศาสตร์ด้านนี้สักเท่าไหร่นัก
“เธอเก่งจังว่าแต่ทำไมเธอถึงสนใจที่จะทำเครื่องหอมล่ะ”
“เราได้มีโอกาสเรียนรู้เื่การทำเครื่องหอมตอนที่ทำภารกิจอยู่ในโลกมิติที่70 ของเรา แล้วเกิดความรู้สึกชอบน่ะ หลังจากนั้นเราเลยติดการทำเครื่องหอมมาตลอดเลยเราชอบในเสน่ห์ของเครื่องหอมเพราะนอกจากจะช่วยให้ตัวคนที่พกมีกลิ่นหอมแล้ว ยังมีสรรพคุณช่วยรักษาโรคต่างๆได้อีกด้วย”
“ถ้าเธอชื่นชอบการทำเครื่องหอมขนาดนี้กลับไปโลกจริงได้เมื่อไหร่เธอคงจะเปิดกิจการทำเครื่องหอมล่ะสินะ”
“ก็คงจะเป็อย่างนั้นแต่เพิ่มเติมคือเราจะทำน้ำหอมด้วย”
“น้ำหอม??”
“อื้อใช่น้ำหอม เราค้นพบการทำน้ำหอมเป็ความชอบอีกอย่างของเรานอกเหนือจากการทำเครื่องหอมตอนที่ทำภารกิจอยู่ในโลกที่92 น่ะ”
“งั้นเหรอฉันหวังว่าเธอจะทำมันสำเร็จนะ”
“มันต้องสำเร็จแน่นอนอยู่แล้ว”
เ้าแมวหิมะตอบเขากลับมาอย่างมั่นใจจนเขาอดเอ็นดูอีกฝ่ายไม่ได้
ประธานหนุ่มเ้าของใบหน้าฟ้าประทานยิ้มให้กับตัวเองเมื่อนึกย้อนไปถึงเื่ราวที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเขากับเ้าแมวหิมะตัวน้อยในโลกมิติ
‘อีกไม่นานเราจะได้เจอกันแล้วนะเจย์จะไปหาเธอเองหลังจากที่สามารถจัดการปัญหาทุกได้เรียบร้อยแล้วหมดแล้วอีกไม่นานเจย์สัญญา’
เจเดนคิดพลางยิ้มให้กับรูปของเด็กหนุ่มหน้าสวยบนหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง
ณเมืองบลูแลนด์
วันนี้เป็วันที่เร็นได้จ้างให้ช่างเข้ามาดัดแปลงห้องที่ยังว่างอยู่ตรงชั้นหนึ่งของบ้านให้กลายเป็ห้องแล็บสำหรับทำน้ำหอมและเครื่องหอมตามแบบที่เขาได้ออกแบบเอาไว้ก่อนหน้านี้ตอนนี้เด็กหนุ่มจึงกำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับการเตรียมอาหาร ขนมและเครื่องดื่มสำหรับเลี้ยงช่างทุกคนที่กำลังจะเข้ามาที่บ้าน
รูปแบบของห้องแล็บที่เขา้านั้นเป็อะไรที่เรียบง่ายสิ่งที่้าหลักๆคือห้องโทนสีขาวเพื่อความสบายตา มีชั้นวางอุปกรณ์ต่างๆ ที่ติดไปกับผนังมีโต๊ะทำงาน โต๊ะสำหรับทดลอง และเฟอร์นิเจอร์อีกไม่กี่อย่างภายในห้องนอกเหนือจากนั้นเป็การติดตั้งระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดไม่ว่าจะเป็ระบบเตือนภัยระบบควบคุมสัญญาณฉุกเฉิน ตัวตรวจจับควันและความร้อน ระบบถ่ายเทและระบายอากาศ
ใช้เวลาอยู่พักใหญ่ๆอาหาร ขนม และเครื่องดื่มที่ตั้งใจเตรียมเอาไว้สำหรับช่างก็ทำเสร็จ ซึ่งเป็เวลาเดียวกันกับที่ช่างเดินทางมาถึงที่บ้านพอดี
เร็นยืนอธิบายรูปแบบห้องแล็บให้ช่างฟังอีกครั้งเพื่อความเข้าใจที่ตรงกันหลังจากที่พูดคุยกันเสร็จช่างก็เริ่มลงมือดัดแปลงห้องทันที
เด็กหนุ่มที่ดูแล้วว่าตนอยู่ไปก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ก็ตัดสินใจพาตัวเองไปนั่งอ่านหนังสือรอที่ห้องนั่งเล่นเพื่อฆ่าเวลา
ผ่านไป2 ชั่วโมง ตอนนี้ช่างได้ดัดแปลงห้องแล็บสำเร็จไปแล้ว 30 เปอร์เซ็นต์และเวลานี้ก็เป็เวลาพักกลางวันพอดีเร็นจึงนำของที่เตรียมเอาไว้ออกมาแจกจ่ายให้กับช่างทุกคนเพื่อเติมพลังก่อนที่จะกลับไปทำงานส่วนที่เหลือต่อให้เสร็จ
เมื่อทุกคนรับประทานอาหารกันเสร็จก็แยกย้ายกลับไปทำงานต่อส่วนเร็นนั้นอยู่เก็บกวาดจานชามและหม้อจนสะอาดเรียบร้อย ก่อนที่จะก็กลับไปนั่งอ่านหนังสือต่อ
เวลาล่วงเลยไปจนถึง6 โมงเย็นของวัน ห้องโล่งว่างเปล่าก็ได้ถูกดัดแปลงให้กลายเป็ห้องแล็บในแบบที่เร็น้าได้อย่างเสร็จสมบูรณ์เด็กหนุ่มจัดการจ่ายเงินค่าตอบแทนให้กับช่าง และเมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยช่างทุกคนก็เก็บอุปกรณ์และแยกย้ายกันกลับออกไป
หลังจากที่ส่งช่างกลับไปจนหมดแล้วร่างโปร่งบางก็เดินเข้าไปสำรวจห้องแล็บที่พึ่งจะสร้างเสร็จพร้อมกับระบายยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ
‘ต่อไปนี้ที่นี่คือที่ที่เราจะใช้ฝึกฝนฝีมือและสร้างสรรค์ผลงานในอนาคต’
---------------------------------------
่ไรท์เตอร์ทอล์ค : พี่เจย์เขาอยากไปหาน้องมากนะแต่แค่ยังไม่เจอในตอนนี้ไม่ได้เฉยๆ
มาลุ้นกันค่ะว่าเขาจะได้เจอกันตอนไหนและในที่สุดน้องก็มีแล็บเป็ของตัวเองแล้ว