รับจ้างเป็นผัวจ่ายค่าตัวเป็นจูบ Pay Me whit a Kiss

    พิเศษ:ลืมล็อกประตู(จบ )

    ธามยืนพิงวงกบประตูห้องลูก

    มองร่างเล็กที่นอนกอดตุ๊กตากระต่ายตัวโปรด ผ้าห่มถูกถีบกองอยู่ปลายเตียงเหมือนทุกคืน

    "เหมือนมาม้าไม่มีผิด" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเบา ๆ

    กั้งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หันมาถลึงตาใส่ทันที

    "ใครถีบผ้าห่ม"

    "ก็คนที่กำลังเถียงผมอยู่ไงครับ"

    "ธาม!"

    ธามหัวเราะ ก่อนจะเดินเข้าไปห่มผ้าให้ลูกชายอย่างเบามือ ปลายนิ้วลูบศีรษะเด็กน้อย ผมดกน้ำยิ่งกว่าก่อนป่วย

    หัวใจของเขาอุ่นวาบทุกครั้ง ที่มองภาพนี้ ทุกครั้งที่เห็น ต้นกล้ายิ้ม เขายังรู้สึกเหมือนปาฏิหาริย์ เหมือนวันที่เด็กคนหนึ่งเกือบหลุดลอยไปจากโลกนี้ แต่กลับเลือกจะสู้ เพื่อความฝันเล็ก ๆ ของตัวเอง

    ทั้งสองเดินกลับเข้าห้องนอน กั้งกำลังจะขึ้นเตียง แต่กลับถูกแขนแข็งแรงดึงเอวเอาไว้เสียก่อน

    "อะไรอีก"

    "คิดบัญชีครับ"

    "บัญชีอะไร?"

    "ดอกเบี้ย!"

    กั้งนิ่งไปหนึ่งวินาที ก่อนจะนึกขึ้นได้เ๱ื่๵๹ที่ธามชอบลูกว่าเขาไม่ยอมให้หอมแก้ม และต้นกล้าก็ช่างเข้าอกเข้าใจ

    "โอ๊ย!"หมอนถูกฟาดเข้าหน้าอกคนตัวโตทันที

    "ยังไม่เลิกอีกเหรอ"

    "ไม่ได้"ธามตอบหน้าตาย"ลูกสั่งไว้"

    "ลูกหรือคุณ"

    "ลูก"

    "โกหก"

    "จริง"

    ธามยิ้มบาง ก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้ จนกั้งเริ่มรู้สึกร้อนขึ้นมาที่ใบหู

    "คุณรู้ไหม?"เสียงทุ้มดังแ๵่๭

    "อะไร?"

    "ขอบคุณนะ"

    กั้งชะงัก มันใช่แค่คำหวาน ๆ แต่มันคือความรู้สึกจริงๆ ร่างเล็กก้มหน้าลง พยายามซ่อนรอยแดงบนใบหน้า แต่กลับถูกปลายนิ้วของอีกคนเชยคางขึ้นมา

    "แล้วก็..."

    "อะไรอีก"กั้งแกล้งพูดเสียงแข็งแก้อาการเคาะเขิน

    "ขอบคุณนะ..ที่วันนั้น"

    "วันไหน"

    "วันที่ยอมจ่ายค่าจ้าง"

    กั้งอึ้งไปหนึ่งวินาที ก่อนจะนึกออก แต่แล้วใบหน้าแดงก็ร้อนผ่าวหนักยิ่งขึ้นทันที"คนบ้า!"

    ธามหัวเราะลั่น เสียงดังจนอีกคนต้องรีบเอามือปิดปาก

    "เดี๋ยวลูกตื่น!"

    "ไม่ตื่นหรอก"

    "ธาม!"

    ธามอมยิ้ม ก่อนจะก้มลงแตะหน้าผากอีกคนเบา ๆ สายตาคมที่เคยดุเวลานี้กลับอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ

    "รักกั้งที่สุด"ประโยคสั้น ๆ แต่ทำให้กั้งนิ่งไปทั้งตัว

    เ๹ื่๪๫ราวร้ายมากมาย ความกลัว วันที่คิดว่าจะเสียต้นกล้าไป แต่สุดท้าย...เขากลับได้ทุกอย่างเพราะผู้ชายคนนี้

    กั้งยิ้มบาง ๆ ก่อนจะยกตัวขึ้น แตะจูบที่มุมปากของธามอย่างรวดเร็ว

    "กั้งผมก็..ระ."ยังไม่ทันพูดจบ เสียงเล็ก ๆ ก็ดังขึ้นจากหน้าประตู

    "ต้นกล้าเห็นนะครับ"

    ทั้งสองสะดุ้งโหยงพร้อมกัน หันไปมอง พบเด็กชายตัวแสบยืนกอดตุ๊กตากระต่ายอยู่หน้าห้อง

    "ต้นกล้ายังไม่นอนอีกเหรอ!"

    กั้งร้องลั่น ต้นกล้ายิ้มกว้างจนตาหยี ก่อนจะชี้นิ้วใส่ทั้งคู่ "ปาป๊า"

    "หือ"

    "คืนนี้อย่าลืมจ่ายดอกเบี้ยมาม้าด้วยนะครับ"

    ความเงียบเข้าปกคลุมห้องไปสามวินาที ก่อนที่เสียงหัวเราะของธามจะดังลั่นบ้าน ส่วนกั้งนั้น คว้าหมอนลูกเดิม วิ่งไล่ตีพ่อ ส่วนลูกตัวแสบวิ่งหนีหายเข้าห้องตัวเอง

    “ธาม!..ต้นกล้า!..พอกันพ่อลูก..เข้ากันดีจริงงง..”

    “โว้ๆ ..ต้นกล้าไม่เกี่ยวเด้อ..ไปแล้ว..ฝันดีปาป๊ามาม้า ฮ่าๆ”

    “โอ๊ยกั้งจ๋า..ที่รัก”

    “คนบ้า!..แล้วทำไมไม่ล็อกประตู..เกิดลูกมาเจอหนักกว่านี้จะทำยังไง?”

    “ครับ..ผัวผิดไปแล้ว..เดี๋ยวแล้วจัดให้สามท่าด็ดๆ พักเลยเบบี้”

    “ยังมีหน้ามาพูด...ถ้าทำ ไม่ได้..จับตีให้หลังหักเลย..”

    กั้งชี้หน้าต่อว่า อย่างคาดโทษ ยอมรับเลยว่ารสรักที่ธามมอบให้ทุกค่ำคืน มันช่างซาบซ่านมีความสุขเสียจนเขาติดใจคล้ายเสพติด หากวันไหนไม่ได้รับมัน เป็๞อันกระสับกระส่าย นอนไม่หลับ

    “รับทราบที่รัก..ฮ่าๆ ...”ธามหัวเราะลั่น ยิ้มกว้างมีความสุข

    ภายใต้เสียงหัวเราะนั้น ไม่มีใครรู้เลยว่า เด็กคนหนึ่ง เคยฝันเอาไว้ แค่อยากมีปาป๊ามาม้า อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น เหมือนเพื่อนคนอื่น

    วันนี้...ความฝันเล็ก ๆ ของต้นกล้า กลายเป็๲ความจริงแล้ว

    ................................................THE  END.......................