อลินตา นั่งหน้าขาวเพราะแปะแผ่นมาร์กหน้าอยู่ มีเพียงดวงตากลอกไปมามองไปก็เหมือนิและเป๋านั่งคุยอยู่กับผียังไงก็ไม่รู้ อลินตาไม่สนความคิดของสองลูกน้องหญิงสาวอธิบายต่อ
“ฉันสันนิษฐานว่าหีบใบนั้นคงเป็หีบที่อาจจะมีคำสาปแช่งสะกดไว้ หรือไม่ก็..”อลินตามองหน้าหนุ่มน้อยสองคนก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าเดิม
“อาจจะมีการฝังิญญาอยู่ในหีบใบนั้นซึ่งอาจจะเป็การฝังทั้งเป็ด้วยซ้ำไป และผู้ที่ทำการฝังิญญาก็น่าจะไม่ใช่ใครที่ไหนน่าจะเป็เ้าของิญญานั่นแหละิญญาอาจจะอาฆาตบรรพบุรุษซึ่งเป็ต้นตระกูลของคุณจอร์นคงอาจจะมีเื่บาดหมางใจกันเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ ถึงได้ประกอบพิธีกรรมที่เหี้ยมโหดขนาดนี้ได้แต่ยังไม่แน่ใจขอไปััหีบก่อน” เมื่ออลินตาพูดมาถึงตรงนี้ทั้งเป๋าและิก็เลิกหมั่นไส้เ้านายของตัวเองและเลิกแง่งอนใดๆ ทั้งสิ้นเพราะเริ่มรู้เค้าลางแล้วว่าจะต้องเข้าไปพัวพันกับเื่ราวผีสางิญญาร้ายอีกแล้ว
ลูกน้องหนุ่มทั้งสองสีหน้าตาซีดเผือดหวาดวิตกอย่างเห็นได้ชัดแต่ผิดกับอลินตาที่นอกจากจะไม่มีอาการหวาดกลัวใดๆเ้าตัวยังเอื้อมมือไปหยิบกระจกตรงโต๊ะด้านข้างโซฟา มาส่องซ้ายส่องขวา พร้อมกับจัดมาร์กที่เริ่มย้อยลงให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะดูใต้คางแล้วใช้มือลูบไล้ครีมให้เข้าหน้าตัวเองอย่างพิถีพิถันแต่กระนั้นก็ไม่ลืมที่จะออกคำสั่ง
“ิเต๋อ เป๋าตุง ช่วยสืบประวัติคู่แข่งที่จะมาประมูลหีบใบนี้ให้หน่อยว่ามีใครที่พอจะต้องระวังไว้บ้างเพราะฉันจะทุ่มถึงที่สุด แต่ไม่เกินสองล้าน” ทั้งสองรับคำสั่งทันทีแต่ิก็ไม่วายสงสัย
“อ้าว... คุณอลินไม่ได้คิดจะเก็บหีบไว้เหรอครับ?”อลินตาดีดนิ้วเป๊าะ ออกปากชม
“สมแล้วที่เป็ลูกน้องฉันมาหลายปี ใครจะเก็บไว้ล่ะหีบนี้ฉันทุ่มทุนมา เห็นๆ อยู่ว่ากำไรงามไม่ใช่น้อย เงินเป็ล้านนะยะยังไงฉันก็จะขายทอดตลาดแน่นอน ไม่เก็บไว้ดูเล่นหรอกย่ะยิ่งน้าฉันไม่ค่อยชอบของพวกนี้อยู่ด้วย ขืนขนเข้าบ้านมีหวัง บ้านแตกกันพอดี”เป๋าได้ยินก็รีบพูดขึ้น
“ต๊ายยยย.. เป๋าขอสรุปแบบคร่าวๆว่างานนี้คุณอลินได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง ยิงปืนนัดเดียวได้นกทั้งรังเพราะนอกจากจะได้หีบมาในราคาครึ่งเดียว ยังได้ค่าจ้างงานปราบผี และท้ายสุดคุณอลินยังได้เงินค่าขายหีบอีกด้วยใช่ไหมคะ?”อลินตาที่กำลังเอียงหน้าซ้ายขวาให้กระจก ก็ยกนิ้วโป้งพยักหน้าให้กับเป๋าสาวสองที่รู้เท่าทันเธอไปเสียทุกอย่าง เป๋ายังไม่จบ เธอพูดต่อ
“เป๋าว่าเกลือทั้งโลกยังไม่เค็มเท่าคุณอลินตอนนี้เลยนะคะ” เป๋าจีบปากจีบคอสุดฤทธิ์อลินตานอกจากจะไม่โกรธแล้ว ยังหยิบเครื่องคิดเลขกดไปมาด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนจะยื่นให้ทั้งสองดูตัวเลขคร่าวๆ
“งานนี้ถ้าสำเร็จนี่คือตัวเลขที่ฉันจะจ่ายค่าจ้างให้พวกนาย”เมื่อสองหนุ่มมองตัวเลขในเครื่องคิดเลขแล้วเห็นตัวเลขครึ่งแสนพร้อมๆ กัน พลัน..พลังแห่งความสามัคคีชุมนุมก็พวยพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว อลินตาโบกมือกวัดไกวในอากาศพร้อมบอกทุกคน
“เช็ครายละเอียดให้พร้อม คืนนี้ลุย..”พูดจบก็ลุกเดินเข้าห้องน้ำเป๋ารีบหยิบโทรศัพท์มาเช็คสถานที่และเวลาเปิดงานรวมถึงประวัติต้นตระกูลของคุณจอร์นอย่างกระวีกระวาดส่วนิก็รีบเช็คสถานะแขกผู้เข้าร่วมประมูลอย่างเร่งด่วนก่อนจะไปสะดุดที่รายชื่อหนึ่ง ‘เ้าภูแสน’ ซึ่งเป็ผู้มีเชื้อมีสายทางเหนือและที่สำคัญเ้าภูแสนคนนี้ชอบสะสมของเก่าเสียด้วยสิ...
ในค่ำคืนแห่งราตรีกาล งานประมูลของโบราณก็กำลังเริ่มต้นขึ้น ณโรงแรมอำมาฤทธิ์ โดยมีคุณจอร์นเป็ประธานการจัดงานเหล่าบรรดาแเื่ในงานแต่งตัวสวย หรูหรา ดูมีฐานะก็แน่อยู่แล้วเพราะมูลค่าสินค้าที่ถูกนำมาประมูลล้วนแล้วแต่เป็ของโบราณอันทรงคุณค่าที่ตกทอดต่อมือกันมาั้แ่ครั้งสมัยาโดยคุณจอร์นผู้เป็แม่งานเป็คนรวบรวมของล้ำค่าเ่าั้จากตระกูลดัง เพื่อนำมาประมูลในงานนี้โดยเฉพาะ
แเื่ต่างเยื้องย่างเข้ามาในงานด้วยความชื่นมื่นและตื่นตาตื่นใจกับความหรูหราของงานทุกคนแต่งตัวประชันกันเต็มที่ บรรดาผู้หญิงแต่ละนางแต่งตัวเลอค่าสมฐานะส่วนสุภาพบุรุษนั้นก็แต่งตัวเต็มเหนี่ยว ชายโสดหลายคนหวังจะหาแฟนในงานนี้ด้วยเสียเลยซึ่งความคิดนี้ผู้หญิงก็มิได้เป็รอง เพราะเจตนาหาแฟนของหนุ่มๆ สาวๆ ในงานนั้นบอกได้เลยว่าแท้จริงมันคือเจตนาหลัก ส่วนการประมูลสินค้านั้นได้ก็ได้ไม่ได้ก็ไม่เป็ไร
ผู้ชายที่หน้าตาดี ดูหล่อเหลา สาวๆก็สแกนละเอียดยิบราวกับเป็เครื่องวัดอุณหภูมิอัตโนมัติ โสดหรือเปล่า..?มีเ้าของหรือเปล่า..? เอ๊ะ.. หรือจะไม่มองหญิงกันน้า...? ก็คิดไปต่างๆ นาๆ ไม่ผิดกับชายโสด ที่พากันเล็งแลอิสตรีว่าพวกเธอโสดกันหรือเปล่า
โดยเฉพาะโซนบริเวณทางเข้างานที่คึกคักเป็พิเศษเหล่าบรรดาเหยี่ยวข่าวกดรัวชัตเตอร์มือเป็ระวิง เพราะนอกจากจะมีบรรดาไฮโซ ไฮซ้อเซเลป ทั่วฟ้าเมืองไทยมาร่วมงานแล้ว เหล่าดารา นางแบบ นายแบบที่เป็แฟนของกลุ่มไฮโซเ่าั้ก็มาร่วมงานในครั้งนี้ด้วยเช่นกันมันจึงทำให้งานในค่ำคืนนี้ดูพิเศ๊ษ พิเศษ เข้าไปอีกเท่าตัว..
บรรยากาศหน้างานยังคงคึกคัก จนกระทั่งรถหรูสีดำมันวาวคันหนึ่งแล่นมาจอดหน้าบริเวณโรงแรมสายตาของทุกคนก็หันขวับมาจับจ้องว่าจะเป็ใครที่ลงมาจากรถคันนั้น ประตูรถค่อยๆเลื่อนเปิดออกอัตโนมัติ ขายาวๆ ของใครคนหนึ่งก้าวลงจากรถด้วยท่าทางทะมัดทะแมงชายหนุ่มร่างสูง หุ่นกำยำหน้าตาจัดว่าหล่อออร่า ถึงขั้นหล่อมากเวอร์
“อร๊ายยย..” อย่าแปลกใจ มันคือเสียงกรีดร้องภายในใจของเหล่าบรรดาสาวน้อยสาวใหญ่และสาวเทียม ที่ดังกระหึ่มขึ้นนี่ถ้าทำให้เสียงในใจเ่าั้แทรกออกมาเป็เสียงจริง รับรองได้ว่าแก้วหูแขกผู้เข้าร่วมงานคงแตกกระจายไปข้างหนึ่งเป็แน่ก็จะไม่ให้กรี๊ดถึงขั้นนั้นได้อย่างไรพ่อเ้าประคุณรุนช่องเล่นหน้าตาดีวัวตายควายล้ม นี่มันหน้าตาเทพประทานมาหรืออย่างไรกันหนอเสียงซุบซิบกระหน่ำทันที
“นั่นไงเธอ เ้าภูแสน โอ๊ยย ฉันเคยได้ยินแต่ชื่อตัวจริงหล่อขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย”ผู้หญิงคนหนึ่งกระซิบกับเพื่อนของเธอด้วยน้ำเสียงที่เบาอย่างถึงที่สุดส่วนเพื่อนที่มาด้วยกันก็หูผึ่ง รีบถามกลับแต่สายตาไม่ละจากใบหน้าของชายหนุ่มนามว่าเ้าภูแสนแม้แต่แว้บเดียว
“เ้าภูแสนเหรอ?เขาเป็ใครมาจากไหนเหรอเธอ? ฉันก็นึกว่านักร้อง นักแสดงอ่ะหล่อจนใจเจ็บไปหมดแล้วเนี่ย..” แต่คำตอบที่ถูกต้องทั้งหมดกลับไม่ได้ออกมาจากปากของผู้หญิงสองคนนี้..
เพราะข้อมูลที่แท้จริงและถูกต้องอยู่กับิ ชายหนุ่มที่อลินตายอมรับในเื่การบล็อกและแฮ็คข้อมูลต่างๆ และแน่นเื่รายละเอียดของข้อมูลบุคคลเสมือนเป็เ้าหน้าที่ทะเบียนราษฎร์เสียเองเรียกได้ว่าิชาญฉลาดเทียบเท่าโปรแกรมเมอร์ระดับโลกเลยก็ว่าได้ เห็นหน้าตาหงิมๆไหลไปทางโอ้ปป้า แต่ความสามารถก็ฉกาจระดับมือพระกาฬทีเดียวไม่งั้นมีหรือที่อลินตาจะกล้าจ้างิในราคาเฉียดแสนได้ถึงขนาดนี้ถ้าิไม่ใช่ทีมงานที่มีคุณภาพมากพอ
ภายในรถยี่ห้อดังและราคาแพงเป็สิบล้านของอลินตา เป๋าสาวสองผู้น่ารักน่าทะนุถนอมทำหน้าที่ขับรถจ้า.. ส่วนินั่งเคียงคู่ไปกับเป๋า ในมือถือแท็ปเล็ตพร้อมที่จะรายงานข้อมูลให้อลินตาผู้เป็เ้านายฟัง ซึ่งหญิงสาวนั่งไขว่ห้างกอดอกอยู่ด้านหลัง แต่ที่หูสองข้างมีหูฟังเสียบอยู่ซึ่งถ้ามองภายนอกคงคิดว่าหญิงสาวกำลังฟังเพลง แต่เปล่าเลย อลินตากำลังฟังบทสวดคาถาที่ชื่อว่า อตีตมนตรา (อะ – ตี – ตะ – มน – ตรา)เพราะอลินตาค่อนข้างแน่ใจว่าเธออาจจะต้องใช้มนต์นี้เพื่อตรวจสอบความเป็มาเป็ไปของหีบใบนั้น..
2K
