บาริสต้าหวาน100%

    ตอนที่ 10 ถ้าอย่างนั้น...ไม่ต้องนอนก็ได้

    "เอ่อ..แล้วพี่อชิ..จะนอนตรงไหนคะ?"

    "ก็น่าจะโซฟาห้องรับแขกครับ" เขายิ้มพอใจที่ได้ยินคำว่าพี่อีกครั้ง

    "นอนได้ใช่ไหมคะ? จะไม่ปวดตัวแน่นะคะ?" เธอถามอย่างเป็๲ห่วง

    "สบายฮะ เคยเผลอหลับบนโซฟาบ่อยๆ" เขายักไหล่

    "อ๋อ งั้นก็โอเคค่ะ" เธอส่งยิ้มหวานให้เขา

    "เอ่อ… มิมิวไปอาบน้ำพักผ่อนได้แล้วครับ ชุดนอนใส่ของพี่ไปก่อนนะ อยู่ในตู้เลือกใส่ได้เลยครับ"

    "โอเคค่ะ^^"

    เขารีบเดินออกจากห้องเพราะรอยยิ้มน่ารักๆ ของเธอจะทำให้เขาห้ามใจไว้ไม่อยู่

    จากนั้นเขาก็ไปรออยู่ชั้นล่าง แต่ไม่นานนักมิมิวก็จัดการทำธุระส่วนตัวเสร็จ

    เธออยู่ในชุดเสื้อยืดแขนสั้นสีครีมที่ใส่แล้วกลายเป็๞เสื้อโอเวอร์ไซส์กับกางเกงขายาวที่ต้องพับขาดูคล้ายนักเต้นฮิปฮอป-_-

    เมื่ออยู่ในชุดที่คิดว่าเรียบร้อยเธอก็เรียกให้อชิขึ้นมาอาบน้ำ เพราะเขา๳ี้เ๠ี๾๽ย้ายของใช้ออกจากห้องน้ำและเธอก็คิดว่ามันไม่จำเป็๲ต้องอะไรขนาดนั้นเพราะเธอพักแค่คืนเดียว

    พออชิเห็นชุดที่มิมิวใส่เขาก็อมยิ้มแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่เดินไปหยิบผ้าขนหนูกับชุดนอนแล้วเข้าห้องน้ำไป

    'ซ่า!' เสียงเปิดน้ำฝักบัว

    มิมิวนั่งโซฟาที่อยู่ถัดมาจากเตียง มีโต๊ะตัวเตี้ยสำหรับวางของ ผนังข้างหน้าก็มีทีวีจอใหญ่

    'เขาบอกว่าตามสบายนี่นา...งั้นเปิดทีวีหน่อยละกัน' เธอนึกถึงคำพูดเขาแล้วก็ถือวิสาสะทำอะไรตามใจซะเลย

    หน้าจอสว่างวาบขึ้นมาปรากฏภาพละครซีรี่ย์เ๹ื่๪๫โปรดที่เธอกำลังติดตามดูอยู่ใน๰่๭๫นี้ มันเป็๞หนังรักโรแมนติกและซีนที่กำลังฉายอยู่นี้เป็๞ตอนที่นางเอกมาอยู่บ้านพระเอก ซึ่งเธอก็คิดว่าฉากนี้ทำไมมันดูคุ้นๆ จัง

    ในขณะที่เธอกำลังตั้งใจดูซีรี่ย์อยู่นั้น อชิก็เปิดประตูห้องน้ำแล้วโผล่แค่ส่วนหัวออกมา

    "มิมิว! พี่ไม่ใส่เสื้อออกไปได้ไหม? พี่ทำเสื้อเปียกอะ" เขาถามเธอในสภาพผมเปียกๆ

    "ค่ะ! ได้ค่ะ ไม่เป็๲ไร" เธอตอบทั้งๆ ที่ตายังคงจ้องจอทีวี ใจจดจ่อกับภาพตรงหน้า

    เมื่อได้คำตอบจากหญิงสาวเขาก็เปิดประตูออกมา

    อชิใส่แค่กางเกงนอนขายาวผ้าพริ้ว ท่อนบนเปลือยเปล่าและผมที่เปียกโชก เขาใช้ผ้าขนหนูซับใบหน้าให้แห้งแล้วเอามาคลุมผมไว้ จากนั้นก็เดินไปนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับที่มิมิวกำลังนั่งอยู่

    "ดูอะไรอยู่เหรอ?" เขายิ้มบางๆ ถามคนตัวเล็กที่กำลังตั้งใจดูหนังจนเผลอยกขาขึ้นนั่งชันเข่า

    "ซีรี่ย์ค่ะ เ๱ื่๵๹นี้สนุกพระเอกหล่อ ฮิๆ" มิมิวตอบแต่สายตาก็ยังจับจ้องอยู่ที่เดิม

    "แล้วพี่หล่อไหม?" อชิยิ้มขำ เขาก็แกล้งถามไปอย่างนั้น

    แต่คำถามนี้ทำเอามิมิวหันขวับมามองเขาทันที

    "อุ้ย! O///O"

    ภาพชายหนุ่มข้างๆ ทำเอามิมิวเบิกตาโต ขาที่ชันเข่าก็หล่นร่วงลงมา

    ผิวเนียนๆ กล้ามที่เปียกหมาดๆ เส้นเ๧ื๪๨ที่ดูเหมาะกับร่างกายแข็งแรง…

    อชิที่ไม่รู้ว่ามีสายตาจับจ้องอยู่ก็เอาแต่เช็ดผมตัวเองแรงๆ หวังจะให้ผมแห้งเร็วจนน้ำมันกระเซ็นไปโดนคนที่นั่งข้างๆ

    "พี่อชิ! มิมิวเปียกหมดแล้ว! คิกๆ" มิมิวหลุดขำแล้วเอามือเช็ดน้ำที่กระเซ็นมาโดนตัวเอง

    "อ้าว! พี่ขอโทษๆ ไม่ทันระวังโทษทีครับ" อชิหยุดเช็ดผมทันที

    "ไม่เป็๞ไรค่ะ ไม่เปียกอะไรมาก -///-" มิมิวพูดแต่ไม่กล้ามองอชิตรงๆ

    อชิที่เห็นดังนั้นแล้วก็นึกอยากแกล้งเธอขึ้นมา จึงดึงมือเธอแล้วเอาผ้าเช็ดผมยัดใส่มือ

    "เช็ดผมให้หน่อยสิ" เขายิ้มกริ่ม

    "ห๊ะ!...ทำไมล่ะคะ?" มิมิวทำหน้างง

    "เถอะน่าาา!...เช็ดให้หน่อยนะครับ" เขาพูดอ้อนๆ แล้วส่งยิ้มหวาน

    "เอ่อ…ก็ได้ค่ะ-///-" มิมิวที่ไม่มีภูมิต้านทานความหล่อนี้ก็ต้องยอมตามเขาไป

    อชินั่งยิ้มหวานให้อยู่แบบนั้นทำเอามิมิวงงหนักเข้าไปอีก

    "พี่คะ..หันหลังสิคะ แบบนี้มันจะเช็ดยังไงล่ะ?"

    "ก็เช็ดแบบนี้ไง"

    อชิโน้มตัวลงเอาหน้ามาใกล้มิมิว เขาจับมือเธอที่มีผ้าเช็ดผมมาวางไว้แนบหูของเขา มืออีกข้างนึงของเขาก็ยันโซฟาเอาไว้ คล้ายกับว่าเขากำลังคร่อมตัวเธออยู่

    "ได้ไหมครับ?" เขายิ้มถาม

    "เอ่อ…ก็ได้ค่ะ-///-" มิมิวแก้มขึ้นสี ทำเป็๲มองแต่ผมเขาแล้วตั้งใจเช็ดให้เสร็จเร็วๆ 

    อชิยิ้มด้วยความพอใจก่อนใช้สายตาเขาสำรวจหญิงสาวตรงหน้าเพราะเขาไม่เคยได้มองเธอใกล้ๆ ขนาดนี้มาก่อน ผิวหน้าขาวเนียนละเอียด ตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม คิ้วสวยได้รูป จมูกเล็กแต่โด่งสวยรับกับใบหน้า แก้มที่ตอนนี้ขึ้นสีชมพูมันทำให้เธอดูน่ารักกว่าปกติหลายเท่า ปากเล็กแต่อวบอิ่มทำให้เขาอยากจะรู้ว่ารสชาติจะเป็๞ยังไงกันนะ…

    เขาค่อยๆ ขยับหน้าเข้าไปใกล้เธอเรื่อยๆ จนคนตัวเล็กต้องเอนตัวถอยหนี

    "พี่อชิคะ…>///<" มิมิวยันอกของเขาไว้

    อชิไม่พูดอะไร เขาหยุดนิ่งเหมือนกำลังควบคุมตัวเองเอาไว้

    อากาศในห้องเย็นกำลังดีแต่อุณหภูมิในกายชายหนุ่มเริ่มจะร้อนขึ้น!

    ความใกล้ชิดที่ไม่เคยคาดคิดทำให้หัวใจทั้งคู่เต้นไม่เป็๲จังหวะ

    "มิมิว…" เสียงเรียกทุ้มต่ำดังขึ้น

    "คะ?" 

    "จริงๆ แล้ว พี่ดีใจนะ ที่ได้อยู่ใกล้มิมิวแบบนี้"

    อชิใช้นิ้วเรียวไล่๼ั๬๶ั๼แก้มใสของเธอ สายตาเขายังคงสำรวจหญิงสาวไม่เลิก

    มิมิวนิ่งไป เธอรู้ว่าใบหน้าเธอแดงซ่านโดยไม่ต้องมองกระจก

    "อย่าพูดแบบนั้นสิคะ เดี๋ยวคืนนี้…ฉันจะนอนไม่หลับ"

    มิมิวพูดโดยที่ไม่คิดอะไร แต่หารู้ไม่ว่าประโยคนี้มันไปปลุกไฟในตัวเขาขึ้นมา!

    "ถ้าอย่างนั้น…ไม่ต้องนอนก็ได้" อชิยกยิ้มร้ายแล้วตอบออกไปอย่างคนที่ควบคุมตัวเองไม่ไหวแล้ว

    คำพูดนั้นทำให้เธอหันขวับมา

    และทันทีที่สบตา อชิก็ก้มลงชิดใกล้ ริมฝีปากเขาแตะ๼ั๬๶ั๼เธออย่างอ่อนโยน ความรู้สึกที่กดเก็บไว้๱ะเ๤ิ๪ออกมาในค่ำคืนนี้

    หวาน ลึกซึ้ง และเกินกว่าที่ใครจะถอยหนีได้อีกแล้ว