ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

บริษัท พราวมี่ จำกัด เป็นบริษัทที่เพิ่งเปิดใหม่ขนาดเล็กในเมืองเชียงใหม่ ในช่วงนี้การจำหน่ายสินค้าและผลิตภัณฑ์ทางออนไลน์กำลังเริ่มเป็นที่นิยม พวกเขาจึงต้องการขายแชมพูผ่านทางออนไลน์ ดังนั้นพรีเซนเตอร์ที่กำลังได้รับความนิยมในตอนนี้น่าจะหนีไม่พ้นณัชชาหลังจากที่ได้รับการยืนยันอีกเสียงจากมะตูมแล้ว ณัชชาก็ตัดสินใจยอมรับงานการเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแชมพูของพราวมี่ทันทีขั้นตอนการถ่ายทำค่อนข้างง่ายและไม่ซับซ้อน ณัชชาเติบโตมาพร้อมกับผมสีดำยาวและนุ่มสลวย ซึ่งสอดคล้องกับโฆษณาแชมพู ในระหว่างช่วงพักมีคนเข้ามาหาณัชชาพีระวัฒน์เข้ามาสอดแนมให้กับบริษัท พวกเขากำลังจะมีการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ ครีมปรับผิวขาว และณัชชาเป็นเป้าหมายในใจสำหรับการเป็นพรีเซนเตอร์ของบริษัท ในฐานะผู้เชี่ยวชาญอยู่บนการจำหน่ายสินค้าประเภทความสวยความงามมาหลายปี พีระวัฒน์ค้นหาพรีเซนเตอร์ที่กำลังได้รับความนิยมเพื่อทำให้สินค้าของพวกเขาทำกำไรมหาศาลในชั่วข้ามคืน การจ้างพรีเซนเตอร์มืออาชีพนั้นมีราคาแพงกว่าหลายเท่า หากพวกเขาไม่สามารถทำกำไรจากการขายได้ พวกเขาจะตกงาน ณัชชาเป็นพรีเซนเตอร์หน้าใหม่ที่กำลังได้รับความนิยม และที่สำคัญผิวหน้าของเธอสะอาดใสไร้ที่ติ ซึ่งมีคุณสมบัติตรงกับเป้าหมายที่พวกเขากำลังมองหาอยู่ด้วยประสบการณ์หลายปีในอุตสาหกรรมนี้ ผู้หญิงที่ชื่อว่าณัชชาคนนี้จะสามารถเพิ่มยอดขายและสร้างกำไรให้เป็นที่น่าพึงพอใจของท่านประธานแน่นอน“ลีโอนน่า?” ณัชชขมวดคิ้วเธอรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้ ชีวิตก่อนหน้านี้ณัชชาพบว่ามีรายงานทั่วอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับชื่อสินค้านี้ เมื่อพวกเขาเป็นที่นิยมในตลาดมีผู้สั่งซื้อครีมจำนวนมาก ภายหลังพบว่ามีผู้ใช้ร้องเรียนเรื่องผลข้างเคียงหลังการใช้ มีผื่นคัน และอาการแพ้ที่รุนแรง พวกเขาได้รับการตรวจสอบคุณภาพ จากการตรวจสอบพบว่าครีมของพวกเขาไม่ได้มาตรฐาน มีสารอันตรายเจือปน ท้ายที่สุดถูกดำเนินคดีข้อหาสินค้าปลอม พรีเซนเตอร์ที่เป็นนางแบบก็ถูกตรวจสอบเช่นกัน “ฉัน ... ฉันจะไม่รับงานอีกแล้ว” ณัชชาลังเลอยู่พักหนึ่ง เธอตั้งใจที่จะปฏิเสธงานนี้พีระวัฒน์รู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย ในที่สุดเขาก็เป็นนักเจรจาที่ประสบความสำเร็จเสมอในฐานะที่เขาเป็นนักการตลาดอาวุโสของบริษัท ปกติเขารู้วิธีการรับมือกับการถูกปฏิเสธเป็นอย่างดีพีระวัฒน์ได้สอบถามณัชชาก่อนที่จะมา เขาสามารถเห็นได้ว่าหญิงสาวนั้นค่อนข้างต้องการเงินเขาค่อยๆหยิบนามบัตรของเขาออกมา ด้วยสีหน้านิ่งและไม่สามารถคาดเดาได้ "ตราบใดที่คุณยังไม่ได้เป็นดาราดัง การรับงานโฆษณาและเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับสินค้าของบริษัทของเรา เราเชื่อว่าไม่มีที่ไหนจ่ายค่าตอบแทนได้เท่าบริษัทของเรา และมันก็เป็นตัวเลขสูงถึงหกหลักอีกด้วย"ณัชชารู้สึกหวั่นไหว กับข้อเสนอรายได้ที่เพิ่งได้ยินเมื่อครู่หกหลัก! ดวงตากลมโตเป็นประกาย ณัชชาเกิดความรู้สึกโลภขึ้นในใจด้วยคุณสมบัติปัจจุบันของเธอในตอนนี้ ได้รับเงินขนาดนี้ ณัชชาเริ่มลังเล เป็นเรื่องยากที่จะมีงานใหม่มาเสนอรายได้ที่สูงขนาดนี้ หากรองานอื่นไปเรื่อยๆ และจนกว่าจะเก็บเงินครบเพื่อลงทุนในธุรกิจของตัวเอง เธอคงต้องแก่และณัชชาก็รู้ว่าการเป็นนางแบบที่ได้รับความนิยมในตอนนี้ คือความไม่แน่นอน เป็นไปได้ว่าพรุ่งนี้อาจจะไม่มีงานเลย เพราะทุกวันเกิดนางแบบหน้าใหม่ขึ้นมาเรื่อยๆในช่วงเวลานี้ เธออาจจะถูกโยนทิ้งเหมือนที่มาวินโยนเธอทิ้งโดยไม่รู้สึกผิด"เอาเป็นว่า ฉันขอคิดดูอีกที" ณัชชายอมรับนามบัตรณัชชาในตอนนี้ยังไม่ได้มีความรู้ในเรื่องของการทำงานและข้อตกลงในสัญญา แต่เธอรู้ว่ามีคนที่จะสามารถช่วยเธอได้แน่นอนว่าคนคนนั้นคือมะตูมพี่สาวคนสนิทที่อยู่ในร่างของชายรูปร่างผอมบางคนนั้น ในอดีตณัชชาพบว่าสุดท้ายแล้วนางแบบที่โดนตรวจสอบไม่ได้ติดคุก ตอนนั้นเป็นเพราะสัญญาที่มีการระบุเงื่อนไขที่ชัดเจนในการทำงาน ณัชชานึกถึงเงินก้อนโตที่จะได้รับนี้ เธอไม่รอช้าส่งข้อความหามะตูมทันทีหลังเลิกงานมะตูมซึ่งได้รับข้อความจากณัชชา พวกเขานัดทานอาหารค่ำที่ร้านประจำ เมื่อมะตูมมาถึงที่ร้านก่อน เขาก็สั่งเบียร์มาดื่มในช่วงระหว่างรอสักครู่ ณัชชาก็เปิดประตูเข้ามาในร้านอาหาร เป็นร้านอาหารเล็กๆริมถนน บรรยากาศเรียบง่าย สบายๆ มีเสียงเพลงเบาๆ ที่ไม่สร้างเสียงรบกวนขณะลูกค้าในร้านสนทนา"พี่มะตูม สวัสดีค่ะ รอนานไหมคะพี่" ณัชชายกมือไหว้ พร้อมกล่าวทักทายเช่นเคย"ไม่จ๊ะ เพิ่งมาถึงไม่นาน" มะตูมตอบกลับพร้อมยกแก้วเบียร์ขึ้นมาดื่ม "ดื่มเบียร์สักหน่อยไหม?" จู่ๆมะตูมก็ชักชวนเธอดื่มเบียร์"ไม่ ฉันไม่ดื่ม.. เอ่อ หมายถึงฉันไม่เคยดื่ม" ณัชชารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย"ดีนะ รสชาติดี ช่วยให้ลืมความเครียดได้ชั่วขณะ" มะตูมเห็นณัชชาไม่ดื่มและรินเบียร์ใส่แก้วให้เธอ“ฉันไม่รู้วิธีดื่ม” ณัชชาขมวดคิ้วมองของเหลวสีเหลืองอ่อนในแก้ว หายใจเข้าลึก ๆ กลิ่นหอมอ่อนๆของฟองเบียร์เต็มจมูกอย่างไรก็ตามเธอไม่ชินกับกลิ่นของเบียร์จริงๆ"มันเป็นสิ่งที่ดีและมันก็ทำให้โล่งใจ" มะตูมไม่ได้บังคับ เขายิ้มอย่างสบายใจเมื่อเขามาที่เชียงใหม่ครั้งแรกเขาไม่คุ้นเคยกับสถานที่แบะการใช้ชีวิตและเขาก็มีอาการคลื่นไส้ เมื่อใดก็ตามที่เขารู้สึกว่าไม่สามารถเข้ากันกับผู้คนที่นี่ได้ เขาชอบหาร้านอาหารเล็ก ๆ แล้วสั่งอาหารและดื่มเบียร์อยู่คนเดียวจนเคยชิน"จริงๆเหรอ?" ณัชชาไม่เชื่อ ว่าคนที่ดูเก่งและแข็งแกร่งอย่างมะตูมจะมีช่วงเวลาที่โดดเดี่ยว"ม่ะ ชนแก้ว" มะตูม ส่งแก้วให้ ณัชชาณัชชาจิบและคายมันออกมา เธอทนไม่ได้กับรสชาติมะตูมหรี่ตาและยิ้ม ณัชชารู้ว่าเธอถูกแกล้ง“คุณอยากทำธุรกิจเกี่ยวกับอะไร?” มะตูมเห็นณัชชากำลังตั้งอกตั้งใจเรียนรู้เรื่องการทำธุรกิจที่หลายหลายเขามาจากเมืองใหญ่ที่มีการแข่งขันที่สูง ผู้คนแย่งชิงและไม่มีความสงบเท่าที่นี่ เขาไม่ค่อยเข้าใจความคิดของเด็กผู้หญิงที่มาจากชุมชนห่างไกลอย่างณัชชาในความคิดของเขามันโอเคที่จะตั้งใจเรียนหนังสือให้จบ แล้วค่อยเริ่มงานที่มั่นคง ณัชชายังสาวและมีความงามเป็นต้นทุน หากเธอมีการศึกษาและทักษะที่ดีเธอก็สามารถหางานดีๆได้อย่างสบายๆ"อ้อ พี่มะตูมเรื่องที่ฉันตั้งใจจะปรึกษาพี่วันนี้ซึ่งสำคัญมาก มีบริษัทใหม่ติดต่อเพื่อให้ฉันเป็นพรีเซนเตอร์ ครีมหน้าขาว ชื่อลีโอนน่า" ณัชชากล่าวด้วยสีหน้ากังวล"จริงเหรอ! นั่นเป็นเรื่องที่ดี อะไรคือปัญหา?" มะตูมขมวดคิ้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 โอลีนน่า

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 โอลีนน่า

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้