******************************************************
รายงานผลการทดสอบเพื่อเข้าเป็เ้าหน้าที่กำแพงคราม
ราล์ฟ มิททริลคอส อายุ 16 ปี สมัครเป็เ้าหน้าที่ประจำหน่วยเมืองกันวาโน่
ผู้รับรอง ลิซ ไอคินซาเล่ย์ นักสู้ระดับ 4 หัวหน้าหน่วยเมืองกันวาโน่
การทดสอบร่างกาย ทักษะต่อสู้ และการใช้อาวุธเบื้องต้น
วิ่ง 10/10
ะโ 10/10
ว่ายน้ำ 10/10
ยกน้ำหนัก ยกได้ครบทุกน้ำหนัก 10/10
ต่อสู้ 1 ต่อ 1 กับระดับ 2 ชนะภายใน 5 วินาที 10/10
ต่อสู้ 1 ต่อ 1 กับระดับ 3 ชนะภายใน 5 วินาที 10/10
ต่อสู้ 1 ต่อ 1 กับระดับ 4 ชนะภายใน 10 วินาที 10/10
ต่อสู้ 1 ต่อ 5 ทำให้นักสู้ทั้ง5คน ไม่สามารถต่อสู้ได้ ภายใน 30 วินาที 10/10
ยิงปืน 10/10
ยิงธนู 10/10
รวมคะแนนการทดสอบ 100/100 *ความสามารถอยู่ในระดับยอดเยี่ยมที่สุด สูงที่สุด เท่าที่เคยมีการทดสอบ ต้องได้ รับการจัดระดับอย่างเหมาะสม
(ถูกขอให้รับการทดสอบเพิ่มเติม ในระดับสูง)
ต่อสู้ 1 ต่อ 1 กับระดับ 5 ชนะภายใน 15 วินาที 10/10
ต่อสู้ 1 ต่อ 1 ด้วยมีดสั้น 10/10
ต่อสู้ 1 ต่อ 1 ใต้น้ำ 10/10
รวมคะแนนการทดสอบเพิ่มเติม ในระดับสูง 30/30 **ความสามารถ เทียบระดับ 7 ผู้เชี่ยวชาญ ขึ้นไป
******************************************************
ลิซ หัวหน้าหน่วยกันวาโน่ อ่านรายงาน ผลการทดสอบนี้ที่ทำให้เธออ้าปากค้าง ปิดปากลงแล้วไม่ทันจะได้พูดอะไรกับราล์ฟ ก็มีสัญญาณมือถือเรียกเข้ามา
"ฮัลโหล ลิซ! อยู่ที่เมืองซีลใช่ไหม"
เสียงที่อบอุ่นของชายวัยกลางคนถาม ลิซที่กำลังช็อกกับผลการทดสอบ กลายเป็ยิ้มแม้อีกฝ่ายไม่เห็น เสียงนุ่มละมุน
"ใช่แล้วค่ะพ่อ มีอะไรเร่งด่วน หรือเปล่าคะ"
หญิงสาวถามไปแต่พอจะเดาเื่ที่พ่อของเธอ ที่เป็สมาชิกสภา โทรมาได้
สามวันก่อนเธอก็ได้โทรพูดคุยเล่าให้พ่อฟังว่าที่โรงเรียนมีเด็กหนุ่มที่แข็งแกร่งน่าสนใจชื่อราล์ฟที่เอาชนะเธอได้ง่ายๆ แล้วเธอก็ทาบทามเข้าหน่วยสำเร็จ ต้องเดินทางมารับรองให้ราล์ฟที่เมืองซีล
ตอนนั้นพ่อของลิซก็แซวว่า ไม่มีใครต้านทานการร้องขอของลูกสาวสุดสวยของเขาได้หรอก เขาโดนมาแล้ว
"ลูกได้ทราบผลการทดสอบแล้วใช่ไหม เด็กนั่นฝึกกับใคร อย่างไร ตอนนี้ระดับสูงหลายคนพูดถึงเขากัน หน่วยกันวาโน่ และชื่อลูกสาวพ่อก็ถูกถามถึงไปด้วย "
เนื่องจากราล์ฟอยู่ด้วยเธอก็ไม่สะดวกพูดอะไรมากในเื่ของเขา จึงตอบแค่ว่าหลังกลับไปแล้วจะเล่าให้พ่อฟัง ก่อนพ่อจะวางสายเขาหว่านล้อมเื่เดิมๆ ให้เธอเลิกเป็เ้าหน้าที่กำแพงครามนี้ และแม่ของเธอฝากกำชับให้กลับบ้านในเดือนหน้าด้วย
ลิซเหลือบตามองบนตอนพ่อบอก จากนั้นก็วางสายไป หันไปเห็นราล์ฟที่มองเธอด้วยสายตาหลงใหล
"เวลาหัวหน้าคุยกับครอบครัว ดูน่ารักจังครับ! "
หญิงสาวหน้าแดง เผลอค้อนออกมา แล้วก็คิดได้ว่ามีเื่สำคัญ
"เธอไม่ต้องมาเื่อื่นเลยค่ะ การทดสอบนี่มันอะไรกัน! เธอยังเป็มนุษย์ใช่ไหม! "
ลิซ กล่าวแล้วก็เริ่มไม่แน่ใจขึ้นมา เบี่ยงตัวห่างจากเด็กหนุ่มที่ไม่รู้มาเบียดเธอเมื่อไหร่ มองเขาหัวจรดเท้าอีกครั้ง ว่าเขาเป็แอนดรอยด์ไหม
ราล์ฟหัวเราะ จับมือลิซบีบ เขยิบเข้ามาใกล้อีกครั้ง
"นี่ๆ ดูมือสิ เห็นเส้นเื ไหมครับ ผมเป็คนชัด ชัด"
เขาลูบมือหญิงสาวไปมา
"วันนี้ผลออกมาดีใช่ไหมล่ะครับ มาเถอะ! ฉลองกัน ร้านนี้ผมเสิร์ชดูมาก่อน คนบอกว่าไวน์ของเขารสชาติดี"
เด็กหนุ่มหาโอกาส เขาหันไปสั่งเครื่องดื่มก่อนลิซจะได้ห้าม อีกครั้งที่หญิงสาวลืมไปว่า ราล์ฟจับมือและนั่งเบียดเธออยู่
"เธออายุ 16 นะคะ ดื่มแอลกอฮอล์ได้ไง"
"นิดหน่อยครับ มาเถอะ มื้อนี้ ผมขอจ่ายเองนะ ที่ผ่านมาผมทำกำไรจากการค้า และตลาดหุ้นได้งดงามมาก"
ลิซที่มีฐานะร่ำรวยไม่เคยเดือดร้อนเื่เงิน ปฏิเสธบอกว่าเธอต้องจ่ายเองเพราะหญิงสาวเป็คนพาราล์ฟมาทดสอบที่นี่
ราล์ฟหยิบมือถือ ออกมา เปิดเงินในบัญชีของเขาให้เธอดู ซึ่งนี่เป็ยอดเงินแค่ครึ่งเดียวที่แยกไว้ 24.7 ล้านเหรียญ เขาไม่กล้าให้เห็นทั้งหมด เพราะเท่านี้ก็น่าเหลือเชื่อแล้ว ไม่ใช่เพราะ้าจะโอ้อวด แต่ต่อไปเขาต้องทำหลายอย่าง ต้องเปิดเผยให้รู้บ้าง ไม่ให้น่าสงสัยเกินไป
หญิงสาวเมื่อเห็น ยอดเงินในบัญชีของเขาก็ใ เด็กหนุ่มที่อายุแค่นี้มีเงินได้มากขนาดนี้
แต่จากความอัจฉริยะมากมายของเขาที่แสดงออกมาตลอดจนถึงวันนี้ การที่จะทำรายได้มหาศาลก็เป็เื่ที่เป็ไปได้ และข่าวว่าเด็กหนุ่มคิ้วเข้มนี้ก็หายตัวไปทำงานตลอดจริงๆ
แล้วหน้าต่างแชทก็เตือน แอนนาเบล ทักเข้ามา
/หัวหน้าเื่จริงเหรอ คะ
จากนั้นเป็เครื่องหมายคำถามตัวใหญ่
ลิซ งง นี่แอนนาเบลที่อยู่ไกลถึงกันวาโน่ รู้แล้วเหรอ นี่เพิ่งไม่กี่ชั่วโมง
/เื่อะไร
เธอยังคงถามก่อน
/ราล์ฟ ใช่ราล์ฟคนนั้นหรือเปล่าคะ เพื่อนของฉันทำงานที่ฐานลับบอกว่า เด็กหนุ่มจากกันวาโน่ทำคะแนนเต็มทุกอย่าง เ้าหน้าที่จนถึงคนระดับสูงพูดคุยเื่เขากันหมดเลยค่ะ หน่วยของเมืองเราดังมากตอนนี้
ข่าวไปเร็วมากจริงๆ หัวหน้าหน่วยสาวรู้สึกทึ่ง
/เขานั่นแหละ ฉันเพิ่งเห็นผลการทดสอบที่ฐานส่งมา ก่อนหน้านี้เอง
/หัวหน้า หัวหน้าไปรับสัตว์ประหลาดที่ไหนมาเนี่ย กลับมาเจอกัน น้องใหม่ต้องเป็คนเทรนพวกเราประจำแล้ว
ลิซหัวเราะออกมา ส่ายหัว จากนั้นทั้งสองก็ไม่ได้คุยกันต่อ
ไวน์มาเสิร์ฟแล้ว หัวหน้าหน่วยสาวก็รู้สึกยินดีที่หน่วยของเธอได้รับคนเก่งระดับที่ทั้งประเทศต้องพูดถึงเข้ามา เธอดื่มไปกับเขาด้วย
ราล์ฟกับลิซ ที่ดื่มไม่แข็งเหมือนกัน แสงที่สลัว นั่งใกล้ชิดกัน เด็กหนุ่มจับมือเธอ เธอก็หน่ายที่จะดึงออก
เขายื่นหน้ามาใกล้
"หัวหน้า ผมทดสอบผ่าน ได้คะแนนดี หัวหน้าควรให้รางวัลผมสิ"
เธอสบตาเขา หน้าทั้งสองใกล้กันมาก ััลมหายใจของกันและกัน ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์เสียงลิซยิ่งหวานไปอีก
"รางวัลอะไรล่ะคะ"
เพราะใจที่ปรารถนา จากที่ได้กอดเธอบนรถ บวกกับผลของไวน์ ทำให้ราล์ฟกล้าเล่นใหญ่
"ลิซ! หลับตาก่อนสิ"
เขาเรียกชื่อเธอตรงๆ เธอรู้ว่าเขา้ารางวัลอะไร หญิงสาวลังเลนิดหนึ่งแต่จากนั้นเธอก็หลับตา
ริมฝีปากเด็กหนุ่มบรรจงประทับจูบไปที่ริมฝีปากนุ่มของหัวหน้าสาว เธอสะดุ้งในตอนแรกจากนั้นก็เผยอปากรับลิ้นของเขาที่เข้ามาดูดดื่มความหวาน
มือของราล์ฟเลื่อนเข้าไปภายในร่มผ้าลูบไล้หลังของหญิงสาว ลิซขืนตัวเอามือมาจับมือเขาไว้ แต่ปากที่เขาจูบอยู่ก็ยังไม่หยุด อารมณ์เคลิบเคลิ้มล่องลอย และแล้วเธอก็ปล่อยให้เขาลูบไล้
ทั้งสอบจูบกอดกันนาน บรรยากาศที่พาไป ในเมืองที่ไกลห่างจากบ้านของทั้งสอง ลิซปล่อยตัวไปกับเด็กหนุ่ม เพราะสุดท้ายเธอก็ยอมรับในใจตัวเองว่า มีความสุขกับััของเขา
"ถ้าอยู่กันสองคน ผมเรียกว่า ลิซ เฉยๆ นะครับ"
ราล์ฟขอ ราวกับคนแอบคบกันในที่ทำงาน หัวหน้าสาวนึกถึงที่เพิ่งห้ามเขาก่อนหน้านี้ ตอนนี้กลับมาเป็แบบนี้ก็อาย ไม่ได้ตอบอะไรไป
เวลาดึกมากแล้ว ทั้งสองก็กลับมาถึงโรงแรมเมื่อออกจากลิฟต์ หญิงสาวกลัวทุกอย่างจะเลยเถิดไปกว่านี้ เธอรีบก้าวเข้าไปในห้องตัวเองปิดประตู
ราล์ฟยิ้มส่ายหัว เขาก็ไม่ได้จะทำอะไรมากไปกว่านี้ เด็กหนุ่มเดินไปที่หน้าประตูห้องเธอ ส่งเสียงบอก
"หัวหน้าลิซ ครูลิซ .. ฝันดีนะครับ ลิซของผม"
รอจนสักพัก จึงค่อยมีเสียงเบาๆ ตอบมา
"ค่ะ"
กลับเข้ามาในห้องพักของตัวเอง ไปที่เตียง นอนหงายมองเพดาน คิดถึงความสุขจากการได้ััหัวหน้าหน่วยสาว รู้สึกอิ่มเอมแน่นในอก เอาหน้าซุกในผ้าห่มร้อง
"มีความสุข จังโว้ย! "
การทดสอบที่ราล์ฟได้สร้างความอัศจรรย์มากมายต่อหน้าคนอื่น จนหัวหน้าระดับสูงที่ฐานให้คำวิจารณ์ว่าเขา คือ ผู้ทดสอบที่อาจจะไปถึงระดับเหนืุ์ ได้ในอนาคต
ความภูมิใจในความสำเร็จนั้น ถูกกลบด้วย ความสุขที่ได้โอบกอดลิซ ไปจนหมดสิ้น
เด็กหนุ่มเรียกสติ คืนจากความหลงใหล ใฝ่เพ้อนั้นกลับมาได้ นึกถึงตอนอยู่ที่ฐานลับกำแพงครามเขาได้โบนัสจากระบบหลายครั้ง เช็กดูสถานะ
เด็กสาวชุดลายสก็อตสีฟ้าออกมากลางห้อง พร้อมหน้าจอสถานะ
[ราล์ฟ มิททริลคอส
เพศชาย อายุ 16 ปี
คลาส/ ผู้ช่วยผู้จัดการ
ทรัพย์สินปัจจุบัน / เงินในธนาคาร 56.3 ล้านเหรียญ
แต้ม/ 460 แต้ม
ร่างกาย/ มนุษย์แข็งแกร่ง
เทคนิคพิเศษ ว่องไว, หนักหน่วง, กายยืดหยุ่น, สุดยอดกัปตัน
ความสามารถ/ ระดับ 1 ขายทอดตลาด
1-1 ขายทอดตลาด ัั
1-2 ขายทอดตลาด โดยการมอง
2-1 ออกแบบขนาดย่อม
ภารกิจ 3 / เปิดบริษัทที่มีรายรับ 10 ล้าน ภายใน 1 ปี
รางวัล/ - ยอดเงินในบัญชีคงไว้
ค่าปรับจากภารกิจไม่สำเร็จ/ ไม่มี]
" อืม! ได้แต้มกลับมาเยอะจากวันนี้เพราะได้ใช้เทคนิคพิเศษ"
เขาเห็นแต้มที่เพิ่มขึ้น แต่ที่เขาได้กอดฟัดลิซ ใช้ไหวพริบ ทักษะจากความทรงจำของระบบด้วย ไม่เห็นได้คะแนนแต้มเพิ่มแฮะ เด็กหนุ่มคิดอย่างไม่ละอาย เหลือบมองจูนนี่ที่ยังหน้าตาเฉยเมย
เขายังไม่ได้ใช้ความสามารถออกแบบเลย วันนี้ จากเทคนิคพิเศษสุดยอดกัปตัน เขาใช้ปืนได้อย่างเชี่ยวชาญคล่องแคล่วยิงตรงเป้ากลางทั้งหมด ปืนที่เขาใช้ไม่ได้ถูกใจนัก
หากเขาไปที่คลังอาวุธ มองปืน ใช้ความสามารถออกแบบ ออกแบบใหม่ แล้วสร้างอาวุธของเองล่ะ!
เขาหันไปถามจูนนี่
"เทคนิคพิเศษออกแบบของระบบ ทำได้ทั้งสิ่งก่อสร้าง และ วัตถุทุกอย่าง เท่าที่ออกแบบ และเตรียมวัตถุดิบได้ครบ และคิดสร้างสรรค์รายละเอียดออกมาได้อย่างถูกต้อง"
จูนนี่อธิบาย
วิเศษมาก กลับไปฉันจะสร้างอาวุธของตัวเอง!
โครงการใหม่ตั้งมา โครงการเก่าก็ไม่ได้ไปถึงไหน ราล์ฟบ่นกับตัวเองในใจ ไว้กลับไปค่อยจัดการ นอนดีกว่า
อย่างไรก็ตาม คืนนั้น เด็กหนุ่มหลับไปด้วยความสุขสม
ห้องข้างๆ ในโรงแรมเดียวกันก็ไม่ต่างกัน ลิซนอน ในใจวนเวียนคิดถึงแต่เื่วันนี้ แม้จะเป็ผู้ใหญ่แล้วแต่หญิงสาวก็ไม่เคยััเื่แบบนี้มาก่อน
เด็กหนุ่มอะไรช่างกล้านัก มือของเธอจับไปที่ริมฝีปากสวยของตัวเอง คิดถึงที่เขาจูบก็รัญจวนใจ หน้าแดง
หลับไปด้วยความฝันหวาน
เช้าวันใหม่ทั้งสองเจอกันที่ล็อบบี้ ราล์ฟซื้ออาหารเช้าให้ลิซไปทานด้วยกันง่ายๆ บนรถเหมือง เธอทำหน้าเฉยแต่แววตาสุขสดชื่นนั้นชัดเจน บนรถเหมืองเขาไม่ได้มาทำเ้าชู้ใส่เธออีกเพราะคนน้อย มองเห็นกันง่าย ทั้งคู่แค่นั่งเบียดไหล่กันไป
เข้าฐานลับ หัวหน้าหน่วยสาวไปคุยเื่ทรัพยากรที่จะให้หน่วยของเธออีกครั้ง เธอต้องใช้ประโยชน์ตอนเด็กหนุ่มเมืองกันวาโน่กำลังเป็ที่พูดถึง่นี้ เบิกของอาจจะได้เพิ่มมาอีก ตีเหล็กต้องตีตอนร้อน
ส่วนราล์ฟแยกออกไปเพื่อรับการสัมภาษณ์จากหัวหน้าระดับสูง ตลอดทางราวกับทุกคนราวกับรู้จักเขา มองมาตลอด
เขาไม่เห็นสามคนที่เมื่อวานมาทดสอบพร้อมกัน
ถึงเวลาสัมภาษณ์ ถูกบอกให้ไปที่ห้องสุดทางเดิน ตามทางเขาไม่เห็นใครเลย เมื่อถึงหน้าประตู มีเ้าหน้าที่อยู่ข้างหน้าห้องรออยู่ เปิดประตู พยักหน้าให้เขาเดินเข้าไป
ราล์ฟเดินเข้ามาได้เจอ ชายร่างเล็กนั่งรออยู่ในห้อง
ชายร่างเล็กวัยกลางคนนั่งเอนร่างพิงพนักเก้าอี้มองเด็กหนุ่มเดินเข้ามา มือประสานวางไว้บนตัก ไม่ได้แปลกใจกับความเด็กของราล์ฟเพราะเห็นในคลิปแล้ว
"สวัสดี ฉันลอว์ฟา! เป็ผู้บัญชาการ ฐานลับกำแพงครามนี้ "
ราล์ฟอึ้ง ผู้บัญชาการ ฐานลับ! นี่นักสู้ระดับ9! ระดับนักรบสูงสุด ที่มีไม่กี่คนในประเทศนี้
เด็กหนุ่มโค้งเคารพแล้วแนะนำตัว ลอว์ฟาผายมือให้นั่งลง เขายิ้มนิดหนึ่ง
"ผลการทดสอบของเธอ สร้างความประทับใจให้กับที่นี่ ไม่สิ! ให้กับทั้งกองกำลังของเราเลยมากกว่า ไม่มีคนทำได้แบบเธอตอนอายุเท่านี้ แม้ฉันเองก็เหมือนกัน
พวกที่ทดสอบเธอบอกว่า เธอคือระดับ7 ขึ้นไปนั่นน่าอัศจรรย์จริง หากไม่ใช่เพราะอายุน้อยฉันคงอยากให้เธอขึ้นมาทำตำแหน่งอื่น"
นี่ถ้าลิซได้ยิน ไม่รู้จะว่ายังไง
"ผมยังไม่ได้เริ่มงานเลยครับ คิดว่าต้องหาประสบการณ์ที่กันวาโน่อีกเยอะครับ"
ราล์ฟตอบ หากไม่ได้อยู่กันวาโน่ไม่มีลิซเขาก็ไม่ทำงานนี้ ระบบก็ไม่ได้บังคับไว้
"ก็ได้ ดี ฉันจะรอดูผลงานเธอ ส่วน.."
"ติ๊ด ติ๊ด"
ไม่ทันจะกล่าวต่อ เสียงเ้าหน้าที่จากอินเตอร์คอมดัง ไฟแดงกะพริบ ชายร่างเล็กมองแล้วเอ่ยกับราล์ฟ
"ฉันต้องไปก่อน หากมีอะไรให้ช่วย ติดต่อฉันมาได้ ไม่ต้องเกรงใจ"
ลอว์ฟาแลกเบอร์ติดต่อกับเขาแล้วเดินออกไป ความอภิสิทธิ์ที่ผู้บัญชาการนักสู้ระดับ9 ให้ติดต่อไปหาได้โดยตรง แสดงถึงความสนใจในตัวเด็กหนุ่มมาก
จากนั้นเ้าหน้าที่อีกคน มาบอกให้เขาไปรับการสัมภาษณ์จาก'หัวหน้าฝ่าย' นี่คงเป็คนที่จะมาสัมภาษณ์แต่แรก แต่ผู้บังคับการคงแทรกเข้ามา อยากเจอตัวทำความรู้จักกับเขาเอง
เด็กหนุ่มใช้เวลาในการถูกสัมภาษณ์ ตอบข้อซักถามเื่เหตุผลการเข้าสมัคร ฟังการชี้แจง กฎ ความสำคัญ ข้อปฎิบัติต่างๆ เมื่อวานที่เ้าหน้าที่ดูเฉยเมยแต่วันนี้ทุกคนพูดคุยกับเขาอย่างสุภาพ ั้แ่หัวหน้าหน่วยลงมา
บนรถเหมืองขากลับที่แน่นขนัดเหมือนเดิม ลิซเล่าให้ราล์ฟฟังว่า เธอได้ของมาเพิ่มอีกมากมายจากชื่อเสียงของเขาโดยจะส่งไปให้ยังเมืองกันวาโน่ เมื่อเธอได้ยินว่าผู้บังคับการ นักสู้ระดับ 9 มาคุยกับเด็กหนุ่มเองก็ตาโต นี่ขนาดเขาไม่ได้บอกว่าลอว์ฟาแลกเบอร์กับเขาด้วยนะ
"นั่นผู้การลอว์ฟา! ปกติไม่ค่อยมีคนได้เจอเขานะคะ นอกจากเื่ใหญ่ๆ จึงจะได้เห็นเขาปรากฏตัวสักครั้ง เขาสนใจในเธอมากนะคะนี่"
"แน่นอนสิครับ ลิซ หน่วยเราจะได้รับการสนับสนุนมากมายต่อไปแล้ว มาเื่ดีๆ กอด กอดครับ"
เด็กหนุ่มเอื้อมแขนไป จะกอด จากที่นั่งเบียดกันอยู่แล้ว
"เดี๋ยวเถอะ!"
หญิงสาวชูกำปั้นจะซัดเขา
ทันใดนั้นเอง
"ตูม! "
---------------------