เรามักจะเผลอยิ้มทุกครั้งเวลาที่เรามองเขา แบบนี้เรียกว่าอะไร เรียกว่าชอบใช่ไหมไหนบอกเราที...
“พี่มองใคร”
เพราะสายตาของผมมองโฟกัสที่เขานานเกินไปจนผิดสังเกตจึงทำให้ ‘ขอตังค์’ รุ่นน้องคนสนิทของผมเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย และการเอื้อนเอ่ยของเ้าตัวนั้นเองก็ทำให้เรียกความสนใจจากคนอื่นให้หันมามองผมต่อด้วยสายตามองมาอย่างจับผิดมาก จนผมได้แต่ยิ้มอย่างเก้อๆเขินน้อยๆส่งไปให้เมื่อรู้ว่าคนอื่นก็เห็นและกำลังมองจับผิดอยู่
“อ่อ พี่มองเหรอ” ผมพูดน้ำเสียงปกติก่อนที่จะเบนสายตากลับมาเหมือนไม่มีอะไรอย่างปกติเช่นกัน แต่ความไม่มีอะไรมันก็ดูมีอะไรอยู่ดี
“มองดิพี่ ผมเห็นอยู่” ขอตังค์พูดทั้งขมวดคิ้วแน่นมองตรงใบหน้าที่ทั้งหล่อและสวยของรุ่นพี่คนสนิท เขากะพริบตาปริบๆเพราะเมื่อกี้เขาก็เห็นอยู่ว่าพี่มองใครบางคนทางฝั่งนู้นข้างๆอยู่แท้ๆ
อืม ได้มองแล้วก็มองเพลินเลย ไม่ใช่ใครที่เขาไม่รู้ว่าเป็ใครคนนั้นนะ แต่เขาหมายถึงใบหน้าของรุ่นพี่ต่างหาก กับใบหน้าของพี่ก็ต้องยอมรับว่าพี่เขาคนนี้ทั้งหล่อและสวยจริงๆอ่ะ แต่เหมือนว่าอย่างหลังจะมาแรงกว่า... สวยมีเสน่ห์มาก
“จริง” ‘พระเพื่อน’ ว่าพร้อมพยักหน้าเสริมทับพลางยกมือขึ้นเท้าคางเลิกคิ้วอย่างถามๆ เขาก็เช่นกันเห็นเหมือนที่ขอตังค์เห็นนั่นแหละ เพื่อนสนิทหน้าหล่อสวยของเขากำลังมองใครสักคนอยู่
“เปล่าหรอก” ผมรู้ว่าผมมองจริงแต่ผมก็ตอบปฏิเสธไปไม่สนใจทอปปิกของเื่ที่กำลังโยงใยมาเกี่ยวกับตัวเอง หรือก็คือหนีก่อนนั่นแหละครับ
“กูก็เห็นอยู่” ‘กวิน’ พูดแล้วยืดอกพร้อมยกมือขึ้นกอดอกตามและหรี่ตามองใบหน้าหล่อสวยของเพื่อนสนิทตัวเองอย่างจับผิด แล้วเขาก็สรุปได้ว่าแบบนี้มันผิดปรกติชัดๆ!
“กูก็เห็นอยู่จ้า มองแบบไม่ย้อนด้วยจ้าาาาา” ‘บูเก้’ เพื่อนสาวเทยเพียงคนเดียวของกลุ่มบิดเบ้หน้าเอ่ยจีบปากจีบคอลากเสียงท้ายยาวดูน่าหมั่นไส้นัก ทั้งเรียกรอยยิ้มขำๆให้ทุกคนด้วยกับประโยควลีคล้ายล้อเลียนดาราคนหนึ่งในวงการบันเทิงไทย
“มึงคะมึง มองแล้วมีพลงมีเผลออมยิ้มแบบนี้นี่มันยังไงกันคะเนี่ยยยยย” ‘เมจิ’ เพื่อนสาวแท้เพียงคนเดียวในกลุ่มก็ไม่น้อยหน้าหันมามองจ้องตรงแล้วพูดขึ้นอย่างแซวๆ เธอก็เห็นเหมือนกันว่าเพื่อนสนิทหน้าหล่อสวยของเธอคนนี้กำลังมองใครบางคนอยู่นานทีเดียว อีกทั้งเ้าตัวยังมีเผลออมยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัวอีก แบบนี้เธอเดาเลยว่ามันต้องมีอะไรในก่อไผ่แน่นอน!
อืม แม้แต่ผู้หญิงอย่างเธอก็ต้องยอมจริงๆ ว่าเพื่อนสนิทของเธอคนนี้มีใบหน้าที่หล่อและสวยมากน่ะ สวยที่ไม่ใช่ว่าผู้หญิงจะสู้ไม่ได้เลย แต่เป็ความสวยที่สวยแบบสวยน่ารักอบอุ่น สวยมีเสน่ห์น่าดึงดูดน่าเข้าหาอ่ะ
อ้าว สรุปคือทุกคนเห็นหมดเลยเหรอ...
“หึๆ... ไม่มีอะไรหรอก” ผมยกยิ้มน้อยๆพลางหลุดหัวเราะในลำคอเบาๆเมื่อคิดถึงเขาคนนั้นที่เพียงแค่มองก็ทำให้ผมมีรอยยิ้มแล้ว ก่อนที่จะกล่าวปฏิเสธต่อมาไปแบบไม่จริงจังนัก จะให้ผมปฏิเสธไปแบบจริงๆจังๆได้ยังไงในเมื่อพยานหลักฐานมีหลายคนเสียขนาดนี้ และเพราะจริงๆก็มองอยู่นั่นแหละ
ผมไม่ได้พูดอะไรต่อเพียงแค่พยักหน้ายิ้มละไมอย่างเช่นเคยให้ทุกคนแล้วลุกขึ้นเอ่ยชวนไปเรียนคาบต่อไปเท่านั้น “ไปเรียนกันเถอะ”
“จ้าไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไร ไม่ต้องมายิ้มสวยค่ะกูเป็เทย ไม่หวั่นไหวกับผู้ชายที่สวยกว่า!”
เมื่อบูเก้พูดจบก็เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนรอบข้างได้เป็อย่างดี ทุกคนรอบข้างคือไม่ใช่มีเพียงแค่กลุ่มพวกผมเท่านั้นนะครับ หมายถึงกลุ่มอื่นๆที่อยู่ในบริเวณที่นั่งเล่นตรงนี้ด้วย ประโยคที่คล้ายเป็การจิกแซะคล้ายกระแทกกระทั้นเกี่ยวกับความสวยหวานของใบหน้าผมแบบนี้เป็ปรกติไปแล้วครับ... แต่ผมว่า อิจฉาก็พูดว่าอิจฉาเถอะ ง่ายกว่าการพูดอะไรยาวๆแบบนี้เยอะ
“เอาตามที่มึงสบายใจนะเก้” ผมก็ได้แต่พูดยิ้มๆอ่อนอกอ่อนใจพลางหยักไหล่ไม่ยี่หระอะไรกับเ้าตัว เข้าใจอยู่แล้วเพราะจริงๆก็แค่กล่าวอย่างหยอกๆแซวๆกันไปอย่างนั้นเฉยๆ… แต่ผมก็สงสัยว่า มันแปลกนักเหรอที่ตัวผมจะทั้งหล่อและสวยหวานได้ภายในคนเดียวกัน
กล่าวล่ำลาทุกคนที่รู้จักกันในบริเวณที่นั่งเล่นพักผ่อนตรงนั้นแล้ว พวกเราก็กำลังจะไปเรียนคาบต่อไป แต่ก่อนจะไปจริงๆ ผมหันไปมอง ณ จุดเดิมตรงที่สายตาของผมมองก่อนหน้านี้ ก่อนที่จะหันกลับมาด้วยรอยยิ้มบางเบาคล้ายกับ่เวลาที่เผลอยิ้มทุกครั้งเวลาที่มองเขา
คุณว่าวิศวะกับสถาปัตย์คณะข้างเคียงที่ไม่ถูกกันจะมากันได้ไหมครับ... ผมอยากรู้
---------------------
พี่ไม่ได้สวยถึงขนาดที่ผู้หญิงสวยสู้ไม่ได้แต่พี่แค่สวยมีเสน่ห์มากในแบบของพี่ต่างหาก... ยังไงก็ฝากติดตาม พี่ไม่ควรมีคนเดียวในโลก กันด้วยนะคะ
401K
