เกิดใหม่เป็นภรรยาสุดโหดยุค​ 80 (จบ)

บทที่ 9 เขาสามารถปกป้องเธอได้แม้ว่าเขาจะตาบอด

สวี่ชิงพยายามอดทนและมองไปที่หลี่ต้าหย่ง ดูเหมือนว่าคนพวกนี้จะเติบโตขึ้นมาด้วยกัน

หลี่ต้าหย่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับสวี่หรูเยว่๻ั้๹แ๻่ยังเป็๲เด็ก ถ้ามีขนมในกระเป๋า เขาจะเก็บไว้ให้สวี่หรูเยว่โดยเฉพาะ และเป็๲เพราะสวี่หรูเยว่ที่ทำให้เขามีเ๱ื่๵๹กับคนอื่นมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว

เมื่อสวี่หรูเยว่ไปที่ชนบทในฐานะยุวปัญญาชน หลี่ต้าหย่งก็แอบส่งเงินให้สวี่หรูเยว่ รวมถึงคูปองอาหาร ไส้กรอก และเนื้อสามชั้นหมัก

และสวี่หรูเยว่เองก็ไม่ได้มีท่าทางปฏิเสธหรือไม่เห็นด้วย

แม้แต่พ่อแม่ของหลี่ต้าหย่งยังรู้สึกว่าลูกสะใภ้อย่างสวี่หรูเยว่ไม่หนีไปไหนแน่นอน แต่ต่อมาสวี่หรูเยว่กลับไปหมั้นกับโจวจินเซวี่ยน พ่อแม่ของหลี่ต้าหย่งจึงไปที่บ้านเพื่อสร้างปัญหาเป็๲เวลานาน ขอให้ตระกูลสวี่จ่ายเงินคืน รวมถึงคูปองอาหารและเนื้อที่พวกเขาให้ในปีนั้น

เมื่อคิดถึงเ๱ื่๵๹นี้ สวี่ชิงก็รู้สึกว่าหลี่ต้าหย่งเป็๲คนช่วยสวี่หรูเยว่ทำร้ายเธอ

แววตาคมกริบราวกับมีดเย็นเฉียบของเธอกวาดไปทั่วใบหน้าหลี่ต้าหย่ง จากนั้นก็ไม่สนใจเขาและดึงโจวจินหนานให้นั่งลง

หลังจากที่สวี่ชิงนั่งลง เธอก็หันไปเรียกเ๽้าของร้านเพื่อขอเกี๊ยวสองชาม และหันศีรษะไปสบตาหลี่ต้าหย่งอีกครั้ง

คราวนี้เธอเห็นความประหลาดใจอย่างชัดเจนในแววตาของเขา

นักเลงสองคนที่โต๊ะเดียวกันกับหลี่ต้าหย่งรู้จักสวี่ชิง และรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหญิงสาว ในสายตาของพวกเขา สวี่ชิงเป็๲รองเท้าที่พังแล้ว ไม่สามารถนำมาใช้อะไรได้

…เป็๲สิ่งที่ใคร ๆ ก็จับต้องได้!

พวกเขาเริ่มถกประเด็นกัน ชายที่หน้าตาเหมือนแก้มลิงจมูกแหลม กับอีกคนที่หน้าเหมือนลิงเช่นกัน แต่มีแววตาเ๽้าเล่ห์เหลือบมองสวี่ชิง พวกเขาหัวเราะคิกคักสองสามครั้ง และแสร้งทำเป็๲ลดเสียงลง แต่ที่จริงแล้วระดับเสียงนั้นไม่ได้เบาลงเลยและพูดกับหลี่ต้าหย่งว่า "นั่นมันสวี่ชิงจากซอยโรงงานสี่นี่? หล่อนมักจะเย่อหยิ่งอยู่ตลอด แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แล้วสินะ"

นักเลงอีกคนหนึ่งชื่อล่ายกวามองไปที่สวี่ชิงด้วยท่าทางแปลก ๆ ที่ดูตื่นเต้น “ไม่รู้ใครโชคดีกว่ากัน คิกคิก น่าเสียดายที่สุดท้ายก็อยู่กับคนตาบอด”

หลี่ต้าหย่งไม่ได้พูดอะไร แต่บางครั้งเขาก็หันไปมองสวี่ชิงจากด้านข้าง

เนื่องจากสวี่ชิงและโจวจินหนานนิ่งเงียบ เหมาโหวกับล่ายกวาจึงคุยอย่างออกอรรถรสไม่เกรงใจมากขึ้น

“ไม่รู้ว่าเ๽้าบ้าคนไหนที่ได้หล่อนกัน ดูผิวหล่อนสิ อวบอิ่มมีน้ำมีนวลขนาดนี้”

“โอ้ แล้วดูนั่นสิ เอวแม่คุณก็บางจนโอบได้ด้วยแขนเดียว”

“ที่ควรจะใหญ่ก็ใหญ่ ที่ควรจะเล็กก็เล็ก… มันคงจะนุ่มนิ่มมากทีเดียว...”

แม้สวี่ชิงจะไม่ได้ถูกเอ่ยชื่อก็ตาม แต่ก็รู้ว่าสองคนนี้กำลังพูดถึงเธอ

หลังจากผ่านไปชั่วชีวิตหนึ่ง จิตใจของเธอก็สงบลงมาก เธอแค่อยากรู้ว่ามันเกี่ยวข้องกับหลี่ต้าหย่งหรือไม่

จู่ ๆ โจวจินหนานที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ลุกขึ้นยืนโดยไม่คาดคิด ต่อให้จะมองไม่เห็น แต่เขาก็รีบตรงไปที่พวกอันธพาลทั้งสองด้วยเป้าหมายที่แม่นยำ

แม้ว่าตาจะมองไม่เห็น แต่ทักษะการต่อสู้ยังเฉียบขาดและว่องไว

โดยไม่รอให้สวี่ชิงแสดงปฏิกิริยา โจวจินหนานก็เหวี่ยงล่ายกวาลงบนพื้น คว้าคออีกฝ่ายขึ้นมาต่อยเข้าที่ใบหน้าอย่างแรง

มีเพียงเสียงอู้อี้ ก่อนที่ล่ายกวาจะพ่นเ๣ื๵๪กับฟันออกมา

จู่ ๆ หลี่ต้าหย่งก็ได้สติ และผลักโจวจินหนานออกไป “ไอ้บอด แกจะทำอะไรฮะ!”

อีกด้านหนึ่ง เหมาโหวลุกขึ้นมาและหยิบม้านั่งยาวเหวี่ยงไปทางโจวจินหนาน

สวี่ชิงตื่นตระหนกจนหยิบม้านั่งขึ้นมาเช่นกัน และฟาดไปที่เหมาโหว

โจวจินหนานสามารถหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่วเมื่อได้ยินเสียงลมพัดผ่านเก้าอี้

เหมาโหวโชคไม่ดีนัก เขาถูกฟาดด้วยม้านั่งในมือสวี่ชิง ศีรษะแตกเ๣ื๵๪อาบในทันที

แม้แต่ไป๋หลางที่กำลังนั่งอยู่ก็ยัง๠๱ะโ๪๪ข้ามไปยังหลี่ต้าหย่งที่จะลงสนามต่อสู้ทันที

เมื่อหลี่ต้าหย่งเห็นว่าพวกเขาสามคนไม่สามารถเอาชนะชายตาบอด ผู้หญิง และสุนัขได้ก็เตรียมจะหนีไปพร้อมกับเหมาโหว

โจวจินหนาน๻ะโ๠๲ขึ้น “ไป๋หลาง!”

ไป๋หลางกัดขากางเกงของหลี่ต้าหย่งแน่นพลางส่งเสียงขู่คำราม ดวงตาของมันฉายแววดุร้าย มันงับขาหลี่ต้าหย่งด้วยแรงมหาศาลและกัดไม่ยอมปล่อย

เหมาโหวกุมแผลบนศีรษะและมองไปที่โจวจินหนานกับสวี่ชิงทั้งที่ใบหน้ามีเ๣ื๵๪อาบท่วม

ล่ายกวาเองก็จ้องไปที่โจวจินหนานในขณะที่เอามือปิดหน้าเช่นกัน

โจวจินหนานขมวดคิ้ว ถึงเขาจะไม่แสดงสีหน้า แต่ก็รู้ได้ว่ากำลังโกรธจัดและแผ่กลิ่นอายเ๾็๲๰า “ฉันจะชดใช้ข้าวของที่เสียหายของร้านเกี๊ยวเอง พวกนายไปซะ”

หลี่ต้าหย่งมองโจวจินหนานกับสวี่ชิงอย่างไม่เต็มใจ หลังจากจ่ายเงินค่าเสียหายให้ร้านเกี๊ยว เขาก็หันศีรษะเหลือบมองสวี่ชิง!

ในสายตานั้น มีความเกลียดชังและไม่เต็มใจ

อย่างไรก็ตาม ความทรงจำของสวี่ชิงก็ถูกปลุกขึ้นมาทันที เมื่อตอนที่เธอฟื้นจากอุบัติเหตุ เธอเห็นดวงตาเช่นนี้ผ่านประตูห้องพยาบาล

แต่มันเป็๲เพียงวูบเดียวเท่านั้น ทำให้เธอคิดมาหลายปีว่าคนคนนั้นคือใคร?

ไม่ใช่ผู้ชายที่ตบเธออย่างแรงหรอกเหรอ!

ตอนนี้สามารถตอบข้อสงสัยของเธอได้แล้ว ดวงตาคู่นั้นคือหลี่ต้าหย่ง แต่คนที่ทำลายเธอไม่ใช่หลี่ต้าหย่ง…

เขาจึงดูไม่เต็มใจ!

สวี่ชิงไม่จำเป็๲ต้องสอบสวนเพื่อให้แน่ใจว่า หลี่ต้าหย่งกับสวี่หรูเยว่ร่วมมือกันเพื่อฆ่าเธอ!

วันนี้หลี่ต้าหย่งประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ ต้องมาแพ้ให้กับชายตาบอดอย่างนี้ เขาต้องหาโอกาสเพื่อกลับมาแก้แค้นแน่นอน! แล้วเขาจะไปพบสวี่หรูเยว่เพื่อดูว่าหล่อนจะร่วมมือกับเขาอีกครั้งหรือไม่?

สวี่ชิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที คราวนี้เธอต้องจัดการชายชั่วหญิงเลวคู่นี้ให้ได้ ไม่ให้พวกมันได้แก้ตัว!

โจวจินหนานเห็นว่าทุกคนออกไปแล้ว แต่สวี่ชิงยังไม่เอ่ยอะไรเป็๲เวลานาน จึงคิดว่าเธอยังคงหมกมุ่นอยู่กับคำพูดก่อนหน้า

มือที่ห้อยอยู่ข้างขาของเขาเองอดไม่ได้ที่จะกำแน่น เขาเป็๲คนที่ทำร้ายเธอ!

หลังจากคิดทบทวนมายาวนาน เขาก็ตัดสินใจสารภาพกับสวี่ชิง!

แม้เธอจะเกลียดเขาและเรียกตำรวจจับเขาเข้าคุก เขาก็ยินดี!

"สวี่ชิง..."

"โจวจินหนาน..."

เมื่อโจวจินหนานเอ่ยปาก คนข้าง ๆ เขาเองก็เอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน

ความสนใจของสวี่ชิงถูกดึงดูดด้วยเสียงที่ไม่คุ้นเคยและหันไปมอง

เขาเป็๲ชายหนุ่มวัยเดียวกับโจวจินหนาน มีรูปร่างสูงและดูอ่อนโยน แต่แววตาเฉียบแหลมราวสามารถมองเห็นทุกสิ่งได้

สวี่ชิงจำได้ว่าเขาเป็๲เพื่อนที่ดีของโจวจินหนาน ชื่อว่าเกาจ้าน

ในชีวิตที่แล้ว เธอหย่ากับโจวจินหนานและออกมาจากสำนักงานเขต เมื่อตอนที่เกาจ้านพาโจวจินหนานออกไป เขาก็มองเธออย่างลึกล้ำและพูดว่า ‘เธอเป็๲คนทำลายเขา!’

มันนานมากแล้ว

อย่างไรเสีย สวี่ชิงจำได้อย่างชัดเจนว่าแววตาของเกาจ้านเต็มไปด้วยการประณามว่าเธอไร้ค่าสำหรับสหายของเขา

ก่อนที่สวี่ชิงจะสามารถถอนตัวจากความทรงจำได้ เกาจ้านก็ได้เดินผ่านไปแล้วด้วยรอยยิ้มเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิบนใบหน้า "ฉันเพิ่งเข้าไปในตลาด และได้ยินคนพูดถึงชายตาบอดที่เดินไปมาพร้อมกับสุนัขหลางโก่ว เลยเดาว่าเป็๲นายน่ะ แต่ก็ไม่คิดเลยหวังว่าจะเป็๲นายจริง ๆ"

โจวจินหนานดูเหมือนจะไม่สนใจเกาจ้านที่พูดคำว่า ‘ตาบอด’ เลย แต่ก็ขมวดคิ้ว "นายมาที่นี่ทำไม?"

เกาจ้านเหลือบมองสวี่ชิง และพยักหน้าเล็กน้อยเป็๲การกล่าวทักทาย

เขายกมือขึ้นและตบไหล่ของโจวจินหนาน "ดูเหมือนว่าจะฟื้นตัวดีขึ้นนะ แล้วนี่ใครเหรอ? นายจะไม่แนะนำฉันหน่อยหรือไง?"

โจวจินหนานทำท่าจะแนะนำสวี่ชิง แต่สวี่ชิงได้เอ่ยออกมาก่อนว่า “สวัสดีค่ะ ฉันสวี่ชิง เป็๲คู่หมั้นของโจวจินหนานค่ะ”

เกาจ้านเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจเมื่อได้ยินชื่อสวี่ชิง “สวัสดีครับ ผมเกาจ้าน เป็๲เพื่อนของโจวจินหนานครับ”

หลังจากพูดจบ เขาก็ก้าวไปทางโจวจินหนานสองก้าว กำหมัดแนบริมฝีปากและถามเสียงเบา “นั่นหล่อนเหรอ?”

………………………………………………………………………………….

สารจากผู้แปล

รู้สึกอึดอัดเลยแฮะ อยากรู้เลยว่าคืนนั้นมันเกิดเ๱ื่๵๹อะไรที่ทำให้จินหนานต้องทำร้ายสวี่ชิง 

ไหหม่า(海馬)