กามรมณ์ของเจียงหวงไม่เคยจางหายเมื่อได้ััเนื้อตัวของเทียนเพียงแค่เข้าใกล้เขาแข็งขึ้นได้ทันที กลิ่นกายละมุนประหนึ่งหลั่งฟีโรโมนกระตุ้นอารมณ์ชายโดยที่เ้าตัวไม่รู้
“พอ พอแล้ว เจ็บ”
“คิดว่าง่ายใช่ไหมที่จะหยุดอารมณ์”
“ไม่ ไม่ใช่ ขอพัก ผมไม่ไหว ผมเจ็บ” ลมหายใจแ่เบาทำให้รู้ทันทีว่าสภาพร่างกายและจิตใจไม่ไหวตามคำพูด
“อะไร โดนแค่นี้ถึงกับใจเซาะ”
“ถ้าคุณมักมากนักก็ไปหาเมียที่เหลือ” แรงฮึดสู้ของเทียนทำให้เจียงหวงหลุดยิ้มทับตัวยกมือลูบผมเทียนสุดแสนใคร่เสน่หาเพราะถูกใจเขาทั้งหน้าตา รูปร่างและความหัวแข็ง ตามรสนิยมที่้าั้แ่รู้ตัวตน
“บอกแล้วใช่ไหมว่าคำพูดแดกดันของเทียนมันกระตุ้นความเร้าใจ”
“ขอพัก ขอพักจริงๆ” เทียนยกแขนยื้ออกเขาไม่ให้เข้ามาใกล้จ้องหน้าบอกเสียงหนักแน่นสู้ตาแต่แววตาสะท้อนถึงความอ่อนแอจนเขายอมถอดแท่งเอ็นออกพลิกตัวมานอนกอดอยู่ข้างๆ ไม่ยอมให้หลุดจากมือไปได้ง่ายดาย
“นอนสิ เฮียตื่นมาต้องเห็นเทียน”
“อือ” คำตอบสั้นๆ ของเทียนแต่เสียงที่เปล่งออกมาทำให้เจียงหวงจับแขนไว้แน่นพร้อมกลืนน้ำลายลงคอหลับตาข่มอารมณ์ไม่ให้เตลิดก่อนลืมตาขึ้นสบตาที่กำลังมองอยู่
“อีกรอบดีหรือเปล่า”
“มะ ไม่ พอก่อน ก็อยู่ในมือคุณแล้ว จะทำแบบนั้นเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ตอนนี้ไม่ไหว” คำตอบสวนกลับทันทีทำให้เขาหลุดยิ้มจรดริมฝีปากลงขมับเทียนแล้ววางคางซบหัวไหล่นอนกอดไม่ยอมปล่อยให้เป็อิสระแม้กระทั่งนอน เทียนยกมือปาดน้ำตาข่มตาหลับอย่างเ็ปแต่เมื่อเลือกแล้วต้องยอมทน
แสงแดดแยงตาปลุกให้เทียนตื่นก่อนคนที่นอนกอดทั้งคืน ครั้นจะจับมือที่พาดอกยกออกแต่ประโยคที่เขาเคยสั่งไว้ทำให้ต้องแน่นิ่งเอียงหน้ามองเปลือกตาหลับสนิท คิ้วบางรับกับดวงตาเฉียบคมแต่หากหลับใบหน้ากลับหวานดูไม่ออกว่าเป็คนดุนับเป็คนดูดีสมเป็นักธุรกิจและดุดันแบบมาเฟีย สันจมูกค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้แก้มตนเองราวกับรู้ว่าถูกมองจ้องอยู่ทำให้เทยนรีบหลับตาปล่อยให้เวลาผ่านไปครู่หนึ่งค่อยๆ ลืมตาฟังเสียงให้ชัดเจนเมื่อไม่มีใครขยับจึงลืมตามองเพดานห้องก่อนหันข้างมองเจียงหวงเพราะเขาหายใจรดคอ รอยยิ้มมุมปากเผยขึ้นในขณะที่หลับตากระชับกอด
เสียงมือถือดังทำให้เทียนหันมองไปทางอีกฝั่งหัวเตียงแต่กลับสบตากับดวงตาที่กำลังมองอย่างตรงจังหวะแล้วพลิกตัวเพื่อเอื้อมหยิบมือถือขึ้นมาดูเบอร์ ไม่รับสายแต่ลุกขึ้นจากเตียงเดินเปลือยกายอ้อมเตียงมองเทียนเบี่ยงสายตาจนเขาเข้าห้องน้ำ ปลายสายตัดไปแต่ดึงดูดสายตาคนบนเตียงเมื่อเหลือบเห็นรูปหน้าจอถึงกับเด้งตัวลุกหอบผ้าห่มมาคลุมกายที่เปลือยเปล่าหยิบมือถือของเจียงหวงมาเปิดหน้าจอแต่กลายเป็รหัสล็อก ถึงกับรีบวางมือถือลุกขึ้นไปเปิดตู้หาชุดใส่เพื่อให้มีชุดห่อหุ้มกายตัดปัญหาให้เขาหาข้ออ้างมีอารมณ์ทางเพศและรีบออกจากห้องมองข้าวต้ม กาแฟวางอยู่บนโต๊ะ สองมือลูบแขนเลื่อนสายตามองต่ำไปที่หว่างขาในขณะที่นั่งลงบนเก้าอี้มองร่างกายตนเองอย่างทำใจก่อนเงยหน้ามองเจียงหวงเดินออกมาหลังจากสวมเสื้อเชิ้ตสีดำติดกระดุมทีละเม็ดรูดซิปกางเกงมองมาทางคนที่นั่งอยู่
“เฮียจะให้คนสั่งชุดใส่ไปงานให้ เตรียมตัวด้วย”
“อือ” คำตอบรับสั้นๆ นั่งมองข้าวต้มด้วยความนิ่งและเว้นระยะห่างจากเขาแต่ยิ่งทำตัวห่างเหินกลับได้ใจเจียงหวงยกกาแฟดื่มครั้งเดียวแล้วเดินมาเท้าโต๊ะกับหลังเก้าอี้ก้มมองเทียน
“เจอกันคืนนี้” สิ้นคำจูบขมับหนึ่งทีแล้วถือแก้วกาแฟออกไปกับลูกน้องที่รออยู่นอกบ้าน การกระทำเหมือนรักใคร่อ่อนโยนผิดจากเมื่อคืนปลดปล่อยออกมาอย่างไม่มียั้งทำให้เทียนไม่นึกแปลกใจเลยทำไมถึงมีภรรยามากมาย การตรึงหญิงนอกจากเงินทองที่ปรนเปรอความอ่อนโยนที่แสดงออกมาราวกับมีรักมอบให้ผูกพันธนาการต่อผู้หญิงได้เช่นกัน จึงตัดความรู้สึกไม่ตามเกมเขาหยิบช้อนตักข้าวต้มค่อยๆ กินด้วยความนิ่งก่อนมีเสียงเคาะประตูขัดจังหวะทำให้ต้องเดินไปเปิด
“อรุณสวัสดิ์ซ้อสี่ เป็ไงบ้าง อยู่สบายไหม” รีญาทักทายยิ้มแย้มด้วยความสดใสสวมชุดกี่เพ้าสั้นสีชมพู รูปร่างและหุ่นเรียวบางเข้ากับชุดทำให้เทียนเข้าใจทันทีว่ารสนิยมของเจียงหวงต่อผู้หญิงเป็เช่นไร บรรดาภรรยาแต่ละคนไร้ที่ติไร้ปากเสียงยกให้เขาเป็ใหญ่ผู้ชายที่ไหนจะไม่ชอบ
“ถ้าเป็มารยาทคงสบาย แต่ถ้ากันเองเหมือนตกนรกทั้งเป็”
“รุนแรงขนาดนั้นเลยหรือคะ” คำถามที่มาพร้อมสีหน้าอยากรู้ทำให้เทียนนิ่งเงียบไม่ตอบเพราะหญิงตรงหน้าไม่ต่างจากคนของเจียงหวง “ไม่ถามก็ได้แต่จะบอกว่า ั้แ่ฉันกับพี่เข้ามาเป็เมียของเฮีย เราได้แค่ค่าเลี้ยงดูไม่ได้เื่บนเตียง เฮียคงกระหายเวลาเจอสิ่งที่ถูกใจก็เลยปลดปล่อยเป็ตัวของตนเองเพราะไม่ได้นอนกับใครนานแล้ว รวมถึงซ้อใหญ่ด้วย อืม ได้แค่ครั้งเดียวละมั้งจนตั้งท้อง ผ่านมาสิบเจ็ดปีแล้วเพิ่งได้ปลดปล่อยเฮียคงอัดอั้นมาก อีกทั้งยังรู้ใจตัวเอง”
“พูดแบบนี้ก็ไม่ได้มองเขาดีขึ้น”
“เฮีย้าตัดความสัมพันธ์กับทุกคนแต่เพราะฝ่ายหญิงไม่ยอม ฉันกับพี่สาว้าชีวิตสบายไม่ต้องผูกพันธะก็ได้ ส่วนซ้อใหญ่ยื้อด้วยลูกไม่ยอมปล่อยเฮียไปจึงยอมให้เฮียมีผู้หญิงหรือชายกี่คนก็ได้ อำนาจเงินมันหอมหวาน ซ้อสี่ก็เป็แบบนั้นไม่ใช่หรือไงต่างกันตรงที่เฮียมีใจ”
“แค่กลิ่นของใหม่มันหอมหวน ไม่นานก็เบื่อ”
“ซ้อสี่รู้จักเฮียเจียงน้อยไป เดี๋ยวอยู่ไปก็รู้เอง ถึงเวลานั้นอย่าหลงรักเฮียแล้วกันเดี๋ยวจะถอนตัวไม่ขึ้น”
“ไม่มีใครถูกข่มเหงแล้วชอบสิ่งนั้น หรือถ้ามีคงไม่ใช่ผม” น้ำเสียงหนักแน่นเด็ดเดี่ยวทำให้รีญายืนกอดอกฉีกยิ้ม
“พอจะรู้แล้วทำไมเฮียเลือกซ้อสี่ แบบนี้ก็เตื่นเต้นดี ฮิฮิ”
“เข้าเื่เถอะ คุณมาทำอะไร”
“อ้อ ลืมเลย ฉันสั่งชุดให้ซ้อสี่ไปงานเลี้ยงรุ่นของเฮียแล้วนะ”
“กี่เพ้าเหรอ”
“อืม สีขาวปักลายกระเรียนต้องถูกใจเฮียแน่ๆ เพราะเฮียชอบอะไรขาวๆ ฮิฮิ” รีญาหัวเราะชอบใจมองรอยจ้ำที่คอของเทียนอย่างชอบใจราวกับไม่ใช่หนึ่งในภรรยาเ้าของคฤหาสน์แต่เป็เหมือนน้องสาวมากกว่า