(ประโยคเปิดตอน): กฎข้อแรกของการเป็เลขาส่วนตัวที่ดีคือ... อย่าตกหลุมรักนายจ้างเด็ดขาด แต่กฎนั้นดูเหมือนจะใช้การไม่ได้ ั้แ่ที่ฉันได้พบกับเขาในวันสัมภาษณ์
อากาศเย็นสบายผิดปกติสำหรับเดือนเมษายนในกรุงเทพฯ ลักษณ์จัดระเบียบเนคไทสีน้ำเงินอ่อนให้เรียบร้อยเป็ครั้งที่สามต่อหน้ากระจกในห้องน้ำสำนักงานชั่วคราว
"ทำได้แน่นอน แค่สัมภาษณ์งานเท่านั้น" เขาพูดกับตัวเอง "จำไว้ว่าทำงานนี้เพื่อแม่"
แต่ความจริงที่ซ่อนอยู่ในใจลึกๆ คือ... เขามาที่นี่เพื่อตามหาความจริง ว่าครอบครัวของภพ ธนาธิป มีส่วนเกี่ยวข้องกับการล้มละลายของธุรกิจพ่อเขาเมื่อสิบปีก่อนหรือไม่
"คุณลักษณ์ ชัยวัฒน์" เสียงเรียกจากพนักงานต้อนรับดังขึ้น
ลักษณ์เดินเข้าไปด้วยความมั่นใจที่เสแสร้ง ห้องสัมภาษณ์กว้างใหญ่ โต๊ะยาวสีไม้สัก ผู้สัมภาษณ์สามคนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
"กรุณานั่งค่ะ" ผู้หญิงวัยกลางคนที่ดูมีอำนาจที่สุดกล่าว
การสัมภาษณ์ผ่านไปอย่างราบรื่นด้วยคำถามมาตรฐาน จนกระทั่งประตูเปิดอย่างเงียบๆ และชายร่างสูงวัยราวสามสิบกว่าๆ เดินเข้ามา ใส่สูทสีเทาเข้มตัดพอดีตัว ใบหน้าที่เฉียบคมดุจแกะสลักโดยเทพเ้าแห่งความสมบูรณ์แบบ
ทุกคนในห้องลุกขึ้นทันที
"ท่านประธาน" เสียงกล่าวพร้อมกัน
ภพ ธนาธิป ผู้นั้นเพียงพยักหน้าเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มกวาดมองไปที่ลักษณ์ ราวกับกำลังประเมินค่าทรัพย์สินชิ้นใหม่
"ต่อเลย" เขาพูดด้วยเสียงต่ำ แต่กังวาล
"ครับ... ครับท่านประธาน" ผู้สัมภาษณ์หลักตอบด้วยความเคารพ
ภพย้ายไปนั่งริมโต๊ะข้างๆ ไม่พูดอะไร เพียงแต่จ้องมองลักษณ์อย่างจับผิด
ลักษณ์รู้สึกเหมือนมีมดนับพันวิ่งไปทั่วิั Romantic Tension Scene เริ่มก่อตัวั้แ่การสบตาครั้งแรก
"คุณลักษณ์" ภพพูดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ทุกคนเงียบ "ไฟล์นี้บอกว่าคุณจบเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง แต่ทำไมถึงเลือกมาสมัครเป็เลขาส่วนตัว ที่ซึ่งต้องทำงานเกินเวลาและรับแรงกดดันสูง?"
คำถามคมดั่งมีด
"เพราะ... ผมเชื่อว่าตำแหน่งนี้คือโอกาสเรียนรู้จากผู้บริหารระดับสูงสุดโดยตรง" ลักษณ์ตอบอย่างมั่นใจ "และผมชอบความท้าทาย"
ดวงตาของภพแคบลงเล็กน้อย "หรือมีเหตุผลอื่น?"
ฉากสบตาอย่างไม่ตั้งใจ ระหว่างนั้น ทั้งสองจ้องมองกันราวสองสามวินาที แต่รู้สึกเหมือนชั่วโมงหนึ่งในโลกที่ความเร็วช้าลง
"เหตุผลเดียวคือผม้างานนี้" ลักษณ์ตอบอย่างหนักแน่น
การสัมภาษณ์จบลงด้วยบรรยากาศตึงเครียด หนึ่งชั่วโมงต่อมา ลักษณ์ได้รับโทรศัพท์บอกว่าท่านประธาน้าพบตัวที่ห้องทำงาน ชั้น 50
ตอนที่ลักษณ์เดินเข้าไปในห้องทำงานขนาดเท่าบ้านหลังเล็ก ภพยืนอยู่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปยังทิวทัศน์กรุงเทพฯ
"ปิดประตู" เขาสั่งโดยไม่หันมา
ลักษณ์ทำตาม
"ยืนตรงนั้น" ภพชี้ไปที่จุดกลางห้อง
เขาหันมาพร้อมกับถือแฟ้มสีน้ำตาล "ลักษณ์ ชัยวัฒน์ อายุ 24 ปี จบจาก... แม่ป่วยหนัก พ่อ?"
ลักษณ์กดนิ้วลงบนฝ่ามือตัวเอง
"พ่อเสียชีวิตั้แ่เด็ก" เขาตอบอย่างรวดเร็วเกินไป
"ใช่เหรอ?" ภพเดินเข้ามาใกล้ขึ้นหนึ่งก้าว สองก้าว "เพราะแฟ้มของฝ่ายบุคคลบอกว่าข้อมูลพ่อ... ไม่ชัดเจน"
ฉากหัวใจเต้นแรง หัวใจของลักษณ์เต้นดังจนเกรงว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน
"มัน... มันซับซ้อนครับท่านประธาน" ลักษณ์พยายามควบคุมน้ำเสียง
ภพเดินมาจนอยู่ห่างเพียงหนึ่ง่แขน ใบหน้าใกล้ชิด มากจนลักษณ์ได้กลิ่นน้ำหอม woodsy อ่อนๆ จากเขา
"ผมไม่ชอบความลับ" ภพพูดด้วยน้ำเสียงต่ำแต่หนักแน่น "แต่ผมก็รู้ว่าทุกคนมีอะไรบางอย่างที่ปกปิด"
เขาก้าวถอยหลัง "งานเริ่มพรุ่งนี้ 8:00 น. ตรงเวลา ทำงานให้ดี และจำไว้ว่า... ในตึกนี้ ไม่มีอะไรซ่อนจากผมได้นาน"
ลักษณ์พยักหน้า รู้สึกทั้งโล่งใจและกังวล
"ได้ครับท่านประธาน"
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป การทำงานกับภพนั้นหนักหนาสาหัสจริงๆ เช่นที่คาดไว้ เขาเป็นายจ้างที่สมบูรณ์แบบแบบผิดปกติ ทุกอย่างต้องเป๊ะ ทุกอย่างต้องตรงเวลา แต่สิ่งที่ลักษณ์ไม่คาดคิดคือ...
บางครั้ง เวลาทั้งสองอยู่ตามลำพังในห้องทำงานดึกๆ ภพจะผ่อนคลายลงเล็กน้อย บางครั้งก็มีมุมที่เปราะบางโผล่ออกมา
เช่นวันนี้ ลักษณ์นำเอกสารเข้าไปให้เซ็น ขณะที่ภพกำลังนั่งจ้องหน้าต่าง ดูเหมือนเหนื่อยล้า
"ท่านประธาน?" ลักษณ์เรียกเบาๆ
ภพหันมา หน้าเหนื่อยแต่พยักหน้า ระหว่างที่ลักษณ์ยื่นปากกาให้ ฉากสะดุด–ล้ม–แล้วถูกคว้าเอวเอาไว้ โดยไม่ตั้งใจ ลักษณ์สะดุดพรมยกพื้น พุ่งไปข้างหน้า...
ในพริบตา ภพยื่นมือออกมาจับเอวของลักษณ์ไว้อย่างมั่นคง ดึงเขาให้ตั้งตรงได้ทันเวลา
ทั้งสองอยู่ใกล้กันเกินไป ใบหน้าใกล้ชิด จมูกแทบแตะกัน ลมหายใจปะทะกัน
"ระวังตัวบ้าง" ภพกระซิบ
ลักษณ์มองขึ้นไปในดวงตาของอีกฝ่าย เห็นบางสิ่งบางอย่างที่นุ่มนวลกว่าปกติ เป็ครั้งแรกที่เห็น
"ข... ขอบคุณครับ" ลักษณ์พยายามถอนตัว แต่ภพยังจับเอวเขาไว้
สองสามวินาทีผ่านไป โลกดูเหมือนหยุดหมุน
แล้วภพก็ปล่อยมืออย่างรวดเร็ว กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน "เอกสารไหน?"
"ครับ... ครับ" ลักษณ์รีบจัดเอกสารให้ ใจยังเต้นแรง
เย็นวันนั้น ระหว่างทางกลับบ้าน ลักษณ์ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล
"คุณลักษณ์ครับ แม่ของคุณมีอาการแย่ลง เราต้องเปลี่ยนแผนการรักษา..."
ค่าใช้จ่ายเพิ่มอีกห้าแสนบาท
ลักษณ์พักศีรษะกับพวงมาลัย เขา้างานนี้มากกว่าแค่การตามหาความจริง เขา้าเงินรักษาชีวิตแม่
ขณะเดียวกัน ในห้องทำงานชั้น 50 ภพยืนจ้องไฟล์ของลักษณ์อีกครั้ง
"มีอะไรเกี่ยวกับคุณที่ผมยังไม่รู้" เขาพูดกับตัวเอง แล้วมองออกไปยังเมืองที่กำลังเริ่มสว่างด้วยไฟยามค่ำคืน
บางสิ่งกำลังจะเริ่มต้น ระหว่างนายจ้างกับลูกน้อง ที่ทั้งคู่ต่างมีความลับที่ต้องปกปิด...
แต่หัวใจเริ่มปิดบังไม่ไหวแล้ว
Cliffhanger ตอนที่ 1: คืนนั้น ลักษณ์ได้รับอีเมลจากบุคคลลึกลับ: "ฉันรู้ความลับของนาย ทำงานให้ฉัน ฉันจะให้เงินมากกว่างานเลขาฯ" พร้อมเอกสารที่พิสูจน์ว่า ผู้ส่งอีเมลรู้จักพ่อของลักษณ์จริงๆ ในขณะเดียวกัน ภพได้รับโทรศัพท์จากแหล่งข่าว: "ระวังตัวไว้ ลูกน้องคนใหม่ของนาย... เขาไม่ใช่อย่างที่คิด"
คำโปรยสำหรับตอนต่อไป: "กฎห้ามตกหลุมรักกำลังจะพังทลาย เมื่อทั้งคู่ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดด้วยกันเพียงสองคน... ในค่ำคืนที่สายฝนทำให้ต้องอยู่ร่วมห้องเดียว!"
28K
