รักข้ามภพ 2
...ตอน ระลึกฝัน 2…
“เสียงเพลงนาคราช
...มิติแห่งกาลเวลา...ได้พัดพาผู้อันเป็ที่รักของเรา
ไปซ่อนเอาไว้ในภพแห่งความว่างเปล่า
ช่องว่างแห่งภพกาลเวลา..ที่เหลื่อมล้ำ
ได้ปกปิดชักพาผู้อันเป็ที่รักของเราไปซ่อนเร้น
ในมิติแห่งจิต...หยาบ ละเอียด ลดหลั่น กว้างใหญ่มิสิ้นสุด
ยากแท้ดุจงมเข็มในมหาสมุทรสีทันดร ตามหามิพบเจอ
สายลมแห่งสังขาริญญา...
ได้พลัดพรากยอดดวงใจของเรา ให้หลงลืมไปแล้วซึ่งอดีตกาล
ด้วยผลแห่งวิบากกรรม”
ในคืนวันต่อมาหลังจากที่นเรนทรได้เคลิ้มหลับไป แต่ทว่าในความฝัน บทขับกล่อมกลอนแว่วแ่ขับขานบทกลอนมาจากผู้ใด กาพย์กลอนช่างละมุน ดั่งบทเพลงแว่วหวานปนเหน็บหนาว ปล่าวเปลี่ยว ช่างทรมานใจปะปนมาในบทความนี้
ใครกันนะที่เป็ผู้ขับกล่อมบทกลอนนี้ กลอนที่เปรียบไปด้วยพลังและเป็ดั่งบทกลอนชั้นสรวง์
ของผู้ที่ทรงญาณ ทรงธรรม มากด้วยบารมีที่เปี่ยมล้น
“เราชักอยากจะรู้ซะแล้วซิ”
บทกลอนที่แ่แว่วมานี้ของผู้ใด......นเรนทรรำพึง
.......................................................
ภาพได้ตัดมายังตอนที่มีชายหญิงคู่รักคู่หนึ่ง ที่กำลังโอบกอดกันด้วยความรักความคิดถึง เหมือนคนรักที่พลัดพลัดพรากจากกันไปไกล
นานแสนนานนับชั่วกัปชั่วกัลป์ แล้วทั้งคู่ก็ได้กลับมาพบเจอกันอีกครั้ง
แต่เมื่อนเรนทรได้จ้องมองภาพนั้น สักครู่ภาพก็เริ่มเด่นชัด กลับกลายเป็ว่าชายในภาพนั้นเป็นเรนทรเอง ที่โอบกอดหญิงสาวคนรักผู้นั้นอยู่....
“ความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้น
มันช่างเป็ความรู้สึกที่โหยหา
อาลัย ! อาวรณ์!
“นี่มันคืออะไรกัน! “
...” ทำไมมันช่างเป็ความรู้สึกที่ ทุกข์ทรมาน โหยหากับการรอคอยที่ยาวนานเสียเหลือเกิน
มันช่างเป็ความรู้สึกที่ลึกซึ้ง ซึมซ่านผ่านมาที่ตัวเรามาได้อย่างไรกันขนาดนี้!!
ทำไมนะ...เราถึงเหมือนจะขาดใจซะให้ได้ มันเหมือนจะให้เรานั้นตายลงตรงนี้
เ้าคือนางคนรักของเราในอดีตชาติ ใช่หรือไม่...? นเรนทรเอ่ยถามพลางดึงตัวหญิงสาวออกห่างอย่างนุ่มนวล เพื่อที่ไต่ถามเื่ราวจากนาง
“เ้าบอกเราได้หรือไม่ ว่าเ้าคือใคร..? “
“นางในฝัน..ที่เรานั้นได้เห็นเ้ามาตลอด เ้าคือใคร..? “
“! เ้าคือคนรักเราใช่หรือไม่ ได้โปรดบอกเราเถิด “
“ได้โปรดเฉลยข้อสงสัยที่ค้างคาในจิตใจเรา ที่มีมานานนับสิบปีเถิด “
“ว่าทำไมจิตใจของเรา มันถึงได้เฝ้าคิดถึงแต่เ้า ที่เป็นางในฝัน เ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้ จิตใจของข้ามันช่างกระวนกระวายอย่างนี้” นเรนทรรำพึงรำพันกับนางในฝัน......
*******************************************************
540
