พลิกชะตาฟ้า คว้าบัลลังก์เซียน

บทที่ 74 รวมตัว

ร่างสูงใหญ่กว่าบุรุษทั่วไปเกือบเท่าตัว กล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยพลังทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกหวั่นเกรงอยู่ไม่น้อย

ชายผู้นี้คือซุนเฉินศิษย์แกนหลักลำดับที่หนึ่งของหุบเขาวานร

ทันทีที่ซุนเฉินเอ่ยจบ จอมยุทธ์โดยรอบจึงเริ่มพูดคุยกันพลางชี้ไม้ชี้มือไปที่ชายหนุ่ม บ้างก็ทำเพียงแค่มองด้วยท่าทีใคร่รู้

“คนแซ่หลินงั้นรึ”

“หรือว่าชายคนนั้นคือทายาทตระกูลหลินที่เป็นข่าวกัน”

“ล่าสุดเขาพึ่งจะไปสังหารคนของสำนักราชสีห์คลั่งมามิไม่ใช่รึ แถมหนึ่งในนั้นยังเป็นหลานของจ้าวสำนักราชสีห์คลั่งเสียด้วย”

“ข้าหวังว่าวันนี้ข้าจะได้เห็นฝีมือทายาทคนสุดท้ายของตระกูลที่เคยแข็งแกร่งที่สุดเป็นบุญตาสักครั้งว่าแท้จริงแล้วคนตระกูลนี้จะเป็นดั่งคำร่ำลือหรือไม่”

“พวกเจ้าจะคาดหวังมากก็ไม่ได้หรอกนะ พวกเจ้าต้องอย่าลืมว่าตระกูลหลินล่มสลายไปหลายร้อยปีแล้ว ถึงแม้เขาจะเกิดมาทันตระกูลหลินแต่นั่นมันก็เป็นช่วงที่ถดถอยมากแล้ว ต่อให้มีสายเลือดหรือตระกูลดีแค่ไหนหากไม่ได้ถูกฝึกฝนในสภาพแวดล้อมที่ดีก็คงไม่ได้ดีกว่าพวกเรามากนักหรอก”

เหล่าจอมยุทธ์ของปะทะอำนาจโดยรอบต่างพากันพูดไปต่างๆ นานา

“อย่าพูดให้มากความ หากเจ้าไม่กลัวข้าทุบตีจนบิดาจำหน้าไม่ได้ก็เข้ามา”

“แต่หากไม่กล้าเจ้าก็ไปยืนอยู่ข้างๆ เจ้านั่นซะ”

ตอนนี้เองคำพูดของชายหนุ่มได้ดังขึ้น ทำให้ทุกคนเลิกสนทนาและจับจ้องไปที่การกระทำของชายหนุ่ม

“ฝีปากกล้ายิ่งนัก”

เหล่าจอมยุทธ์โดยรอบต่างมีความคิดเช่นนี้

เมื่อได้ยินคำท้าทายของชายหนุ่ม ซุนเฉิน ถึงกับคิ้วกระตุก

“เดี๋ยวข้าจะถอนฟันในปากเน่าๆ ของเจ้าให้หมดเอง”

 สิ้นเสียงซุนเฉินได้พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มพร้อมกับปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยแรงกดดันของตนออกมา

หวงเซียนเซียนที่อยู่ด้านหลังชายหนุ่มและรับรู้ถึงความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามก็อดที่จะถามชายหนุ่มออกมาไม่ได้

“เจ้าไหวหรือไม่ พลังของเจ้าซุนเฉินในตอนนี้มันมากกว่าพวก กู่ยง ในตอนนั้นอีกนะ”

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาโดยไม่มองไปที่หญิงสาว

“เจ้านี่กับกู่ยง เฉิงเฮาเรินในร่างจริงผู้ใดแข็งแกร่งกว่ากัน”

หญิงสาวตอบแบบไม่ต้องคิด

“แน่นอนว่าต้องเป็นเจ้าสองคนนั้นที่แข็งแกร่งกว่าอยู่แล้ว”

ได้ยินเช่นนั้นชายหนุ่มจึงก้าวเท้าออกไปพร้อมเอ่ย

“แบบนั้นก็ดีไม่ใช่รึ ในเมื่อตอนนั้นพลังของข้ายังไม่ฟื้นฟูเต็มที่จากการข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ เจ้าพวกนั้นก็เป็นแค่ร่างแยกเท่านั้น สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าใครแข็งแกร่งกว่ากัน ในเมื่อเจ้านี่มันทรงพลังกว่าร่างแยกเจ้าพวกนั้นแต่ก็ยังอ่อนแอกว่าเจ้าพวกนั้นในร่างจริงอยู่ดี หากข้าเอาชนะไม่ได้ก็คงอย่าหวังจะชนะเจ้าพวกนั้นเลย”

สิ้นเสียงชายหนุ่ม กำปั้นของซุนเฉินก็แทบจะถึงตัวชายหนุ่มแล้ว

“ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ากายหยาบของข้ากับเจ้าใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน”

ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับซัดกำปั้นเข้าปะทะกับซุนเฉิน

เมื่อกำปั้นที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณของทั้งสองเข้าปะทะกัน

แรงปะทะของทั้งสองได้ปล่อยคลื่นกระแทกออกไปโดยรอบในทันที

กายหยาบปะทะกายหยาบ เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มสามารถใช้กายเนื้อปะทะกับตัวเขาตรงๆ ได้ สีหน้าของซุนเฉินก็แสดงอาการประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด

เมื่อรับรู้ถึงพลังของฝ่ายตรงข้าม ทั้งคู่จึงถอยห่างจากกันต่างคนต่างมองไปยังอีกฝ่าย

“กายหยาบของเจ้านี่แข็งแกร่งใช้ได้เลย หากข้าไม่เคยผ่านทัณฑ์สวรรค์พิสดารมาก่อน เกรงว่าเมื่อครู่ข้าจะต้องแพ้เรื่องกายหยาบเป็นแน่”

ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจในขณะที่กำลังมองท่าทีของฝ่ายตรงข้าม

ในด้านของซุนเฉินนั้นภายในใจของเขากำลังอยู่ในความตื่นตะลึง แม้หุบเขาวานรจะเป็นขุมอำนาจชั้นสอง ถึงอย่างนั้นความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าสำนักชั้นหนึ่งมากนัก โดยเฉพาะรุ่นของเขา พรสวรรค์ของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้สืบทอดของสิบขุมอำนาจเลย

โดยเฉพาะเรื่องกายหยาบนี่เป็นสิ่งที่เขามั่นใจที่สุด มีเพียงแค่ถังเต๋อเท่านั้นที่มีกายหยาบแข็งแกร่งพอๆ กับเขา แต่ตอนนี้เขาก็พบว่าชายตรงหน้าเขาก็มีกายหยาบที่แข็งแกร่งไม่ต่างจากเขาเลย

ทั้งที่ไม่ว่าจะด้านทรัพยากรหรือภูมิหลังตัวเขาก็มีมากกว่าเป็นไหนๆ อีกฝ่ายถึงจะเป็นทายาทของตระกูลใหญ่ แต่นั่นมันก็คืออดีตไปแล้ว เขาไม่อาจจะยอมรับเรื่องนี้ได้

“แม้จะเหลือเพียงคนเดียว แต่ตระกูลหลินก็คือตระกูลหลินสินะ”

สิ้นเสียงซุนเฉินได้หยิบกระบองออกมาจากแหวนมิติของตน

แต่ก่อนที่จะได้ปะทะอันใดกันอีก เสียงเสียงหนึ่งได้ดังขึ้นมาขัดขวางการต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มขึ้น

“สหายยุทธ์หลินตง สนใจให้ข้าช่วยตบตีเจ้าลิงยักษ์นี่หรือไม่”

สิ้นเสียงร่างของสตรีในชุดขาวได้ปรากฏท่ามกลางสายตาของทุกผู้คน ด้านหลังของนางตามมาด้วยสตรีโฉมงามนับร้อยคน

“ฮ่าๆ…เรื่องแค่นี้ข้าไม่รบกวนแม่นางตี้ซินอี้หรอก”

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมกับส่งยิ้มไปให้สตรีใบหน้างดงามด้านหน้าของตน

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะฟื้นฟูพลังได้เต็มที่แล้วสินะ ครั้งนี้เจ้าคงจะต้องช่วยข้าหาสถานที่ในการตัดผ่านเสียแล้ว”

นางเอ่ยออกมาพร้อมกับนำกลุ่มของตนมาอยู่ด้านข้างกลุ่มของสำนักสยบมังกร

“เดิมทีพวกข้าต้องการจะตัดผ่านให้เร็วที่สุดจึงเข้าไปในสนามรบร้อยดินแดนแต่สุดท้ายก็เป็นอย่างที่เรารู้กัน แต่เหมือนพวกเราจะยังมีโชคอยู่ที่มุกฟ้านิรันดร์เปิดเร็วกว่าเดิมทำให้ข้ามีโอกาสก้าวข้ามในที่แห่งนี้”

“นี่ก็นับว่าเป็นความโชคดีเช่นกัน หากข้าตัดผ่านในสนามรบร้อยดินแดนสำเร็จ ข้าคงจะหมดสิทธิ์ในการเข้ามาในมุกฟ้านิรันดร์เป็นแน่ หากเป็นเช่นนั้นข้าคงจะเสียใจจนหาคำบรรยายไม่ถูกเชียวล่ะ”

“หรือนี่จะคือโชคชะตานะ”

นางเอ่ยออกมาพร้อมกับส่งยิ้มไปที่ชายหนุ่ม

เหล่าจอมยุทธ์โดยรอบที่เห็นทั้งสองสนทนาโดยไม่ทุกร้อนใดๆ ต่อการมีอยู่ของซุนเฉินก็ต่างพากันมองไปที่ซุนเฉินด้วยสีหน้าแปลกๆ

ในด้านของหญิงสาวทั้งสามด้านหลังชายหนุ่ม ที่เห็นว่าตี้ซินอี้มีท่าทีสนิทสนมกับหลินตง พวกนางก็เริ่มมองตี้ซินอี้เปลี่ยนไปจากเดิมในทันที

ส่วนเหล่าศิษย์ชายของสำนักสยบมังกรและขุมอำนาจอื่นๆ ล้วนแต่มองไปที่ชายหนุ่มด้วยดวงตาอิจฉาโดยเฉพาะ ซีไห่ ตัวเขาชมชอบหวงเซียนเซียนมานานแล้ว แต่อยู่ๆก็มีใครไม่รู้มานำหน้าเขาไป แถมรอบๆ ตัวยังมีสาวงามอีกสิ่งนี้ทำให้ซีไห่เริ่มมองชายหนุ่มในแง่ลบมากขึ้นเรื่อยๆ

“นี่พวกเจ้าตั้งใจเมินข้างั้นรึ”

“ดี…แล้วพวกเจ้าจะเสียใจ”

ซุนเฉินที่เห็นว่าตนถูกเมินต่อหน้าผู้คนจึงรู้สึกอับอายอยู่ไม่น้อย ทว่าตัวเขาก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว อีกฝ่ายมีถึงสองคนตนไม่มีทางจะชนะได้แน่นอน หากดื้อดึงก็จะทำให้ตัวเองอับอายเปล่าๆ

คิดได้เช่นนั้นซุนเฉินจึงนำกลุ่มของตนไปอยู่ฝั่งตรงข้ามของพวกชายหนุ่ม

ชายหนุ่มที่เห็นเช่นนั้นจึงไม่ได้ไปสนใจฝ่ายนั้นอีก

“แล้วนี่พวกเรากำลังรออะไรกันงั้นรึ”

ชายหนุ่มเอ่ยถามไปยังหวงเซียนเซียนและหวงหลิงเอ๋อด้านหลังตน

“รอให้สิบขุมอำนาจมากันจนครบ”

หวงเซียนเซียนเอ่ยออกมาไขความสงสัยของชายหนุ่ม

“เพราะเหตุใด”

ได้ยินเช่นนั้นหญิงสาวจึงเอ่ยต่อ พร้อมกับมองไปที่กำแพงปราณสีขุ่นเบื้องหน้าพวกเขา

“จากที่ท่านพ่อบอกข้ามาที่ที่เราอยู่ตอนนี้ถูกเรียกว่าเขตชั้นนอกเท่านั้น ส่วนวาสนาที่แท้จริงนั้นอยู่ในเขตด้านในของมุกฟ้านิรันดร์ ซึ่งการจะเข้าไปนั้นจะต้องใช้กุญแจทั้งสิบ ซึ่งก็อยู่ในขุมอำนาจทั้งสิบนั่นเอง”

“อีกไม่นานเจ้าพวกนั้นก็คงจะมาถึงกันแล้วล่ะ”

สิ้นเสียงของหญิงสาว ในตอนนี้เองกลุ่มคนอีกหลายกลุ่มก็ได้ทยอยเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

“ดูเหมือนจะมากันแล้วนะ”

ติดตามฉบับนิยายเสียงได้ที่ Novel time studio