“ขอโทษครับพี่เอ้อ...”
เสียงของผู้มาใหม่ทำให้ทั้งสองหยุดชะงักโดยเฉพาะมีนาที่ดวงตาของเธอเบิกกว้างเมื่อหันไปยังประตูและเห็นบุรุษร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองยืนอยู่ที่นั่นเขาก็มีสีหน้าเหมือนกับเห็นสิ่งแปลกประหลาดก่อนจะพูดขึ้น
“นี่ผมเข้ามาขัดจังหวะอะไรพี่รึเปล่าครับ?”
“ไม่หรอกเซบาสเตียนพอดีฉันรับเลขาคนใหม่เข้ามาทำงานและเธอก็เพิ่งมาพบฉันวันนี้”
แม็กเซ็นบอกกับน้องชายของเขาที่มองหญิงสาวด้วยสายตาบอกความประหลาดใจทว่าสักพักเซบาสเตียนกลับยกยิ้มและหันไปมองหญิงสาว
“สวัสดีครับมีน...ไม่นึกเลยนะครับว่าเราจะมาพบกันที่นี่อีกครั้งยินดีด้วยนะครับที่คุณเข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาของพี่ชายผม”
เขากล่าวยิ้มๆ แต่หญิงสาวกลับรู้สึกวิงเวียนขึ้นมาเฉย ๆเธออึดอัดอย่างที่สุดต่อสถานการณ์ตอนนี้อัดอั้นและอยากอาเจียนยิ่งกว่าดื่มเบียร์เข้าไปซักสิบแก้ว
นี่มันนรกชัดๆ !เซบาสเตียนแฟนเก่าของเธอเป็น้องชายของแม็กเซ็น ประธานบริหารไพรเมอร์ รีคอน ชิพผู้ชายแปลกหน้าที่เธอเมาจนเสียท่าเขาเมื่อคืนนี้
“นี่แกรู้จักมีน่าด้วยหรือ?”แม็กเซ็นถามน้องชายที่ขมวดคิ้วเล็ก ๆ เมื่อได้ยินชื่อที่เขาไม่คุ้นเคย
“มีนนะหรือครับ?”เขาว่าพลางเหลือบสายตาเป็ประกายไปทางหญิงสาวชาวไทยที่ยืนนิ่งเป็รูปปั้น
“รู้จักซีครับ...ผมรู้จักเธอดีเชียวล่ะเพราะเราสองคนน่ะ...”
“ท่านประธานคะ...คือว่าฉัน...”
มีนาขัดจังหวะขึ้นด้วยเสียงบอกความประหม่าและดูเหมือนแม็กเซ็นจะมองเห็นความผิดปกติที่ฉายออกมาจากดวงตาคู่นั้น
“มีน่า...ผมจะให้คุณเริ่มงานวันนี้เลยก็แล้วกันช่วยเอาเอกสารพวกนี้ไปให้ฝ่ายการเงินหน่อย”
ประธานของไพรเมอร์รีคอน ชิพกล่าวก่อนจะเดินไปหยิบแฟ้มเอกสารมาส่งให้หญิงสาวมีนาแทบไม่มีโอกาสได้เปิดปากพูด เธอรับงานจากมือหนาใหญ่และรีบก้าวออกไปจากห้องนั้น
“เซบาสเตียน...เมื่อกี๊แกยังพูดไม่จบเลยนะแกรู้จักกับเลขาของฉันด้วยหรือ?”
แม็กเซ็นหันมาถามน้องชายคนเดียวที่ทั้งหล่อและเสเพลเปลี่ยนผู้หญิงเป็ว่าเล่นขณะอีกฝ่ายทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้รับแขกเซบาสเตียนยักไหล่ก่อนตอบ
“ครับ...ผมรู้จักเธอเคยรู้จักแบบสนิทสนมน่ะ ก็ไม่มีอะไร เราเคยเที่ยวด้วยกันก็เท่านั้น”
คำบอกเล่าของน้องชายจุดประกายบางอย่างในความคิดของแม็กเซ็น เขาจ้องหน้าน้องชายซึ่งมีสิ่งที่เหมือนกันกับเขาแค่อย่างเดียวคือความหล่อเหลาส่วนที่ตรงกันข้ามกับเขาเกือบทั้งหมดคือเื่เที่ยวเตร่ เป็เพลย์บอย ชอบออกสังคมและใช้เงินแทนคำพูดซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้าโดยเฉพาะผู้หญิง
“เคยเที่ยวด้วยกันหรือ?เธอคงไม่ใช่แค่เพื่อนเที่ยวแบบธรรมดาทั่วไปใช่มั้ย?”
บทที่ 5
เขาถามอย่างคาดคั้นแม้น้ำเสียงนั้นไม่ดุดันแต่ก็ทำให้น้องชายมีอาการชะงักงันไปชั่วครู่เซบาสเตียนเองก็เกิดความรู้สึกแปลก ๆ เมื่อเห็นมีนาเมื่อครู่เขาไม่นึกว่าจะได้พบเธอที่นี่
หญิงสาวชาวไทยหน้าตาสะสวยที่เขากะจะพาขึ้นเตียงให้ได้ภายในสามวันแต่เวลาล่วงเข้าไปเกือบสามเดือนเธอก็ยังไม่ยอมให้เขาล่วงเกินได้เลยสักครั้งเธอมีทีท่ารักนวลสงวนตัวจนเพลย์บอยที่ผ่านผู้หญิงมามากมายอย่างเขาเริ่มเกิดความเอือมระอา
ั้แ่เป็หนุ่มและเป็เพลย์บอยเนื้อหอมที่สาวๆ สวย ๆ แย่งกันเสนอตัวให้เขาไม่เคยพบผู้หญิงคนไหนเหมือนมีนาเล่นตัวก็เท่านั้นหนำซ้ำยังทำให้เขาต้องเสียเวลาเอาอกเอาใจถึงขนาดหลอกวาดฝันให้เธอเป็เ้าสาวก็ยังไม่ยอมขึ้นเตียงกับเขาง่ายๆ
สุดท้ายเซบาสเตียนก็เลือกที่จะตัดความสัมพันธ์กับผู้หญิงเจี๋ยมเจี้ยมอย่างเธอถึงจะรู้สึกเสียเชิงชายเล็ก ๆ ก็ยังคุ้มค่ากว่าการที่ต้องมาหมดเวลาไปกับผู้หญิงคนเดียวที่คงไม่รู้ประสาเื่บนเตียงเหมือนสาวคนอื่นที่เขาเคยสัมพันธ์ด้วยลึกซึ้ง เซบาสเตียนบิดปากน้อย ๆ ก่อนพูด
“ก็...เป็เพื่อนเที่ยวไงครับพี่ก็น่าจะรู้ว่าผมน่ะเที่ยวกับผู้หญิงแบบไหน แต่อยากบอกให้รู้ไว้นะครับว่าเลขาของพี่คนนี้น่ะยั่วผู้ชายเก่งไม่ใช่เล่น ชอบปั่นหัวให้ผู้ชายหลง เธอก็เหมือนผู้หญิงรักสนุกทั่วไปและที่สำคัญเื่เงินก็มักจะเป็คำตอบสุดท้ายที่เธอ้า”
“นี่ไม่ใช่คุณสมบัติของมีนาที่ระบุไว้ในใบสมัครงานของเธอ”
“มันเป็นิสัยนะครับพี่...แตกต่างจากคุณสมบัติด้านการทำงานที่ใครจะสร้างภาพมันให้ดีแค่ไหนก็ได้”
เซบาสเตียนกล่าวอย่างเหยียดๆ และพลอยทำให้แม็กเซ็นเริ่มเกิดความรู้สึกคล้อยตามไปบ้างเล็กน้อย
ยั่วผู้ชายเก่ง...ปั่นหัวให้ผู้ชายหลง
ชายหนุ่มนึกถึงภาพเรือนร่างอันเย้ายวนของหญิงสาวแปลกหน้าที่ทำเขาตบะแตกเมื่อคืนโดยนึกไปไม่ถึงว่าเธอจะกลายมาเป็เลขาส่วนตัวคนใหม่ของเขาเพียงเวลาไม่ทันข้ามวันถ้ามีนาเคยเป็เพื่อนสาวของเซบาสเตียนมาก่อนเธอก็คงไม่ใช่เล่น ๆไม่อย่างนั้นเธอคงไม่เมาจนไร้สติถึงขนาดยินยอมทอดกายให้เขาเป็แน่