หวังอวี่เดินไปตามทางเล็ก ๆ และในไม่ช้าหลุมน้ำเล็ก ๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีม เมื่อเห็นว่าหวังอวี่หาแหล่งน้ำเจอจริง ๆ ต่างก็พากันส่งข้อความชื่นชมกันยกใหญ่
ชั่วขณะหนึ่ง หน้าจอเต็มไปด้วยคำชม!
หลุมน้ำแห่งนี้ค่อนข้างเล็ก ความกว้างไม่ถึงสองเมตร และตื้นมากจนสามารถมองเห็นดินใต้ผิวน้ำได้โดยตรง
น้ำในหลุมมีความขุ่นมัว บนผิวน้ำมีใบไม้แห้งอยู่จำนวนมาก และที่สำคัญที่สุดคือ มีซากกระรอกลอยอยู่บนหลุมน้ำนั้น
หวังอวี่พูดอย่างจนใจว่า "น่าเสียดาย แหล่งน้ำตรงนี้ถูกซากสัตว์ตัวนี้ทำให้ปนเปื้อนไปแล้ว น้ำแบบนี้ ต่อให้ต้มจนเดือดก็ดื่มไม่ได้"
"แต่ทุกคนไม่ต้องกังวล ต่อไปผมจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่า จะหาน้ำดื่มในป่าได้อย่างไร!"
ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมตอนนี้ต่างรู้สึกสงสัย และอยากรู้ว่าหวังอวี่จะหาน้ำได้อย่างไร
[สตรีมเมอร์รีบหาน้ำเร็ว ผมอยากดูแล้ว!]
[หาน้ำ +10086]
[คนซินเจียงมาขายขนมตัดแล้วจ้า]
[คนซินเจียงเป็พ่อแกเหรอ ปัญญาอ่อนสิ้นดี]
สำหรับการเหยียดภูมิภาคแบบนี้ หวังอวี่รู้สึกจนใจจริง ๆ
ไม่ว่าจะในห้องไลฟ์ไหน ๆ มักจะมีพวกประสาทเสียกลุ่มนี้ที่พยายามปั่นกระแสเพื่อรบกวนความเป็ระเบียบของห้องไลฟ์เสมอ
ในตอนนั้นเอง หวังอวี่ก็ได้รับข้อความส่วนตัว
เมื่อเปิดดู ปรากฏว่าเป็ข้อความจากหวงเสี่ยวเฉิน เศรษฐีที่ส่งเรือสำราญสุดหรูให้เขาถึงสิบลำ
[ลูกพี่อวี่ ฉันสังเกตว่าในห้องไลฟ์ของนายจนถึงตอนนี้ยังไม่มีแอดมินห้องเลย นายคิดว่าฉันเป็ยังไงบ้าง!]
ดูเหมือนว่าหวงเสี่ยวเฉินเศรษฐีคนนี้ จะกลายเป็แฟนคลับตัวยงของเขาไปแล้ว
หลังจากหวังอวี่ตั้งค่าให้หวงเสี่ยวเฉินเป็แอดมินห้อง เขาก็ตอบกลับไปอย่างลับ ๆ ว่า [รบกวนด้วยนะ ใครที่ปั่นกระแสก็เตะออกจากห้องไลฟ์ได้เลย!]
เมื่อเห็นหวงเสี่ยวเฉินเตะคนที่พยายามปั่นกระแสออกไปหลายคน หวังอวี่จึงเริ่มหาน้ำได้อย่างสบายใจ
ที่บริเวณห่างจากหลุมน้ำประมาณสองเมตร หวังอวี่นั่งยอง ๆ แล้วเริ่มขุดดิน
ผู้ชมในห้องไลฟ์บางส่วนไม่เข้าใจว่าหวังอวี่กำลังทำอะไร
เมื่อขุดลงไปลึกประมาณสิบกว่าเิเ ก็มีน้ำขุ่น ๆ ซึมขึ้นมาจากใต้ดินอย่างเห็นได้ชัด
หวังอวี่ก้มหน้าขุดต่ออีกสองสามครั้งจึงหยุดมือ ในตอนนี้ที่ก้นหลุมเล็ก ๆ มีน้ำซึมขึ้นมาเป็ชั้นบาง ๆ
หวังอวี่นั่งยอง ๆ อยู่ด้านข้าง ใช้หญ้ารกแถวนั้นเช็ดโคลนที่มือให้สะอาด
หลังจากรออย่างอดทนไม่กี่นาที ในหลุมเล็ก ๆ ก็มีน้ำสะสมอยู่พอสมควร แต่น้ำนี้ยังคงขุ่นมัวมาก
ผู้ชมในห้องไลฟ์มองดูผิวน้ำที่ขุ่นมัวนี้ และพากันส่งข้อความแสดงความสงสัย
[ลูกพี่อวี่ อย่าหลอกฉันนะ น้ำขุ่นขนาดนี้มั่นใจนะว่าดื่มได้?]
[โอ้โห! ฉันรู้สึกว่าน้ำนี่สกปรกกว่าในหลุมน้ำเมื่อกี้อีก ดื่มได้จริงเหรอ?]
[บ้าไปแล้ว! น้ำสกปรกขนาดนี้ ดื่มเข้าไปท้องเสียแน่นอน สตรีมเมอร์ไปหาแหล่งน้ำอื่นเถอะ!]
[ฉันว่าลูกพี่อวี่กำลังล้อพวกเราเล่นแน่ ๆ ไม่มีทางดื่มได้หรอก]
หวังอวี่อธิบายอย่างอดทนผ่านกล้องไลฟ์ว่า "ทุกคนอย่าเพิ่งถูกรูปลักษณ์ภายนอกหลอกเอาได้ แม้น้ำในหลุมนี้จะดูสกปรกกว่าน้ำในหลุมเมื่อกี้ แต่ผมกล้าสาบานเลยว่า น้ำในนี้สะอาดกว่าน้ำในหลุมนั้นเป็ร้อยเท่า
น้ำเมื่อกี้แม้จะดูใส แต่ความจริงแล้วมีสัตว์จำนวนมากมาดื่มน้ำที่หลุมนั้นทุกวันเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีน้ำลายของสัตว์ตกลงไปในนั้น
หลุมน้ำมีขนาดเล็กมาก ไม่มีความสามารถในการบำบัดตัวเอง ดังนั้นจึงทำให้ในน้ำมีพยาธิหลากหลายชนิดที่เป็อันตรายต่อร่างกายมนุษย์ แถมในนั้นยังมีซากสัตว์ที่ตายแล้ว ซากที่เน่าเปื่อยทำให้น้ำติดเชื้อแบคทีเรียไปนานแล้ว"
"แต่หลุมที่ผมขุดนี้ น้ำข้างในไม่เหมือนกัน น้ำในนี้เกิดจากการซึมของน้ำใต้ดินชั้นดินสามารถทำหน้าที่เป็ตัวกรองที่ดีมาก อย่ามองว่าน้ำนี้ดูขุ่น เพราะจริง ๆ แล้วมันคือเศษดิน แน่นอนว่าเพื่อความปลอดภัย ทุกคนควรต้มให้เดือดก่อนดื่ม แต่ตอนนี้ดื่มเลยก็ได้ เดี๋ยวผมจะสอนเทคนิคเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้"
หลังจากหวังอวี่พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นยืน และหาต้นอ้อสองสามต้นจากหญ้ารกโดยรอบได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นใช้มีดพกตัดลำต้นอ้อออกมา่หนึ่ง
ต่อมา เขาตัดเศษผ้าชิ้นเล็ก ๆ จากเสื้อยืดคอตตอนที่สวมอยู่ด้านใน นำเศษผ้าที่ตัดมาพับหลายทบ แล้วอุดไว้ที่ปลายด้านหนึ่งของลำต้นอ้อ
จากนั้นเขาก็หมอบลงข้างหลุม นำปลายด้านที่มีเศษผ้าจุ่มลงในน้ำ ใช้ปากดูดที่ปลายอีกด้านของต้นอ้อ น้ำที่ก้นหลุมมีไม่มาก หวังอวี่ดูดเพียงไม่กี่อึกก็หมด
น้ำไม่กี่อึกนี้ราวกับน้ำทิพย์ชุบชีวิต ช่วยบรรเทาอาการคอแห้งผากของหวังอวี่ได้ทันที จากนั้นหวังอวี่ก็ถือลำต้นอ้อแล้วพูดว่า "นี่คืออุปกรณ์กรองน้ำแบบง่าย ลำต้นอ้อสามารถใช้พืชชนิดอื่นแทนได้ เสื้อผ้าที่พับทบกัน จะช่วยกรองทรายและโคลนส่วนใหญ่ออกในขณะที่ดูดน้ำ"
หลังจากฟังคำอธิบายนี้ ข้อความ '666' ก็ไหลเต็มหน้าจอไลฟ์สตรีม
หวังอวี่หยิบกระติกน้ำไทเทเนียมที่ได้รับจากแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ของระบบซึ่งแขวนอยู่ที่เอวออกมา แล้วพูดต่อว่า "ในขณะที่มีแหล่งน้ำ ผมต้องเก็บน้ำไว้เยอะ ๆ จะได้ไม่ต้องกังวลว่าจะหาแหล่งน้ำอื่นไม่เจอในภายหลัง"
พูดจบ เขาก็หมอบลงที่หลุมน้ำเล็ก ๆ อีกครั้ง ดูดหนึ่งอึก แล้วพ่นลงในกระติกน้ำหนึ่งอึก
หากเื่นี้เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน ผู้ชมในห้องไลฟ์คงจะรู้สึกขยะแขยง เพราะคงไม่มีใครอยากดื่มน้ำลายตัวเอง แต่ถ้าเป็การทำสิ่งนี้ในป่า ผู้ชมทุกคนต่างบอกว่าเข้าใจได้ และถึงขั้นชื่นชมในความรอบรู้ของหวังอวี่จากใจจริง
น้ำในหลุมยังมีเพียงชั้นบาง ๆ หลังจากดูดหมดแล้วต้องรออย่างอดทนอีกไม่กี่นาที เพื่อให้น้ำใต้ดินซึมขึ้นมาใหม่
ใช้เวลาถึงครึ่งชั่วโมง หวังอวี่จึงเติมน้ำได้เกินครึ่งกระติก
เขานวดปากที่เริ่มเมื่อยล้า แขวนกระติกน้ำไว้ที่ตัวตามเดิม แล้วพูดกับห้องไลฟ์ว่า "ตอนนี้ผมมีทั้งแหล่งน้ำและอาหารเพียงพอแล้ว เวลาตอนนี้เกือบจะเที่ยง
ผมยังมีเวลาเกือบสี่ชั่วโมงในการเดินทาง ดังนั้น ตอนนี้พวกเราออกเดินทางกันต่อเถอะ!"
แม่น้ำที่หวังอวี่เห็นก่อนหน้านี้อยู่ทางทิศเหนือพอดี หลังจากเตรียมตัวพร้อม เขาก็เริ่มก้าวเดินมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ
ไม่นานนัก หลังจากเดินพ้นพื้นที่ต่ำ หวังอวี่ก็เข้าสู่ป่าทึบอีกครั้ง ต้นไม้สูงใหญ่บดบังแสงแดด
เมื่อหวังอวี่เข้าสู่ป่าทึบ เขารู้สึกว่าแสงสว่างตรงหน้ามืดลงทันที การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ความเร็วในการเดินของเขาลดลง