ความเดิมจากตอนที่แล้ว

แม่นางเหม่ยหลาน
*โครกกกกก....ครากกกกกก*
เสียงท้องพระเอกของเราร้องดังเพราะหิวหอย เอ้ย จิมิ เอ้ย หิวข้าวววว (555+)
หิววะคืนนี้จะหาอะไรกินยังไงได้ละ เห้อ ชีวิตหนอชีวิต ช่างรันทดสะเหลือเกิน
ยังไม่ทันที่เขาจะบ่นจบ เขาก็ลุกขึ้นมา เห็นหมั่นโถ่ว 3 ลูกในชามที่แตกๆ และ นมในแก้วไม้ไผ่ทำเอง
ว้าววววววว !!!
พระเอกดีใจมากไม่ใช่เพราะหิว แต่เป็เพราะเป็ครั้งแรกที่มีคนหาของกินให้เขา
และเขากระจำได้ว่าในนิยายจีนกำลังภายในมักจะเป็แบบนี้ เขาเลยดีใจมาก
(นี้มรึงดีใจ เพราะเื่แบบนี้เนี้ยนะ)
ขอบคุณเ้ามากแม่นางเซี่ยง...
"เอ๊ะเอ๊ะ เ้าเป็ใคร...."
ผู้หญิงนิรนามที่ไม่ทราบชื่อ จะว่าเป็ แม่นางเซี่ยงอี้ ก็ไม่น่าจะใช่แต่งตัวคนละแนวเลย
และที่แต่งคือแตงโมลูกโตๆ สองลูกบนหน้าอก (อู้ววววว....บัก KANJiเองเริ่มหื่นอีกและ)
"แม่นางผู้นี้ หุ่นยังกับดาราเอวี เลยวุ้ยไม่สิต้องบอกว่าถึงมิเห็นหน้าของนางแตให้ความรู้สึกเหมือนองค์หญิงหรือคุณหนูผู้สูงส่งเลยวะเอ๊ะ...แต่ทำไมนางถึงมาอยู่ที่นี้"
เวลาผ่านไป 10 นาที
"ทำไมนางถึงยังนั่งกินไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลยนะไม่เห็นผู้ชายอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือยังไง...."
.
.
.
30 นาทีก่อนหน้านี้
ถ้าว่าเวลาก่อนหน้านี้ ในเวลา 30 นาทีก่อนหน้านี้
นางได้เข้ามาในบ้าน ซึ่ง เหมือนบ้านร้าง เพื่อทำการพักผ่อน

ณ ลาน บ้านของบัก KANJi
ที่เหมือนบ้านร้าง เพราะแม่นางเซี่ยงอี้ไม่อยู่ เลยไม่มีใครหาฟืนมาจุดไฟและทำความสะอาด
กวาดพื้นเก็บกวาดเศษใบไม้ ตรงบริเวณด้านหน้าลานบ้าน
เศษใบไม้ที่มันจะตกจากต้นไม้ 4-5 ต้นที่มันก็ตกดีเหลือเกินเหมือนฝนตกยังไงอย่างนั้น
และที่นางเลือกที่จะนั่งดื่มเหล้านั้น
โดยไม่สนใจบักพระเอก เพราะนางเห็นเขาแต่งตัวเหมือนขอทาน และ
นางยังได้ใช้พลังลมปราณเพื่อไป ตรวจสอบ จุดตันเทียนของ บัก KANJi ซึ่งเป็พระเอกของเราแล้ว
"อะไรกันก็เป็เด็กหนุ่มขอทานที่ี้เีอะไรเช่น นี้พลังแค่ แค่ระดับพื้นฐานขั้นที่ 1
แต่ทำไมถึงมีพลังสะสมในจุดตันเทียนได้นะ"
"ช่างเหอะข้าเหนื่อยแล้วด้วยโดนคนทั่วยุทธภพไล่ฆ่ามาตั้ง 3 วัน 3 คืนไม่ได้พักเลย...."
"เฮ้อออออ เพราะไอ้เ้าหนุ่มนั้นคนเดียวเลย ที่หลอกให้ไปล่าขุมทรัพยฺห่าเหว อะไรนั้น
จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ดีที่ได้ของติดไม้ติดมือ มาบ้าง แต่ก็ไม่รู้ว่ามันใช้ยังไง ........"
"อย่าให้ฆ่าเจอตัว นะ ฆ่าจะใช้กระบี่สับเ้าเป็ 2ชิ้นเลย" (หมื่นชิ้นเยอะไป 555+)
นางหยิบสร้อยจะบอกเป็สร้อยก็ไม่ใช้ด้วยสิ เป็เชือกฟางสีดำเก่าตรงกลางมีลูกแก้วทรงกลม 1 ลูก
ขึ้นมาสำรวจดู แล้วก็ถอนหายใจ และบ่นกับตัวเอง
"เฮ้อข้าก็พอเข้าใขและว่าคนที่เข้าไปในขุมทรัพย์าอะไรนั้นส่วนใหญ่มักไม่มีทางรอดชีวิตกลับออกมาได้
แต่ข้าก็ใช้ทุกอย่างเพื่อให้รอดมาได้และได้คว้าสร้อยไร้ประโยชน์อะไรก็ไม่รู้มาด้วย แต่ข้าจำได้ว่ามันมีอีก 1 เส้น
ที่ไอ้หนุ่มจอมลามกนั้นที่คว้ามันไป และมันก็หายไปกลางอากาศ (มันใช้คามุยอ่ะป่าว55+) ส่วนข้าที่คว้าได้อีกเส้น กับ ต้องหนีตายมาตลอดในระยะเวลา 3ปี และดันดวงซวยเพราะเมื่อ 3 วันก่อนเจอพวกโจรกระจอกวางยาพิษอีก
.......เห้อออออออ เห้ออออออออ "
.
.
(สามารถใช้ปราณออกนอกร่างกายเพื่อตรวจสอบได้นั้นต้องเป็ระดับรวมปร่าณ ขั้นที่ 1 เป็ต้นไป)
.
ตัดภาพมา ณ เวลาปัจจุบัน
"ถ้าทางก็เมามาย เอามากๆ" (เอ้า!!!แบบนี้หวานเจี๊ยบ มาหาถึงหน้าบ้านเลย)
พอมองแม่นางนิรนามผู้นี้เสร็จ มันก็
"แสยะยิ้มมุมปากเบาๆ และ รีบหุบยิ้ม" (ตรูรู้มรุงคิดอะไรอยู่ บักหำใหญ่)
ที่มันคิดว่านางเมาไม่ใช่พระเอกมันฉลาดหรอก
แต่ เพราะมันเห็น ไหเหล้าข้างๆตัวแม่นางนิรนามผู้นี้ว่าในตอนนี้มี มากกว่า 4 ไหแล้วซึ่งวางล้อมรอบกายของ
แม่นางที่นั่งอยู่หน้ากองไฟเก่าๆภายในบ้าน ของบัก KANJi
ส่วนในมือของแม่นางนิรนามผู้นี้ ถือไก่ย่างดำๆ กับไหเหล้าไหเล็กๆไว้ในมือเอาขาวปานหยวกกล้วย
ถึงแม้แม่นางผู้สวมหมวกไม้ไผ่ปิดหน้าและมีผ้าฝ้ายบางๆปิดรอบๆใบหน้าอีกหนึ่งชั้น
แต่มันก็จำจากนิยายว่าพวกชาวยุทธสาวๆส่วนใหญ่ที่แต่งตัวแบบนี้ต้องรูปโฉมเลิศล้ำในปฐีแน่นอน
.
* แกร้กแกร้ก *
เสียงของบัก KANJi กำลังเดินเข้ามา หาแม่นางนิรนาม
"หยุด ขา ของเ้าอยู่ตรงนั้น ถ้าเ้า ไม่อยาก ขา ขาด!!!! และยังอยากมีขาไว้ใช้งาน "........
นางพูดเสร็จก็คว้ากระบี่ ที่วางอยู่ข้างๆกายขึ้นมาถือ ไว้ แต่นางยังนั่งกินไก่ย่างในมือ
ต่อโดยที่ไม่ได้หันมามองบักพระเอก
เลยแม้แต่ครั้งเดียว
** แกร้กแกร้ก *
เสียงยังคงดังอยู่ แต่พอนางหันกลับไป กับไม่เห็นบัก พระเอกเราแล้ว
แต่พอนางหันหน้ากับมาตรงๆอีกครั้ง ก็เห็นบักพระเอกเรานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแล้ว
นางใมาก จนหลุดปากถาม
"เอะทำไมเ้าถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ ข้าเช็คเ้าแล้วนะว่ามีลมปราณแค่เพียงระดับพื้นฐานขั้นที่ 1"
พระเอกเราก็มันก็สงสัยหน่อยๆว่าทำไมมันเดินมาเฉยๆ
แต่เหมือนเหาะมานั่งตรงนี้ได้ แต่มันไม่ได้เอะใจอะไร
เพระามันพึ่งมาถึงโลกนี้ ได้ ไม่ ถึง 2 วัน และมันคิดว่าเป็เื่ปกติของผู้มีลมปราณ
ถึงแม้จะเป็ระดับขั้นพื้นฐานก็ตามเพราะมันจำมาจากหนังจีนและนิยายจีนกำลังภายใน
(มโนเก่งโลกในหนังและนิยายจะเหมือนโลกที่เป็ของจริงได้ยังไง.....)
"แม่นางมีนามว่ากระไรหรือ...."
พระเอกพยายามทำตัวเป็สุภาพบุรุษที่สุด เท่าที่มันจะทำได้
แต่สายตาของมันไม่ใช่สมองของมันจะสั่งการได้เพราะมันเล่นจ้องหน้าอก
อันมหึมาของแม่นางนรินามตลอดเวลาที่มันนั่งลงตรงข้าม
และเริ่มเอ่ย ถามคำถามออกมา
"เ้ามองตรงไหนและมองอะไรของเ้านะเ้าคนลามก"
นางโมโหมากเพราะ นางไม่ชอบสายตาหื่นกามของบัก KANJi เลยเหมือนหมาป่าที่จ้องจะกินลูกแกะซึ่งนางชินชา
กับสายตาแบบนี้มาก เพราะตลอด 3 ปี นางเจอแต่สายตาแบบเวลามีบุรุษชาวยุทธ ซึ่งชอบมองมาที่นางด้วยสายตา
แบบนี้ ซึ่งเป็สายตาของผู้พวกมักมากในกาม
นางจึงสบถออกมา
"ไอ้ลามกไปตายสะ !!!!"
.
.
.