ในซอยเล็กๆไม่ห่างจากภัตาคตารไชนี่มากนัก
"ได้ยินจากยัยน้ำว่าออสมันจะไปต่อที่มหาลัยในเมืองหลวงหวะ"
"แบบนี้ต่อไปก็ไม่มีคนให้เล่นสนุกแล้วสิ"
"แล้วพวกมึงจะทำไรต่อวะ"
"เรียนที่เมืองหลวงหมือนกันหวะ"
"กูพ่อส่งต่อนอกเว้ย"
"กูจะไปทำงานกับพ่อหวะ"
"อู่รถอะนะ" เพื่อนคนนึงถามขึ้นหลังจากได้ยินตี๋ตอบ
"ไม่ใช่อีกงานสิวะ"พ่อตี๋หรือเสี่ยป้องเปิดอู่รถบังหน้าแต่เื้ั เปิดบ่อนเถื่อน ปล่อยเงินกู้นอกระบบ แม้กระทั่งขายผู้หญิง(ที่ไม่มีตังจ่ายหนี้)
มีอย่างเดียวที่เสี่ยป้องไม่กล้าแตะคือยาเสพติด
"เฮ้ยอนาคตมีมาเฟียอยู่ในกลุ่มหวะ ได้ดีอย่าลืมกันนะเว้ย"
เสียงวัยรุ่นดื่มเหล้า คุยกันอย่างออกรส
แต่เสียงก็เงียบลงเพราะพอหันไปก็พบว่าในซอยเต็มไปด้วยชายใส่สูทสีดำเต็มไปหมดจะออกไปก็ไม่ได้เพราะ คนพวกนี้ยืนขวางเต็มทางออก
"พวกแกเป็ใครวะ"วัยรุ่นคนนึงลุกขึ้นมาก่อนจะเดินไปชี้หน้าถามชายคนแรกที่อยู่หน้าสุด
ผลัก โครมม
นอกจากจะไม่ได้คำตอบแล้วชายตรงหน้ายังถีบเข้าให้อย่างแรงจนล้มกลิ้ง คนที่เหลือที่กำลังเมาเล็กน้อยได้สติทันที ทุกคนลุกพรวดขึ้น
"พวกแกรู้รึป่าวว่ากำลังหาเื่ใคร"วัยรุ่นคนนึงถามขึ้นด้วยเสียงกวนประสาท
"นี่คุณพงศ์ลูกชายนักธุรกิจอันดับ1 ส่วนนี่ไอ้ตี๋ลูกเสี่ยป้อง"พอได้โอกาศวัยรุ่นคนนึงในกลุ่มรีบอวดสรรพคุณเพื่อนทันที ทั้งสองคนพอได้ยินก็ยืดตัวขึ้นเล็กน้อย
พงศ์รีบเดินมาข้างหน้าก่อนจะพูดขึ้น
"ถ้าไสหัวไปตอนนี้กูจะไม่เอาเื่"
"เหมือนมึงจะนับตีนไม่เป็นะถึงยังปากดีอยู่"พอได้ยิน กายก็พูดขึ้นขำๆก่อนจะต่อยเข้าไปที่ดั้งจมูกพงศ์ทันที
ผลั่ว หมัดกระแทกหน้าพงศ์อย่างจังจนทรุดลงไปกับพื้น
"กระทืบสั่งสอนมัน เอาแค่เจ็บอย่าให้ตายหรือพิการหละ"
พอกายพูดจบคนที่ยืนอยู่ข้างหลังก็กรูกันเข้าไปทันทัี
พลัก ผั่วะ
โอ๊ย เชี่ยอย่านะเว้ย อัก โอ๊ย ม่ายย
เสียงดังโอดโอยดังมาเรื่อยๆจนกายพอใจจึงสั่งให้หยุด กายเดินเข้าไปหาตี๋ที่นอนเืกลมปากอยู่ ก่อนจะกระชากคอเสื้อเขาขึ้นมา
"แกคิดว่าพ่อฉันจะปล่อยแกไว้หรอในเมืองนี้ไม่มีใครกล้าหือกับพ่อ แกเละแน่"ตี๋ขู่ทันที เมื่อหัวโจกฝั่งตรงข้ามเข้ามากระชากเสื้อเขา ตอนนี้มันพยายามมองหน้าฝ่ายตรงข้ามให้ชัด ก่อนจะสังเกตุเห็นบางอย่าง สัญลักษณ์สีทองเล็กๆที่ติดอยู่ตรงอกเสื้อ
"ไปบอกพ่อแกได้เลย บอกมันด้วยว่าถ้าลูกมันยังหาเื่คุณออสไม่เลิก เ้านายฉันจะแวะไปเยี่ยมทัั้งมันทั้งลูกด้วยตัวเอง"กายพูดจบก็ปล่อยคอเสื้อตี๋ทิ้ง ก่อนจะเดินกลับออกไป
รุ่งเช้าวันต่อมาออสค่อยๆลืมตาขึ้นมาพอมองไปข้างก็พบว่าหญิงสาวข้างๆตื่นขึ้นมานั่งแล้วเหมือนกัน ตอนนี้เธอใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว กางเกงขายาวเดิมที่ใส่มา กับเสื้อสีส้มที่ออสโยนให้เมื่อคืน
"เมื่อคืนชั้นทำอะไรลงไปเนี่ย"เธอพึมพำเบาๆ
"แล้วมันดีหรือมันแย่หละ"ออสถาม
หญิงสาวหันมามอง
"ไม่รู้สิ แต่ฉันชอบนะ"
พอได้ยินออสก็ยิ้มออกมา หลังจากนั้นออสก็รีบใส่เสื้อผ้า ส่วนนิ่มก็หยิบโทรศัพท์มือถือมาดูเวลาซึ่งตอนนี้พึ่งเวลา7โมงเช้า เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะหันไปทวงเงินจากออส
อ็อดดด
ยังไม่ทันที่นิ่มจะได้พูดอะไรเสียงอ็อดก็ดังขึ้นออสจึงลุกไปเปิดประตูบ้าน วิสยืนรออยู่พอออสเปิดประตูออกไปเขาก็ยกถุงในมือขึ้น
"อาหารเช้าครับ"
พอเดินเข้าบ้านวิสก็เดินเข้าครัวหยิบชามออกมาเทโจ๊กทันที นิ่มเองก็เดินออกมาจากห้องแล้ว
"มีของคุณด้วย นั่งรอเลย"พอเห็นเธอเดินออกมาวิสก็หันไปบอก ก่อนจะทยอยยกชามใส่โจ๊กไปวางที่โต๊ะทีละชามรวมของตนเองด้วย
ออสเองก็เดินไปหยิบช้อนมาแจกก่อนจะนั่งลงไปตักกินเป็คนแรกทันที ทั้งสองคนก็ค่อยตักกินตาม
"เหมือนจะดีกันแล้วสินะครับ เมื่อคืนคงเคลียร์กันหนักน่าดู"วิสพูดแซวขึ้นทำลายความเงียบ
พอได้ยินออสก็หน้าแดงขึ้นเล็กน้อยส่วนนิ่มพอได้ยินก็รีบก้มหน้าตักโจ๊กเข้าปากรัวๆด้วยความอาย
"คุณวิส ถ้าผมใช้เงินทีเดียว7-8ล้านมันจะมีปัญหารึป่าวครับ"ออสถามขึ้น ถึงพ่อบ้านชุนจะย้ำแล้วย้ำอีกว่าเขาใช้เงินได้ตามสบายแต่ด้วยความที่เขาไม่เคยใช้เงินมากขนาดนี้มาก่อนเลยยังอดกังวลไม่ได้ นี่เป็เงินมากกว่าที่เขาใช้มาทั้งชีวิตก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำ
"เงินนั่นมันเงินคุณนะครับทำไมมาถามผมหละ"วิสตอบกลับยิ้มๆ
นิ่มที่ได้ยินก็เงยหน้าขึ้นเพราะเธอรู้ว่าเงินที่ออสพูดถึงคือเงินที่จะใช้ผ่าตัดแม่เธอ
"ใช้ไปเถอะครับ คุณเห็นรายการทรัพย์สินไปแล้วนี่เดือนๆนึงบริษัทพวกนั้นทำกำไรให้คุณไม่รู้ตั้งกี่หมื่นกี่แสนล้าน แค่เงิน7-8ล้านเนี่ยไม่เท่าไหร่หรอก นี่ยังไม่นับกำไรเก่าๆที่สะสมไว้อีกนะครับ เอาไว้ถ้าคุณต้องใช้เงินครั้งละเป็แสนล้านค่อยมากังวลเถอะ"วิสที่เห็นออสยังลังเลจึงพูดเสริม
ออสเองก็พอจะเดาคำตอบได้เลยไม่ได้ใอะไรเขาพยักหน้าให้วิสอย่างเข้าใจ แต่นิ่มที่ได้ยินกับใแทบช็อค กำไรเดือนละหลายหมื่นหลายแสนล้าน ต่อให้พ่อของพงศ์ที่เป็นักธุรกิจอันดับ1ของเมืองก็เทียบไม่ติด รายนั้นมีบริษัทอสังหามูลค่าอย่างมากก็ซัก200-300ล้าน ทำกำไรเดือนๆนึงอย่างมากก็แค่หลายสิบล้านสำหรับเมืองห่างไกลความเจริญแบบเมือง Z ก็ถือว่าเยอะมากแล้ว แล้วหมอนี่โผล่มาจากไหนกัน
หลังทางกินโจ๊กเสร็จออสก็หยิบมือถือขึ้นมากดโทรออกไปแต่ปลายทางไม่รับสาย ออสเลยต้องหาชื่อคนอื่นแล้วโทรใหม่อีกรอบแทน พอมีคนรับสายออสก็กดเปิดลำโพงเพื่อให้นิ่มได้ยิน
"สวัสดีครับ มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ ท่านออส"
"คุณเป็กรรมการฝ่ายบริหารโรงพยาบาลใช่รึป่าว"ออสถามครับ พอฝ่ายตรงข้ามตอบยืนยัน ออสก็รีบบอกสิ่งที่ตน้า คือให้ดูแลแม่ของนิ่มให้ดี โดยค่าใช้จ่ายทั้งหมดเขาจะตามไปจ่ายทีหลัง แต่ทางตินพอได้ยินก็ขัดขึ้น
"ไม่ต้องตามมาจ่ายหรอกครับทางอิกดราซิลเข้ามาเทคโอเวอร์โรงพยาบาลได้3ปีแล้วครับ เดี๋ยวค่าใช้จ่ายหักเอาจากกำไรที่จะต้องส่งเข้าส่วนกลางก็ได้ครับยังไงมันก็เงินคุณอยู่แล้ว"พอพูดจบเขาก็ขอตัววางสายไปจัดการเื่ทุกอย่างตามที่ออสสั่ง พอคุยจบออสก็หันไปมองนิ่มที่กำลังมองเขาอย่างอึ้งๆ
ในเมื่ออิกดราซิลจะเข้ามาแทรกแทรงเมืองนี้เพราะ้าดูแลความปลอดภัยของเขาโรงพยาบาลต้องเป็ที่แรกอยู่แล้วที่เข้ามาควบคุม
"นายเป็เ้าของโรงพยาบาลหรอ น่ี่ฉันไปมีเื่กับตัวอะไรกันแน่เนี่ย"เธอเผลอพูดออกมาอึ้งๆ ออสเองก็ทำแค่ยิ้มๆตอบกลับไปพอทุกคนทานข้าวเสร็จนิ่มก็รีบขอแยกตัวไปที่โรงพยาบาลทันที ก่อนไปออสเองก็ทำใจกล้าขอเบอร์ติดต่อเธอไว้ ทำให้วิสมองอย่างแปลกใจ
"คุณคงไม่คิดจริงจังกับเธอนะครับ"ยังไงออสก็พึ่ง18ผ่านประสบการณ์ผู้หญิงเป็ครั้งแรก วิสเลยกลัวว่านายน้อยของเขาจะหลงคิดว่านี่เป็ความรัก แต่เขาคิดว่ามากเกินไปออสไม่ได้อ่อนต่อโลกขนาดนั้น 3ปีที่ลำบากออสเองก็เจอคนมาหลากหลายรูปแบบ เขาโง่โดนน้ำหลอกคนเดียวก็พอแล้ว
"ก็แค่ขอเบอร์ติดต่อเอาไว้ก่อนเฉยๆครับ อนาคตผมก็ไม่รู้หรอก แต่ที่แน่ๆผมคิดว่าเธอเองก็ไม่ได้คิดอะไรจริงจังเหมือนกัน น่าจะแค่จนตรอกแล้วก็อยากได้เงิน"ออสตอบกับ
"ดีแล้วครับ แต่ต่อให้คุณจริงจังก็ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรเธอก็แค่ไม่สามารถแต่งงานออกหน้าออกตาแค่นั้น อย่างมากก็แค่อยู่กินกันไปทั้งอย่างนี้ เพราะฐานะของคุณสูงมากคนที่จะแต่งงานด้วยก็ควรต้องสูงตาม"พอวิสพูดจบ ออสก็พยักหน้ารับ เขาไม่ใช่คนโลกสวยอยู่แล้ว ถึงจะไม่ได้คิดมาก่อนแต่ก็พอเข้าใจได้ ว่าอนาคตภรรยาเขาคงต้องที่มีฐานะที่สูงพอตัวแน่ๆไม่งั้นปู่ที่ยังไม่เคยเจออาจจะไม่ยอมรับ แต่ยังไม่ได้คิดอะไรไปไกลกว่านั้นวิสก็ทิ้งะเิลูกใหญ่ทันที
"ตอนนี้ข้างบนกำลังเถียงกันแบบถึงลูกถึงคนเลยหละครับ เื่ที่ว่าใครจะมาเป็คู่หมั้นคุณ เห็นว่ามีตัวเลือกเข้ามาให้ปู่คุณเลือกตั้ง5คน"
"หาาา"
61K
