หวนคืนมาหย่าพร้อมทวงคืนสินเดิม

“คุณหนูหลี่คุณชายหวง คุณนายหลี่ให้ฉันมาตามคุณทั้งสองไปที่โต๊ะอาหารค่ะ”สาวใช้เดินมาบอกทั้งคู่

ทั้งสองต่างพยักหน้าให้กับสาวใช้

“เธอลุกเดินไหวรึเปล่า”หวังลู่เสียนเอ่ยถามหลี่ฟางเซียนด้วยความเป็๲ห่วง

เธอเผยยิ้มกว้างให้กับเขา

“ทำไมคะถ้าฉันเดินไม่ไหวคุณจะแบกฉันขี่หลังอีกงั้นเหรอ”

เขาหัวเราะออกมาเบาๆให้กับใบหน้าที่แสนทะเล้นแต่ดูน่ารักนั่นของเธอ

“เอาสิ ผมแบกไหวอยู่แล้วจะคิดซะว่าคุณเป็๲กระสอบข้าวสารก็แล้วกัน”

เธอปรายหางตาค้อนเขาเบาๆ

“คอยดูเถอะถ้าฉันผอมแล้วจะรู้สึก”

เขายิ้มให้กับเธอก่อนจะเดินมาจ้องหน้าใกล้ๆ

“ถ้าคุณผอมแล้วคุณจะแต่งงานใหม่มั๊ย”

เธอหัวเราะออกมาเบาๆ

“ใครเขาจะอยากได้ผู้หญิงที่มีมลทินอย่างฉันกันล่ะคะ”

“แล้วถ้ามีล่ะ”

เธอหยุดจ้องหน้าเขาเช่นกัน

“ถ้ามีฉันก็คงต้องดูนานๆหน่อยเพราะฉันเคยเจ็บมาแล้วครั้งนึงฉันไม่อยากเจ็บซ้ำอีกค่ะ แต่นั่นก็เป็๞แค่เ๹ื่๪๫สมมุติเพราะจริงๆจะมีผู้ชายซักกี่คนที่จะรับผู้หญิงที่เคยหย่าร้างมาเป็๞ภรรยา”

“ถ้าคุณคิดอย่างนั้นแล้วทำไมถึงยังอยากผอมล่ะ”

“ที่ฉันอยากผอมก็ไม่ได้หมายความว่าฉันอยากแต่งงานใหม่นี่คะ ที่ฉันอยากผอมเพียงเพราะอยากฉันอยากลบคำปรามาสของคนที่เคยดูถูกฉันน่ะ”

“ผมเชื่อว่าคุณทำได้”

เธอเผยยิ้มอ่อนให้กับเขา

“แล้วถ้าฉันผอมคุณมองฉันมั๊ยคะ”เธอแสร้งแหย่ถามอย่างติดตลก

เขาที่ได้ฟังเธอถามก็หน้าแดงระเรื่อขึ้นในทันที

“ต่อให้คุณเป็๲แบบนี้ผมก็มอง”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็แน่สิคะฉันตัวใหญ่ขนาดนี้คุณไม่มองก็แปลก ขนาดอยู่ห่างเป็๞1,000ลี้ยังมองเห็นฉันเลยค่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่าเราไปทานข้าวกันเถอะค่ะคุณพ่อคุณแม่8’รอนานแล้ว”เธอพูดพร้อมกับรีบเดินนำหน้าเขาไปที่ห้องอาหาร

หวังลู่เสียนเผยยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง

ใครว่าผมมองเพราะคุณอ้วนกันผมมองเพราะผมชอบคุณต่างหาก เขาพูดขึ้นในใจก่อนจะรีบเดินตามเธอไปในทันที

ครั้นเมื่อทั้งสองมาถึงที่โต๊ะอาหารคุณนายและเศรษฐีหลี่ต่างก็นั่งรออยู่แล้ว

“มากันแล้วเหรอจ๊ะ นั่งลงเร็วเข้าวันนี้มีแต่ของโปรดของเธอทั้งนั้นเลยนะฟางเซียนแม่ทำสุดฝีมือเลย”

“ว๊าว น่ากินจังค่ะ”เธอพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะอาหาร

“หลานลู่เสียนอาทำเป็ดผัดพริกขิงให้เธอสุดฝีมือเลยนะลองชิมดูสิจ๊ะ”คุณนายหลี่พูดขึ้น

หวังลู่เสียนรีบคีบเป็ดผัดพริกขิงขึ้นมากินในทันที

“ยังคงอร่อยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะครับ”เขาเอ่ยชมอย่างเอาใจ

คุณนายหลี่เผยยิ้มกว้างอย่างพอใจ

“อื้มฟางเซียน ตระกูลกวงส่งสินเดิมมาคืนลูกแล้วหรือยัง”เศรษฐีหลี่ถามบุตรสาวขึ้น

เธอส่ายหน้าเบาๆ

“ยังเลยค่ะ เห็นทีลูกจะต้องส่งทนายกลับไปทวงถามอีกครั้งหากยังไม่ได้ผลลูกคงต้องให้ทนายร่างหนังสือขึ้นศาล”

“พ่อว่าอย่าเพิ่งให้เกิดเ๱ื่๵๹ใหญ่โตเลยลูกลองไปเจรจากับเขาดูก่อนจะดีกว่า”เศรษฐีหลี่พูดขึ้นเพราะไม่อยากให้บุตรสาวต้องขึ้นโรงขึ้นศาล

“ค่ะคุณพ่อ”เธอตักข้าวเข้าปากด้วยความกังวล

เป็ดชิ้นใหญ่ถูกคีบมาวางที่ถ้วยของเธอ พร้อมกับใบหน้าหล่อที่จ้องมองเธออย่างห่วงใย

“ลองกินเป็ดนี่ดูสิเผื่อจะอารมณ์ดีขึ้น”

เธอรีบคีบเป็ดเข้าปากก่อนจะหันมามองหน้าเขา

“ไม่เห็นจะอารมณ์ดีขึ้นเลย”เธอพูดขึ้นพร้อมทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

หวังลู่เสียเผยยิ้มกว้างด้วยความขบขันเมื่อเห็นใบหน้าขาวที่กำลังทำหน้านิ่วคิ้วขมวดให้กับเขา

หลังจากที่ทานอาหารกลางวันเสร็จหวังลู่เสียนก็ขอตัวกลับโดยมีหลี่ฟางเซียนเดินมาส่งที่รถ

“ฟางซียนพรุ่งนี้เธอจะไปบ้านตระกูลกวงงั้นเหรอ”

เธอพยักหน้าให้กับเขา

“ให้ฉันไปเป็๲เพื่อนมั๊ย”

“ไม่เป็๞ไรแค่ไปทวงสินเดิมของตัวเองคืนจากคนหน้าด้านจะไปกลัวทำไมกันฉันไปเองได้”

เขาพยักหน้าให้กับเธอ

“งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”เธอพยักหน้าให้กับเขาก่อนจะมองเขาที่ขับรถออกไปในทันที

“เอ๊ะเมื่อกี๊เขาบอกว่าพรุ่งนี้เจอกันงั้นเหรอ พรุ่งนี้เขายังจะมาที่นี่อีกงั้นเหรอ”เธอพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“ถ้าฉันสวยหุ่นดีคงคิดว่าเขามาจีบแน่ๆแต่หุ่นแบบฉันเค้าคงไม่คิดอะไรด้วยหรอกเหอะเลิกเพ้อฝันได้แล้วหลี่ฟางเซียน”เธอพูดเบาๆกับตัวเองก่อนจะรีบเดินเข้าบ้านไป