เื่: อย่าร้องเพลงนี้ (บทเพลงมรณะ)
EP19: การเตือนภัยที่ไร้ผล
ทิวาจ้องมองข้อความสุดท้ายจากเจตด้วยความหวาดกลัวจนแทบทำอะไรไม่ถูก เขารู้ว่าเจตกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตจากเงาตะคุ่มร่างอ้วนที่ถูกส่งมาโดยิญญาอาฆาต
ความรู้สึกผิดต่อเจตและความใที่รู้ว่าเธอคนนั้นสามารถแยกเป็สองร่างได้—ร่างพิมพาที่สวยงามเพื่อหลอกล่อให้เพลงสมบูรณ์ และร่างอ้วนเพื่อลงโทษ—ทำให้ทิวาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว
— ฉันคือคนที่สร้างหายนะนี้ขึ้นมา! ฉันต้องรับผิดชอบ!
ทิวารีบคว้ากุญแจรถและวิ่งออกจากสตูดิโอสายหมอกอย่างไม่คิดชีวิต มุ่งหน้าไปยังห้องเช่าของเจตทันที แม้จะรู้ว่าอาจเป็การเดินเข้าสู่กับดักความตายก็ตาม
ขณะขับรถไป ทิวาพยายามคิดหาทางแก้ เขาไม่สามารถสู้กับผีได้ แต่เขาอาจจะสู้กับ บทเพลง ได้
ทิวารีบหยิบโทรศัพท์มือถือสำรองที่หน้าจอแตกขึ้นมา เขาเปิดเข้าสู่บัญชี YouTube ของเขาเอง เขาเห็นคอมเมนต์ใหม่ ๆ หลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง ยอดวิวพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับมีการปั่นยอดวิวอย่างบ้าคลั่ง
ทิวาตัดสินใจพิมพ์ข้อความเตือนภัยลงในช่องคอมเมนต์ของเพลง "จะขอตายในอ้อมกอดเธอ (Final Mix)" ด้วยความหวังริบหรี่:
[Tiwa X Pimpha]: ทุกคนโปรดฟัง! เพลงนี้มีอาถรรพ์! ใครที่ฟังซ้ำ ๆ จะถูกคุกคาม! ได้โปรด... ลบเพลงนี้ออกจากเพลย์ลิสต์ของพวกคุณทันที! นี่ไม่ใช่เื่ตลก!
เขาพิมพ์เสร็จแล้วกดส่ง... แต่ทันใดนั้น คอมเมนต์ของเขาก็ ถูกลบไปเอง!
ทิวาลองพิมพ์ซ้ำอีกครั้ง แต่ก็ถูกลบในทันที!
เขาพยายามโพสต์คำเตือนในส่วนคำอธิบายวิดีโอ... แต่ข้อความของเขาก็ถูกเปลี่ยนไปเป็ประโยคที่น่าขนลุกแทน:
"บทเพลงที่รอคอยการเผยแพร่มานานถึง 7 ปี... โปรดฟังซ้ำ... เพื่อให้บทลงโทษสมบูรณ์"
— ฉันถูกบล็อก! บัญชี YouTube ถูกควบคุมโดยิญญาอาฆาต! ทิวาคิดอย่างตื่นตระหนก
เขาตระหนักว่าเขาไม่สามารถลบเพลงหรือเตือนใครผ่านช่องทางนี้ได้เลย บทเพลงนี้ได้กลายเป็ สิ่งมีชีวิต ที่ควบคุมการเผยแพร่ของมันเองแล้ว
ทิวาขับรถมาถึงอพาร์ตเมนต์เก่าของเจต เขาจอดรถแล้วรีบวิ่งขึ้นบันไดไปยังห้องของเพื่อนอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความเงียบงันของโถงทางเดิน ทิวาได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากด้านในห้องของเจต...
เสียงเพลง... เสียงเพลง "จะขอตายในอ้อมกอดเธอ" กำลังดังออกมาอย่างแ่เบา แต่ก็ชัดเจนราวกับกำลังเล่นสด ๆ อยู่ในห้อง!
ทิวาหยุดอยู่หน้าประตูห้องของเจต แล้วมองเข้าไปทางช่องตาแมว
ภาพที่เขาเห็นทำให้เืในกายของเขากลายเป็น้ำแข็ง...
เจตกำลังนั่งอยู่กลางห้อง ใบหน้าซีดเผือด เนื้อตัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขากำลังใช้มือทั้งสองข้าง บีบคอตัวเอง อย่างรุนแรง!
และที่น่ากลัวที่สุดคือ เงาตะคุ่มร่างอ้วน ๆ กำลังยืนอยู่ด้านหลังเจต! เงาที่มองไม่เห็นตัวตน แต่ทิวากลับเห็นเงาของมือที่ใหญ่โตนั้นกำลังวางอยู่บนไหล่ของเจต และกำลังช่วย ออกแรงบีบคอ เจตจากด้านหลัง!
ทิวารู้ว่าเขาไม่มีเวลาอีกแล้ว! เขาต้องหยุดมัน!
ทิวารวบรวมพลังทั้งหมดแล้วพุ่งชนประตูห้องของเจตอย่างรุนแรง
โครมมมม!
ประตูไม้เก่า ๆ พังทะลายลงทันที!
แสงไฟที่จ้าจากโถงทางเดินสาดส่องเข้าไปในห้องของเจต... และทันใดนั้น เงาตะคุ่มร่างอ้วน ๆ ก็หายไปอย่างรวดเร็วราวกับควันไฟ
เจตล้มลงกับพื้นห้องอย่างหมดแรง ไออย่างหนัก พยายามหายใจเข้าปอด ทิวารีบวิ่งเข้าไปพยุงร่างของเจตที่คอมีรอยช้ำสีม่วงปรากฏอย่างชัดเจน
“ไอ้ทิวา... แกมาแล้ว...” เจตพูดด้วยเสียงแหบแห้งที่แทบจะเป็กระซิบ “เพลง... มันอยู่ในหัวฉัน... มันบังคับให้ฉันทำ...”
ทิวาจ้องมองไปรอบห้องอย่างหวาดระแวง เขาเห็นม้วนเทปคาสเซ็ทเก่า ๆ วางอยู่บนพื้นห้อง... แต่สิ่งที่เขาต้องทำก่อนคือการพาเจตหนีไปจากที่นี่!
“เราต้องหนีไปจากเพลงนี้เจต!” ทิวาพูด “แกต้องทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง!”
ทิวารีบพยุงเจตที่าเ็ออกจากห้อง ทันทีที่พวกเขาออกจากประตูห้อง... เสียงเพลง "จะขอตายในอ้อมกอดเธอ" ก็ดังขึ้นอย่างก้องกังวานจากภายในห้องของเจตอีกครั้ง! ดังอย่างต่อเนื่องและไม่มีวันจบสิ้น!
ทิวากับเจตพากันวิ่งลงบันไดอย่างทุลักทุเล พวกเขากำลังหนีจาก บทเพลง ที่พวกเขาสร้างขึ้นมาเอง... บทเพลงที่ตอนนี้ได้กลายเป็ คำสาป ที่ตามล่าพวกเขาและทุกคนที่หลงใหลในความไพเราะของมันแล้ว...?!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
870
