“นั่นมันไอ้กายนี่” ผมเห็นหลังไอ้กายแว็บ ๆ จึงค่อยย่องเข้าไปใกล้
ชัดเลยใช่มันจริง ๆด้วย ...
“มันมาทำอะไรที่นี่” ผมเห็นมันจับสายสลิง ชำเลืองดูนู่นนี่นั่น อย่างกับพวกตรวจคุณภาพคิวซีหรือไม่ก็จับผิดอะไรสักอย่าง มันน่าหมั่นไส้นัก แล้วเดินไปตรวจดูกับะเิที่พี่เอิบ มือวางะเิของกองเซตเอาไว้ มันไม่ใช่หน้าที่ของมันสักหน่อย
“มันคิดจะเล่นอะไรอีกเหรอเนี่ย” มันนี่แหละที่ชอบก่อกวนให้ผมต้องถ่ายซ่อมอยู่บ่อย ๆ หนักสุดเื่ที่แล้วะเิก็ด้าน พี่ไช้โดนผู้กำกับด่ายังกะหมูกะหมา บางทีอาจจะเป็เพราะว่าไอ้กายมันเล่นไม่ซื่ออย่างนี้หรือเปล่า
ไอ้กายมันทีมสตั้นท์ชื่อชายชาติแอ็คชั่นเหมือนกัน ราคาจ้างในระดับเดียวกันแต่คุณภาพต่างกันเยอะ นี่แหละเหตุจูงใจที่มันไม่ค่อยชอบทีมพวกผมนัก
แม้จะเป็เื่ที่คิดเอาเอง ผมก็จะคิดในแง่ไม่ดีไว้ก่อน จึงย่อง ๆไปหามันแล้วแอบอยู่เงียบ ๆดูว่ามันจะทำอะไรกับฉากที่พวกผมเซตไว้บ้าง
“ใครวะ”
สักพักเหมือนมันรู้ตัวหันรีหันขวาง แล้วมันก็เดินลิ่วไปที่ต้นเสียง ผมรีบมุดหัวหลบอย่างไว แต่ว่าไม่ใช่ทิศทางของผมเป็อีกทางหนึ่ง มันย่องซ้ายทีขวาทีแล้วก็ละความสนใจ หันไปนั่งเล่นข้าง ๆนั่งร้าน
มันยกโทรศัพท์มาโทร สลับกับกดเล่นไปมา คงเล่นไลน์หรืออะไรสักอย่าง เห็นหน้าขี้โกงของมันแล้วผมหมั่นไส้จริง ๆ เมื่อเดือนก่อนผมกับมันเกือบจะได้ต่อยกัน เพราะมันแกล้งให้ฉากบู๊ต้องเทคหลาย ๆรอบ จนมืดค่ำทั้งที่เป็วันเกิดของต่าย ทำให้เธอรอนานจนงอน ผมก็หงุดหงิด พอเลิกกองทุกคนได้กลับบ้าน มันก็ยุให้ผู้กำกับให้ทีมของผมซ่อมกันเองอีกหลายฉากจนถึงเช้า มันอ้างว่าถ้าเป็ทีมมันจะทำอย่างนั้นอย่างนี้ ผู้กำกับคนก่อนก็หัวอ่อน อาจจะเพราะหน้าใหม่ จึงเชื่อมันทุกอย่าง สุดท้ายพวกผมต้องทำตามที่มันบอก ส่วนมันก็หนีไปนอนสบายอยู่ที่โรงแรม
สุดท้ายต่ายก็ไม่รอผม เมื่อเลิกกองทุกคนได้กลับแต่ผมก็ยังทำงานต่อ บางทีนี่อาจจะเป็ฟางเส้นสุดท้ายก็ได้ ระดับเน็ตไอดอล กำลังจะเป็นางเอกดังอย่างเธอต้องมานั่งตบยุงรอเอ็กตร้าอย่างผม ใครจะทนได้
“เราขอโทษ”
“ไม่ต้องขอโทษเลย นี่มันวันเกิดต่ายนะ” ผู้หญิงบทจะงอน เหตุผลก็ไม่ใช่เื่ที่ต้องเอามาคำนวณ
“เรารู้ แต่ ...”
“แต่อะไร ทีมของเติ้ลมีเติ้ลทำได้คนเดียวหรือไง แล้วนี่ก็เลิกกองแล้ว”
“แต่เราเป็สตั้นท์เบอร์แรกนะ ไอ้มอเตอร์ ไอ้หลอมันทำไม่หรอก ท่าก็ไม่ได้ ตีลังกาก็ไม่คล่อง”
“ตามสบาย ต่ายกลับก่อนนะ”
“ขอโทษนะต่าย”
“ไม่ต้องขอโทษ ก็ไม่ได้อยากจะรออยู่แล้ว” แล้วเธอก็เดินปัดตูดหนีไป เจออีกครั้งก็ร้านราดหน้านั่นแหละ
ผมถึงไม่ได้โทษเธอไง ที่เธอบอกเลิกผมเพราะผมเองก็ไม่ได้มีเวลาให้เธอมากพอ ไม่ได้ทำตัวเป็แฟนที่ดี ทำแต่งาน งานที่เธอเอ็งก็บอกว่าเสียเวลาไม่ได้ประโยชน์ ที่จะให้ชีวิตก้าวหน้า ทั้งเจ็บตัว ทุ่มเททั้งเวลา แรงกาย ซ้อมท่า ฟิตหุ่น สารพัดในขณะที่เธอเฝ้าแต่กรอกหูให้ผมเลิกทำมันเสีย แล้วไปเอาดีทางด้านถ่ายแบบ เพราะผมหุ่นดี หน้าตาก็ใช้ได้ แต่ก็นั่นแหละทุกอย่างมันต้องมีโอกาสด้วย เธอบอกว่าจะแนะนำคนที่รู้จักให้แต่ผมก็อ้างว่าผมไม่ถนัด ผมรักงานสตั้นท์ และเธอว่าให้ผมเสมอว่าไม่รู้จักใช้สิ่งที่ตัวเองมีให้เป็ประโยชน์ ผมก็มีรอยยิ้มที่จริงใจให้กับเธอนี่ไง มันคงไม่พอ
สมแล้วล่ะที่เธอทิ้ง ...
วกมาหาต่ายได้ยังไง จริงสิไอ้หน้าทรงโจรนี่แหละที่เป็ต้นเหตุหนึ่งที่ทำให้ต่ายทิ้งผม ผมจะหว่านแหโทษไปเรื่อยนี่แหละ ไม่ชอบขี้หน้ามันเลยจริง ๆ วิธีที่ดีที่สุดที่ควรทำก็คือถ้าไม่ชอบหน้ามันก็แค่ไม่ต้องสนใจมัน เกี่ยวพันกับมันให้น้อยที่สุด แต่ด้วยงานที่ต้องอยู่ในแวดวงเดียวกัน ก็เลี่ยงที่จะไม่เจอกันลำบาก
และที่หนักไปกว่านั้นก็คือ ผมต้องเป็สตั้นท์ให้กับมัน มันรับทบเป็หัวหน้าโจร มาสเตอร์มายด์ของเื่นี้ ส่วนผมก็เป็หัวหน้าโจรในเวอร์ชั่นโพกหน้า เล่นต่อยตีผาดโผนแทนตัวมัน
แล้วอย่างนี้จะหลบหน้ากันยังไงกัน ...
ผมแอบอยู่สักพักจนเห็นมันที่นั่งจิ้มโทรศัพท์อยู่ยิ้มอย่างมีเลศนัย ผมไม่ชอบรอยยิ้มนี้เลย มีแลบลิ้นเลียที่มุมปากด้วยอาการกระหยิ่มยิ้มย่อง เหมือนกำลังคุยกับสาว ๆอยู่ ไอ้แก่เอ๊ย !
โดยปกติมันก็เป็คนเ้าชู้อยู่แล้ว มีผู้หญิงเข้ามาติดพันหลายคนไอ้นี่ลูบก้นไม่มีหางมันก็เอาหมด แต่จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ถูกนัก มันก็เลือกเหมือนกัน เด็กเอ็กตร้าแจ่ม ๆ นางร้าย ว่ากันว่านางเอกบางคนก่อนจะดังมันก็เคยได้มาแล้ว แต่มันเป็พวกเก็บเงียบไม่ค่อยกินที่ลับไขที่แจ้งเหมือนกับนิสัยโชว์กร่างของมัน อย่างนี้ละมั้งที่ผู้หญิงอยากจะแอบแซ่บจะชอบมัน
เด็ก ๆในกองถ้าอยากรู้ว่าตอนนี้มันกำลังคั่วอยู่กับใคร ให้ดูหลังเลิกกอง ไอ้หลอตัวทะลึ่งประจำกลุ่ม มักจะชวนเพื่อนไปแอบดูและมันจะชอบมาเล่า ว่าในกองนี้มันได้ใครไปแล้วมั่ง เด็กเอ็กตร้านี่แหละ มันมักจะหลอกฟันอยู่บ่อย ๆ
ก็เพราะหน้าตามันถึงจะไม่หล่อขนาดจะเป็พระเอกได้ แต่หุ่นของมันก็ดูดีตามแบบฉบับของพวกชอบเล่นเพาะกาย ไม่ใช่แบบก้ามปูแต่กำลังดี มันเป็พวกหุ่นแน่น ตัวโต ทรงโจรดูดุ ๆดูน่ากลัว แต่ก็ไม่เข้าใจผู้หญิงบางคนก็ชอบผู้ชายทรงนี้ อาจจะเพราะมันเป็พวกเวลาอยู่กับผู้หญิงแล้วมันจะเอาใจเก่ง หากไม่นับว่ามันชอบทำตัวนิสัยเลว ๆกับพวกผมมันก็ไม่มีพิษมีภัยอะไรกับใคร นอกจากผู้หญิงที่มันไปหลอกฟันเขาไปทั่ว คนในกองรู้กิตติศัพท์มันดี ยกเว้นแต่พวกอยากลองหรือไม่ก็พวกมาใหม่ที่ไม่รู้เื่รู้ราวถูกมันตำเอา
มันเก็บโทรศัพท์แล้วหันหน้าชะโงกหน้าลอยคอ ผมจึงต้องรีบหดตัวแอบอยู่หลังพุ่มไม้ นี่ผมต้องทำอะไรขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย สักพักก็เห็นมันยิ้ม แล้วเดินหลบเข้าไปในโกดังที่เก็บไม้เก่า ชัดแน่มันคงนัดเด็กในนี้ เล่นกลางวันแสก ๆเลยเหรอ ผมหันไปตามทางที่มันมองเมื่อตะกี้ ก็ต้องแน่ชัดแก่ใจ ไอ้หมอนี่มันร้ายจริง ๆ ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินแบบทุลักทุเลเหมือนไม่ชินทาง ก็มันเล่นนัดกันในที่กันดารขนาดนี้
เธอใส่แว่นตาดำหนาเตอะปกปิดใบหน้าไว้ประมาณหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้น ให้ผมหลับตาก็ยังจำกลิ่นน้ำหอมที่โชยมากับลมอ่อน ๆได้เลย
“นะ ... นี่มันต่ายนี่นา !”