ตอนที่ 18 เพื่อนเก่า
....................................................................................................................................
ฟงอวิ๋นเดินเที่ยวหาซื้อต้นสมุนไพรและเมล็ดสมุนไพรอยู่พักหนึ่งในครั้งนี้เขาหมดเงินไปกับสมุนไพรกว่าสองหมื่นโกลด์
จากนั้นเขาก็ไปที่ร้านหนังสือเพื่อซื้อคัมภีร์การปรุงแต่งยาวิเศษเพิ่มพลังชั้นรวบรวมปราณระดับที่ 4-9และยังได้ซื้อคัมภีร์ปรับแต่งยาวิเศษเพิ่มพลังชั้นปราณเริ่มต้นระดับที่ 1-5 มาด้วยสุดท้ายเขาต้องโอนเงินกลับมาจากบัญชีในโลกจริงเข้ามาในเกมส์อีก 50,000 บาทเพื่อซื้อของให้ได้ครบตามที่้าตอนนี้เขาเหลือเงินอยู่ติดตัวแต่ 545 โกลด์เท่านั้นเอง
การจ่ายเงินนี้มันช่างง่ายดายกว่าการหาเงินจริงๆ!
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจในตลาดฟงอวิ๋นก็เดินทางกลับที่พักเพื่อเตรียมเพาะปลูกสมุนไพรและปรับแต่งยาเพิ่มพูนระดับของตนเอง
ในขณะที่เขาเดินไปตามเส้นทางที่คดเคี้ยวตามสันเขาระหว่างทางกลับไปยังสำนักเขาก็รำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตเพราะเส้นทางนี้เป็เส้นทางที่เขาเคยเดินผ่านั้แ่เริ่มเล่นเกมส์ใช่เขาเคยใช้เส้นทางนี้เพื่อมาสมัครเป็ศิษย์ของสำนักพยัคฆ์ัพร้อมกับเพื่อนๆหลายคน
เพื่อนๆหลายคนที่เคยรู้จักในอดีตเดินทางมาสำนักพยัคฆ์ัพร้อมกับฟงอวิ๋น แต่ปัจจุบันมีเพียงเขาคนเดียวที่ยังคงอยู่ที่นี่คนอื่นๆต่างก็แยกย้ายกันไปยังสถานที่ใหม่ๆ พวกเขาเริ่มการผจญภัยของตนเองกลายเป็ผู้เล่นที่รุ่งโรจน์ผู้สำเร็จปราณชั้นปฐีและปราณชั้น์
แต่ตัวเขา...ยังคงอยู่ที่ชั้นรวบรวมปราณเท่านั้น
เป็เพียงศิษย์ฝึกฝนของสำนักพยัคฆ์ั
ความรู้สึกเศร้าลึกๆพวยพุ่งออกมาจากในหัวใจของเขา
่ปีกว่าๆที่ผ่านมานี้เพราะการเพาะปลูกของเขามันเหมือนกับว่ามันหยุดชะงักและไม่มีความก้าวหน้าใดๆเลยเพราะเขาไม่เคยใช้เงินซื้อยาเหมือนคนอื่นๆ
เพื่อนๆหลายคนที่เริ่มต้นเล่นเกมส์ด้วยกันควรจะลืมเขาไปนานแล้ว! ใช่ลืมการดำรงอยู่ของเขา!
สาวกชั้นต่ำที่ดูเหมือนไร้ตัวตนในสำนัก!
ระหว่างเส้นทางฟงอวิ๋น ได้พบกับสาวกระดับปราณเริ่มต้นสองสามคนที่กำลังปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนคนเ่าั้สวมเสื้อคลุมของสาวกภายนอกของสำนักพยัคฆ์ั
พวกเขาเป็สาวกภายนอกที่รับภารกิจลาดตระเวน เมื่อทั้งหมดพบเจอฟงอวิ๋นในระหว่างทาง เมื่อพวกเขาได้พบใบหน้าแปลกๆแววตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดระแวง แต่พอรู้ว่าเขาเป็สาวกฝึกหัดของสำนักก็เลิกสนใจเขาทันที
สาวกภายนอกเ่าั้ เป็ผู้เล่นที่เข้าเกมส์มาใหม่...เข้าสำนักภายหลังฟงอวิ๋นน่าจะเป็รุ่นน้องแต่ตำแหน่งสูงกว่า
พูดตรงๆสาวกภายนอกเ่าั้มีความก้าวหน้าจนะโข้ามหัวฟงอวิ๋นไปหมาดๆนี่เอง
ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจเช่นนี้ฟงอวิ๋นจึงตัดสินใจใช้เส้นทางลับในการเดินทางมันเป็เส้นทางเล็ก ๆ ที่แยกออกจากถนนสายหลัก
ตามที่เขาคาดไว้เขาไม่ได้พบกับสาวกคนอื่น ๆและทำให้เขาเดินทางได้เร็วขึ้นโดยไม่มีการหยุดชะงักเพราะถูกซักถาม
เมื่อมองไปที่ทิวทัศน์ที่สวยงามและเสียงนกที่ร้องตามข้างทางมันทำให้ฟงอวิ๋นรู้สึกผ่อนคลายความเงียบเหงาในหัวใจลงและเริ่มมีความสุขสงบจากทัศนีย์ภาพรอบข้าง
เป้งๆๆ!ฉั๊วะๆๆ!
ทันใดนั้นเสียงของอาวุธกระทบกันก็ดังมาจากอากาศตามด้วยเสียงสาปแช่งและคำด่าที่ล่องลอยออกมาจากหุบเขาใกล้ ๆ
"เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีคนต่อสู้กันเกิดขึ้น?"ฟงอวิ๋นรำพึงกับตัวเองด้วยความสงสัย
ด้วยความอยากรู้ที่เกิดขึ้นในหัวใจ! ฟงอวิ๋นจึงเดินไปตามเสียงการต่อสู้ จนเข้ามาใกล้แหล่งกำเนิดของเสียงเขาก็พบคนกลุ่มใหญ่กำลังต่อสู้กันด้วยความชลมุนวุ่นวาย
เกิดอะไรขึ้น คนที่ติอสู้กันถึงกลับมีมากกว่า 20คน!
ฟงอวิ๋นจ้องมองด้วยความใ!
พวกแก็งเงินกู้โหดตามเข้ามาทวงหนี้ถึงในเกมส์รึเปล่าเนี่ย!
อ้า...ใช่เ้าหนี้ของเขาด้วยรึเปล่าเนี่ย!ฟงอวิ๋นแอบสยดสยองในหัวใจแต่พอนึกได้ว่านี่เป็เกมส์ที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ใครจะสามารถจดจำรูปร่างของกันได้พอคิดได้อย่างนี้เขาก็ค่อยๆรู้สึกโล่งใจและเบาใจลงจากนั้นก็พิจารณาดูสถานการณ์โดยรอบเพื่อประเมินดูว่าเกิดอะไรขึ้น
หุบเขานี้ถูกซ่อนไว้อย่างสมบูรณ์โดยป่าไม้ใหญ่เป็พื้นที่ขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับที่พักของเขา อย่างไรก็ตามถึงกับมีผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันเพื่อต่อสู้และมีบางกลุ่มกำลังซุ่มดูสถานการณ์อยู่โดยรอบทั้งบนต้นไม้ใหญ่และหลังพุ่มไม้
กลุ่มคนสองกลุ่มกำลังจ้องมองกันและกันทั้งสองกลุ่มต่างก็ปลดปล่อยจิตสังหารเพื่อข่มขู่กัน
ที่แท้ คือกลุ่มผู้เล่นที่เป็คู่อริกันนี่เอง
กลุ่มคนที่ยืนอยู่ทางด้านซ้ายมีจำนวน 21 หรือ 22 คนกลุ่มที่อยู่ด้านขวามี14 หรือ 15 คน
ฟงอวิ๋นพบว่าทั้งสองกลุ่มมีเลเวลเกือบเท่าๆกัน นั่นคือต่างก็อยู่ใน่ชั้นปราณปฐีตอนต้นประมาณระดับที่ 1-3
จู่ๆสายตาของฟงอวิ๋นก็กระทบเข้ากับร่างของผู้เล่นชายคนหนึ่ง
อ้า!...ถึงกับเป็ใบหน้าที่ดูคุ้นเคยเสียได้ เขาเปิดริมฝีปากสร้างรอยยิ้มเล็กน้อยขณะที่อดคิดไม่ได้ว่า "ช่างเป็เื่บังเอิญจริงๆ!"
ณ สนามต่อสู้ด้านล่าง
มีร่างของคนสองคนกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างเอาเป็เอาตายเพื่อต่อสู้กันโดยมีกลุ่มคนสองฝ่ายยืนเชียร์อยู่ข้างๆและหนึ่งในคนที่กำลังต่อสู้คือคนรู้จักของฟงอวิ๋น เขาเคยเป็เพื่อนเก่าที่เคยเดินทางมาสมัครเข้าสำนักพยัคฆ์ัพร้อมกับฟงอวิ๋นเมื่อเกือบ 2 ปีก่อน
ผู้เล่นหลินเชียวเพื่อนของฟงอวิ๋นที่เคยฝึกฝนด้วยกันอย่างสนุกสนานในหุบเขาของเหล่าสาวกระดับฝึกฝนก่อนที่เขาจะทะลวงชั้นปราณด้วยพลังของยาวิเศษและกลายเป็สาวกภายนอกเมื่อปีก่อน
ฟงอวิ๋นมองดูด้วยความสนใจ อะไรคือสิ่งที่เกิดขึ้น!
มองเห็นร่างผอมบางและสูงชะลูดของหลินเชียวกำลังปลดปล่อยพลังชั้นปราณปฐีระดับ 9 และมีเสียงะโดังขึ้นพร้อมกันกับที่เขาปล่อยหมัดโจมตีคู่ต่อสู้
เสียงลมกรรโชกเมื่อหลินเชียวชกหมัดโจมตีคู่ต่อสู้
เมื่อมองเห็นว่าเพื่อนเก่าคนหนึ่งของเขากำลังต่อสู้แน่นอนฟงอวิ๋นก็คาดหวังว่าหลินเชียวจะชนะคู่ต่อสู้ของเขา
ฟงอวิ๋นมองไปยังกลุ่มที่กำลังเชียร์หลินเชียวเพื่อสอบถามข้อมูลว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นที่นี่
ฟงอวิ๋นมองเห็นคนที่นั่งอยู่บนผาหินขนาดเล็กซึ่งกำลังส่งเสียงเชียร์หลินเชียวอยู่อย่างเอาเป็เอาตาย
"ต่อยปลายคางเลย ต่อยมันๆเอาให้ตายใช้ทักษะกรงเล็บพยัคฆ์กระชากไส้มันออกมาเลยอ้ากๆๆ...อย่ายอมแพ้สวนมันด้วยัสะบัดหางสิเฟ้ย...!หลบๆๆๆ....อ้า....เตะตรงกลางเป้าของมันเลย ใช้ทักษะบาทาไร้เงาสีเอาให้สุดแรกเกิดเลยพี่น้อง..."ผู้เล่นหนุ่มคนนั้นกำลังกำลังส่งเสียงเชียร์หลินเชียวอย่างสุดใจขาดดิ้นเหมือนดั่งว่าตนเองกำลังเป็คนต่อสู้แทนหลินเชียวเสียเอง
ฟงอวิ๋นสรุปว่าคน ๆนั้นน่าสนใจมากดังนั้นเขาจึงค่อยๆปีนต้นไม้เพื่อไปยังที่ที่เขานั่งเชียร์อยู่
"ศิษย์พี่คุณรู้หรือเปล่าว่าทำไมทั้งสองคนถึงต่อสู้กัน" ฟงอวิ๋นถามอย่างสุภาพ เพราะอีกฝ่ายอยู่ในชั้นปราณปฐี ระดับ 5
"'แน่นอนฉันรู้ มีอะไรบ้างที่ฉันตงฟางปุ๊ป้ายไม่รู้ฉันรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้ของทั้งสอง ว่าแต่คุณเป็ใครทำไมฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อน คุณเป็ลูกศิษย์สำนักพยัคฆ์ัหรือไม่? "ตอนแรกตงฟางปุ๊ป้ายมีความกระตือรือร้นมากๆที่จะอธิบายเื่ต่างๆให้ฟงอวิ๋นฟัง แต่เมื่อเขามองเห็นใบหน้าของฟงอวิ๋นชัดๆ เขาก็ตระหนักว่าเขาไม่เคยเห็นฟงอวิ๋นมาก่อนดังนั้นการแสดงออกของเขาจึงกลายเป็ความสงสัยเล็กน้อย
"ฉันชื่อฟงอวิ๋น ฉันเป็เพื่อนคนหนึ่งของหลินเซียวที่กำลังต่อสู้อยู่ที่นั่นแหละ" ฟงอวิ๋นตอบ
"เพื่อนของหลินเชียวอย่างนั้นหรือ ทำไมฉันถึงไม่รู้จักคุณฉันรู้จักเพื่อนทุกคนของหลินเชียว แต่ฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อนคุณคือใครกันแน่!"ตงฟางปุ๊ป้ายเริ่มตื่นตัวและแววตาก็เริ่มระแวดระวังมากขึ้นเรื่อยๆ
"โอ้! ใช้ฉันเคยเล่นเกมส์นี้พร้อมกับเขาเมื่อตอนที่เกมส์เปิดใหม่ๆแต่พอดีว่ามีงานข้างนอกก็เลยหยุดเล่นไปพักหนึ่งพอตอนนี้กลับมาก็เลยมีเลเวลที่ต่ำกว่าเขา แต่แน่นอนฉันรู้จักกับเขา" ฟงอวิ๋นโกหก
"อย่างนั้นหรือ?" ตงฟางปุ๊ป้ายมองไปที่ชุดสาวกฝึกหัดของสำนักพยัคฆ์ัที่ฟงอวิ๋นกำลังสวมใส่อยู่ดวงตาฉายแววแปลกๆสักพักแต่ก็ดูเหมือนว่าเขาจะเชื่อในคำพูดของฟงอวิ๋นอยู่บ้าง
ต่อมาตงฟางปุ๊ป้ายก็อธิบายถึงสาเหตุที่เกิดการต่อสู้ระหว่างหลินเชียวและคู่อริของเขา
"ศิษย์น้องคุณคงยังไม่รู้ว่าสิ่งทีเกิดขึ้นทั้งหมดมีสาเหตุมาจากผู้หญิงคนหนึ่ง นั่นก็คือ ... "ตงฟางปุ๊ป้ายเริ่มอธิบายรายละเอียดต่างๆราวกับเขาเป็คนที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดนั้นจริงๆ
คู่ต่อสู้ของหลินเชียวเรียกว่าหยางเจี่ยซึ่งเป็ผู้เล่นระดับท๊อป 10ของกลุ่มผู้เล่นที่อยู่ในชั้นปราณปฐีของสำนักพยัคฆ์ั
เื่นี้เกิดขึ้นเพราะทั้งหลินเชียวและหยางเจี่ยแอบชอบหญิงสาวคนเดียวกันในระยะแรกหญิงสาวนามว่าเย้าฟางฟางได้คบหาดูใจกับหลินเชียวั้แ่เริ่มเข้าเป็ศิษย์ภายนอกของสำนักด้วยกันแต่อยู่มาวันหนึ่งขณะที่เย้าฟางฟางเดินทางไปทำภารกิจภายนอกสำนักเกิดได้รับาเ็จากสัตว์อสูรพอดีว่าหยางเจี่ยมาพบและช่วยเหลือสาวสวยด้วยความบังเอิญซึ่งหลังจากพบกับเย้าฟางฟาง หยางเจี่ยได้จับตามองดูเธอและตัดสินใจที่จะให้แย่งเธอจากหลินเชียวโดยการใช้เงินและอิทธิพลของเขาที่เป็ลูกศิษย์ระดับสูงของสำนักกดดันและล่อหลอกจนเย้าฟางฟางเริ่มเปลี่ยนใจจากหลินเชียว
เมื่อหลินเชียวถูกเย้าฟางฟางบอกเลิกเขาก็โกรธและไม่ยินยอมที่จะพ่ายแพ้ให้กับหยางเจี่ยสุดท้ายทั้งสองจึงนัดต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรี โดยทั้งสองได้สาบานว่าจะต่อสู้กันตัวต่อตัวและยอมรับว่าผู้ชนะจะเป็ผู้ที่ได้เย้าฟางฟาง
2K
