“เหตุใดกัน?” เสียงสั่นเครือของเมฆหมอกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันอันแสนอึดอัด เขาแปลกใจที่จู่ ๆ ใบหน้าของฐานฟ้าก็แสดงความกังวลออกมา อีกทั้งร่างกายที่เคยมีชีวิตชีวา จู่ ๆ ก็แข็งทื่อราวกับก้อนหิน อาการแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะยัดเยียดความเป็น ‘ผัว’ ให้กับอีกฝ่ายมันทำให้เขารู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก
“ข้า… ข้าทำให้เอ็งไม่พอใจหรือไม่?”
“หรือว่าสิ่งที่ข้าทำไปก่อนหน้านี้ยังไม่ดีพอ?” เมฆหมอกพยายามถามไถ่เพื่อหาเหตุผล เขาอยากรู้ว่าเหตุใดจู่ ๆ อีกฝ่ายถึงเกิดอาการต่อต้านขึ้นมาดื้อ ๆ แม้นว่ามันจะเพียงเล็กน้อยทว่ากลับทำให้เขาสะดุดค้างกลางคัน
“ไม่… ข้าไม่ได้เป็นอะไร แต่เมื่อครู่นี้ข้าเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก…” ฐานฟ้ารีบปฏิเสธเพื่อรักษาน้ำใจเขาไม่อยากให้เรื่องเมื่อครู่ทำลายบรรยากาศดี ๆ ที่อีกฝ่ายเฝ้าฝันมานาน เขารู้ดีว่าถ้าเกิดเรื่องแบบนี้กับตนมันคงรู้สึกไม่ดีเอามาก ๆ
ทว่า ความคิด และน้ำเสียงอันคุ้นเคยที่แวบเข้ามาในหัวเมื่อครู่ มันยังคงดังกังวานในหัวของเขาไม่ยอมหยุด นี้จึงเป็นเหตุให้ฐานฟ้าต้องกัดฟันพูดประโยคต่อไปนี้ออกไป แม้นว่ามันจะทำลายบรรยากาศดี ๆ ระหว่างพวกเขาก็ตาม
“เอ่อ… ไอ้หมอก วันนี้ข้าว่าพอเท่านี้ก่อนเถอะ” ฐานฟ้าส่งสายตาอ้อนวอน เขารู้ดีว่าการขัดจังหวะเช่นนี้มันไม่ใช่สิ่งที่ดี ทว่าเสียงในหัวที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ กลับทำให้เขาเป็นกังวลจนอารมณ์กำหนัดที่เคยมีจางหายไปหมด
“เฮ้อ…” เมฆหมอกถอนหายใจยาว เขาค่อย ๆ ผละถอยออกมา แล้วนั่งเหม่อพึมพำกับตนเองราวกับคนไร้สติ
“เหตุใดกัน ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว…” เขาได้แต่ส่ายหัวแล้วหันกลับไปมองใบหน้ารู้สึกผิดของฐานฟ้า ‘เอาวะไอ้หมอก เอ็งทนมาได้เกือบสิบปี เรื่องแค่นี้ทำไมจะทนไม่ได้’ เมฆหมอกปลอบใจตนเอง
เมื่อคิดได้เช่นนั้นเขาจึงขยับออกมาแล้วแทรกตัวไปทางด้านหลังร่างสูงโปร่ง แขนกำยำของเขาโอบกอดอีกฝ่ายจากทางด้านหลัง มือข้างนั้นลูบคลำไปมาเหมือนเป็นการปลอบประโลม
ฐานฟ้าที่โดนอ้อมกอดอบอุ่นเช่นนี้เข้าไป ความรู้สึกผิดที่เคยมีก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เหตุการณ์ต่าง ๆ ในอดีตที่เขากับชายคนนี้เคยกินนอนด้วยกันก็ย้อนกลับมาอีกครั้ง
‘ไอ้หมอกข้าขอโทษ!’ ‘เสียงนั่นคืออะไรกันแน่?’
‘แล้วทำไมต้องห้ามปรามไม่ให้ข้าเป็นเมียคนอื่น…’ เขาครุ่นคิดเรื่องพวกนี้ในหัวอย่างว้าวุ่นใจ จนกระทั่งเผลอหลับไป…
เย็นวันนั้น
“ไอ้ฐานรีบลุกมากินข้าวต้ม ข้าเตรียมเอาไว้ให้แล้ว” เสียงปลุกให้ตื่นของเมฆหมอกดังขึ้น ทว่าเพียงแค่ฐานฟ้าลืมตาตื่นขึ้นมาเขากลับโดนริมฝีปากอุ่น ๆ ของชายหนุ่มจู่โจมเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว
เมฆหมอกที่ยืนอยู่ค่อย ๆ โน้มตัวลงแล้วบรรจงจูบไปที่เปลือกตาอันบอบบางข้างหนึ่งของเขา แล้วจากนั้นจึงดึงร่างเปลือยเปล่าด้านล่างให้ลุกตามขึ้นมา
“เอ่อ… คือว่า” ฐานฟ้ายังคงทำตัวไม่ถูก เขาพยายามสอดส่องสายตาเพื่อหาเสื้อผ้ามาสวมใส่ “จะอายไปทำไม ข้าเห็นทุกส่วนของเอ็งหมดแล้ว” ว่าแล้วเขาก็ตักข้าวต้มอีกถ้วยใส่ปากของตนพร้อมกับเคี้ยวจนแก้มตุ่ย ทว่าสายตาคู่นั้นกลับมองดูเลื่อนลอยอย่างบอกไม่ถูก การกระทำของเขามองดูก็รู้ว่าส่งผลมาจากเหตุการณ์เมื่อตอนบ่าย
“เฮ้อ…” ฐานฟ้าเห็นเช่นนั้นเขาได้แต่ถอนหายใจ เขารู้ดีถึงการกระทำเฉยชาแบบนี้ “นี่เอ็งงอนข้า?” ฐานฟ้ามองไปทางใบหน้าคมเข้มแล้วหัวเราะพูดติดตลก “อาการเช่นนี้ข้าไม่ได้เห็นมานานแค่ไหนแล้ว ฮ่าฮ่า…” ฐานฟ้าฝืนหัวเราะออกมาแม้นว่าอาการเย็นชาในตอนนี้จะเกิดขึ้นเพราะตน แต่จะให้เขาทำอย่างไรได้ฐานฟ้าจึงปล่อยเลยตามเลย
ค่ำคืนนั้นหลังจากที่เห็นว่าเมฆหมอกยังคงน้อยใจตนไม่ยอมหาย ฐานฟ้าจึงตัดสินใจนอนค้างกับอีกฝ่ายเพื่อเป็นการปลอบประโลม
“ไอ้ฐาน เอ็งไม่เต็มใจก็ไม่ต้องทำเช่นนี้ก็ได้… ข้ารอได้!” เสียงพูดเรียบเฉยของเมฆหมอกทำให้ฐานฟ้ารู้สึกผิดเพิ่มขึ้นไปอีก
“เอาน่ะ อย่างน้อยข้าก็เต็มใจนอนด้วย เขยิบไป ๆ ข้าง่วงแล้ว” ว่าแล้วเขาก็แทรกตัวเข้าไปแล้วล้มตัวลงนอนด้านข้าง พร้อมกับเอื้อมมือไปจับแขนของเมฆหมอกให้โอบกอดตนเอาไว้
‘เจ้านี่… เป็นห่วงความรู้สึกข้าถึงเพียงนี้? แต่เหตุใดกัน ตอนนั้นถึงได้หยุดชะงักไป?’ แม้นว่าจะสงสัย ทว่าการได้นอนกอดอีกฝ่ายโดยไม่ต้องแอบทำมันก็ดีมากแล้วสำหรับเมฆหมอก
…
วันคืนล่วงเลยไปเกือบหนึ่งเดือน
แน่นอนว่าตลอดหลายวันมานี้ฐานฟ้าได้ย้ายจากห้องนอนของเขาแล้วเปลี่ยนมานอนอยู่เคียงข้างเมฆหมอกแทน แม้นว่าพวกเขาทั้งคู่จะไม่ใช่คู่ผัวตัวเมียทว่าเพลงสวาทในวันนั้นที่พวกเขามีความสัมพันธ์กันแบบภายนอกมันเป็นตัวช่วยอย่างดีที่ทำให้ฐานฟ้าเริ่มใจอ่อน
อีกทั้งพฤติกรรมห่างเหินแบบที่สหายปฏิบัติต่อกันก็เริ่มลดน้อยลงแล้วกลายเป็นความสนิทสนมอีกแบบหนึ่งที่ไม่อาจบรรยายออกมาได้ พวกเขาในยามนี้จะว่าเป็นสหายกันก็ไม่ใช่จะเป็นผัวเมียกันก็ไม่เชิง นั่นเพราะว่าความคลุมเครือที่เกิดระหว่างพวกเขาทั้งคู่ยังคงก่อตัวเพิ่มขึ้น เรื่อย ๆ โดยไม่มีทางแก้ไข
แต่ว่าการที่ฐานฟ้าย้ายมานอนเตียงเดียวกันกับเมฆหมอก นั่นก็เป็นการแสดงออกอย่างหนึ่งถึงความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้นเมื่อตอนนั้น
ใช่แล้ว! ฐานฟ้ารู้สึกผิดมากที่หยุดไปกลางคันเช่นนั้น และอีกอย่างการได้นอนภายใต้อ้อมกอดชายหนุ่ม กลับทำให้เขารู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อีกอย่าง เสียงแว่วในหัวของเขาก็ไม่เคยปรากฏขึ้นอีกเลยนับจากนั้นมา
จนกระทั่ง…
ค่ำคืนนี้นับว่าเป็นค่ำคืนอันสวยงาม ผืนฟ้ากว้างใหญ่เต็มไปด้วยแสงดารา และแสงของจันทราสว่างไสว ลมอ่อน ๆ ที่พัดโชยด้านนอกก็ทำให้อากาศภายในห้องเย็นสบาย อีกทั้งกลิ่นดอกไม้กลางคืนที่สายลมนั้นพัดเข้ามายังช่วยทำให้ผู้คนผ่อนคลายจากงานหนักได้เป็นอย่างดี
ภายในห้องนอนของเมฆหมอก
ขณะที่ควันสีขาวหม่นของกำยานลอยคละคลุ้ง กลิ่นหอมของมันทำให้จิตใจของชายหนุ่มทั้งคู่เริ่มรู้สึกผ่อนคลายเบาสบาย ในขณะที่พวกเขาเตรียมตัวเข้านอนดังเช่นทุกวันที่เคยทำ ตอนนี้เอง… ที่ เมฆหมอกดึงฐานฟ้าเข้าไปกอดแล้วพูดคำคำนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
“วันนี้เอ็งพร้อมหรือยัง? ถ้าหากว่ายังข้าก็สามารถรอต่อไปได้” แม้นว่าคำพูดนั้นจะฟังดูประชดประชัน ทว่าเมฆหมอกกลับคิดเช่นนั้นจริง
“ไม่ต้องมาแสร้งทำเป็นพูดดีเลย ข้ารู้ว่าเอ็งยังน้อยใจไม่หาย” ฐานฟ้าใช้มือเขกหน้าผากชายหนุ่มที่นั่งโอบกอดเขาจากทางด้านหลัง
“หืม?” ฐานฟ้าสัมผัสได้ถึงท่อนเนื้อแข็งกร้าวที่เต้นตุบ ๆ อยู่ตรงบั้นท้ายของเขา “เจ้านี่…” เขาเข้าใจดีว่าความทรมานเช่นนี้มันเป็นอย่างไร สำหรับผู้ชายด้วยกันแล้วฐานฟ้าสงสารอีกฝ่ายอย่างแท้จริง
นับตั้งแต่วันนั้น เมฆหมอกไม่เคยได้ปลดปล่อยเลยสักครั้ง นี่ถือว่านานมากแล้วสำหรับเขา ทว่าความทรมานนี้เขาพร้อมเต็มใจอดทน เพื่อรอวันที่ฐานฟ้าใจอ่อน และพร้อมทำมันอีกครั้ง
แน่นอนว่าเมฆหมอกต้องการใช้การกระทำนี้เพื่อพิสูจน์ว่าความรู้สึกรักที่เขามอบให้มันคือของจริงหาใช่เพียงแค่ต้องการร่างกายของอีกฝ่ายเอาไว้ใช้บำเรอกามดั่งเช่นลูกสวาทคนอื่น ๆ เขาอยากให้ฐานฟ้ารู้ว่าเขายอมทรมานมาทั้งเดือนก็เพื่ออีกฝ่ายโดยเฉพาะ
“ไอ้ฐานถ้าหากเอ็งยังไม่พร้อม เช่นนั้นก็นอนกันเถอะ!” เมฆหมอกตอบคำถามของตัวเองก่อนจะเอนกายลงนอนบนเตียงดั่งเช่นทุกครั้ง
ทว่าทันใดนั้น
พรึบ! ในระหว่างที่พวกเขาทั้งสองกำลังเอนกายลงบนเตียงนอน ในตอนนี้เองที่ฐานฟ้าพลิกตัวไปอีกด้าน แล้วจากนั้นเขาก็ทำในสิ่งที่เมฆหมอกไม่คาดไม่ฝัน
“ไอ้…” เมฆหมอกหยุดสบถด่าทันทีที่ริมฝีปากอีกฝ่ายประกบเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว
“นี่คือคำตอบเช่นนั้น?” ดวงตาของชายหนุ่มด้านล่างเปล่งประกายเหมือนกับว่าเขาคิดอะไรได้ หลังจากนั้นเขาจึงรีบผละตัวออกแล้วยกยิ้มถามอย่างเจ้าเล่ห์
ผลัก! ร่างสูงโปร่งของฐานฟ้าถูกจับพลิกแล้วโดนกดลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว แล้วจากนั้นร่างด้านบนก็เริ่มซุกไซ้ไปทั่วร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม “ซี้ด…” ความเสียวซ่านที่ถูกเก็บงำเอาไว้นับเดือน ในตอนนี้มันถูกเมฆหมอกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง
และครั้งนี้พวกเขาทั้งคู่ก็เร่าร้อนมากขึ้นกว่าเดิม!
ฐานฟ้าตัดสินใจแล้วว่าเขาจะทดลองสัมผัสความสุขแบบนั้นสักครั้ง ถ้าหากมันดีจริงเขาจะยินยอมมอบร่างกายของเขาให้แก่อีกฝ่ายแล้วกลายเป็นเมียไปตลอดชีวิต เพราะถึงอย่างไรชีวิตความเป็นอยู่ของเขาในตอนนี้ก็สุขสบายไม่มีสิ่งใดขาดตกบกพร่อง ทุกสิ่งอย่างที่เมฆหมอกจัดหาให้เขามันมากพอแล้วสำหรับช่วงชีวิตนี้
“ไอ้หมอก” เสียงกระเส่าดังขึ้นท่ามกลางแสงไฟสลัว “ช่วยทำให้ข้ารับรู้รสสัมผัสนั้นสักทีเถอะ!” ว่าแล้วฐานฟ้าก็รีบปลดเสื้อผ้าอย่างลุกลี้ลุกลน ลิ้นของพวกเขายังคงตวัดดูดกลืนแลกเปลี่ยนน้ำหวานในปากกันไปมาไม่ยอมหยุด
“ได้! ข้าจะทำอย่างดีจนเอ็งต้องยอมเรียกข้าว่าผัว!” เสียงกระเส่าของเมฆหมอกตอบกลับ พร้อมกับรีบปลดทุกอย่างออกจากร่างกายของตนเช่นกัน หลังจากนั้นสองมือของเขาก็คลึงเคล้นไปที่แผ่นอกทั้งสองของฐานฟ้า พร้อมกับพูดชมออกมาไม่หยุดปาก
“ข้าอยากจับกล้ามแน่น ๆ ของเอ็งมานานแล้ว”
“…”
ในระหว่างนี้สายตาของพวกเขาต่างสบประสานกันไปมา! ไม่ต้องมีคำพูดใด ๆ เพียงแค่มองตาก็รู้ใจ…
พรึบ! ท่อนขาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามถูกยกสูงแล้วจับพาดขึ้นบ่า แล้วจากนั้นใบหน้าดุดันของชายหนุ่มก็ซุกไซ้เข้าไปที่ร่องสวาทตรงหน้าราวกับหมาป่าที่หิวโซไม่ได้กินอาหารมาแรมเดือน
“อ่า…” เมฆหมอกสูดดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตรงนั้นเข้าจมูก แล้วจากนั้นลิ้นสวาทของเขาก็ตวัดเล่นซุกซนในซอกหลืบจนมันชุ่มฉ่ำเต็มไปด้วยน้ำลายของตัวเขาเอง
“ซี้ด… ไอ้หมอก…” ฐานฟ้าจับหัวของสหายไว้แน่น
ความทรมานที่ได้รับครั้งนี้ มันมากล้นจนเขาต้องบิดเกร็งไปทั่วทั้งตัว ฐานฟ้ารับรู้ได้ถึงลิ้นอุ่น ๆ ที่ดิ้นไปมาตรงปากทางเข้าถ้ำสวรรค์ของเขาเป็นจังหวะถี่รัว ตอนนี้เองที่น้ำใส ๆ ตรงส่วนปลายท่อนเนื้อของเขาก็ไหลพรั่งพรูออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่
ฐานฟ้ารีบใช้นิ้วปาดไปตรงน้ำเมือกนั้น แล้วยื่นใส่ปากให้สหายรักได้ดูดเลีย ก่อนจะดึงเอาใบหน้าคมเข้มนั้นขึ้นมาแล้วกดลงไปที่ท่อนเนื้อของตน
สวบ! เพียงแค่ท่อนเนื้อชี้งัดมุดหายเข้าไปในปากของ เมฆหมอก ทั้งร่างของฐานฟ้าก็ยกสูงขึ้นทันที เขาเสียวซ่านไปทั้งกายอย่างแท้จริง แม้นว่านี่จะเป็นปากของผู้ชาย ทว่าความเสียวนั้นกลับไม่แตกต่างไปจากหญิงสาวที่เขาเคยได้สัมผัสมา
ระหว่างที่เมฆหมอกใช้ปากของตนดูดเลียหัวเห็ดอันบานเบ่ง เขาไม่ลืมควักเอาของเหลวใสในผอบไม้ขึ้นมา แล้วจากนั้นก็แยงนิ้วใส่รูสวาทของฐานฟ้าเล่นไปพร้อม ๆ กัน
“ซี้ด!” เพียงแค่นิ้วถูกยัดเข้าไปจนสุดโคน แล้วกระตุกไปมาอยู่ภายใน ตอนนี้เองที่ทั้งร่างของฐานฟ้าถึงกับสั่นสะท้าน เขารู้สึกกระสันเสียวซ่านอย่างมากจนควบคุมร่างกายของตนไม่ได้
“ไอ้หมอก! รีบเอามันยัดเข้ามาสักทีเถอะ ข้าชักทนไม่ไหวแล้ว!” แม้นว่าฐานฟ้าจะยังกังวลกลัวความเจ็บ ทว่าปากของเขากลับเร่งเร้าราวกับว่าเขาโหยหามันมานานแสนนาน
“ไม่ดื้ออย่างนี้สิข้าชอบ!” เมฆหมอกใช้มือลูบหัวสหายรัก พร้อมกับใช้เมือกใสปลายนิ้วละเลงไปทั่วท่อนเนื้อของตน ก่อนที่ท่อนขาของ ฐานฟ้าถูกยกให้ลอยโด่งขึ้นมาอีกครั้ง จนบั้นท้ายหนั่นแน่นของเขาลอยแอ่นขึ้นมา
“อ๊า…” ทันทีที่ท่อนเนื้อขนาดใหญ่ค่อย ๆ มุดหายเข้าไปด้านในถ้ำสวรรค์ ทั่วทั้งร่างของฐานฟ้าก็สั่นสะท้านทันที เขารู้สึกเจ็บมาก ทว่าความเจ็บนี้เขากลับทนมันได้
“ถ้าหากเจ็บก็บอกข้าได้ ไม่ต้องฝืนทน เข้าใจหรือไม่?” เสียงปลอบประโลมของเมฆหมอกดังขึ้น เขาค่อย ๆ โน้มตัวลง แล้วกอดรัดร่างเปลือยเปล่าของฐานฟ้าเอาไว้แน่น ชายหนุ่มใช้ริมฝีปากของตนขบไปที่ติ่งหูพร้อมกับพร่ำเพ้อประโยคประโยคหนึ่งออกมาซ้ำ ๆ
“ไอ้ฐาน ข้ารักเอ็ง! เอ็งรู้หรือไม่ว่าข้ารอวันนี้มานานเพียงใด…”
ในระหว่างที่ยัดเยียดท่อนเนื้อของตนเข้าไปเรื่อย ๆ ปากของเขาก็พูดพร่ำไม่ยอมหยุด ลมร้อนที่ส่งเข้าไปในหู มันยิ่งช่วยกระตุ้นความเร่าร้อนของฐานฟ้าได้เป็นอย่างดี
“อ๊า…” เพียงแค่ท่อนเนื้อถูกดันเข้าไปจนมิดโคน ชายหนุ่มทั้งสองถึงกับร้องออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน เมฆหมอกแช่มันเอาไว้อย่างนั้น เขาพยายามอยู่นิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้
“…”
“อีกเดี๋ยวก็หายเจ็บแล้วทนหน่อยนะ!” เมฆหมอกมองไปที่ใบหน้าบิดเบี้ยวในระยะกระชั้นชิด เขารู้ดีว่าฐานฟ้าทรมานเพียงใด
“ข้าจะค่อย ๆ ทำนะ!” ว่าแล้วสองมือของเขาก็ประคองใบหน้าหล่อเหลาด้านล่างเอาไว้พร้อมกับก็โยกเอวของตนเข้าออกช่องสวาทอย่างช้า ๆ ในระหว่างนี้สายตาของพวกเขาสบประสานกันไปมา มันยิ่งช่วยเพิ่มความสัมพันธ์ของพวกเขาให้แนบแน่นมากขึ้นกว่าเดิม
เมื่อมาถึงตอนนี้ไม่มีอีกแล้วความกระดากอายที่เคยเกิดขึ้น!
ฐานฟ้ารู้สึกได้เลยว่าเขาต้องการสิ่งนี้มานาน ราวกับว่ามันขาดหายไปนานเป็นแรมปี เขาต้องการมันมากจนถึงขั้นเอ่ยปากขอให้เมฆหมอกเร่งจังหวะให้เร็วยิ่งขึ้นกว่าเดิม
“เร็วกว่านี้หน่อย!” “อ๊า…ใช่!!”
“อย่างนั้นแหละ!” “เร็วขึ้นอีก! ไอ้หมอก…เร็วขึ้นอีก!!”
ฐานฟ้าหลับตาแน่นพลางแหงนคอพูดประโยคเหล่านี้ออกมาไม่หยุด มือไม้ของเขาปัดป่ายไปมาเป็นพัลวันจนกระทั่งเมฆหมอกต้องใช้มือของตนมาจับเอาไว้
“จับมือข้าให้แน่น ๆ” เขาพูดพลางสอดนิ้วประสานกับฝ่ามือของฐานฟ้า พร้อมกับเร่งจังหวะบั้นเอวของตนให้เร็วขึ้นกว่าเดิม
“ไอ้ฐาน… ข้ามีความสุขมาก!” เมฆหมอกก็ไม่ต่างไปจาก ฐานฟ้า เขาอยากสัมผัสความสุขเช่นนี้มานานหลายปี แน่นอนว่าความรัดแน่นที่อีกฝ่ายมอบให้เขาก็มีส่วนช่วยอย่างมาก แต่สิ่งที่ทำให้เมฆหมอกมีความสุขยิ่งกว่าก็คือใบหน้า และเรือนร่างที่เป็นของฐานฟ้า ทั้งหมดนี้มันคือความ ใฝ่ฝันของเขาอย่างแท้จริง
“เมียจ๋า… ผัวมีความสุขมาก ๆ เลยครับ!” เมฆหมอกพร่ำเพ้อพลางกระแทกบั้นท้ายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของตนเข้าออกถี่รัว
สวบ! สวบ! สวบ… เมื่อถ้ำสวรรค์ของฐานฟ้าเริ่มผ่อนคลายจนเป็นปกติ ตอนนี้เองที่ท่อนเนื้ออัดแน่นไปด้วยเส้นเลือดก็มุดเข้ามุดออกเร็วถี่ ชนิดที่ว่าเข้าสุดออกสุด ความระมัดระวังกลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไม่มีอีกแล้ว… ในตอนนี้เขากำลังใช้ท่วงท่าที่เคยฝึกปรือมาหลายปีบรรเลงใส่อีกฝ่ายเพื่อทำให้ฐานฟ้ามีความสุขมากที่สุด
ครั้งแรกของพวกเขาต้องออกมาดีที่สุดเพื่อทำให้ฐานฟ้าติดใจ…
…
พรึบ! หลังจากอยู่ในท่านอนหงายมานาน ตอนนี้ร่างกำยำของฐานฟ้าก็ถูกเมฆหมอกจับให้พลิกคว่ำแล้วเปลี่ยนไปเป็นท่าคุกเข่า ใบหน้าของเขาในยามนี้มันแนบชิดติดไปกับพื้นเตียง สองมือของเขาถูกตรึงเอาไว้ด้านหลังมีแต่บั้นท้ายกลมกลึงของเขาเท่านั้นที่ลอยโด่งขึ้นมา
ในระหว่างการเปลี่ยนท่านี้เมฆหมอกยังคงเอาท่อนเนื้อของตนเสียบคาเอาไว้ไม่ยอมถอนออก เขามีความสุขมากที่ได้เรือนร่างของชายคนนี้มาเป็นเมีย
ถ้าหากพูดถึงรูสวาทแล้ว… ทุก ๆ คนก็แทบไม่ต่างกัน
ทว่ามันมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เมฆหมอกคลั่งไคล้นั่นก็คือเรือนร่าง และใบหน้าของฐานฟ้า ยิ่งเขาได้เห็นใบหน้านั้นบิดเบี้ยวจากการกระแทกของเขามันยิ่งทำให้เมฆหมอกมีความสุขมากขึ้นทุกครั้ง อีกทั้งน้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของอีกฝ่ายที่ร้องครางออกมาไม่หยุดเพราะความเสียวซ่านที่เขาได้มอบให้ ทั้งหมดทั้งมวลนี้มันคือสวรรค์ชั้นเจ็ดสำหรับเมฆหมอก
อาจกล่าวได้ว่าทุกอย่างที่เป็นฐานฟ้า มันทำให้เขามีความสุขอย่างล้นหลาม
ผลัก! หลังจากบรรเลงเพลงรักในท่าคลานเข่าได้ไม่นาน ร่างสูงโปร่งของฐานฟ้าก็ถูกผลักให้นอนราบลงไปกับพื้นเตียง แล้วจากนั้นลิ้นสากหนาของเมฆหมอกก็ไล่เลียไปทั่วแผ่นหลังตั้งแต่ช่วงเอวจนถึงต้นคอที่เต็มไปด้วยไรผม เขาสูดดมเอากลิ่นหอมอ่อน ๆ ตรงโคนผมของฐานฟ้าเข้าไปพร้อมกับส่งเสียงกระเส่าออกมาเบา ๆ
“ไอ้ฐาน… ข้ามีความสุขเหลือเกิน เอ็งมีความสุขหรือไม่?” เมฆหมอกหลับตาพริ้มกระแทกท่อนเนื้อของตนเข้าออกไม่หยุดพร้อมกับถามคำถามออกมา ทว่าฐานฟ้าไม่ตอบกลับ แต่เขาใช้ร่างกายของตนเป็นคำตอบแทน
มือของเขาบีบมืออีกฝ่ายแรงขึ้น พร้อมกับพูดความในใจออกมา
“ได้ข้าเป็นเมียแล้วอย่าเที่ยวไปซุกซนกับใครอีกล่ะ!” แม้นว่าเสียงนั้นจะเบามาก แต่เมฆหมอกกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน
“หืม? ยอมรับข้าเป็นผัวแล้วหรือ?” เขายกยิ้มอย่างได้ใจพลางกระซิบข้างหูพร้อมทั้งกระแทกบั้นเอวของตนเข้าไปแรง ๆ ติดต่อกันนานนับสามนาที
“เออ… ผัวก็ผัว ข้ายอมเป็นเมียให้ก็ได้!” ฐานฟ้ากัดฟันฝืนทนความเสียวแล้วสบถตอบกลับ จิตใจของเขากำลังหวั่นไหวบวกกับความสัมพันธ์อันดีที่พวกเขาได้ใกล้ชิดกัน เรื่องแบบนี้เป็นปกติมากกับสิ่งมีชีวิตอย่างเช่นมนุษย์ ไม่แปลกใจเลยที่ฐานฟ้าก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
คำพูด และการกระทำของพวกเขาทั้งคู่ ฟังดูก็รู้ว่ามีความสุขอย่างมากล้น ฐานฟ้าได้เปิดประสบการณ์ใหม่อย่างที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน เมฆหมอกก็ได้ร่างกายของฐานฟ้ามาเป็นเมียสมใจอยาก สิ่งต่าง ๆ ในค่ำคืนนี้นับได้ว่าเป็นใจอย่างยิ่ง สมแล้วที่เขาอดทนรอคอยมานานนับสิบปี
ท่วงท่าที่ฐานฟ้ามอบให้เมฆหมอกถือว่าคุ้มค่ากับการรอ เขาไม่ขัดขืนแม้นแต่น้อยแม้นว่าเมฆหมอกจะจัดให้เขาอยู่ในท่าแปลกพิสดารสักเพียงใด
“ไอ้ฐานข้าชักทนไม่ไหวแล้ว!” ในขณะที่เมฆหมอกรีบถอนเอาดุ้นเนื้อของตนออกอย่างลุกลี้ลุกลน เขาก็พูดพร่ำประโยคเดิมซ้ำ ๆ ไม่ยอมหยุด
“ทำไมกัน ข้ายังไม่อิ่มเลย อย่าพึ่งสิ!” ฐานฟ้าเป็นผู้ชายด้วยกันเขารับรู้ถึงสภาวะนี้ดี เขาไม่รีบร้อนไปถึงจุดสูงสุด เขาอยากตักตวงความรู้สึกดีแบบนี้อีกสักหน่อย
“มา… มานอนกอดกัน ข้าไม่รีบ” เขาพลิกตัวขึ้นแล้วส่งสายตาเย้ายวนให้เมฆหมอก พลางดึงร่างนั้นมานอนเคียงข้าง ฐานฟ้าเคยผ่านอาการแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนจึงรู้ดีว่ามันรู้สึกอย่างไร
“…”
“มีอะไรให้น่าขัน หืม?” แม้นว่าจะงุนงงที่อีกฝ่ายไม่ยินยอมให้เขาได้เสร็จสม… ทว่าเมฆหมอกยังคงถลึงตาใส่แล้วเอ่ยถามออกมา
“ฮ่า ฮ่า… เปล่านะข้าไม่ได้ขำ!”
ในระหว่างที่ทั้งคู่นอนสบตากันไปมา ชายหนุ่มทั้งสองก็ถกเถียงเย้าแหย่กันอย่างมีความสุข
“ทำไม! เอ็งไม่ไหวแล้วหรือ?” ฐานฟ้าแสร้งทำเป็นพูดหยอกล้อ “อย่าปากดีกับข้าไปหน่อยเลย” เมฆหมอกใช้มือหยิกแก้มนิ่ม ๆ พร้อมกับขยับบั้นเอวของตนเข้าไปอีกครั้ง เขาจับฐานฟ้าพลิกไปอีกด้านแล้วซุกไซ้แผ่นหลังหนากว้างที่นอนตะแคงหันหลังให้เขา หลังจากนั้นดุ้นเนื้อของเขาก็ถูกจับแหย่เข้าถ้ำสวรรค์โดยเงื้อมมือของฐานฟ้าเอง…
“ซี้ด…” เสียงร้องครางของทั้งสองดังสอดประสานกัน
ในระหว่างที่ดุ้นเนื้อแข็งกร้าวกำลังมุดเข้ามุดออกอยู่นั้น อ้อมแขนของเมฆหมอกก็กอดรัดร่างตรงหน้าไม่ยอมปล่อย เขาค่อย ๆ โยกบั้นท้ายของตนเนิบช้า จนกระทั่งความเสียวกระสันนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง
“ไอ้ฐาน ครั้งนี้ข้าไม่ไหวแล้วจริง ๆ” เมฆหมอกกระซิบพร้อมกับกอดรัดร่างนั้นไว้แน่น น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนกับว่ากำลังอ้อนวอน
“ข้าขอปล่อยข้างในได้หรือไม่?” เขาไม่ลืมถามไถ่พร้อมกับกระแทกบั้นเอวของตนเข้าออกเป็นจังหวะ “อื้ม” ฐานฟ้าไม่ตอบกลับ แต่เขาพยักหน้าแล้วส่งเสียงในลำคอ ทันทีที่เห็นเช่นนั้น เมฆหมอกจึงรีบจับขาด้านบนให้ยกขึ้น เพื่อให้ท่วงท่าหลังจากนี้ไหลลื่นจนถึงขีดสุด
จากนั้นเขาก็กระแทกดุ้นเนื้อของตนเข้าออกอย่างไม่หยุดยั้ง…จนทำให้ใบหน้าของฐานฟ้าบิดเบี้ยวเหยเกเพราะความเจ็บจุกปนเสียวซ่านผสมปนเปกันไปมา
สวบ… สวบ… สวบ…
“อ๊า…” เสียงกระแทกถี่รัวผสมกับเสียงร้องระงมของทั้งคู่ดังขึ้นราวสามนาทีก่อนที่จะมีเสียงร้องออกมาราวกับสัตว์ป่า “ใกล้แล้ว! ใกล้แล้ว… อ๊า…” เมฆหมอกทั้งร้องทั้งบีบท่อนขาของฐานฟ้าไว้แน่น จนกระทั่ง ท้ายที่สุดทั่วทั้งร่างของเขาก็กระตุกถี่รัว พร้อมกับพ่นเอาน้ำรักของตนยัดเข้าไปให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้
“อ่า… อ๊า… อย่าพึ่งหยุด!” เสียงร้องของฐานฟ้าดังขึ้นมาติด ๆ ข้อมือของเขากำลังสาวท่อนเนื้อของตนเร็วถี่ จนท้ายที่สุดมันก็พ่นเอาน้ำคาวข้นออกมา
พรวด! พรวด!
ตัวของเขากระตุกตามติด ๆ ยิ่งเขารู้สึกว่าท่อนเนื้อในร่างกระตุกเกร็ง มันยิ่งทำให้ฐานฟ้าพ่นเอาน้ำรักออกมาอีกมากมาย ยิ่งเขาร้อนวาบไปทั่วท้องน้อยมันก็ยิ่งทำให้ทั่วทั้งร่างของเขาสั่นสะท้านพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างอดไม่อยู่
เขามีความสุขมากที่ส่วนหนึ่งของเมฆหมอกอยู่ในร่างของตน
“…”
แฮ่ก แฮ่ก… “ไอ้หมอก เหตุใดกัน เหตุใดข้าถึงรู้สึกชื่นชอบได้เพียงนี้” ในขณะที่เสียงหืดหอบของพวกเขาทั้งคู่สงบลง จู่ ๆ ฐานฟ้าก็โพล่งคำถามนี้ออกมา
“ทำไมนะหรือ?” เมฆหมอกเลิกคิ้วขึ้นแล้วนึกถึงอะไรบางอย่างสำหรับเขาแล้วเขาย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายเคยโดนเช่นนี้มาก่อน แม้นว่าความทรงจำในตอนนั้นจะเลือนหายไปทว่าร่างกายของเขากับตอบสนองอย่างที่มันเคยโดนกระทำมา
เขาไม่แปลกใจเลยที่ฐานฟ้าพูดออกมาเช่นนี้…
“ฮ่า ฮ่า… ข้าบอกแล้วว่าจะทำให้เอ็งติดใจจนยอมเรียกข้าว่าผัว”
“ไหนลองเรียกข้าว่าผัวอีกสักครั้ง เผื่อว่าข้าจะยอมทำแบบเมื่อครู่ต่ออีกสักรอบ” เมฆหมอกแสร้งทำเป็นพูดกลบเกลื่อน ทว่าคำพูดต่อจากนี้กลับเป็นสิ่งที่เมฆหมอกไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น
“ผัว… ผัวครับ ทำหน้าที่ผัวต่ออีกสักรอบสิครับ” แม้นว่ามันจะเบาเพราะความเขินอาย แต่ฐานฟ้าก็พูดประโยคเมื่อครู่ออกมาจริง ๆ
หลังจากเสียงนั้นของฐานฟ้าดังขึ้น บั้นท้ายของเขาก็ค่อย ๆ ขยับไปมา จนมันกระตุ้นให้ท่อนเอ็นที่เสียบค้างอยู่ตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง…
…
หลังจากวันนั้นมา ฐานฟ้าได้กลายเป็นเมียของเมฆหมอกอย่างเต็มตัว แม้นว่าภายนอกที่คนอื่นเห็นพวกเขาทั้งคู่คือสหายรัก ทว่าในทุกค่ำคืนผู้คนในสำนักมักจะได้ยินเสียงบรรเลงสวาทดังลอยออกมาจากห้องนอนของเมฆหมอกอยู่เป็นประจำ
ตอนนี้ทุกคนที่อาศัยอยู่ในสำนักตาคลีต่างรู้แล้วว่า…
ฐานฟ้าคือนายท่านคนใหม่แห่งสำนักตาคลี พวกเขาต้องปฏิบัติกับอีกฝ่ายด้วยความเคารพอย่างแท้จริง