ตอนที่ 26 เข้าหมู่บ้าน
เอี้ยก้วยเดินออกมาจากป่า มุ่งหน้าตรงเข้าหมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่งข้างหน้า หมู่บ้านข้างหน้าเป็ส่วนนึงของอาณาจักรฉิน ซึ่งมีแต่พวกชาวบ้าน หรือทหารยามประจำหน้าหมู่บ้านคอยป้องกันสัตว์อสูรระดับทั่วไป ที่อาจจะมีอันตรายเล็ดลอดเข้าหมู่บ้าน
ตอนนี้เอี้ยก้วยที่เปลี่ยนสภาพชุดเป็ของศิษย์สำนักทมิฬเดินเข้าสู่หมู่บ้านอย่างง่ายดาย เนื่องจากศิษย์ที่มีสังกัดของแต่ละสำนัก จะมีความภาคภูมิใจแล้วได้รับการยกย่องที่สูงกว่าทหารยามของหมู่บ้านซะอีก
เพราะอาณาจักรฉินจะให้ความเคารพศิษย์ของสำนักต่างๆอย่างมาก เนื่องจากทหารระดับสูงของอาณาจักรฉินส่วนใหญ่มาจากสำนักฝึกวิทยายุทธ ผู้คนที่สำเร็จวิทยายุทธระดับนึง สามารถเลือกที่จะเข้าเป็ทหารของอาณาจักรฉิน หรือจะเป็จอมยุทธอสูรท่องยุทธภพ ทหารรับจ้าง โดยมีหลากหลายเส้นทางให้เลือกเดินตามความถนัดแล้วความสามารถตน
เอี้ยก้วยที่เดินเข้ามาในหมู่บ้านเรียบร้อย โดยไม่มีการตรวจตราจากทหารยามหน้าหมู่บ้าน ซึ่งไม่ได้รับความเดือดร้อนอะไร กำลังเดินสำรวจหมู่บ้านนี้อย่างคร่าวๆ เพราะจากความทรงจำหมู่บ้านแห่งนี้เป็แค่ทางผ่านก่อนจะเข้าสู่เมือง ทำให้มีสิ่งของธรรมดาวางขายทั่วไป และยังเป็จุดพักผ่อนสำหรับนักล่าสัตว์ที่้ามาล่าสัตว์อสูรที่ป่าด้วย
ซึ่งตอนที่ออกจากป่าเอี้ยก้วยก็จะเจอนักล่าสัตว์บ้างปะปราย แต่ทันทีที่เห็นุดเอี้ยก้วยของสำนักทมิฬต่างหลบเลี่ยงไม่อยากมีปัญหาด้วย เนื่องจากนักล่าสัตว์บางคนที่ไม่ได้เข้าสำนักต่างๆจะเป็พวกไร้สังกัด จึงทำให้คนพวกนี้ไม่มีคนหนุนหลังหรืออิทธิพลมากพอที่จะกล้าล่วงเกินคนของสำนักฝึกจอมยุทธอสูร ต่อให้แม้จะเป็ศิษย์สายนอกก็ยังหวั่นๆต้องคิดแล้วรอบนึงก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะมีเื่ดีหรือไม่
จึงทำให้เอี้ยก้วยรู้สึกดีกับอิทธิพลของสำนักทมิฬ แม้ตอนนี้อาจจะยังไม่สามารถโค่นล้มได้ แต่การยืมอำนาจมาใช้ก็ช่วยให้เอี้ยก้วยหลีกเลี่ยงปัญหาได้ระดับนึง
เอี้ยก้วยที่ตัดสินใจจะพักโรงเตี้ยมในหมู่บ้านแห่งนี้ เนื่องจากเป็เวลาที่ใกล้จะมืดค่ำแล้ว หลังจากที่เอี้ยก้วยได้เข้าไปในป่าลึก กว่าจะเดินออกจากป่ามา ก็กินเวลาหลายชั่วยาม
เอี้ยก้วยเดินเข้าโรงเตี้ยมแห่งนึงซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้าน
โรงเตี้ยมแห่งนี้แม้จะไม่ได้ดูหรูหราอะไรมากนัก แต่ก็ถือว่าดีสุดในหมู่บ้านแห่งนี้แล้ว
"ยินดีต้อนรับค่ะ ไม่ทราบว่าคุณผู้ชาย้าห้องพักแบบไหนดีค่ะ"
พนักงานสาวสวยออกมากล่าวต้อนรับ
แม้เอี้ยก้วยจะมีรูปร่างภายนอกเป็เด็กอายุ 12 เดินเข้าโรงเตี้ยมคนเดียว แต่เมื่อพนักงานต้อนรับเห็นชุดที่เอี้ยก้วยใส่จึงไม่รู้สึกแปลกใจอะไร เนื่องจากจะมีศิษย์นอกของสำนักทมิฬแวะเวียนกันเข้ามาพักอยู่เรื่อยๆ
"ข้า้าพักแค่คืนเดียว ขอห้องที่ดีที่สุดห้องนึง พร้อมกับอาหารที่ดีที่สุดส่งให้ที่ห้องข้าที"
หลังจากกล่าวเสร็จ เอี้ยก้วยก็ควักเหรียญทองขึ้นมาหนึ่งเหรียญ ซึ่งเพียงพอสำหรับค่าห้องพักอย่างมากสำหรับโรงเตี้ยมในหมู่บ้านแห่งนี้
"เชิญทางนี้เลยค่ะ คุณผู้ชายทางเรามีที่ว่างสำหรับห้องพักพิเศษเหลือห้องนึงพอดีค่ะ"
พนักงานสาวเมื่อเห็นเหรียญทอง ก็ดีใจแล้วรีบรับเหรียญทันที เนื่องจากห้องที่ดีที่สุดมีราคาเพียง 10 เหรียญเงินต่อคืนเท่านั้น เมื่อต่อให้รวมกับค่าอาหารที่ดีที่สุดก็ยังไม่เกินหนึ่งเหรียญทองอยู่ดี ทำให้ได้รับทิปครั้งนี้เป็จำนวนมาก
เอี้ยก้วยที่ไม่คิดอะไรมากนักกับเงินจำนวนแค่นี้ เนื่องจากเป็เงินที่ได้จากพวกศิษย์สายนอกที่เข้ามาหาเื่เอี้ยก้วยทั้งนั้น จึงทำให้มีเงินใช้จ่ายพอสมควร
หลังจากจัดการเื่ห้องพักเสร็จ เอี้ยก้วยกะจะหาร้านรับซื้อแกนอสูร หรือซากสัตว์อสูร เนื่องจาก่เวลาที่ผ่านมาเอี้ยก้วยที่บ่มเพาะระดับยุทธได้สูงขึ้นเรื่อยๆ ก็ได้รับแกนสัตว์อสูรกับซากสัตว์อสูรเป็จำนวนมากจากการอาศัยในป่า
ทำให้แกนอสูรกับซากสัตว์อสูรระดับทองแดงทั้งหมด ตอนนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับเอี้ยก้วยแล้ว