บทที่ 3 จับท่านเ้าพระยา
ทั้งสี่คนถูกกลุ่มโจรโพกผ้าแดงไล่ล่าก็รู้สึกแปลกมากพวกมันจะมาปล้นคนเดินทางที่ไม่มีของมีค่าทำไมกันมิเสียแรงเปล่าหรอกหรือจับพวกเขาได้จะไปมีประโยชน์อะไร ลูกธนูพุ่งเข้าหาพวกเขาอย่างต่อเนื่องทั้งสี่ใช้โล่ป้องกันการโจมตีทว่าลูกธนูถึงกับทะลุโล่เหล็กได้เลย
นิน” ไม่ดีแล้วธนูของมันร้ายกว่าปืนเสียอีก “ทองมีเหงื่อผุดออกมา
ทอง” นั่นมันธนูปลุกเสกมีพลังทำลายสูงมาก “นินหันกลับไปมองควายธนูก็พุ่งเข้ามาไม่หยุด
นิน” บ้าเอ๊ยไอ้ควายตามมาอยู่ด้วย “เหมือนมันจะรู้ว่านินด่ามันหัวของควายพุ่งเข้ากระแทกรถของเขาแล้ว ตูมมมม รถม้าลอยกระเด็นออกไปทันทีทั้งสีกระจายกันไปคนละทาง
แดง” ฮ่าๆๆ จับมัน “คนของมันพุ่งตามออกไป ตุบ!!! ร่างนินตกลงมาอย่างแรงห่างจากรถม้าถึงยี่สิบเมตรหลังของเขากระแทกเข้ากับกิ่งไม้ อัก!!!
นิน” เวรเอ๊ยเจ็บโคตรๆ “เขาเห็นแสงจากคบเพลิงที่กำลังใกล้เข้ามาเขาคลำขาอาวุธที่เอวพบว่ามันตกไปแล้ว
นิน” เวรเอ๊ย “จากสายตาที่ขี้เล่นกลายเป็เฉียบคมขึ้นความอยากฆ่าถูกกระตุ้นออกมาจากร่างกายเขาทำให้บรรยากาศรอบตัวของเขากดดันอย่างถึงที่สุดอาจารย์ดาบของเขาเคยบอกว่าถ้าจิตสังหารพัฒนาไปถึงขีดสุดคู่ต่อที่จิตอ่อนเมื่อเผชิญหน้ากับเขาจะทำให้มันหวาดกลัวนั่นคือเื่จริงเพราะเมื่อเขาฆ่าคนมากขึ้นทำให้เขาเจอกับสายลับมือใหม่พวกมันจะลนลานจนตอบสนองการโจมตีของเขาไม่ทัน นินไม่ได้รับผลจากหมอกที่เ้าพระยาสร้างขึ้นแต่ความมืดยังคงทำให้เขาลำบากอยู่บ้างทว่าเมื่อมันจุดคบไฟแบบนี้ก็ไม่ต่างจากการชี้เป้าให้เขาเลย” นินกลืนหายไปในความมืดพวกมันเดินเข้ามาจุดที่ได้ยินเสียงของคนตกลงมาพวกมันก็ค่อยๆ ย่องเข้ามาเรื่อยๆ โดยไม่รู้เลยว่าความตายกำลังจะมาเยือนมันแล้วนินนับคบไฟได้หกอันนั่นหมายถึงพวกมันมีคนที่มาทางเขานินเผยยิ้มออกมาราวกับปีศาจมือของเขาเบาเหมือนขนนกเขาดึงมีดสั้นจากเอวของโจรคนสุดท้ายไปแล้วเอามือปิดปากมันก่อนจะกดมีดสั้นเข้าลำคอของมันอย่างเฉียบขาด สวบบบ การแทงมีดที่ลำคอง่ายและหมดจดแถมเืยังไม่เลอะเทอะด้วยจางนั้นร่างของเขาก็หายไปกับความมืดอีกครั้งพร้อมปลดอาวุธของมันไป
” ใคร “คนที่นำไปข้างหน้าหันกลับมาตามสัญชาตญาณแต่ไม่พบใครเห็นแต่คบไฟที่ตกอยู่มันก้มลงไปดูก็เห็นศพเพื่อมัน
“เวรแล้ว” มันหันกลับไปแล้วกำลังจะะโ สวบบบ มีดสั้นเสียบเขาที่คอของมัน นินเผยยิ้มร้ายออกมาดวงตามันเบิกกว้างแล้วหยิบดาบของมันไป
นิน “ไปที่ชอบนะไอ้เวร” เขาหยิบอาวุธของมันไปแล้ววิ่งไปทางตรงข้ามกับคนที่ตามหาเขาเป้าหมายของเขาไม่ใช่ฆ่าคนแต่หนีเอาตัวรอดดังนั้นเขาจะตามพวกมันทำไมให้โง่ สตรีอีกคนควบม้าตามมานางคือรองหัวหน้าโจรหน้าตาสวยเลยทีเดียวสตรีคนนี้ชื่อจีราเป็คนที่เก่งด้านดาบและมีอาคมแถมยังเป็นักวางแผนอีกด้วย
แดง” เ้าไม่เห็นต้องมาเองเลยนี่ให้ข้าคนเดียวก็ยังไหว “นางแค่นเสียง
” งานนี้เราพลาดไม่ได้เข้าใจหรือไม่ไม่เช่นนั้นเราจะตกที่นั่งลำบาก” แดงยิ้มออกมา
แดง “เ้ามาแต่งงานกับข้าเป็อย่างไร” จีราขมวดคิ้ว
จีรา” นี่ไม่ใช่เวลา “นางมองไปยังคบเพลิงพบว่ามันค่อยๆ หายไปทีละดวง
จีรา “แน่ใจนะว่าครั้งนี้ใช่” มันพยักหน้า
แดง “ดูจากฝีมือพวกมันไม่ผิดแน่อาคมของมันไม่เบาเลยหมอกพวกนี้ก็ฝีมือพวกมัน” นางพยักหน้าแล้วหยิบยันต์ออกมาสั่งคนออกไป
จีรา” พวกเ้าเอายันต์นี้ไปจะช่วยให้มองเห็น “ลูกน้องนางพยักหน้าแล้วกระจายตัวออกไปจากนั้นนางก็ะโ
จีรา” พวกเ้าหนีไม่พ้นหรอกยอมให้เราจับเสียดีๆ “เ้าพระยาได้ยินก็หน้ากระตุก
” นี่มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ จับไปเราก็ตายน่ะสิ “เขาทำเสียงสัญญาณออกไปไม่นานก็มีเสียงจากสองตำแหน่งดังมาจากคนละทิศทางท่านเ้าคนจึงเลือกไปด้านหน้าก่อนทว่าเขายังไม่มัรออกตัวดาบก็ฟันลงมาที่ร่างของเขา
“เวรแล้ว “ท่านเ้าคุณหลบแล้วใช้ด้ามดาบกระแทกหน้าของมัน ปังงง ก่อนจะชักดาบออกมา เคร้งงงง แล้วแทงออกไปข้างหน้า สวบบบบ โจรตายคาดาบเขาทันที ดาบอีกสองเล่มก็พุ่งเข้ามาหาเขา
” สารเลว “เขาเบี่ยงตัวหลบดาบเล่มแรกแล้วหันไปใช้ดาบฟันสวนอีกคนไป เคร้งงง จากนั้นเขาก็ถีบร่างของมันแล้วหันไปรับดาบที่คนที่สามฟันเข้ามา เคร้งๆๆ แล้วใช้ฝักดาบฟาดไปที่หัวของมัน ปังงง ร่างของมันถึงกับกระเด็นออกไป
” ไอ้พวกเวรเอ็ง้าจะเอาใช่ไหม “เขาปลุกของในร่างของเขาทำให้เขาทรงพลังขึ้นมีพลังเกินมนุษย์ ท่านเ้าคุณสักเกราะเพชรและสักสร้อยคือที่มีชื่อว่า ซย ซอง วอร์น ที่สามารถป้องกันอาวุธและอันตรายได้ บูมมม แล้วะโเข้าหาพวกมันทันที สวบบบบ ดาบของเขาแทงเข้าไปในร่างโจรอีกคนแล้วหมุนตัวไปฟันคออีกคนขาดกระเด็นเืสาดกระจาย พวกมันฟันเข้าหลังท่านเ้าคุณ เคร้ง!!!! ตอนนี้ิัของเขาแข็งดุจเพชรแล้วดาบฟันเขาไม่เข้าอีกต่อไป
“อยากตายนักใช่ไหม” เขาชักปืนที่เอวมายิงไปที่ร่างคนที่ฟันเขา แล้วชักปืนอีกกระบอกหันไปทางที่อยู่ของแดงโดยใช้ความรู้สึกซึ่งมันอยู่ไกลพอสมควร ปังงง เมื่อเขายิ่งออกไปร่างของควายธนูก็เข้ามาขวางแล้วพุ่งเข้าหาร่างท่านเ้าคุณทันที
“เวรแล้ว” อย่างไรก็ตามนินะโเข้ามาแล้วถีบไปที่หัวของมัน ตูมมมม ร่างของความธนูถึงกับกระเด็นออกไป
นิน “ลุงเป็ไรไหม “ท่านเ้าคุณตกตะลึง
“เอ็งทำได้ไงวะ” นินมองเขาแปลกๆ
นิน “ก็แค่ถีบ..ตกลงลุงไม่เป็ไรใช่ไหม” เขาส่ายหน้า
“ไม่เป็ไร” นินมองไปรอบๆ
นิน “แล้วพี่ทองกับพี่แสนล่ะ” ท่านเ้าคุณส่ายหน้า
“ก่อนหน้านี้อยู่ทางนั้นและทางนี้ “เขาชี้ไปยังตำแหน่งเสียงก่อนหน้านินพยักหน้ากำลังวิ่งตามไปเสียงไอ้แดงก็ดังขึ้น
แดง” คนของแกถูกจับแล้วมอบตัวเสีย “สีหน้าของทั้งสองไม่สู้ดีนัก
นิน” เวรเอ๊ย “ด้านหน้าของนินมีควายธนูจ้องหน้าเขาส่วนและพวกโจรกำลังบีบทั้งสองล้อมเข้ามาท่านเ้าคุณขมวดคิ้ว
ทอง “หนีไปไม่ต้องห่วงพวกเรา” แดงถีบไปที่ทอง
“ได้เวรแกอยากตายหรือ” มันง้างดาบจะฟันแต่จีราห้ามไว้
จีรา “ถ้ามันตายอำนาจการต่อรองของเราก็ลดไปครึ่งหนึ่งเลยนะ” แดงจึงหยุดมือ นินขมวดคิ้วแล้วกระซิบท่านเ้าคุณ
” แน่ใจน่ะงั้นเอ็งเก็บสารนี้ไปหากข้าไม่รอดเอ็งช่วยส่งสารนี้ให้ถึงมือขุนหลวงด้วย” เขามองกระบอกไม้ไผ่ให้นิน
นิน” อย่าห่วงเลยลุงผมช่วยลุงได้แน่ “จากนั้นนินก็หายไปในเงามืดท่านเ้าคุณถึงกับงงว่านินทำได้อย่างไรเขาตั้งสติแล้วะโออกไป
“อย่าทำอะไรพวกเขาข้ายอมแล้ว” แดงกับจีรายิ้มออกมา
จีรา “เป็อย่างที่เขาลือกันว่าท่านเหี้ยมโหดแกศัตรูแต่ใจดีกับคนใกล้ตัวข้าล่ะอิจฉานิดๆ น่ะเนี่ย” เ้าพระยาเรืองแค่นเสียง
“พวกเ้าอย่ามาตกอยู่ในมือของข้าแล้วกัน” นางหัวเราะ
จีรา “ข้ากลัวไปหมดแล้วเนี่ย” ท่านเ้าคุณแค่นเสียง
“เหอะว่ามาใครส่งเ้ามากันแน่” แดงยิ้มออกมา
แดง “อย่าใจร้อนสิท่านไม่คิดว่าข้าจะสามารถจับตัวเทพนักรบได้นี่ช่างเหลือเชื่อจริงๆ” ท่านเ้าคุณหน้ากระตุกขนยอดฝีมือมาร่วมร้อยรุมคนสี่คนถ้าแกจับไม่ได้ก็ไร้ประโยชน์เต็มทนแล้ว
ทั้งสองตัดสินใจถอนกำลังก่อนเช้าจีราเอาม้วนภาพออกมาดูพบว่าหน้าเหมือนกันไม่มีผิดนางจึงสั่งให้คนมัดมือมัดเท้าทั้งสามคนแล้วโยนขึ้นหลังม้าแดงมองไปรอบจากนั้นก็ขมวดคิ้ว
“ไม่สิไม่ใช่มีสี่คนหรอกหรือ” จีรากลอกตา
จีรา “เ้าจะไปสนใจทหารเลวคนหนึ่งเพื่ออะไรได้ตัวท่านเ้าคุณมาแล้วไม่ใช่หรือ” แดงคิดว่ามีเหตุผลแล้วจับทั้งสามกลับไปที่ค่ายโจรหากเป็ยังยุคปัจจุบันพวกเขาเพิ่งจะออกจากแม่สายไม่เท่าไหร่ก็เจอโจรร้ายเสียแล้วนี่หมายความว่าการเคลื่อนไหวของเขามีคนคอยจับตาดูอยู่ตลอด ในโลกคู่ขนานนี้นินพบว่ามีบางอย่างที่ไม่ธรรมดาอีกต่อไปเขาเคยอ่านนิยายจีนมามากจะเกิดอะไรขึ้นถ้าหากว่าประเทศไทยที่เขาอยู่ในตอนนี้มีเป็เหมือนโลกในนิยายจีนเช่นวิชาที่เขาเห็นเมื่อครู่มันไม่ต่างจากกำลังภายในเลยมิใช่หรือเขาจะประมาทไม่ได้แล้วเขาไล่ตามกลุ่มโจรไป
นิน “พวกมันเดินทางค่อนข้างเร็วมากนินเหมือนผีตามพวกมันไปแบบติดๆ เขาลัดเลาะไปตามแนวป่าสองข้างทางเขาใกับตัวเองที่วิ่งมาไกลขนาดนี้แต่ยังหายใจได้ตกปกติอยู่ นินตามพวกมันไปจนถึงรุ่งสางก็พบป่าหนาทึบพวกมันหยุดตรงที่มีต้อนไม้สามต้นเรียงหน้ากันพอดีแดงพนมมือท่องบางอย่างจากนั้นก็เหมือนมีม่านกระเพื่อมจากนั้นพวกมันก็เข้าไปข้างในนี่ทำเอานินงงเป็ไก่ไม้ไปเลย
นิน” ทำได้ไงวะเนี่ย “จากนั้นเขาก็พูดออกมาโดยไม่รู้ตัว
นืน “มนต์พรางตางั้นหรือ” เขาใตัวเองที่รู้จักวิชานี้ ความทรงจำของนินไหลเข้ามาในสมองของเขาสมัยก่อนเขาก็เคยเรียนทว่าเขาใช่เล่นซ่อนแอบกับเพื่อน
นิน “ไอ้นินคนเก่านี่มันโคตรไร้สาระเลย” เมื่อพวกมันพาพวกของเ้าพระยาเข้าไปข้างในหมดแล้วเขาจึงออกมาจากที่ซ่อนแล้วพยายามตามไปก็พบว่าไม่ว่าเขาจำอย่างไรก็เข้าไม่ได้ นินขมวดคิ้ว
นิน” แบบนี้มันเหมือนค่ายกลเลยไม่ใช่หรือ “นินสีคางไปมา
นิน” ค่ายกลหรือเหมือนว่าจะใช้หลักการเดียวกันนะ “เขาขมวดคิ้ว
นิน” เวรแล้วเอาไงดีล่ะทีนี้ “ท่านเ้าคุณถูกพาเข้ามาด้านในก็ใเพราะของในค่ายโจรนี้จริงจังกว่าที่เขาคิดมีอาคารบ้านเรือนแบบจริงจังเลยแถมมีอาคารหลักเสียด้วย
จีรา” ใล่ะสิกว่าที่เราจะมาไกลขนาดนี้ต้องพยายามมากเลยนะ “ทั้งสามกลอกตา
“แกคงภูมิใจมากสินะพวกแกฆ่าคนไปเท่าไรแล้ว” มันหัวเราะ
แดง “อย่างกับท่านไม่เคยฆ่าคนเพื่อความก้าวหน้าของตัวเองงั้นแหละ” ท่านเ้าคุณไม่คิดเลยว่าโจรจะสามารถก่อตั้งตนยิ่งใหญ่แบบนี้ได้หมายความว่าอย่างไรหมายความว่าข้าราชการต้องรู้เห็นด้วยอย่างแน่นอนดูเหมือนว่าน้ำที่ล้านนาลึกกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก
“พวกแกรู้ดีว่าจุดยืนเราต่างกันเพราะงั้นเื่การฆ่าเอามาเปรียบกันไม่ได้หรอก” มันหัวเราะ
จีรา “นั่นก็แล้วแต่มุมมอง” ทั้งสามขมวดคิ้วการเถียงกับโจรไม่มีความหมาย
“แกคงจะรู้ตัวตนของข้าแล้วใช่หรือไม่” ทั้งสองมองหน้าเขา
แดง “ใช่…ไม่งั้นเราจะไปจับท่านมาทำไมเ้าพระยาเรืองฤทธิ์” สีหน้าทั้งสามจริงจังมากขึ้น
“งั้นแกคงรู้สินะว่าหากข้าออกไปได้พวกแกเดือดร้อนแน่” มันหัวเราะ
จีรา “อย่าพูดให้ขำไปหน่อยเลยก็แกมาสืบข่าวเื่ของเราไม่ใช่หรือแก้าปราบสามสิบสองคายโจรใหญ่ไม่ใช่หรือไง” ทั้งสามมองหน้ากันแล้วเริ่มปะติดปะต่อบางอย่างได้แล้วเล่นละครต่อไป
“โอ้ดูเหมือนข่าวจะรั่วไหลเสียแล้วใครบอกแกว่าเรามาที่นี่” มันหัวเราะ
จีรา” ท่านคิดว่าเราโง่หรือบอกไปสายข่าวของเราก็ถูกตัดขาดนะสิ “ท่านเ้าคุณกลอกตา
” ไอ้โง่เอ๊ยพวกแกโดนหลอกใช้แล้วยังไม่รู้ตัวอีก “เขาคิดในใจ
จีรา” เอามันไปขัง “ทั้งสามประหลาดใจ
“ไม่ฆ่าเราหรือ” ทั้งสองหัวเราะ
แดง “ฆ่าน่ะฆ่าแน่แต่ว่าถ้าสายสืบพบว่าพวกแกมาหายตัวไปที่นี่พวกเขาต้องพลิกูเาค้นหาเราแน่ๆ ไม่ใช่หรือไง” ทั้งสามหน้ากระตุก
ทอง “อย่างน้อยพวกมันก็ไม่ได้โง่ไปซะทีเดียว “แต่นั้นก็ดีมากสำหรับพวกเขาหวังว่านินจะหาตัวพวกเขาเจอในไม่ช้าทั้งสามถูกพาตัวไปขัง เมื่อพวกเขาเข้ามาก็พบว่าที่นี่มีคนที่ถูกจับขังอยู่ก่อนแล้วพวกเขาถูกแก้ผ้าทั้งหมดสภาพน่าอนาถมาก
แสน “ไอ้สารเลวพวกนี้” เขาถอดเสื้อส่งให้ผู้หญิงคนหนึ่งเพื่อปกปิดร่างกายทองและท่านเ้าคุณเองก็ทนเห็นไม่ได้เช่นกันแน่นอนว่าในคุกนี้มีสตรีมากกว่าสามคนจะไปพอได้อย่างไร
แสน “พวกเ้ามาจากที่ไหนกัน” ทว่าคนพวกนี้จิตหลอนไปหมดแล้วจะคุยกับเขาได้อย่างไร
ทอง “น่าแปลกผู้หญิงบางคนไม่ได้ถูกขืนใจหรือ” พวกนางไม่มีร่องรอยการทุบตีเลยนั่นแปลว่าพวกมันไม่ได้ทำอะไรท่านเ้าคุณหรี่ตาลง
“พวกมันจะเอาไปขายที่หอโคมเขียวน่ะสิยิ่งยังบริสุทธิ์ยิ่งได้ราคาเมื่อขายไปแล้วผ่านไปสักพักพวกมันค่อยไปเที่ยวราคาจะถูกลงไปเอง “ทั้งสองมองท่านเ้าคุณแบบเ้าเล่ห์
” เวรเอ๊ยข้าไม่เคยไปเที่ยวนะโว้ยอย่ามองข้าแบบนั้น “ทั้งสองยิ้มอย่างรู้กัน จากนั้นก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขา
” พวกเอ็งเพิ่งมาไหมหรือวะ “ทั้งสามมองชายคนนี้มีรูปร่างกำยำทีเดียว
ทอง” เออสิวะเอ็งเป็ใคร “เขามองทั้งสามแล้วกระซิบ
” ข้าหรือข้าเป็พอค้าน่ะสิโดนจับได้เมื่อเดือนก่อน “ทั้งสามมองหน้าก่อน
ทอง “เดือนก่อนหรือทำไมมันเก็บเอ็งไว้นานขนาดนี้แทนที่จะส่งเอ็งไปขายนานแล้ว” มันทำหน้าสับสน
“ข้าเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน” ท่านเ้าคุณขมวดคิ้ว
“เื่นี้ง่ายมากพวกมันจ้องจะจับเรานานแล้วคนพวกนี้แค่ติดร่างแหก็เท่านั้นและที่พวกเอ็งยังไม่ถูกส่งไปขายเพราะมันคิดว่าข้ามาสืบคดีจึงไม่กล้าเคลื่อนไหวไงล่ะ” ทั้งสองมองไปที่ท่านเ้าคุณ
ทอง” หมายความว่าทันทีที่เราออกเดินทางข่าวก็น่าจะถึงพวกมันแล้วนี่มันเป็ไปได้อย่างไร “ท่านเ้าคุณเผยยิ้มร้ายออกมา
” พวกมันน่าจะส่งผีตามเรามาสักพักแล้วน่ะสิมันร้ายกาจมากถึงขั้นส่งผีตามข้ามาโดยที่ข้าไม่รู้ตัวเลยมันเป็ใครกันแน่” ทั้งสองมองหน้ากันต้องรู้นะว่าท่านเ้าคุณเื่คาถาอาคมก็มีพอตัวแต่ยังโดนหนักขนาดนี้นั่นหมายความว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ธรรมดา
ทอง” คนที่พอจะมีความสามารถเช่นนี้ได้ในพระนครคงมีไม่กี่คน “ท่านเ้าคุณคิดลึกว่านั้น
ท่านเ้าคุณ” ไม่แน่อาจเป็พวกขอมก็ได้คนพวกนั้นมีวิชาที่แกร่งกล้ากว่าเรามากนัก “ทั้งสองได้ฟังก็เหมือนจะเชื่อมโยงอะไรได้
แสน” ไม่แน่ว่าคนคนนั้นก็อาจยืมมือของพวกขอมมาเล่นงานท่านเ้าคุณก็เป็ได้เพียงแต่ว่าสาเหตุที่มันเล่นงานเราคืออะไรกันแน่ “เมื่อคิดในมุมนี้ค่อนข้างสมเหตุสมผลเลยทีเดียวเพียบแต่ใครกันที่อยู่เื้ัเื่นี้
ด้านนอกนินขมวดคิ้วและคิดหาวิธีเข้าไปในป่าแห่งนี้เขาแกะรอยอยู่หลายชั่วโมงทว่าไม่พบทางเข้าทำให้เขาต้องกลับมาคิดไม่ใช่ว่าพวกโจรเข้าไปอยู่ในมิติอื่นเพียงแค่ว่ามนต์พรางตานี้ทำให้นินเดินอ้อมค่ายโจรไปโดยที่เขาไม่รู้ตัวเขาคิดว่าเดินเ้าไปตรงๆ แต่จริงๆ แล้บเขากำลังเดินวนอยู่รอบนอกของค่ายโจรต่างหากป่าของไทยในโลกนี้ให้นึกถึงฉากในหนังแฟนตาซีที่ทั้งทึบและมีแสงสว่างส่งผ่านมาได้น้อยมาก ถามว่าป่าทึบแค่ไหนและสภาพเป็อย่างไรถ้าจะให้นินบรรยายคงเหมือนฉากในป่าเื่อวาตาร์ได้กระมังแถมต้นไม้บางชนิดก็แปลกประหลาดมากเขาไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย นินนั่งพักแล้วใช้ความคิด
นิน “นี่หรือว่าจะเป็ค่ายกลชนิดหนึ่งเหมือนในนิยายจีนที่เคยอ่านมาทว่าเป็ในรูปแบบของวิชาเวทย์ของไทยอย่างนั้นหรือ “เขาเริ่มมองไปยังต้นไม้ทุกต้นที่อยู่รอบๆ แน่นอนว่าเขาไม่เห็นร่องรอยอะไรเนื่องจากเวลาผ่านมานานแล้วดังนั้นอักขระอาคมมันจึงถูกเปลือกไม้ปิดทับไปแล้ว
นิน” บ้าจริงแบบนี้เราจะเข้าไปอย่างไร “นินนึกถึงความรู้ของเ้าของร่างเดิมก็พบเบาะแสบางอย่าง
นิน” ไอ้บ้าเอ๊ยที่แท้มันก็เรียนวิชาแก้อาคมมาหมดแล้วเพียงแต่เ้านี่มันไม่ตั้งใจขนาดนั้นจึงยังคงอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้มาตลอดยี่สิบปีหากเป็คนอื่นคงไปสมัครเป็ทหารชื่อดังไปนานแล้ว “เขามองหาหินแถวนั้นแล้วสลักอาคมลงไปพร้อมกับท่องคาถากำกับ แน่นอนว่าคนที่รู้คาถาหรือรู้วิธีวาดอักขระจะไม่สามารถปลุกเสกของได้หรอกนะคนที่จะทำได้จะต้องมีพลังอาคมเสียก่อนพลังพวกนี้เกิดขึ้นได้จากความศรัทธา บุญกุศล พลังฟ้าและดิน และพลังพิฆาตหรือก็คือพลังจากิญญาภูตผีปีศาจว่ากันว่าหากบูชาผีร้ายก็จะได้รับพลังจากพวกมันมาเช่นพวกหมอผีนั่นเอง ซึ่งโชคดีมากที่นินคนนี้มีร่างกายที่เปิดจุดรับพลังมาแล้วทำให้เขานั้นมีอาคมสามารถรับพลังจากธรรมชาติได้เขาจึงสามารถปลุกเสกของได้ดังใจเลยทีเดียวต้องบอกว่าหลวงตาบัวได้มอบทุกอย่างให้ศิษย์คนนี้จริงๆ ร่างของนินนั้นถูกหลวงตาบัวลงของทางพุทธคุณไว้จำนวนมากโดยที่เขาไม่รู้ตัวก่อนหินในมือของเขาส่งสว่างขึ้นมาจริงๆ เขาถึงกับโยนมันออกไปด้วยความใ
นิน” เชี่ยเื่จริงหรือเนี่ย “เขาใมากเมื่อตั้งสติได้เขาหยิบหินขึ้นมาดูอีกครั้งตอนนี้มันเหมือนมีแสงวิ่งไปตามอักขระที่เขาสลักไว้
นิน” โคตรเจ๋งเลย “นินรอให้ถึงตอนกลางคืนแล้วจะเข้าไปข้างในระหว่างนี้เขาเตรียมความพร้อมก่อน
นิน” ะเิไม่มี ปืนไม่มี บุกเดี่ยวเข้าค่ายโจรจะทำอย่างไรดีวะเนี่ย “นินสำรวจอาวุธตัวเองเขามีธนูที่เอามาจากพวกโจรกับลูกดอกสิบสองดอก ยังมีมีดสันสามเล่มและดาบสั้นหนึ่งเล่ม อันสุดท้ายเป็ดาบยาวที่นินเคยเห็นในซีรี่ส์เกาหลีหรือจีน
นิน “ดูเหมือนว่าไทยได้นำข้อดีของแต่ละประเทศมาปรับสินะ” เขานึกถึงวิชาดาบที่เขาเรียนมาทั้งของจีนและของญี่ปุ่นส่วนวิชาดาบไทยนั้นนินไม่ได้เรียนเพราะคิดว่าไม่น่าจะได้ใช้ตอนนั้นเขาก็แค่ชอบหนังจีนกำลังภายในและชอบดูการ์ตูนซามูไรที่พระเอกผมสีแดงจึงไปเรียนตามก็เท่านั้นแม้จะเรียนเล่นๆ แต่ถ้าเทียบเป็ดั้งของสายเคนโด้แล้วนินไปถึง 9 ดั้งในระยะเวลาหนึ่งปีเลยทีเดียวอาจารย์ที่ญี่ปุ่นยังชมว่าเขามีพร์อยู่เลย ส่วนในจีนเขาเรียนกระบี่มากกว่าดาบก็นะในซีรี่ส์กระบี่มันโคตรจะเจ๋งเลยไม่ใช่หรือเขาเรียนถึงขึ้นใช้วิชากระบี่สังหารคนได้จริงๆ ในภารกิจที่จีนเขาเจอกับมือสังหารที่ฝึกวิชากระบี่มาเหมือนกันมีเหตุการที่ทำได้ทั้งสองต้องใช้กระบี่สู้กันนั่นเอง
นิน “เอาล่ะก็ตามนี้แหละ” จากนั้นร่างกายเขาก็ทรุดลงไปเขาพบว่าร่างกายของเขาเหมือนไร้กำลังอ่อนแรงอย่างถึงที่สุด
นิน “เวรผลข้างเคียงของการใช้พลังปลุกเสกของงั้นหรือ” เขานึกถึงการปลุกเสกพระเครื่องของวัดดังๆ ที่ใช้พระเป็ร้อยองค์จึงเข้าใจขึ้นมาว่าต้องใช้พลังมากแค่ไหน
นิน “เพราะแบบนี้สินะพระเครื่องถึงได้แพง” ในเรือนอันหรูหราในเมืองแห่งหนึ่งชายสามคนกำลังนั่งคุยกันจากนั้นก็มีคนส่งจดหมายมาหาพวกเขามันเปิดอ่านก็ยิ้มออกมา
“ฮ่าๆๆ ในที่สุดก็จับเ้าพระยาได้แล้ว” อีกสองคนยิ้มออกมา
“จริงหรือแน่ใจนะว่าใช่ตัวจริง” มันหัวเราะออกมา
“ไม่ผิดแน่พวกเขาบอกว่าจะส่งมันออกไปฆ่าคืนนี้” ทั้งสองขมวดคิ้ว
“เหตุใดไม่ฆ่าเลยเล่าหากมันยังไปตายพวกเราก็อย่าหวังเลยว่าจะสบายใจได้” มันหัวเราะออกมา
“หากมันตายที่ล้านนาพวกเ้าคิดว่าหน่วยสืบสวนจะไม่มาพลิกแผ่นดินล้านนาสืบหาความจริงหรือไงอย่าลืมว่าเ้าพระยาเรืองฤทธิ์เป็สหายของขุนหลวงแถมคุณหญิง…ช่างเถอะพวกเ้าไม่ต้องรู้หรอกเอาเป็ว่าจะทำให้พวกนั้นสงสัยล้านนาไม่ได้” ทั้งสองจึงสงบลง
“พวกเ้าคอยอำนวยความสะดวกให้พวกโจรก็พอให้ทำทีไปว่าท่านเ้าคุณถูกพวกอังวะหรือขอมฆ่าพวกมันตายก็พอแล้ว” ทั้งสองยิ้มโหดร้ายตอบรับ ทางด้านมังราหลังกลับไปที่เมืองก็ได้รับการรักษาเรียบร้อยแล้ว
มังรา “คิดไม่ถึงว่าข้าจะเสียท่าจนได้ไอ้นั่นมันเป็ใครกันถึงได้ทะลวงเกราะเพชรข้าได้” ลูกน้องของมันเปิดรายงานอ่านก็ขมวดคิ้ว
“ท่านขุนขอรับร่างงานจากท่านอาจารย์ท่านมาแล้วขอรับ” เมื่อมังราอ่านก็ใ
มังรา” เป็ไปได้อย่างไรมนต์นั่นสาบสูญไปแล้วไม่ใช่หรือ “ทุกคนสับสน
” มังราในข้อความนั่นเขียนว่าอย่างไรหรือ “มังราส่งจดหมายให้สหายดู
” มันต์ทลายเกราะเพชรงั้นรึ” มังราพยักหน้า
มังรา “มิน่าเล่าทำไมลูกศรล่าสัตว์ที่ไม่ลงอาคมถึงยิงทะลุเกราะเพชรของข้าได้” เกราะเพชรที่ว่าคืออาคมที่ทำให้ิัแข็งราวกับเพชร เดิมทีสักยันต์นี้จะได้รับความสามารถที่จำเป็ในการเอาชนะความท้าทายและอุปสรรคในชีวิต และทำหน้าที่เป็เหมือนเกราะป้องกันทางจิติญญาที่มองไม่เห็น ทว่าในโลกนี้ความหมายมันเปลี่ยนไปเพราะมีการพัฒนาอาคมมาอย่างต่อเนื่องจนมันเอามาใช่ในเชิงป้องกันอาวุธและอันตรายคล้ายกับยันต์ สร้อยคอ โซย ซอง วอร์น ที่มีความสามารถ ทำให้มีพลังแห่งการปกป้องจากอาวุธและอันตราย
” มันเป็ใครกันแน่ท่านอาจารย์ของเรารู้จักไหม “มังราส่ายหน้า
มังรา” หากมีท่านคงเขียนมาแล้วล่ะแต่เื่นี้ข้าเคยอ่านเจอในบันทึกเล่มหนึ่งของเรามาว่ามันเคยปรากฏใน่หลายร้อยปีที่แล้วแต่เป็่สั้นๆ ตอนนี้แผ่นดินของไทยยังไม่รวมเป็หนึ่งจากนั้นมันก็หายไปแบบเงียบๆ ตอนนั้นคนที่ไปสืบเื่ของไทยไม่ได้ตามต่อไม่คิดว่าวันนี้จะปรากฏอีกครั้ง” สีหน้าทุกคนเครียดเพราะนี่ย่อมเป็อันตรายแน่ๆ หากว่ามนต์เผยแพร่ในไทยก็บอกได้เลยว่าพวกเขาโดยยิงพรุนแน่นอนหากทหารไทยใช้อาคมนี้ เมื่อดวงจันทร์เข้ามาแทนที่พระอาทิตย์นั่นก็หมายความว่ารัตติกาลมาเยือนแล้วนินะโลงจากต้นไม้แล้วดีดหินที่ลงอักขระไว้เข้าไปตรงจุดที่พวกนั้นเดินเข้าไปในค่า ครืนนน เกิดแรงกระเพื่อมขึ้นในอากาศนินรีบพุ่งเขาไปข้างในทันที เมื่อเข้ามาด้านในแล้วเขากำเอาใบไม้ที่พื้นขึ้นมาท่องคาถาบางอย่างออกไปแล้วโรยออกไปจากนั้นแสงจันทร์มืดลงราวกับมีใครเอาอะไรมาบังดวงจันทร์ไว้จากนั้นร่างนินก็ค่อยกลืนไปกับความมืดทันที…