[ มานาเพิ่มขึ้น 0.1 ]
[ มานาเพิ่มขึ้น 0.1 ]
………
จากเที่ยงวันผันสู่ยามเย็น แสงเจิดจ้าบนท้องฟ้าเริ่มหม่นหมองคล้อยรับเวลาที่ล่วงไป แต่เด็กหนุ่มยังไม่หยุดยั้งการการบ่มเพาะ
[ มานาเพิ่มขึ้น 0.1 ]
………
อาทิตย์ลับนภา ราตรีย่ำมาเยือน แม้รอบข้างจะห้อมล้อมไปด้วยป่าและหมู่ไม้ ถึงกระนั้นกลับไร้ซึ่งซุ่มเสียงของสัตว์ใดๆกระทั่งเสียงแมลงก็ไม่ปรากฎขึ้น เว้นเสียแต่เสียงไหลเบาๆของสายลมเบารอบกายชายหนุ่ม เงาดาราเื้ัจากเลือนรางเริ่มเด่นชัดขึ้นทุกคราที่เวลาผ่านไป
[ มานาเพิ่มขึ้น 0.1 ]
[ มานาเพิ่มขึ้น 0.1 ]
…
[ สำเร็จ ]
[ ระดับมานาถึงเกณฑ์ที่กำหนด ]
[ ก่อร่างดาราลำดับที่หนึ่งอย่างสมบูรณ์ ]
ณ เื้ัของชายหนุ่มที่กำลังนั่งสมาธิ มีวัตถุทรงกลมผิวเรียบเนียนและขาวดั่งหยกเจียระนัยทอแสงเงินเรืองรองลอยเด่นอยู่ เด็กหนุ่มค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ซู่มมมมมมมมมม!
พลังประหลาดแผ่ออกมาจากข้างกายชายหนุ่ม แผ่ออกมาจากดาราดวงเล็กๆที่กำลังหมุนวนทอกระแสลมสีเงินประหลาดอยู่รอบๆเป็สีเงินนวลดั่งแสงจันทร์ มันแผ่พลังไปรอบๆ ใบไม้ค่อยๆปลิวไสวร่วงโรย “ความรู้สึกนี้… นี่คงเป็พลังโกลาหลที่ผ่านการหยิบยืมโดยมีดาราเป็สื่อกลางระหว่างข้ากับสรรพสิ่งสินะ”
ตอนนี้เขาสามารถััถึงกระแสมานารอบกายได้ดีกว่าเดิมหลายเท่าจากการเข้ามาช่วยของดาราสีขาวหยก “ วันนี้ข้าควรจะพักมันเพียงเท่านี้ การรีบร้อนเกินไปไม่ใช่สิ่งที่ฉลาดนัก”ชายหนุ่มค่อยๆชันกายลุกขึ้นจากท่านั่งสมาธิ พรึ่บ เขาสะบัดแขนเสื้อเบาๆ ดาราที่อยู่เื้ัค่อยๆเลือนหายไปหลังจากเขาสะบัดวาดวงแขน
“ โฮกกกกกกกกกกกก”เสียงร้องคำรามดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว มวลหมู่ไม้ต่างโอนเอนสั่นไหวจากการรับแรงคำรนของบางสิ่ง “ !!นั่นมันตัวบ้าอะไรกัน”เด็กหนุ่มสบถด่ากับการปรากฏขึ้นของเงาขนาดใหญ่เงาหนึ่งบนท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไปไม่มากนัก ข้างๆของเงาขนาดั์ปรากฎเป็เงาเล็กๆอีกหนึ่งร่างที่ดูคล้ายมนุษย์
“ นังมนุษย์โง่เขลาสกปรก บังอาจเกิดความโลภต่อสมบัติแห่งข้าา”เสียงของสัตว์ร้ายมุ่งคำรามไปยังเงาร่างเล็กนั้น เงาร่างเล็กเกิดการสั่นไหวเล็กน้อยและพุ่งมาใกล้เขา ปรากฎเป็ร่างสูงสง่าของสตรีที่สวมผ้าปิดหน้านางหนึ่ง เผยเพียงดวงตากลมโตสีนิลคู่หนึ่ง แพขนตานางสั่นไหวและค่อยๆเบิกตาด้วยความใเมื่อพบว่าเขาอยู่ตรงนี้
“ บ้าจริง เ้าหนุ่มไสหัวไปจากที่นี่ซะ!!”เสียงนุ่มนวลน่าหลงใหลแต่แฝงไปด้วยโทสะและความเศร้าเสียใจของนางดังขึ้นบอกให้เขาหนีไป “ ไม่! ช้าเกิดไปป” ตู้มมมมม พื้นดินใกล้เคียงที่ที่เขายืนอยู่เกิดการะเิอย่างรุนแรงจากการมาถึงของบางสิ่ง ท่ามกลางฝุ่นควันที่คละคลุ้งปรากฎเป็ดวงไฟสีไพลินสองดวงส่องสว่างท่ามกลางความขุ่นมัวของฝุ่นควัน
หญิงสาวข้างชายหนุ่มเอื้อมมือสีขาวนวลคว้าชายเสื้อที่อกของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว ภายในทันใดภาพรอบกายเขากลายเป็พร่าเลือน ซู่มมมมมมม เสียงลมหวีดหวิวที่ข้างหู รู้สึกตัวอีกครั้งกลับพบว่าตนกำลังลอยออกห่างจากที่เมื่อครู่ด้วยความเร็วที่ทำให้ตาพร่ามัว ตู้มมมมมม “ อั่กกกก…”
ร่างชายหนุ่มร่วงลงปะทะพื้นดินและกลิ้งไหลหลายตลบตามแรงที่ส่งเขามา ตุบ ตุบบ ตุบบบ ครืดดดด แคร่กกก…. หลังของเขาปะทะเข้ากับต้นไม้เข้าอย่างจัง กลับกลายเป็ว่าหญิงสาวเมื่อครู่เหวี่ยงเขาออกมาด้วยแรงที่น่าประหลาดใจว่ามนุษย์สามารถมีได้ซึ่งสวนทางกับรูปกายของนางเสียเหลือเกิน…
ตู้มมมมมมมมม เสียงดังเกิดขึ้นอีกครั้งจากที่ที่เขาเพิ่งกระเด็นลอยจากมา เงาร่างสัตว์ประหลาดเมื่อครู่กำลังต่อสู้ฟาดฟันกับหญิงสาวที่เพิ่งเหวี่ยงเขาออกมา
“ บัดซบ!”ชายหนุ่มสบถลั่นและเด้งตัวขึ้นมาจากต้นไม้ที่เขาล้มพิงอยู่ ความเ็ปลามขึ้นมาทั่วแผ่นหลังแต่กลับไม่ได้รุนแรงเหมือนที่เขาคิด อาจเป็เพราะหลังจากก่อดวงดาราดวงแรกสำเร็จทำให้เขาหยิบยืมพลังรอบข้างมาฟื้นฟูร่างกายได้รวดเร็วขึ้นกว่าเดิม
หลังจากลุกขึ้นและจัดระเบียบร่างกายอยู่ครู่หนึ่ง ชายหนุ่มวิ่งกลับไปในทิศทางที่เขาเพิ่งถูกโยนจากมาอย่างไม่คิดชีวิต “ จะให้สตรีมาเสียสละตนเพื่อข้างั้นรึ ไม่มีวัน!!”
……..เสียงปะทะดังสนั่นฟ้ายังคงดำเนินอย่างต่อเนื่องที่ตรงหน้าเขา เขาเห็นเงาร่างของหญิงสาวงดงามคนก่อนหน้าที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยฉีกขาดบนอาภรณ์เผยเรือนร่างขาวนวลแต่เปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยโลหิตสีแดงฉานที่ยังคงไม่หยุดไหลริน นางหันใบหน้ามาทันใด “ โง่เขลาาา เ้าจะให้ความพยายามของข้าต้องสูญเปล่างั้นรึ!!”
ตู้มมมมมมมมมม อุ้งเท้าคล้ายหมาป่าปกคลุมไปด้วยขนสีเงินเข้้มตะปบเข้าที่หญิงสาวอย่างรุนแรงจนกระเด็นออกไปไกลชนต้นไม้ล้มระเนระนาดไปหมด
“ มนุษย์โง่เขลา ทั้งที่มีโอกาสจะหนีกลับไปแต่เลือกเข้ามารับความตายถึงที่เลยงั้นรึ”หลังจากได้มองอย่างเด่นชัด สัตว์อสูรขนาดั์ตรงหน้าเขาเป็หมาป่าตัวสีเงินใหญ่ราวกับตึก3ชั้น ดวงตาคู่ที่มองมายังเขาใหญ่โตราวโคมไฟส่องประกายโชด่สีไพลินสด มันค่อยๆย่างเท้ามาหาเขาอย่างไม่เร่งร้อนราวมองเหยื่อที่ตายไปแล้ว
“ บัดซบ บัดซบบ ข้ามันแซ่หาความตายเก่งเสียจริงง!”ชายหนุ่มสบถอย่างหัวเสียให้ความโง่เขลาและดื้อรั้นของตน พรึ่บ เขาบัดแขนเสื้อ เื้ัก็ปรากฎเป็ดวงดาราสีเงินดวงหนึ่งในทันตา ซู่มมมมมม กระแสสีเงินประหลาดค่อยๆไหลโอบล้อมปกคลุมกายชายหนุ่มราวกับกำลังปกป้องชายหนุ่มจากอันตรายใดๆก็ตามที่จะเข้ามารุกรานเขา
“ หืมมมม”หมาป่าขนาดั์ตรงหน้าพลันหยุดชะงักในบัดดล “ แท้จริงดันเป็เ้างั้นรึ”อสุรกายตรงหน้าค่อยๆลดความกระหายเืที่มันแผ่ออกมาลง และหันไปมองยังร่างของหญิงสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่ ณ เบื้องไกล “ ในเมื่อเ้ายังไม่ได้วางมืออันโสโครกของเ้าลงบนสมบัติแห่งข้า วันนี้ข้าจะยอมละเว้นเ้าเพื่อเห็นแก่โชคชะตาที่พาเ้ามาพบพานกับเด็กหนุ่มผู้นี้”หลังกล่าวจบเงาร่างมันพลันกลายเป็ฝุ่นควันและหายไปในเงาราตรีกาลอย่างไร้ร่องรอย
“ …………. ” เหอหลงกลายเป็ไร้คำพูด “ แท้จริงเป็เ้า… อะไรกัน”คำกล่าวของหมาป่าปริศนาที่ทำคล้ายว่ารู้จักกับเขาดี ปริศนาที่มันทิ้งไว้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวชายหนุ่ม ซู่มมม กระแสลมสีเงินรอบกายค่อยๆวนเวียนรอบกายทำให้เขาสงบใจขึ้น เขาเลือกที่จะไม่สนใจมันในตอนนี้และหันไปยังหญิงสาวที่นอนหมดสติแน่นิ่งอยู่เบื้องไกลแทน…
………………..
[ สถานะ ]
ชื่อ:หวังหลง อายุ:14
เผ่าพันธุ์:มนุษย์{???} Level:1 Exp(0/10)
ความแข็งแกร่ง:3 โชคชะตา:???
ค่าชีวิต:2 แรงกาย:100/100
มานา:1>10 ปราณ:0 ( ต้องคำสาป )
แต้มสถานะพิเศษ:0
ความสามารถ(เคล็ดวิชา) : -ตรัสรู้ลึกลับ(ติดตัว)??? -การไหลเวียนแห่งมานา Level:1 Exp(0/10)
Note: ชายหนุ่มถูกเรียกด้วยชื่อเหอหลง แต่ชื่อที่ปรากฎในหน้าต่างสถานะคือเหอหลง ความลับส่วนนี้ยังคงเป็ปริศนาอยู่