ตอนที่ 4 สงสัย
@ภีรภัทร
เช้าวันนี้ผมถูกคุณแม่ปลุกให้ตื่นแต่เช้า ท่านกลัวว่าผมจะไปทำหน้าที่อันทรงเกียรติไม่ทัน...หน้าที่คนขับรถนั่นแหละครับผมไม่ได้ดูถูกอาชีพนี้นะ เพียงแต่ปกติเป็คนนั่งซะมากกว่าแต่วันนี้ต้องกลายมาเป็คนขับ
ผมยอมรับว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยได้คาดหวังกับใบหน้าของไออุ่นมาก่อนแต่พอได้มาเจอหน้าเธอตัวเป็ๆแล้ว กลับรู้สึกว่าหน้าตาของเธอน่ารักดีส่วนนิสัยนั้นผมขอดูไปก่อน จากที่ได้ััวันแรกไม่คิดว่าเธอจะแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นกับคนขับรถอย่างผม
่ที่เธอจับจ้องมองหน้าผมนิ่งแววตามีคำถามราวกับคนกำลังสงสัยตอนที่ผมกำลังขับรถอยู่ในใจตอนนั้นคิดว่าจะถูกเธอจับได้ซะแล้ว ผมนั่งเกร็งอยู่ตั้งนานแต่ในที่สุดเธอก็จำคนผิด ซึ่งผมค่อนข้างมั่นใจว่าไม่เคยเจอหน้าเธอมาก่อนแน่นอน
่เช้าตรู่ที่ผ่านมาก่อนที่ผมจะขับรถออกมา ผมได้คุยกับคุณอาทั้งสองท่านแล้วพวกท่านยืนยันว่าไม่ได้บอกถึงตัวตนจริงๆของผมให้ไออุ่นรู้ทั้งหมดนี้จึงทำให้ผมมั่นใจได้ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางรู้เื่นี้อย่างแน่นอน
@ไออุ่น
ในขณะที่ฉันกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวพี่อาชิก็เดินเข้ามาเนื่องจากประตูไม่ได้ปิด
"เป็อะไร ทำไมทำหน้าแบบนี้มีอะไรสงสัยหรือไม่เข้าใจตรงไหนถามพี่ได้นะ"ใบหน้าของฉันกำลังครุ่นคิดอยู่จริงๆนั่นแหละแต่ไม่ใช่เื่งานอย่างที่พี่อาชิเข้าใจ
"อุ่นรู้สึกสงสัยจริงๆค่ะ"
"สงสัยเื่อะไรใช่เื่ที่คุยกันในห้องประชุมเมื่อเช้านี้หรือเปล่า"
"ไม่ใช่เื่งานหรอกค่ะ"
"ไม่ใช่เื่งานแล้วเื่อะไร"
"อุ่นไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดยังไงดี"ฉันกำลังคิดว่าถ้าผู้ชายที่มางานแต่งวันนั้นกับคนขับรถเป็คนเดียวกันจริงเขากำลัง้าอะไรแต่ที่สำคัญคือปะป๊ากับคุณแม่ต้องรู้เห็นเป็ใจเื่นี้ด้วยแน่ๆ แล้วพี่อาชิล่ะรู้เื่นี้ด้วยหรือเปล่า
"พูดตรงๆเลยไม่ต้องอ้อม"
"พี่อาชิต้องสัญญามาก่อนว่าจะพูดความจริงไม่โกหกอุ่น"
"ทำไมพี่ต้องโกหกอุ่นด้วยล่ะ"สีหน้าของพี่อาชิตอนนี้ น่าจะไม่มีอะไรปกปิดฉันจริงๆ
"พี่เคยเห็นหน้าคนขับรถของอุ่นมั้ยคะ"
"ยังไม่เห็นนะมีอะไรเหรอ"
"ในวันงานแต่งของพี่แขกส่วนมากที่ถูกเชิญมีแค่ญาติสนิทกับนักธุรกิจใช่มั้ยคะ"
"ใช่...มีอะไรหรือเปล่า"
"อุ่นเห็นเขาในงานของพี่อาชิค่ะ"
"หมายความว่ายังไงพี่ไม่เข้าใจ"
"วันนั้นเขาสวมชุดสูทเสื้อผ้าหน้าผมดูหล่อมากจริงๆแต่ทำไมวันนี้เขากลายมาเป็คนขับรถของอุ่นได้ล่ะคะ"
"จำคนผิดหรือเปล่า"
"ไม่ผิดแน่นอนค่ะอุ่นมั่นใจ"
"แล้วอุ่นได้คนขับรถคนนี้มาจากไหนใครเป็คนหาให้"
"คุณแม่ค่ะคุณแม่บอกว่าบังเอิญได้มา" คุณแม่พูดประโยคนี้ในห้องนั่งเล่นวันนั้นฉันจำได้
"คุณแม่เหรอ...ถ้าอย่างนั้นคงไม่มีอะไรมั้ง"
"อุ่นไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะไม่ปลอดภัยค่ะแต่อุ่นแค่สงสัยว่าเขาเป็ใครกันแน่"
"เขาที่ว่าหน้าตาเป็ยังไง"
"หล่อมาก!" อุ้ย!
"เต็มปากเต็มคำเลยเชียวนะพี่ชักอยากจะเห็นคนขับรถของอุ่นซะแล้วสิ"
"ไปดูกันค่ะตอนนี้เขาน่าจะอยู่ที่รถค่ะ"
"ตอนนี้เลยเหรอ"
"ตอนนี้แหละ"ฉันกับพี่อาชิพากันเดินไปตรงลานจอดรถเห็นเขากำลังยืนพิงรถก้มหน้าเล่นมือถืออยู่พอดี ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็เพราะอะไรฉันถึงได้รู้สึกว่าเขาไม่เหมือนคนขับรถทั่วไปมันเหมือนมีพลังงานบางอย่างทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้
"คนนี้แหละค่ะ"พี่อาชิมองไปที่คนขับรถของฉันอยู่สักครู่ เขาก็หันกลับมามองหน้าฉันแววตามีประกายสีหน้าแปลกใจนิดหน่อย
"นี่มันคุณภีร์นี่"มีอะไรในกอไผ่จริงๆด้วย สิ่งที่ฉันรู้สึกได้ ฉันไม่ได้คิดไปเอง
"ใช่ค่ะ เขาชื่อภีร์จริงๆคุณแม่บอกให้อุ่นเรียกเขาว่าพี่ภีร์ค่ะ" จบประโยคนี้ของฉันพี่อาชิคลี่ยิ้มส่งมาให้ฉันทันที
"อะแฮ่มๆสงสัยคุณแม่อยากหาลูกเขยแล้วแหละ" ยิ้มแบบนี้เขินนะเว้ย!
"ตกลงเขาเป็ใครคะ"
"ไปๆเข้าด้านในก่อนเดี๋ยวเล่าให้ฟัง"ฉันกับพี่ชายพากันกลับเข้ามายืนอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวอีกครั้ง
"ตกลงเขาเป็ใครกันแน่คะ"
"เขาเป็ผู้บริหารห้างสรรพสินค้าเป็ลูกชายคนเล็กของเ้าสัวท่องภพกับคุณพิมพ์พร หล่อและรวยมากพี่ได้ข่าวแว่วๆมาว่าคุณแม่ของเขาพยายามหาผู้หญิงมาให้เขาดูตัวออกจะบ่อยแต่เขาไม่สนใจใคร"
"แสดงว่าเขาสนใจอุ่น"คิดอย่างอื่นไม่ได้จริงๆ
"น้อยๆหน่อยเถอะแม่คุณอย่าเพิ่งคิดไปเอง หากหน้าแตกขึ้นมาพี่ไม่พาไปหาหมอเย็บนะ"
"คนอย่างเขาจะมาขับรถให้อุ่นทำไมเมื่อกี้พี่พูดเองว่าคุณแม่อยากได้ลูกเขยแถมคุณแม่ของเขาก็อยากให้ลูกชายหาแฟน"
"เื่นี้ปะป๊ากับคุณแม่น่าจะรู้เห็นเป็ใจถ้าอุ่นอยากรู้ก็ถามเขาตรงๆไปเลย"
"ถามตรงๆหน้าแหกขึ้นมาจะทำยังไงคะ"ฉันไม่กล้า!
"ถ้างั้นก็รอดูท่าทีของเขาไปก่อน"
"ว่าแต่พี่อาชิไม่คิดจะหวงน้องสาวคนนี้หน่อยเหรอคะ"
"อื้อ...เอาเป็ว่าถ้าน้องสาวพี่เจอคนดีพี่ก็ยินดีสนับสนุน"
"ถ้างั้นอุ่นจะดูท่าทีเขาไปก่อน"
"อื้อตามน้ำไปก่อนวันนี้ไม่รู้พรุ่งนี้เดี๋ยวก็รู้"
"แล้วนิสัยของเขาล่ะพี่อาชิพอจะรู้มั้ยคะ"
"นิสัยเหรอ...พี่เคยได้ข่าวมาจากวงในพูดกันว่าเขาไม่ค่อยชอบเข้าบริษัท ไม่มีแฟน เป็คนช่างเลือกโดยเฉพาะผู้หญิงส่วนเื่อื่นพี่ไม่รู้หรอก"
".........."
"อย่ามองพี่แบบนี้พี่คงช่วยอะไรอุ่นเื่นี้ไม่ได้หรอก"
"ไม่ได้จะให้ช่วยค่ะแค่ทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นก็พอ"
"แน่นอนอยู่แล้วพี่ไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่อุ่นรู้สึกไม่ปลอดภัยอุ่นจะต้องรีบมาบอกพี่ทันที เข้าใจมั้ย"
"เข้าใจแล้วค่ะ"
"ถ้าสิ่งที่เขา้าคืออุ่นทำไมเขาไม่เข้ามาจีบอุ่นแบบคนปกติคะ" ฉันมีพี่ชายขี้หวงน้องสาวอยู่หนึ่งคนแต่ตอนนี้เขากลับอังกฤษไปแล้ว เื่นี้ตัดทิ้งไปไม่น่าใช่ประเด็น
"ช่างเลือกขนาดนั้นอาจจะเข้ามาเพื่อทดสอบนิสัยของเราก็เป็ได้ หากไม่ชอบจะได้สลัดออกง่ายๆ"
"ร้ายกาจ!อุ่นจะเผยด้านมืดของตัวเองออกมาให้หมด รับได้ก็รับ ถ้าหากรับไม่ได้ก็แล้วแต่"
"ไออุ่นน้องพี่น่ารักขนาดนี้ด้านมืดที่พูดคืออะไรเหรอ"
"ถ้าปัดเื่ช่วยพี่ทำงานทิ้งไปอุ่นเป็เด็กี้เี แล้วก็เป็คนชอบตามใจตัวเองที่หนึ่ง"
"รู้ตัวก็ดี"
"เอ๊ะ! พี่นี่ตอนที่อลิซอยู่อังกฤษใครกันที่คอยเป็เพื่อน ใครกันที่คอยดูแลอลิซแทนพี่"ทวงบุญคุณซะเลย อยากว่าน้องดีนัก
"โอเคๆ เื่นี้พี่ขอบคุณและซาบซึ้งมาก"
"พี่อาชิต้องเข้าข้างอุ่นสิ"
"พี่อยู่ข้างอุ่นเสมอโอเคมั้ย"
"โอเค..."
????????????????????