เหนือยอดเขาเรเวนวูดที่ตั้งตระหง่าน บรรยากาศในยามเช้าที่ควรจะเงียบสงบกลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายของเหล็กและคาถาอาคม กองกำลัง ภาคีผู้ชำระบาป (Order of Purifiers) กว่า 5,000 นาย ในชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ประดับตรากางเขนสีทอง เดินทัพมาถึงหน้าทางเข้าสุสานหลวง แสงอาทิตย์สะท้อนกับโล่และหอกจนดูเหมือนทะเลสีเงินที่กำลังจะถาโถมเข้าหาความมืด
"ที่นี่ล่ะ... รังของปีศาจที่บังอาจท้าทายสภาสูงสุด" บิชอปมอร์แกน ผู้นำหน่วยชำระบาปกล่าวด้วยน้ำเสียงเปี่ยมศรัทธา เขาถือไม้เท้าเวทมนตร์ที่หัวเป็รูปดวงอาทิตย์ซึ่งแผ่รังสีศักดิ์สิทธิ์ออกมาตลอดเวลา
"ท่านบิชอปครับ ตรวจพบปฏิกิริยาพลังงานมหาศาลจากใต้ดิน... มันรุนแรงกว่าระดับขุนพลที่เคยบันทึกไว้หลายเท่า!" นักเวทพยากรณ์รายงานด้วยตัวเลขที่สั่นเทา
"ไม่ว่ามันจะเป็ตัวอะไร แสงสว่างจะชำระล้างมันเอง" มอร์แกนยกไม้เท้าขึ้น "เตรียมวงแหวนเวทมนตร์ชำระล้างระดับ 7! เราจะเผาสุสานนี้ให้เป็จุณ!"
การปรากฏตัวของราชันย์
ในขณะที่นักเวทหลวงเริ่มร่ายมหาเวท พื้นดินรอบสุสานก็เริ่มสั่นะเือย่างหนัก แต่มันไม่ใช่แผ่นดินไหวธรรมดา ดินสีดำค่อย ๆ กลายเป็น้ำแข็ง และหมอกควันสีม่วงเข้มพวยพุ่งออกมาจากรอยแตกของพื้นดิน
ปัง!
ประตูหินขนาดั์ของสุสานะเิออก ร่างในชุดคลุมสีดำสนิทที่ขลิบด้วยด้ายสีเงินก้าวเดินออกมาอย่างช้า ๆ มงกุฎหนามสีดำบนศีรษะของเขาแผ่รัศมีที่ทำให้แสงอาทิตย์ดูมืดมนลง อาเธลสตันในร่าง ขั้น 5-1 (ราชันย์เงาพยาบาท) ยืนอยู่เพียงลำพังต่อหน้ากองทัพนับพัน
"เ้าเป็ใคร! จงระบุนามก่อนที่แสงสว่างจะทำลายเ้า!" บิชอปมอร์แกนะโ
อาเธลสตันเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงที่มีวงแหวนสีทองหมุนวนอยู่นั้นจ้องมองไปยังกองทัพมนุษย์ด้วยความสมเพช "ข้าคือผู้ที่พวกเ้าฝังไว้เมื่อสองสัปดาห์ก่อน... และข้าคือผู้ที่จะฝังพวกเ้าทุกคนในวันนี้"
เขาอ้าแขนออกกว้าง ทันใดนั้น เงาของเขาที่ทอดยาวไปบนพื้นก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นจนครอบคลุมไปทั่วทั้งหุบเขา
"[บงการมรณะ: กองพลไร้พ่าย]!"
พริบตานั้น จากใต้ฝ่าเท้าของทหารภาคีผู้ชำระบาป มือกระดูกและมือเนื้อเน่า ๆ นับหมื่นพุ่งขึ้นมาฉุดกระชากขาของพวกเขาทันที ไม่ใช่แค่อันเดดจากสุสาน แต่อันเดดระดับต่ำทั้งหมดในรัศมี 1 กิโลเมตรถูกบังคับให้ตื่นขึ้นด้วยอำนาจของราชันย์
สมรภูมิเืศักดิ์สิทธิ์
"โจมตี! อย่าให้มันร่ายเวทต่อ!" มอร์แกนสั่งการด้วยความตื่นตระหนก
ลูกธนูเวทมนตร์และหอกแสงนับพันพุ่งเข้าหาอาเธลสตัน แต่อาเธลสตันเพียงแค่สะบัด ผ้าคลุมแห่งความดับสูญ ร่างของเขาก็หายไปจากความจริงชั่วคราว การโจมตีทั้งหมดผ่านร่างเขาไปราวกับธาตุอากาศ เขากลับมาปรากฏตัวอีกครั้งใจกลางขบวนรบของนักเวท
"กาเวน... ไอเซ็นฮาร์ท... ถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้ว"
ครืนนนน!
อัศวินเงาและจอมพลน้ำแข็งพุ่งออกมาจากมิติเงาพร้อมกับกองทัพอันเดดระดับสูงที่ผ่านการฝึกฝนจากชั้นที่ 3 และ 4 การต่อสู้กลายเป็ทุ่งสังหารในพริบตา กองพลเหมันต์ของไอเซ็นฮาร์ทแช่แข็งทหารราบจนกลายเป็รูปปั้นน้ำแข็ง ก่อนที่หมาป่าิญญาจะพุ่งเข้าชนจนแตกละเอียด
อาเธลสตันไม่ได้เพียงแค่ยืนดู เขาใช้ ดาบเขี้ยวอสูรกลืนิญญา ที่บัดนี้พัฒนาเป็อาวุธระดับกษัตริย์ ฟาดฟันผ่านเกราะศักดิ์สิทธิ์ของเหล่านักรบชำระบาปราวกับฟันผ่านเนย
"แก... แกมันปีศาจจากขุมนรกชั้นลึก!" บิชอปมอร์แกนร่ายเวท [หอกแห่งพระเ้า] พุ่งเข้าใส่อาเธลสตัน
อาเธลสตันคว้าหอกแสงนั้นด้วยมือเปล่า พลังธาตุแสงที่เคยแผดเผาเขากลับถูกดูดซับเข้าไปในมงกุฎหนาม "พระเ้าของเ้าไม่อยู่ที่นี่... มอร์แกน มีเพียงข้าเท่านั้นที่เป็เ้าของชีวิตพวกเ้า"
เขากระชากคอของบิชอปขึ้นมา และเริ่มกระบวนการ เขมือบิญญา ระดับขั้น 5
[สังหารมนุษย์ (ขั้น 3-5): ได้รับแต้มิญญา +5,000]
[ิญญาศักดิ์สิทธิ์ถูกแปลงเป็พลังงานด้านมืด]
ความจริงที่ซ่อนอยู่ในชั้นที่ 6
หลังจากกวาดล้างกองทัพชำระบาปจนสิ้นซาก อาเธลสตันยืนอยู่ท่ามกลางซากศพสีขาวที่บัดนี้กลายเป็สีดำจากการกัดเซาะของความมืด เขาไม่ได้รู้สึกยินดี แต่เขารู้สึกถึงบางอย่างที่ "สั่นะเื" มาจากส่วนที่ลึกที่สุดของสุสาน
"เซบาสเตียน... กองทัพนี้เป็เพียงตัวล่อใช่ไหม?" อาเธลสตันถามพลางมองไปที่ศพของมอร์แกน
"ถูกต้องครับท่านนายน้อย... สภาสูงสุดรู้ดีว่ากองกำลังแค่นี้ทำอะไรท่านไม่ได้ พวกเขา้า 'เื' ของผู้มีพลังิญญาสูงจำนวนมากมาไหลรวมกันที่ปากทางเข้าสุสาน เพื่อใช้เป็กุญแจเปิดประตูชั้นที่ 6 จากภายนอก"
อาเธลสตันขมวดคิ้ว "ชั้นที่ 6 คืออะไรกันแน่?"
"มันคือ หัวใจแห่งยมทูต (The Reaper's Core) สถานที่ที่เก็บรักษาสัญญาฉบับแรกระหว่างมนุษย์และพระเ้าแห่งความตาย หากใครมันได้ เขาจะสามารถแก้ไขกฎแห่งชีวิตได้ตาม้า... สภาสูงสุดไม่ได้อยากกำจัดท่านเพื่อความสงบสุข แต่พวกเขาอยากได้ 'หัวใจ' นั่นเพื่อความเป็ะ"
อาเธลสตันแค่นยิ้ม "งั้นข้าก็ต้องลงไปเอามันก่อนที่พวกมันจะหาทางเข้ามา"
สู่ชั้นสุดท้าย: ประตูแห่งสัจธรรม
อาเธลสตันนำข้ารับใช้หลักมุ่งหน้าลงลึกผ่านชั้นที่ 5 เข้าสู่รอยแยกที่มืดมิดที่สุดที่ไม่มีอยู่ในแผนที่เดิม บรรยากาศที่นี่ไม่ได้เย็นหรือร้อน แต่มันไร้ซึ่งััโดยสิ้นเชิง
เบื้องหน้าของเขาคือประตูบานเล็ก ๆ ที่ทำจากกระดูกนิ้วมืุ์เรียงร้อยต่อกัน บนประตูมีคำจารึกว่า: "ผู้ที่ชีวิต จะไม่มีวันเข้าใจความตาย ผู้ที่ความตาย จะไม่มีวันกลับไปมีชีวิต"
"ท่านนายน้อย... การก้าวข้ามประตูนี้ไป ท่านอาจจะไม่ได้เป็ 'อาเธลสตัน เรเวนวูด' อีกต่อไป" เซบาสเตียนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
"ข้าทิ้งชื่อนั้นไปั้แ่วันที่พวกมันฝังข้าแล้ว เซบาสเตียน" อาเธลสตันผลักประตูเข้าไป
ภาพที่ปรากฏเื้ัประตูไม่ใช่ห้องโถงกว้าง แต่เป็สวนดอกกุหลาบสีขาวที่ดูเหมือนจริงอย่างไม่น่าเชื่อ และที่ใจกลางสวนนั้น มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งหันหลังอยู่... เธอมีรูปร่างคล้ายกับลูกสาวของอาเธลสตันที่เสียชีวิตไป
"พ่อคะ... มารับหนูแล้วเหรอ?" เสียงนั้นทำให้หัวใจที่หยุดเต้นไปแล้วของอาเธลสตันสั่นสะท้าน
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะจิตหลอนระดับเทพเ้า... โปรดระวังดวงิญญาจะสลายตัว]
"นี่คือบททดสอบสุดท้ายของชั้นที่ 6 งั้นหรือ?" อาเธลสตันกำหมัดแน่น พลังของราชันย์ขั้น 5 เริ่มปั่นป่วน "หรือว่านี่คือ... ความปรารถนาสุดท้ายที่ข้าซ่อนไว้ลึกที่สุด?"
[สรุปสถานะตอนที่ 15]
ระดับพลัง: ขั้น 5-1 (ราชันย์เงาพยาบาท)
แต้มิญญา: 25,000 (จากการล้างบางกองทัพภาคี)
สถานะกองทัพ: กองพลอันเดดกว่า 10,000 ตน ครอบคลุมพื้นทีู่เาเรเวนวูด
สถานการณ์ปัจจุบัน: เข้าสู่ชั้นที่ 6 (หัวใจแห่งยมทูต) และเผชิญกับภาพลวงตาแห่งความโหยหา