โลกของ...พรัมๆ

สวัสดีกับวันที่ร้อนแบบนี้นะครับแฮร่ๆผมชื่อ พรัม(18)  ผมยังมีน้องชายอีกหนึ่งคน ชื่อ พรีม(16)  และแม่ชื่อ แม่พิม เราคือครอบครัว พ.พานครับ ส่วนพ่อ…ไม่พูดถึงดีกว่า    

      ผมเป็๞คนติดบ้านนนนนนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเพราะห้องของผมมัน๱๭๹๹๳์ของติ่งเลยหละครับออ!!อีกอย่างผมเป็๞แฟนบอยนะครับ(ยิ้นตาปิดจนไม่เห็น๞ั๶๞์ตา)วงที่ติ่งมี Got7, Ikon, BTS และวงผู้หญิงอีกหนี่งวงคือmamamoo ครับ//ยิ้ม  

และติดช่องพี่เอก(HRK)มากๆเลยครับ

ที่บอกว่าเป็๞๱๭๹๹๳์ของติ่งก็คือผมมีบงทุกด้อมและมีบั้บทุกวงเลยหละคร้าบแต่ไม่มีโอกาสได้ไปเลย//ฮื้อๆผมทำได้แค่ปั้นวิวอยู่ที่บ้านเลยทำให้ผมไม่อยากออกจากบ้านเลยหละครับแต่แม่หนะสิเห้อออ  จะให้ผมออกบ้านไปหาเพื่อนบ้าง ….ออกก็ออก แต่……

พรัม: แม่คร้าบบบบบบบบขอตังหน่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

แม่: บนหลังตู้เย็นไปหยิบเองแม่เล่นเกมส์อยู่ไอพรัม(เห้ยทำไมไม่ยิงป้อมหละเห้ยยยย)   

พรัม:แม่ติดเกมส์อะเชอะ!!!!!

พรีม: แม่ๆๆๆๆช่วยแทงค์หน่อยครับแม่!!!!! (แง๊!!!!ตายเยยยยยแม่!!!!)

พรัม: ทั้งแม่ทั้งลูกเลย//ส่ายหน้าไปมา

พรัมได้โทรยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาเพื่อนเพื่อนัดกันไปสวนสาธารณะ

 (เสียงโทรศัพท์)

พรัม:โหลๆๆรินๆเอออออมึงว่างป่าว??

ริน: ว่าไงมึง

พรัม: กูจะชวนมึงไปสวนสาธารณะอะมึงว่างป่าว

ริน: ก็ว่างอยู่นะนั้นกูขอแต่งตัวแปปหละกัน

พรัม:ได้เลยนั้นกูเดินไปบ้านมึงเลยนะฝากซื้อไรป่าวเดะกูซื้อเข้าไป

ริน:อืมมมมมเอาไอติมละกันรสอะไรก็ได้แต่อย่าเอารสมะนาวมานะมึง

พรัม: ได้ครับคุณริน!!!!

ริน: คร้าบบบบคุณพรัมเดินระวังนะครับหมามันดุ

ปี้ป!!!!!!พรัมกดว่างสายแล้วเดินทางไปบ้านรินระหว่างเดินไปบ้านรินพรัมหยิบโทรศัพท์ และหูฟังขึ้นมาเสียบเข้าไปที่โทรศัพท์แล้วเปิดเพลง (Hip-MAMAMOO) เพื่อฟังไประหว่างเดินไปบ้าน และแวะซื้อไอติมให้รินระหว่างเดินไปฟังเพลงไปพรัมได้ไปชนเข้ากับผู้ชายคนหนึ่งพรัมโดนชนจนล้มลงไปนั่งอยู่ที่พื้น เสียงดังตุบ!!!โอ้ยย!!!เจ็บๆๆๆๆๆๆ มีเสียงหนี่งพูดขึ้นมาว่า เป็๞ไรป่าวครับพรัมเงยหน้าไปมอง แสงที่กระทบกับผมของผู้ชายคนนั้น ริมฝีปากที่มีลิปมันบางๆและการแต่งตัวที่ดูเหมือนโอปป้านั้นมันช่างกร๊าวใจจริงๆเลยยยยยยยยยยยย~~~~~~~

คุณครับนี่คุณเป็๲ไรป่าว???

พรัม: ห้ะ!!!ครับอะ…อ่อ ไม่เป็๞ไรครับ

ชายคนนั้น: ผมช่วยไหมครับ

พรัม:   เออออมะ…ไม่เป็๞ไรครับ

  ผู้ชายคนนั้นได้ยื้นมือมาที่พรัม 

ชายคนนั้น: จับมือผมไว้นะครับ 

 พรัมส่งมือไปจับ๼ั๬๶ั๼แรกที่โดนคือ  มือเขานุ่มจังเลยพรัมทำตาหรี่และคิดในใจใช้ครีมอะไร… พรัมได้มองไปที่แขนโห้!!!ขาวโฮกกกกกใช้ครีมอะไรวะเนี่ยยยยยยย!!!!! 

ชายคนนั้น: คุณครับคุณครับ!!!

พรัม: ห้ะ!!!ครับ

ชายตนนั้น: ปล่อยมือได้แล้วมั้งครับ 

พรัอ่ม: ออออออครับ

  พรัมทำได้แค่ยิ้มแก้เขิน

ชายตนนั้น: นั้นผมไปก่อนนะครับแล้วก็ขอโทษที่ชนนะครับ 

พรัม: เอออผมก็ขอโทษด้วยนะครับที่เดินไม่ดู

ชายคนนั้น: ครับผมเดินระวังๆด้วยนะครับ //ยิ้มและโบกมือ

พรัม: เออออออดะ..เดี๋ยวนะครับคุณ….เอออออคุณ...ชื่ออะไรหรอครับส่วนผมชื่อพรัมนะครับ

ชายตนนั้น: ผมพาสครับไปก่อนนะครับ//ยิ้มให้พรัมไปหนึ่งที

พรัมยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นประมาน1นาทีเเละคิดในใจว่าหล่อจังเลยถ้าเราได้เขาสักครึ่งก็ยังดีเเต่ว่าทำไมใจเราต้องเต้นเเรงด้วยเนี่ย!!!ไอพรัมเอ้ยยยย ระหว่างที่พรัมนั้นได้ยืนคิดอยู่นั้นก็มีเสียงมือถือดังขึ้นนั้นคือสายเรียกข้าวของริน ปี้ป!!!(เสียงกดรับสาย)

ริน: พรัมมึงอยู่ไหนแล้วเนี่ย??

พรัม: เออออกูจะถึงร้านไอติมแล้วหวะ

ริน: อ่อนึกว่าโดนฉุกเข้าป่าไปแล้ว~~~

พรัม:เห้ย!!เกินไป๊!!!!

ริน: ขำๆหนะมึงนั้นเดะไปเจอกันที่สวนสาธารณะนะเว้ยกูไปหละ ตุ๊ดๆๆๆๆ

อะอ่าววางซะหละ  พรัมก้าวขาไปหนึ่งก้าวแล้วไปเหยียบหนังสือเล่มหนึ่งมันเป็๞หนังสือของคนที่เดินชนกันมะกี้ก็คือพาสนั้นเองพรัมหยิบหนังสือขึ้นมาแล้วบอกกับตัวเองว่า แล้วจะเอาไปส่งให้ที่ไหนหละเนี่ย!!!!