บทที่ 4 สัตว์เลี้ยงตัวแรก ลูกหมาป่าตัวน้อย!
เมื่อเห็นว่าฮั่วอวี๋ค่อย ๆ เดินตรงไปยังหมาป่าจ่าฝูงตัวใหม่ ผู้คนในห้องถ่ายทอดสดก็ตื่นตระหนก
- เ้าของห้องกำลังทำอะไร?
- อย่านะ มันอันตรายเกินไป
- รออะไรกันอยู่? เรียกตำรวจเร็วเข้า!
- นี่มันขั้วโลกเหนือนะ เรียกตำรวจไปจะมีประโยชน์อะไร?
ฮั่วอวี๋หยิบมีดกรูข่าออกมาและแตะปืนพกที่ซ่อนอยู่ข้างเอวของตัวเอง เม็ดเหงื่อเย็นผุดขึ้นบริเวณหน้าผาก
ไม่ใช่ว่าเขากำลังรนหาที่ตาย แต่เขามีเหตุผลให้ต้องเดินเข้าไป
ราวกับได้ยินเสียงบางอย่าง หูของหมาป่าจ่าฝูงตัวใหม่ขยับเล็กน้อย มันมองมาอย่างระแวดระวัง
เมื่อเห็นฮั่วอวี๋เดินเข้ามา หมาป่าจ่าฝูงก็แยกเขี้ยวและคำรามในลำคอ
ชายหนุ่มไม่แสดงความอ่อนแอใด ๆ เขาก้าวไปข้างหน้าช้า ๆ เสื้อกันหนาวที่สวมอยู่บนร่างทำให้ฮั่วอวี๋ดูตัวใหญ่มาก
สำหรับสัตว์แล้วขนาดตัวคือทุกสิ่ง
การได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยพบมาก่อนก็เพียงพอแล้วที่จะสร้างความหวาดระแวงให้กับหมาป่าจ่าฝูงตัวใหม่ นี่ยังไม่ได้พูดถึงเื่ที่สิ่งมีชีวิตดังกล่าวมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่ามันนะ
ดวงตาของหมาป่าจ่าฝูงเต็มไปด้วยความหวาดระแวงปนประหลาดใจ ปากของมันส่งเสียงอู้อี้ออกมา
เห็นได้ชัดว่านี่เป็คำเตือนจากมันถึงผู้บุกรุก
ฮั่วอวี๋ไม่ได้หวาดกลัวหมาป่าจ่าฝูง เขาเร่งฝีเท้าและเหวี่ยงมีดกรูข่าในมือตนไปมา
หมาป่าจ่าฝูงใและเผลอก้าวถอยหลัง รังสีความน่ากลัวที่ปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ลดลงทันที
เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดมองดูการเผชิญหน้ากันระหว่างมนุษย์และหมาป่าผ่านหน้าจอ พวกเขาหวาดกลัวจนไม่กล้าหายใจ
หลังจากผ่านไปพักใหญ่ หมาป่าจ่าฝูงก็มองฮั่วอวี๋อย่างเ็า ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีไป
ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขายังคงจับจ้องไปยังหมาป่าจ่าฝูงที่หนีจากไปจนกระทั่งลับสายตา
“กฎของธรรมชาตินั้นโเี้ และผู้ที่อยู่รอดก็คือผู้ที่ปรับตัวได้มากที่สุด นี่คือหลักปฏิบัติพื้นฐานในหมู่สัตว์”
“หมาป่าจ่าฝูงชรานั้นอยู่ในวัยใกล้ตายแล้วจึงไม่สามารถถอยได้ และนั่นเป็เหตุผลว่าทำไมมันถึงไม่หนี”
“นอกจากนั้น ตอนนี้ก็เป็ฤดูใบไม้ผลิ มีความเป็ไปได้สูงที่…”
ฮั่วอวี๋อธิบายให้เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดฟัง เขาเดินตรงไปยังร่างของหมาป่าจ่าฝูงชราและค่อย ๆ แหวกกองหิมะด้านหลังของมันออกเบา ๆ
ลูกหมาป่าตัวน้อยที่มีขนสีขาวบริสุทธิ์โผล่หัวออกมา ดวงตาของมันยังลืมได้ไม่เต็มที่ ร่างขนาดเล็กสั่นเทาเล็กน้อย
หัวใจของเหล่าผู้ชมอ่อนยวบลงทันที ทุกคนตระหนักได้ว่าสาเหตุที่หมาป่าจ่าฝูงชราต่อสู้จนตัวตายนั้น ก็เพื่อปกป้องลูกหมาป่าแรกเกิดตัวนี้
ฮั่วอวี๋เลื่อนซิปเสื้อกันหนาวของตนลงและวางลูกหมาป่าตัวน้อยไว้ในอ้อมแขน
เ้าสิ่งมีชีวิตตัวเล็กดูเหมือนจะยังง่วงอยู่ มันส่งเสียงครวญครางเบา ๆ ออกมา และไม่ได้ต่อต้านแต่อย่างใด
- มันดูนุ่มนิ่มจัง น่ารักมากเลย
- มันน่ารักจัง เ้าของห้องเอามันไปด้วยเลย ไม่มีปัญหาถ้าผู้พิทักษ์น้ำแข็งจะเลี้ยงหมาป่า
- ใช่ พ่อของมันตายไปแล้ว มันคงใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวเองไม่ได้แน่
ในเมื่อฮั่วอวี๋ยอมเสี่ยงเพื่อช่วยเ้าตัวเล็กนี่ เขาย่อมไม่มีทางปล่อยให้มันตาย
เขาเงยหน้าขึ้นมองฟ้าพลันรู้สึกว่าแขนของตนอุ่นขึ้น และหัวใจของเขาก็อ่อนยวบอย่างไม่มีเหตุผล
“หิมะกำลังจะตก หากเราปล่อยเ้าตัวเล็กเอาไว้ที่นี่ ผมเกรงว่ามันคงจะไม่รอด”
“ตามกฎระเบียบแล้ว ผู้พิทักษ์น้ำแข็งไม่ได้รับอนุญาตให้ขโมยหรือกักขังสัตว์ไว้ใน”
“แต่การช่วยหมาป่าอาร์กติกตัวน้อยที่ถูกทอดทิ้งไม่ได้ขัดต่อกฎระเบียบนั้น”
ฮั่วอวี๋ยิ้มอย่างอ่อนโยน เขาลูบหัวของหมาป่าตัวน้อยเบา ๆ และเอ่ย
“เ้าตัวเล็ก ในเมื่อแกเหลืออยู่ตัวเดียวแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็มาอยู่กับฉันก็แล้วกัน!”
ความนิยมของห้องถ่ายทอดสดได้เพิ่มขึ้นมากกว่า 10,000 คน และกล่องข้อความก็เต็มไปด้วยคำชื่นชม
- ดีใจด้วยนะ เ้าตัวเล็ก
- ผู้พิทักษ์น้ำแข็งที่เลี้ยงหมาป่าอาร์กติก จับตาดูเลย จับตาดู
- ฮู่ว ในที่สุดเ้าตัวเล็กก็ปลอดภัยแล้ว
ฮั่วอวี๋เปิดช่องในเสื้อกันหนาวของตนเล็กน้อยเพื่อให้แน่ใจว่าเ้าตัวเล็กจะมีอากาศหายใจ
จากนั้นเขาจึงกลับหลังหันและเดินกลับไปที่สโนว์โมบิล
“แม้ว่าเราจะไม่รู้ว่าทำไมหมาป่าจ่าฝูงตัวใหม่ถึงกลับมาเพียงลำพัง แต่เราคงจะอยู่ที่นี่นานไม่ได้ พาเ้าตัวเล็กกลับไปที่สถานีก่อนดีกว่า”
ฮั่วอวี๋มีลางสังหรณ์ว่าเขาและหมาป่าจ่าฝูงตัวใหม่จะได้พบกันอีกครั้งอย่างแน่นอน
ลูกหมาป่าตัวน้อยถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงมาสักพักแล้ว หลังจากที่ปรับท่าทางให้สบายขึ้น มันก็นอนนิ่งอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มต่อ
ฮั่วอวี๋ที่ได้ยินเสียงครวญครางเบา ๆ เอื้อมมือไปลูบหัวเ้าตัวเล็กอย่างอดไม่ได้
สโนว์โมบิลส่งเสียงและเคลื่อนตัวจากไป ทิ้งทุ่งหิมะเอาไว้ด้านหลัง
เนื่องจากร่างกายของลูกหมาป่าแรกเกิดยังอ่อนแอมาก ผู้พิทักษ์น้ำแข็งจึงชะลอความเร็วลงเพื่อหลีกเลี่ยงการาเ็จากการกระแทกที่อาจเกิดขึ้น
“อย่าตัดสินเ้าตัวเล็กนี่จากรูปลักษณ์ที่อ่อนนุ่มและน่ารัก เพราะจริง ๆ แล้ว หมาป่าอาร์กติกแทบจะไม่มีศัตรูทางธรรมชาติเลย พวกมันคือผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร”
“ศัตรูทางธรรมชาติหลัก ๆ ของพวกมันมีเพียงมนุษย์เท่านั้น พวกมันได้สูญเสียที่อยู่อาศัยไปเนื่องจากการตัดไม้ทำลายป่า มลพิษ และการทิ้งขยะของมนุษย์”
“ด้วยสถิติที่ยังไม่สมบูรณ์ของผู้พิทักษ์น้ำแข็ง หมาป่าอาร์กติกกำลังเผชิญหน้ากับความเสี่ยงในการสูญพันธุ์ ภัยคุกคามหลักของมันคือนักล่า หมาป่าอาร์กติกอย่างน้อย 200 ตัวถูกฆ่าไปในแต่ละปี”
“พูดสั้น ๆ ก็คือหมาป่าอาร์กติกไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ไร้พิษภัยตุ่์ แต่เป็สัตว์ร้าย อย่าตัดสินมันด้วยรูปลักษณ์เพียงอย่างเดียว”
“หากพวกคุณเจอเ้าตัวนี้ในขั้วโลกเหนือ ทางที่ดีที่สุดในการรับมือกับมันก็คือวิ่งหนีไปซะ”
ในฐานะของผู้พิทักษ์น้ำแข็ง ฮั่วอวี๋ไม่ลืมที่จะให้ความรู้แก่เหล่าผู้ชม
รูปลักษณ์ที่น่ารักไม่ได้หมายความว่าจะไม่เป็ภัย เ้าแพนด้าั์ที่เป็สมบัติของชาติเองก็เป็สัตว์ร้ายเช่นกัน
เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ป่า มนุษย์ควรจำเอาไว้เสมอว่าต้องรักษาระยะห่าง
ขณะที่ขี่สโนว์โมบิลกลับ ฮั่วอวี๋ก็ถือโอกาสนี้ตรวจดูคะแนนการรับรู้ของตน
นับั้แ่ฝูงหมาป่าปรากฏตัวจนถึงตอนที่เขาช่วยลูกหมาป่าแรกเกิด การแจ้งเตือนค่าคะแนนการรับรู้ของระบบดังขึ้นไม่หยุด และชายหนุ่มก็ทำได้เพียงเลือกที่จะปิดการแจ้งเตือนชั่วคราวเท่านั้น
[คะแนนการรับรู้ปัจจุบัน : 28,024 คะแนน]
ใช่ เพราะจำนวนผู้ชมที่พุ่งสูงเกิน 10,000 คน เขาจึงได้รับคะแนนมากกว่าหมื่นคะแนน
หลังจากที่กลับไปยังสถานีหน้าด่าน ชายหนุ่มจะสามารถจับรางวัลและไปที่ร้านค้าเพื่อซื้อสินค้าได้ เพราะถึงอย่างไร สถานีหน้าด่าน 249 แห่งนี้ก็ค่อนข้างทรุดโทรมจริง ๆ
การหาอาหารให้กับเ้าตัวเล็กในอ้อมแขนก็เป็ปัญหาเช่นกัน เพราะที่ด่าน 249 ดูเหมือนจะไม่มีนมหรืออะไรแบบนั้นอยู่ในคลังเสบียงเลย
ขณะนี้หัวข้อที่เกี่ยวกับผู้พิทักษ์น้ำแข็งได้แพร่กระจายไปบนอินเทอร์เน็ตอย่างดุเดือด
ในหมู่ผู้ชมของห้องถ่ายทอดสด มีผู้อัปโหลดที่มีชื่อเสียงอยู่ด้วย เขาได้ตัดต่อวิดีโอ่ที่ฮั่วอวี๋ช่วยชีวิตลูกหมาป่าแรกเกิดไปเผยแพร่ในสถานีซี
ทันทีที่มันถูกเผยแพร่ เหล่าผู้ติดตามของผู้อัปโหลดคนดังกล่าวก็กดเข้าไปดูตาม ๆ กัน
ทุ่งน้ำแข็งที่โดดเดี่ยวและงดงามของขั้วโลกเหนือได้ปรากฏสู่สายตาของผู้ติดตามเ่าั้
ดินแดนรกร้างอันหนาวเหน็บ ฝูงหมาป่าเ้าเล่ห์ และหมาป่าจ่าฝูงชราที่ต่อสู้จนเสียชีวิต...
หัวใจของเหล่าผู้ติดตามตึงเครียดขึ้นจนกระทั่งพวกเขาได้เห็นภาพเ้าของห้องอุ้มหมาป่าตัวน้อยขึ้นมาจากกองหิมะ
หัวใจของคนทั้งหมดอ่อนยวบลงทันที
่สุดท้ายของวิดีโอจับจ้องไปยังแผ่นหลังของเ้าของห้องที่กำลังขับสโนว์โมบิลไปบนหิมะ
ทุกคนยังดูไม่จุใจ พวกเขาหยิบคีย์บอร์ดขึ้นมากระตุ้นผู้อัปโหลดอย่างเมามัน
ผู้อัปโหลดเลยใช้โอกาสนี้เผยแพร่ลิงก์ห้องถ่ายทอดสดของฮั่วอวี๋ทันที
เหล่าผู้ชมที่ได้รับชมคลิปวิดีโอดังกล่าวหลั่งไหลเข้ามายังห้องถ่ายทอดสดของผู้พิทักษ์น้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง และความนิยมของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง