ติ๊ง..
Nut -- ‘ที่รักครับ วันนี้กลับหอเองก่อนนะครับ วันนี้เค้ามีทำโครงงานกับเพื่อนคงไปรับไม่ได้ ถึงคอนโด แล้วทักบอกเค้านะครับ’
เสียงแจ้งเตือนข้อความโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มร่างบางหน้าหวานดีกรีคุณหมอ ‘เวลา’ เงยหน้าจากหนังสือเล่มใหญ่ มือเรียวเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สายตาพลันอ่านข้อความในโทรศัพท์อย่างตั้งใจ
เห้อ....
เสียงพ้นลมหายใจดังขึ้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้รับข้อความแบบนี้ของชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็คนรัก
เวลา เป็นักศึกษาแพทย์ปี 4 และเป็นักเรียนทุนของมหาลัยดัง ชายหนุ่มร่างบางเป็เด็กกำพร้าและสอบได้ทุนเข้ามาเรียนที่มหาลัยนี้ ลำพังหากต้องเข้าเรียนเองโดยไม่ใช้ทุนคงเป็เื่ที่ยากจะเกิดขึ้น เนื่องจากร่างบางเป็เด็กกำพร้าอาศัยอยู่กับสถานสงเคราะห์เด็กั้แ่จำความได้ เวลาได้ย้ายมาอยู่ข้างนอกั้แ่เริ่มเข้าเรียนที่มหาลัย
พอเริ่มขึ้นปี 3 ร่างบางก็เริ่มมีคนรัก ซึ่งคนรักของเขาเป็ ผู้ชาย ในมหาลัยเดียวกัน ชื่อ‘นัท’ และนัทเรียนอยู่คณะวิศวกรรม ทั้ง สองคนเริ่มคบกันได้ 1 ปีกว่า ก่อนหน้านี้นัทมักจะมารับมาส่งเวลาอยู่ตลอด แต่พักหลังมา นัทไม่ค่อยได้มารับมาส่งเขาเหมือนที่ผ่านมา แต่เวลาก็ทำความเข้าใจเนื่องจาก นัทเรียนปี 4 ซึ่งเป็ปีสุดท้ายของการเรียนจึงทำให้เขาอาจจะยุ่งมาก
เวลาเริ่มเก็บหนังสือลงกระเป๋าเพื่อที่จะกลับหอพักของเขา นอกจากห้องเรียนแล้วที่ที่เวลาชอบอยู่ในมหาลัยก็คือ ห้องสมุด เวลาเป็คนที่ตั้งใจเรียนมาก เขาตั้งเป้าหมายไว้ว่า เมื่อเรียนจบและได้ทำงาน เขาจะมาช่วยพัฒนาสถานสงเคราะห์ที่เขาเคยอยู่
เวลาสะพายกระเป๋าเดินออกมานอกรั่วมหาลัยเรื่อยๆ ถ้าหากวันไหนที่คนรักของเขาไม่ได้มารับ เวลาก็จะเดินกลับหอเอง โดยไม่นั่งแท็กซี่เนื่องจากสภาพการเงินของเขาไม่ได้เอื้อต่อการใช้จ่ายแบบนี้
เอี๊ยดด โครมม.
เสียงรถเบรกมาพร้อมกับเสียงล้มกระแทกดังลั่น ทำให้เวลาหันไปมองทางต้นเสียงก็พบกับรถมอเตอร์ไซต์สองคัน คันหนึ่งล้มอยู่ข้างถนนโดยทับคนขับอยู่ ส่วนอีกคันมีคนขับและคนซ้อน หันซ้ายหันขวา แล้วรีบขี่ออกไปอย่างรวดเร็ว
เวลารีบวิ่งไปหาคนที่โดนมอเตอร์ไซต์คันใหญ่ทับอยู่ทันที
“คุณเป็ไงบ้าง” เสียงหวานเอยถามอย่างร้อนรน
คนถูกถามเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับรีบลุกขึ้นเต็มความสูง
“ไม่เป็ไร” ชายหนุ่มตัวสูงตอบ พร้อมกับยกรถมอเตอร์ไซต์ของตัวเองขึ้น
“แต่แขนคุณเืออก ผมว่าคุณไปโรงพยาบาลดีกว่าเดี๋ยวผมเรียกรถให้” เวลาพูดบอกอย่างร้อนรนและเอื้อมมือไปจับตรงแขนของชายหนุ่มตัวสูงไว้ สายตาพลันมองสำรวจทั่วร่างกายด้วยความตื่นตระหนก
“ฉันไม่เป็ไร แผลแค่นี้ใส่ยาเดี๋ยวก็หาย” ชายหนุ่มตัวสูงว่าขึ้น
“งั้นเดี๋ยวคุณนั่งตรงนี้ก่อนนะ ผมจะทำแผลให้” เวลาพูดบอกพร้อมกับเปิดกระเป๋าและหยิบอุปกรณ์ทำแผลออกมา ชายหนุ่มร่างสูงก้มออกกรกระทำของคนตรงหน้าอย่างครุ่นคิด
‘คนเหี้ยไร พกแอลกอฮอล์ในกระเป๋าวะ’ คนตัวสูงได้แต่เก็บความสงสัยไว้พร้อมกับนั่งลงตามความ้าของร่างบางตรงหน้า
“ผมว่าคุณถอดหมวกก่อนนะครับ เดี๋ยวเป็ลมเป็แล้งไปอากาศมันร้อน” เสียงหวานเอยบอกขึ้นด้วยความเป็ห่วง ทำให้คนตัวสูงยกมือขึ้นถอดหมดกันน็อกที่ใส่อยู่ออก
“เชี่ย โอ้ยย” ร่างสูงสบดพร้อมกับหน้านิ้วคิ้วขมวดขึ้นทันทีด้วยความเจ็บที่แขน
“เห้ย! คุณ เจ็บมากไหมครับ มาครับเดี๋ยวผมถอดให้” ร่างบางว่าอย่างใก่อนจะวางอุปกรณ์ทำแผลลงและยกมือขึ้นไปถอดหมวกให้
‘เหี้ยย สวยชิบ!’
ร่างสูงสบดขึ้นในใจเพราะทันทีที่หมวกกันน็อกถูกเปิดออก และเผยให้เห็นหน้าหวานของร่างบางตรงหน้าอย่างใกล้ ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตา ริมฝีปากบางเรียวสวย ใบหน้าเรียบเนียนขาวที่ตอนนี้เริ่มจะอมพูแดงเนื่องจากอากาศค่อนข้างร้อน แถมยังตัวเล็กกว่าเขามากอีกด้วย
ร่างบางเริ่มทำการทำแผลให้คนตัวสูงอย่างเบามือและระมัดระวัง โดยที่หารู้ไม่ว่ามีสายตาดวงหนึ่งจับจ้องการกระทำทุกอย่าง อย่างจดจ่อ
‘สวยอย่างกับผู้หญิงเลย แม่ง’
“เห้ย เฮีย ทำไมสภาพเป็แบบนี้ละเฮีย ใครทำอะไรเฮีย?” เสียงดังโวยวายของลูกน้องในสนามแข่งรถที่ตอนแรกนั่งคุยกันอยู่หันมามองผู้เป็นายตาเดียว
“ไอ้เจอยู่ไหน” เสียงทุ้มของ ‘บาส’ ถามลูกน้องที่กำลังนั่งมองเขาด้วยความสงสัย
“อยู่ข้างในเฮีย ว่าแต่เฮียไปทำอะไรมา ใครทำไรเฮีย เดี๋ยวผมไปจัดการให้” ลูกน้องคนดังกล่าวยังเอยถามด้วยความร้อนร้น
“ไม่มีไร กูแค่รถล้ม พวกมึงมีอะไรก็ไปทำ” บาสพูดบอกลูกน้องของเขาเสียงเรียบก่อนจะเดินเข้าไปในสำนักงานของเขา
‘บาส’ เป็เ้าของสนามแข่งรถถที่มีแต่คนอย่างเข้ามาใช้สนามนี้รวมไปถึงเป็เ้าของอู่ซ่อมรถอีกด้วย บาสเป็คนที่ไม่ค่อยชอบความวุ่นวายสักเท่าไร งานส่วนใหญ่ที่จะต้องเจอผู้คน เขาก็จะส่ง ลูกน้องคนสำคัญ ‘ไม้’ และ ‘ดิน’ เป็คนทำ บาสและเพื่อนๆของเขามักจะไม่ชอบการมีแฟนที่ผูกมัด ส่วนใหญ่พวกเขาจะชอบ วันไนท์แสตนด์ซะมากกว่า คนไหนถูกใจก็จะเลี้ยงไว้แต่ทุกคนที่ถูกเลี้ยงไว้มักจะไม่เกิน 1 เดือนเลยสักคน เพราะคนพวกนี้มักอยากจะมีตัวตน ซึ่งพวกเขามักไม่ชอบคนประเภทนี้
“มานานแล้วหรอวะ” บาสเอยถามเพื่อนสนิทของเขาที่ตอนนี้นั่งจูบกับหญิงสาวอกตูมคนหนึ่งอยู่
“เออ ว่าแต่แขนมึงไปทำไรมาวะ” เจละใบหน้าจากหญิงสาวแล้วหันมาพูดกับบาส
บาสนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามกับเจ สายตาพลันหันไปเห็นหญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักของเจกำลังส่งสายตายั่วยวนมาให้เขา บาสได้แต่ยิ้มมุมปากและส่ายหน้าให้กับหญิงสาว
“กูมีเื่จะคุยกับมึงส่วนตัว เธอออกไปก่อน” บาสหันมาพูดกับเจ แล้วไปบอกให้ผู้หญิงคนนั้นออกไป
“มีเื่เหี้ยไรอีกวะ อย่าบอกนะว่าแผลนั้นมาจาก ไอ้เฟย์” เจถามออกมาด้วยน้ำเสียงเยาะๆ
‘เฟย์’ คู่อริของบาส เขาทั้งสองคนมีเื่กันั้แ่สมัยเรียนมหาลัย ทั้งเื่ธุรกิจและผู้หญิง
“อืม” บาสตอบกลับสั้นๆ
“แล้วเอาไง” เจถามกลับ
“มึงส่งคนของมึงไปจัดของขวัญให้มันหน่อยสิ” บาสว่าพลางคว้าแก้วเหล้ามาดื่ม
“คนของมึงเยอะแยะ มาเอาอะไรคนของกู” เจถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“กูมีงานให้คนของกูทำ อีกอย่างกูได้ยินมาว่ามึงรับคนเข้ามาทำงานเพิ่ม ก็เอาไปทดสอบฝีมือหน่อยละกัน” บาสพูดบอก
“เออๆๆ ว่าแต่วันนี้ยังไงเนี้ย จะไปแดกไหมเหล้าอ่ะ”
“แล้วที่กูถืออยู่นี่ไม่ใช่เหล้าหรือไง” บาสว่าพลางชูแก้วเหล้าที่เขาถืออยู่ให้เจดู
“ไอ้สัส อย่ากวนตีน วันนี้ไอ้ดรีมมันบอกว่ามีเด็กเด็ดๆมาให้ลองเว้ย” เจบอกขึ้นอย่างอารมณ์ดี
บาสหันไปยิ้มมุมปากให้กับเพื่อนมักมากในกามของตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไป
“ไม้ ไปสืบประวัติคนมาให้หน่อย” บาสเอยสั่งงานกับลูกน้องตัวเองก่อนจะหย่นก้นนั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน
“เฮียจะให้ผมไปสืบประวัติใครครับ” ไม้ถามขึ้น
“หืม คนที่ทำแผลนี้ให้กู ตอนรถล้ม” บาสว่าพร้อมกับก้มลงไปมองผ้าพันแผลที่แขนตัวเอง
“ได้ครับเฮีย ว่าแต่เื่คนที่ทำร้ายเฮียละครับให้ผมจัดการเลยไหม”
“ไม่ต้อง ฉันให้คนของไอ้เจมันทำ ส่วนนายไปทำงานแค่งานที่ฉันบอก” บาสพูดสั่งออกมาอีกครั้ง
“ได้ครับเฮีย”
“ดิน วันนี้มีคนแข่งเยอะไหม” บาสหันไปถามดินลูกน้องคนสำคัญอีกคนของเขา
“วันนี้มีแค่ 3 คู่ครับเฮีย เพราะคู่สุดท้ายขอเหมารอบหลังจากนั้นทั้งหมดครับ” ดินพูดพร้อมกับยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้
บาสหยิบมาอ่านและกระตุกยิ้มทันที เพราะในนั้นเป็ตารางการแข่งของคืนนี้ ที่นี่นับเป็สนามที่คนอยากมาลองมากที่สุดโดยเฉพาะพวกที่ชอบท้าทาย การเดิมพัน และพวกที่ชอบมาหาเงิน
“อืม คุมให้ดีละ อย่าให้มีเื่นะ”
“ได้ครับ” ดินและไม้ตอบรับพร้อมกันและหันหลังเดินออกจากห้องทำงานของบาสไปทันที
‘แล้วเจอกันนะคนสวย’ บาสคิดในใจพร้อมเอามือลูบที่แขนของตัวเอง
266
