เคนควบคุมสติตัวเองไม่อยู่ เขาเผลอตบหน้าของมาร์คไปอีกฉากจนมาร์คหน้าชาไปแถบนึง น้ำตาของคนเป็พ่อไหลรินเพราะไม่นึกว่าลูกชายของเขาจะกล้าทำเื่บัดสีแบบนี้ในบ้านของตัวเอง ซึ่งเคนก็รู้สึกผิดมากที่เค้าเป็คนดึงมะลิให้มาเจอกับเื่เลวร้ายแบบนี้
"แกขืนใจหนูมะลิงั้นหรอ นี่แกทำได้ยังไงตามาร์คแกยังมีความเป็ลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่า แกถึงรังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้แบบหนูมะลิน่ะ"
"แล้วมันต่างกันตรงไหน เพราะพ่อเองก็เคยรังแกแม่ ผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้เหมือนกัน"
"ไอ้มาร์ค!!ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของแกนะ ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าแกไม่รู้เื่อะไรก็ให้หุบปากไป"
"ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะ วันนั้นผมเห็นกับตา ว่าพ่อใช้ปืนยิงแม่ให้ตาย ไปต่อหน้าต่อตาของผม พ่อก็ไม่ได้ต่างอะไรจากผมในตอนนี้นักหรอก"
"ไอ้มาร์ค!!นี่แกจะลองดีกับฉันใช่ไหม แกเห็นว่าฉันไม่ทำอะไร แกยิ่งได้ใจใช่ไหม ได้!! เดี๋ยวฉันจัดให้!!" เคนล้วงมือถือออกมาแล้วกดโทรหาใครสักคน
"นี่พ่อคิดจะทำอะไรน่ะ...พ่อ!!ผมถามว่าพ่อจะทำอะไร"
"เดี๋ยวแกก็รู้ว่าฉันจะทำอะไร ฮัลโหล เออ นี่ฉันเองนะ ผู้หญิงที่ชื่อเอวาที่ฉันให้แกตามสืบน่ะ ส่งคนไปทำร้ายเธอซะ!!"
"อะไรนะ!! นี่พ่อ หยุดนะ!!"
"แกเป็คนบีบให้ฉันต้องทำแบบนี้เองนะ!!"
"นี่พ่อส่งคนตามเอวางั้นหรอ..พ่อคิดจะใช้เื่นี้มาบีบผมงั้นหรอ"
"แต่มันก็ได้ผลไม่ใช่หรอ..แต่งงานกับน้องมะลิซะ ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันบอก พรุ่งนี้เตรียมรอฟังข่าวการตายของแฟนแกได้เลย!!" เคนผลักมาร์คให้ล้มลงที่เตียงและเดินออกจากห้องไปทันที มาร์คได้แต่อึ้งพูดอะไรไม่ออก เขาพยายามควานหามือถือเพื่อที่จะโทรไปบอกแฟนสาวของเขา แต่ทว่าโทรไปเท่าไหร่ก็โทรไม่ติดเลย มาร์ครู้สึกเป็กังวลขึ้นมาซะแล้ว เขารู้ดีว่าคนอย่างเคนนั้นไม่เคยขู่ใครเฉยๆ เเต่ถ้าเขาได้พูดไปแล้วเขาต้องลงมือทำจริงๆเเน่ๆ
"นี่ฉัน..ต้องแต่งงานกับยัยนั่นจริงๆหรอ โถ่เว้ย!!!" มาร์คปาหมอน ผ้าห่ม หมอนข้างลงจากที่นอนเพื่อระบายอารมณ์ เขาไม่มีทางให้เลือกอื่นแล้วและถ้าเขาไม่ทำตามที่เคนบอก แฟนสาวของเขาอาจจะต้อง….
เย็นวันนั้นเคนกับมิลกลับมาจากโรงพยาบาลและเเยกย้ายกันกลับห้อง ส่วนมะลินั้นหมอให้พักฟื้นที่โรงพยาบาลก่อน เพราะร่างกายของเธอเหมือนจะอ่อนแอและมีไข้อยู่ เคนเเยกตัวกับมิลและเดินตรงไปที่หน้าห้องของมาร์ค เขาตั้งใจจะให้มาร์คซึ่งเป็ผู้กระทำให้มะลิเป็แบบนี้ รับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเอง เสียงเคาะประตูของมาร์คก็ดังขึ้นอีกครั้ง มาร์คแกล้งทำเป็ไม่ได้ยินและเดินออกไปนั่งเล่นที่ริมระเบียงอย่างสบายใจ กระนั้นเองเสียงเคาะประตูก็เงียบไปและกลายเป็เสียงไขกุญเเจเข้ามาแทน
"ฉันนึกแล้วว่าแกจะต้องไม่เปิด ฉันถึงต้องเตรียมกุญเเจสำรองมาด้วยนี่ไง"
"เเค่ผมไม่ลุกไปเปิด พ่อก็น่าจะรู้แล้วนี่ครับว่าผมไม่อยากเจอใคร พ่อจะเข้ามาในห้องของผมอีกทำไม?"
"ก็ที่ฉันเข้ามา เพราะฉันมีบางอย่างให้แกทำน่ะสิ"
"พ่อนี่นะ มีอะไรให้ผมทำ เฮอะ!!ผมควรจะรู้สึกยังไงครับเนี้ย!!"
"แกต้องเป็คนไปดูเเลหนูมะลิที่โรงพยาบาลเพราะฉันกับยัยมิลไม่ว่าง ฉะนั้นแกนั่นแหละต้องเป็คนทำ"
"อะไรนะ!! ไม่มีทาง!! ผมไม่ทำแบบนั้นเเน่นอน ผมไม่ใช่ขี้ข้าของยัยนั่นนะพ่อ ทำไมผมจะต้องไปดูแลยัยนั่นด้วย!!"
"ก็เพราะแกทำให้เธอเป็แบบนั้นยังไงล่ะ!! แกต้องรับผิดชอบ"
"ก็ยัยนั่นมาอวดดีกับผมก่อน เเถมยังเอามือสกปรกนั่นมาตบหน้าผมอีก สั่งสอนเเค่นี้ยังถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ"
"น้อยไปงั้นหรอ? แกทำเค้าเจ็บปางตายขนาดนั้น แกยังมีหน้าบอกว่าเเค่สั่งสอนงั้นหรอ แกนี่มัน…ฉันต้องใช้วิธีแล้วสินะ.." เคนหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าและเปิดรูปบางอย่างให้มาร์คดู ในภาพนั้นคือผํ้หญิงคนนึงกำลังถูกมัดติดไว้กับเสาร์และเอาผ้าผิดตาไว้ มาร์คถึงกับชะงักไปเลยเมื่อเห็นว่าผู้หญิงในรูปนั้นมีสภาพเหมือนโดนทำร้ายมาหมาดๆและถูดมัดไว้ด้วยสภาพที่หมดเรี่ยวเเรงที่จะหนีแล้ว
"พ่อทำอะไรเธอ!!"
"อย่าห่วงเลย ฉันไม่ได้ทำแบบที่แก ทำกับหนูมะลิหรอก นี่เป็แค่การสั่งสอนเท่านั้น ถ้าแกยังหัวเเข็งกับฉันอีกต่อไปล่ะก็ ฉันจะทำมากกว่านี้อีก!!แกก็รู้ใช่ไหมว่าคนอย่างฉันไม่เคยพูดอะไรเล่นๆ" มาร์คจ้องหน้าเคนด้วยสายตาที่โมโหสุดๆ เพราะหลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตไปและเขาย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศ ก็มีเอวานี่แหละที่อยู่กับเขาเอาใจใส่และดูแลเขามาตลอด จนบางครั้งมาร์คก็รู้สึกว่าเธอมีนิสัยเหมือนแม่ของเขามากๆ มันจึงทำให้มาร์ครู้สึกดีทุกครั้งเวลาที่เขาอยู่กับเอวา มันเหมือนกับว่าเขาได้อยู่กับแม่ของเขานั่นเอง
"ฉันให้เวลาแกแค่ 5 นาที แกต้องตัดสินใจออกมาตอนนี้ ไม่อย่างนั้นล่ะก็…."
"ถ้าผมทำตามที่พ่อบอก พ่อจะปล่อยเวลาไปใช่ไหม?"
"ฉันเป็คนรักษาสัญญา ถ้าแกทำตามสัญญาของฉัน.."
"ตกลง ผมจะไปดูแลยัยนั่นที่โรงพยาบาล แต่ก่อนที่ผมจะไปผมต้องมั่นใจก่อนว่าพ่อจะปล่อยเอวาเธอไปจริงๆ"
"แกคิดว่าฉันเป็เด็กอมมือหรือไง แผนตื้นๆของแกมันใช้ไม่ได้ผลกับฉันหรอกนะ ลืมแล้วหรอว่าอดีตฉันเคยเป็อะไรมาก่อน?" มากำหมัดแน่นตอนนี้เขาสู้จนหลังชนฝาและไม่มีโอกาสที่จะเอาชนะผู้เป็พ่อได้แล้ว อีกอย่างเขาก็ไม่อยากเอาชีวิตของคนที่เขารักมาเสี่ยงกับเื่ไร้สาระนี้ด้วย เขาจึงยอมตกลงทำตามที่เคนสั่งทันที มาร์คเดินไปหยิบกุญแจรถที่หัวเตียงและเดินผ่านเคนออกไปทันที อารมณ์มาร์คตอนนี้มันแปรปรวนไปหมด เขาไม่รู้เลยว่าชีวิตความเป็อยู่ของเอวาตอนนี้เป็อย่างไรบ้าง เพราะเขาติดต่อแฟนสาวของเขาไม่ได้เลย มาร์คเดินไปขึ้นรถแล้วขับวิ่งออกไป โดยที่มีเครนยืนมองอยู่ที่ระเบียง
"เอ้อ..นพ.นี่ฉันเอง ตอนนี้ตามาร์คกำลังออกไปที่โรงพยาบาล ทันทีที่เขาถึงที่นั่น นายรีบรายงานฉันด่วน เข้าใจไหม เเค่นี้" ถึงตอนนี้เคนก็ยังคงไม่เชื่อใจว่ามาร์คจะตรงไปที่โรงพยาบาลเพื่อดูแลมะลิจริงๆ เขาจึงส่ง 'นพ' ลูกน้องคนสนิทของเขาไปตามประกบมาร์ค เพื่อรายงานสถานการณ์ทั้งหมดนั่นเอง
"ฉันหวังว่าแก จะเข้าใจในสิ่งที่ฉันทำนะ ตามาร์ค" ในตอนนั้นเองพิษจากโรคร้ายก็ได้โหมเข้ามาทำร้ายเคนอีกครั้ง เขาถึงกับหน้ามืดชุดนั่งลงที่พื้นเพราะตอนนี้โรคร้ายที่เขาเป็มันใกล้จะระงับไม่อยู่แล้ว เคนจึงพยายามที่จะสะสางทุกอย่างให้เรียบร้อย ก่อนที่เขาจะไม่มีโอกาสได้ทำมัน มาร์คจะยินยอมดูแลมะลิตามที่เคนสั่งจริงหรือไม่ มาลุ้นกันต่อใน EP หน้านะคะ
3K
