“เป็ยังบ้างลูก?”
หญิงสาววัยกลางคนถามออกมาขณะที่เห็นศิระเปิดประตูเข้ามาในบ้านริสาตัวน้อยที่นั่งรออยู่ในอ้อมอกของแม่ก็รีบลุกพรวดวิ่งไปก่อนพี่ชายทันที
“ไม่เป็ไรครับแม่ แค่แผลถลอกนิดเดียวครับ”
ศิระตอบกลับมาพร้อมกับลูบหัวของริสาอย่างเอ็นดูแม่ลูกพูดคุยกันอีกไม่กี่คำเสียงของชายวัยกลางคนก็ดังเข้ามาจากหน้าบ้าน
“เ้าศิ แกไปนอนพักเถอะเื่ของริสาเดี๋ยวพ่อกับแม่จัดการเอง”
“ครับพ่อ”
ศิระะโตอบกลับไปก่อนจะแกะมือของริสาออกจากขาแล้วเดินขึ้นห้องไปศิระนอนหลับตาทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นจนกระทั่งได้ยินเสียงรถออกจากบ้านไปก็ลืมตาขึ้นมา
“ยกเลิกการซ่อนข้อมูล”
{ข้อมูลส่วนตัว}
ชื่อ : ศิระ คลาดแคล้ว อายุ:17 ปี เพศ : ชาย
Lv : 1(0%) อาชีพ : หมอดู (พัฒนาได้)
พลังชีวิต : 95/100 มานา : 30/50 ฉายา : -
พละกำลัง : 5 ความว่องไว : 5
ความอดทน : 10 สติปัญญา : 10
ความแม่นยำ : 5 โชค : 2
เสน่ห์ : 2 แต้มเกรียติยศ : 1
สกิล : ทำนายขั้นต้น : สามารถทำนายเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตตาม่เวลาแสดงผลกับเป้าหมายได้
Lv : 1/5 ความชำนาญ3/10 (พัฒนาได้) ความแม่นยำ :20% ระยะเวลาแสดงผล : 5 ชั่วโมง
มานาที่ใช้ : 20 คูลดาวน์ : 1 ชั่วโมง
Item : กล่องสุ่มระดับทั่วไป(1)
***
ศิระเห็นไอคอนใหม่ปรากฏขึ้นมาก็มองสำรวจด้วยความสนใจอย่างไรก็ตามตอนนี้เขายังต้องทำความเข้าใจกับระบบนี้อีกมาก ศิระยังคิดอีกด้วยว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นนั้นเกี่ยวข้องกับสกิลทำนายขั้นต้นหรือไม่?ถ้าหากเขาไม่ได้ใช้สกลิทำนายขั้นต้นแล้วจะเกิดอะไรขึ้น?จะยังมีอุบัติเหตุจริงๆหรือ?
“พลังชีวิตคงจะแสดงถึงพลังชีวิตของเราจริงๆสินะถ้าพลังชีวิตเหลือศูนย์เราจะตายงั้นหรอ?”
ศิระใช้เวลาอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงในการทำความเข้าใจกับระบบนี้เขาคิดว่าระบบนี้เหมือนกับเกมส์ออนไลน์ที่เขาเคยเล่นข้อมูลสถานะที่แสดงนั้นมีความเป็ไปได้ที่จะวัดค่ามาจากร่างกายของเขาจริงๆสำหรับพลังชีวิตและมานานั้นก็เหมือนกันในตอนแรกอาจเป็เพราะใแต่ตอนนี้เมื่อคิดย้อนกลับไปศิระพบว่าตอนที่ใช้สกิลจนทำให้ค่ามานาลดลงนั้นเขารู้สึกเหนื่อยขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกคล้ายกับว่าจู่ๆพลังในตัวก็หายไป
“เอาเถอะ...เื่อื่นเราพอจะเข้าใจแล้วแต่สิ่งที่เป็ปัญหายังมีอยู่อีกหนึ่งอย่าง...”
เขาจะเพิ่มเลเวลได้ยังไง?หากเป็ในเกมส์ก็คงต้องไปกำจัดมอนเตอร์แต่นี่คือโลกความจริงๆนะ!คงไม่ใช่จะมีมอนเตอร์โผล่ออกมาหรอกมั้ง?
ศิระโยนความคิดเื่อื่นเอาไว้ก่อนแล้วหันมามองแถบสกิลทำนายที่ตอนนี้คูดาวน์เสร็จแล้วอย่างหวั่นๆหลังจากได้ค่าความชำนาญมาเขาก็เข้าใจว่ามีแต่ต้องใช้สกลินี้ไปเรื่อยๆเท่านั้นถึงจะสามารถเพิ่มเลเวลสกิลได้อย่างไรก็ตามตอนนี้ศิระยังไม่มั่นใจว่าตัวเองคิดถูกหรือผิดจึงยังไม่กล้าใช้สกิลทำนายขั้นต้นกับตัวเอง
“ลองเปิดกล่องสุ่มนี่ดูก่อนแล้วกัน”
ศิระมองไปยังกลุ่มสุ่มที่เหมือนหีบไม้ขนาดเล็กก่อนจะออกคำสั่งใช้งานกล่องสุ่มหลังจากนั้นภาพหีบไม้ก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าเขาก่อนจะเปิดออกกลายเป็หมอกสีเทา
‘ใช้งานกล่องสุ่มระดับดับทั่วไป’
‘คุณได้รับสีผึ้งสาลิการะดับต่ำ(1)’
ศิระเบิกตาขึ้นมองไปยังตลับทองแดงเล็กๆที่ลอยอยู่ตรงหน้าอย่างสนใจสมองเขาคิดวนเวียนไปถึงเื่เล่าที่เคยได้ยินมาตอนเด็กๆ
{สีผึ้งสาลิการะดับต่ำ : เมื่อใช้งานผู้ใช้จะสามารถโน้มน้าวให้เป้าหมายทำตามที่ผู้ใช้้าได้ระยะเวลาแสดงผล : 2 นาที โอกาสโน้มน้าวสำเร็จ : 20% หมายตุ : ไอเทมนี้สามารถใช้งานได้ครั้งเดียว}
“เชี่ย!เอาจริงดิ!?”
ศิระมองตลับทองแดงราวกับเป็ของล้ำค่าสามารถโน้มน้าวผู้อื่นได้แม้จะมีโอกาสสำเร็จไม่มากแต่นี่นับเป็เื่มหัศจรรย์ชัดๆนี่มันเหมือนเื่เล่าที่พวกคนแก่ชอบพูดกันเลยไม่ใช่หรอ?
ในหัวศิระตอนนี้เต็มไปด้วยแผนมากมายที่จะใช้สิ่งที่ได้รับมาโดยลืมนึกไปว่าความจริงแล้วเขาใช้มันได้แค่ครั้งเดียวอีกทั้งยังมีโอกาสสำเร็จแค่หนึ่งในห้า!
“เื่สีผึ้งเอาไว้ก่อนก็แล้วกันตอนนี้ลองออกไปหาเป้าหมายเพื่อเพิ่มค่าความชำนาญให้กับสกิลทำนายก่อน”
หลังจากนั้นไม่นานศิระก็ออกจากบ้านตรงไปยังสวนสาธารนะที่อยู่ไม่ไกลนักที่นี่เต็มไปด้วยคนสูงอายุมาออกกำลังกายกันเป็ประจำ ศิระมองหาเหยื่อ...เอ้ย!ผู้กล้าคนใหม่เพื่อที่จะทดลองใช้สกิลทำนายทันทีสายตาของเขามองไปยังคุณยายคนหนึ่งที่กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ตรงเก้าอี้
“ใช้งานสกิลทำนายขั้นต้น! เป้าหมายคือคุณยายคนนั้น!”
‘สกิลทำนายขั้นต้นทำงาน : เป้าหมายปราณี ใจบุญ’
ผลการทำนาย : อีก 1 ชั่วโมงจะได้รับโชคโดยไม่คาดคิด(ความแม่นยำ20%)’
“มีโชค?”
ศิระอุทานออกมาก่อนจะสบถอย่างอิจฉาทำไมตอนที่เขาใช้กับตัวเองถึงไม่มีโชคบ้าง? อย่างไรก็ตามศิระก็อดไม่ได้ที่จะโล่งใจยิ้มออกมาดีแล้วที่คุณยายคนไม่เจอเื่ร้ายแบบเขา! ศิระเฝ้ามองคุณยายต่อไปอีกหนึ่งชั่วโมงแต่ปรากฏว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นครั้งนี้การทำนายคงล้มเหลว?
ในวันนั้นั้แ่สิบเอ็ดโมงเช้าที่ศิระมาสวนสาธารนะเขาก็ใช้สกิลทำนายใส่เป้าหมายอย่างต่อเนื่องโดยไม่ปล่อยให้เวลาคูดาวน์เสียเปล่าหลังจากผ่านไปหกชั่วโมงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็สายจากแม่ของเขาที่โทรมาตามให้กลับบ้านศิระวางสายโทรศัพท์ไปแล้วจ้องมองชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังวิ่งอยู่
ชายหนุ่มคนนี้เป็เป้าหมายที่หกของวันนี้และอีกสามนาทีก็จะถึงเวลาที่สกิลทำนายบอกเอาไว้วันนี้ในจำนวนทั้งหกคนศิระทำนายสำเร็จไปสองคนส่วนอีกสามคนนั้นล้มเหลวและชายหนุ่มคนนี้ก็คือเป้าหมายคนที่หก ศิระมองดูแถบสกิลทำนายที่แสดงค่าความชำนาญด้วยความตื่นเต้นหากครั้งนี้การทำนายสำเร็จค่าความชำนาญของเขาก็จะเต็มแล้วเลื่อนเป็เลเวลสอง!
3...2...1...
ชานหนุ่มยังคงวิ่งต่อไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น การทำนายล้มเหลวอีกครั้ง!ศิระถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้วันนี้คงต้องพักเื่สกิลทำนายเอาไว้ก่อน กวาดสายตามองไปยังสวนสาธารนะยามเย็นที่คนเริ่มน้อยลงศิระก็กัดฟันมองไปยังชายชราคนหนึ่งที่กำลำจูงสุนัขตัวใหญ่เดินเล่นอยู่ในสวน
“ลองดูอีกสักครั้งก็แล้ว! หลังจากทำนายแล้วเราก็ไม่จำเป็ต้องนั่งเฝ้าเสียหน่อย”
ศิระมองไปยังชายชราก่อนจะใช้สกิลทำนายขั้นต้นอีกครั้งหลังจากคูดาวน์เสร็จทว่าสิ่งที่เขาไม่คาดคิดดันเกิดขึ้นทำให้ศิระเบิกตากว้าง
‘สกิลทำนายขั้นต้นทำงาน : เป้าหมาย พิพัฒน์ฉัพพยากุล
ผลการทำนาย : อีก 20นาทีจะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์(ความแม่นยำ 20%)’
ปิ้บ ปิ้บ
‘ภารกิจพิเศษ : ช่วยเหลือเป้าหมายจากชะตาร้ายรางวัลภารกิจ : แต้มเกียรติยศ+2 กล่องสุ่มระดับหายาก(1) หมายเหตุ: หากภารกิจล้มเหลวเป้าหมายจะเสียชีวิต’
“$$#$@%^&#”
ศิระสบถออกมาหลังจากอ่านรายละเอียดของภารกิจนี่มันหมายความว่ายังไง? การทำนายจะสำเร็จแน่นอนงั้นหรอ? ความจริงแล้วศิระไม่ได้สนใจรางวัลหรือเื่อื่นเลยแม้แต่น้อยในหัวเขาตอนนี้วนเวียนอยู่แค่ประโยคเดียวเท่านั้น!
หากภารกิจล้มเหลวคุณตาคนนั้นจะต้องตาย!
บ้าเอ้ย! แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนดีอะไรนักแล้วก็ไม่ค่อยชอบยุ่งเื่ของคนอื่นก็เถอะแต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่จะใช้กับสถานการณ์ในตอนนี้! หากไม่รู้ก็ไม่เป็ไรแต่ในเมื่อรู้แล้วเขาจะปล่อยให้คุณตาคนนั้นตายไปโดยไม่ทำอะไรเลยงั้นหรอ?แน่นอนว่าไม่!
ศิระใช้สองมือตบหน้าตัวเองอย่างแรงพยายามตั้งสติยังเหลือเวลาอีก 20 นาที ก่อนที่คำทำนายจะส่งผล! ในคำทำนายบอกว่าจะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ดังนั้นสิ่งที่เขาต้องทำก็คือขัดขวางไม่ให้คุณตาคนนี้ไปอยู่บนรถยนต์ก่อนจะผ่าน20 นาทีนี้ไป!
ศิระไม่รอช้าเดินเขาไปหาชายชราทันทีอย่างไรก็ตามสุนัขตัวใหญ่นี้ไม่ค่อยเป็มิตรมากนัก! ศิระทำได้เพียงยืนอยู่ห่างจากชายชราอย่างน้อยสามเมตรทำทีเป็ชวนคุยเื่สุนัขพร้อมกับแนะนำตัวเอง
การสนทนาดำเนินไปอย่างราบรื่นชายชราคนนี้เป็มิตรอย่างมาก พูดคุยหัวเราะกับศิระอยู่นานจนกระทั่งโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น
“เอาล่ะพ่อหนุ่ม วันนี้ตาต้องกลับแล้วเอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกันต่อแล้วกัน”
ชายชราลุกขึ้นร่ำลาศิระด้วยรอยยิ้มขณะเดียวกันในใจของศิระนั้นกำลังระส่ำระส่าย ทำยังไงดี? เขาก็แค่คนแปลกหน้าพึ่งเจอกันไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ!
“เอ่อ...คุณตาครับ ผมยังมีอีกหลายเื่ที่อยากถามคุณตา...คุณตาอยู่คุยกับผมอีกสัก10 นาทีได้ไหมครับ?”
ชายชราขมวดคิ้วพร้อมกับก้มมองนาฬิกาแล้วส่ายหัวตอบกลับมา
“โทษทีนะพ่อหนุ่ม วันนี้ตามีนัดสำคัญจริงๆ”
ศิระเห็นว่าไม่ได้การสุดท้ายก็กัดฟันพูดออกไปตรงๆว่าวันนี้หากเขาขึ้นรถไปจะต้องประสบเคราะห์ร้ายแน่นอน!คุณตาชะงักไปก่อนจะมองศิระอย่างสงสัย
“เธอเป็หมอดูงั้นหรอ? ฮ่าๆตาจะระวังตัวไม่ต้องห่วง”
ศิระเห็นชายชราโบกมือเตรียมจะเดินไปตรงจุดรอรถก็ร้อนรนเป็อย่างมากเหลือเวลาอีกแค่สิบนาทีก่อนการทำนายจะแสดงผล! ไม่มีทางเลือกแล้วตอนนี้!ศิระกัดแน่นแน่นก่อนจะะโก้องในใจ
“ใช้งานสีผึ้งสาริกา!”
‘สีผึ้งสาลิการะดับต่ำถูกใช้งาน...เริ่มนับถอยหลังเวลาแสดงผล...1 นาที 59 วินาที’
ศิระมองดูเวลาที่เริ่มนับถอยหลังก็ไม่รอช้ารีบพูดโน้มน้าวขึ้นมาทันทีแล้วก็ดูเหมือนผลของสีผึ้งจะประสบความสำเร็จ!
“คุณตาครับผมอยากรู้เื่สุนัขพันธ์ใหญ่จากคุณอีกเยอะเลยนะครับคุณตาจะช่วยเล่าให้ผมฟังอีกนิดหนึ่งไม่ได้จริงๆหรอครับ?”
“ฮ่าๆ ในเมื่อเธอพูดถึงขนาดนั้นแล้วตาแก่คนนี้จะปฏิเสธได้ยังไง?มาๆนั่นรถที่จะมารับตามาถึงแล้ว เดี๋ยวพวกเราไปคุยกันต่อบนรถก็แล้วกัน”
ศิระแทบจะล้มหัวคะมำ! บัดซบเอ้ย! ลูกพี่พยายามจะช่วยไม่ให้คุณขึ้นรถนั่นแล้วไปเกิดอุบัติเหตุนะ!แต่ตอนนี้แค่คุณซวยคนเดียวไม่พอยังจะพาลูกพี่ไปซวยด้วยเรอะ!?ได้! ได้! ถ้าคุณอยากตายนักก็ไปคนเดียวสิอย่ามาลากผมไปด้วย!
แม้ในใจจะคิดเช่นนั้นแต่ศิระที่เหงื่อออกเต็มอยู่ตอนนี้จะกล้าพูดออกไปงั้นหรือ
“เอ่อ...ผมว่าเราคุยกันตรงนี้ดีกว่าครับ!”