"!หยุดก่อนถังคัง" เสียงชายคนหนึ่งแผดดัง หลังหลี่เค่อและพ่อลูกตระกูลจั่วพึงเดินออกจากร้าน 'รับทำบัตรคนเข้าเมือง' ได้สักระยะหนึ่ง
สองพ่อลูกตระกูลจั่วงงงัน พวกเขาไม่รู้จักถังคัง เพราะพวกเขาพึงเดินทางข้ามมิติมาถึงที่นี่!!
หลี่เค่อมองสองพ่อลูกที่สีหน้าปั่นยาก ช่วยไม่ได้อุปนิสัยส่วนตัวของหลี่เค่อคือ เขาเป็คนที่ไม่ค่อยชอบพูด เขาพูดน้อยและพูดแต่สิ่งที่จำเป็จริงๆ เื่ตัวตนของถังคัง หลี่เค่อยังไม่ได้เล่าให้สองพ่อลูกฟัง เพราะเขายังไม่ได้ตัดสินใจโดยสมบูรณ์เกี่ยวกับการใช้ตัวตนนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่พูดถึงถังคัง
"เงินที่ติดหนี้ละ" ชายร่างใหญ่คนนี้พูดขึ้น จากนั้นด้านหลังเขายังมีชายร่างกายผอมแห้งอีกหลายคนเดินปรากฏตัวออกมา บางคนแสยะยิ้มดูชั่วร้าย บางคนเอามือลูบคางราวเจอเหยื่ออันโอชะ แต่แม้พวกเขาจะผอมแห้งอ่อนแอ แต่ก็ไม่สามารถประมาทได้ เพราะพวกเขาติดตราสัญลักษณ์เป็เข็มกลัดสีทองที่มีดาวและขีดเฉียง ซึ่งแทนความหมายของระดับบ่มเพาะของพวกเขาเอาไว้
ชายร่างใหญ่มีดาวสองดวงและสองขีดเฉียง '✩✩//' แทนความหมายว่า 'ระดับ [2] ผนึกธาตุขั้นกลาง [2] '
ที่นี่ผู้บ่มเพาะระดับต่ำชอบโอ้อวดระดับการบ่มเพาะของตัวเองกันอย่างเอิกเกริก ราวกับอย่าให้คนธรรมดาและผู้มีระดับต่ำกว่ารู้ว่าพวกเขาแข็งแกร่ง
"มีอะไร" น้ำเสียงหลี่เค่อเหยียบเย็น
จริงๆ หลี่เค่อแทบไม่ต้องคิดมาก เขาก็รู้ได้ว่าคนเหล่านี้คิดอะไร เมื่อครู่เขาไปทำบัตรคนเข้าเมือง คนเหล่านี้ต้องรู้ว่าตัวเขาเงินหนา
"เ้าติดหนี้พวกเรา เ้าควรชดใช้"
"ใช่ที่ลูกพี่ฉือช่านพูดช่างถูกต้อง"
ในหัวของหลี่เค่อพยายามนึกถึงเื่ราวของ 'ฉือช่าน' ที่มีความสัมพันธ์กับถังคัง ตอนนี้เื่น่าแปลกก็เกิดขึ้น ในความทรงจำของถังคัง ภาพเื่ราวของชายคนหนึ่งปรากฏ ในตอนแรกใบหน้าของชายคนนี้ว่างเปล่า แต่ในความทรงจำของหลี่เค่อตอนนี้ใบหน้าของชายคนนี้ค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นเป็ใบหน้าของ 'ฉือช่าน'
ตอนนี้หลี่เค่อคล้ายจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
ภาพความทรงจำที่ไร้หน้านั้น หากเขาพบตัวคนที่ดวงิญญาที่เขากลืนกินมีความสัมพันธ์ ภาพใบหน้าของคนคนนั้นที่เคยหายไปก็จะปรากฏกลับมาในห้วงความทรงจำของตัวเขา
หลี่เค่อตั้งข้อสันนิษฐานเื่นี้ไว้ก่อน ส่วนมันจะถูกต้องหรือไม่เขาจะทดสอบภายหลัง
แต่ตอนนี้ในหัวของหลี่เค่อพยายามนึกเื่ราวของ 'ฉือช่าน' เขาพบว่าชายคนนี้เป็กลุ่มโจรเถื่อนของบริเวณนี้ พวกมันมุ่งเน้นรังแกคนอ่อนแอ ถังคังเคยเป็ลูกน้องมัน่เวลาหนึ่ง แต่เขาไม่ได้เคยติดหนี้ชายคนนี้
"ลูกพี่ฉือช่านดูเหมือนถังคังมันจะร่ำรวยแล้วลืมเลือนพี่น้อง ดูมันสิ มันพูดกับลูกพี่โดยใช้คำพูดที่แทบจะไม่ให้เกียรติลูกพี่ด้วยซ้ำ"
"นั่นสินะ" ฉือช่านพูดพร้อมกำหมัดเข้าหากัน เขาหักกระดูกมือตัวเองดังกร๊อกๆๆ ต่อเนื่อง "ดูท่าจะต้องรื้อฟื้นความหลังเสียหน่อย และก็หินปราณที่เ้ายืมพวกเราไปพันก้อน วันนี้ต้องชดใช้ เพราะหากเ้าไม่ยอมจายหนีตอนนี้ละก็!เด็กๆ จัดการสั่งสอนอดีตพี่น้องของเหล่าคนนี้หน่อยสิ สอนให้มันรู้ว่าฉือช่านผู้นี้เป็คนมีนิสัยอย่างไร"
"ได้เลยลูกพี่" ชายคนหนึ่งหยิบมีดสั้นที่แหนบไว้ที่ขากางเกงโยนควงอย่างชำนาญ
สายของหลี่เค่อจับจ้องที่ชายควงมีด ่มือที่พลิ้วไว้ หลี่เค่อเห็นไอปราณพลังก่อตัว และหลี่เค่อพบว่า ชายคนนี้มีความเร็วของมือต่างกับนักรบที่ถูกฝึกมากอย่างดีในโลกเก่าของเขาราว 1.5 หรือ 2 เท่า ชายคนนี้ที่อกมีสัญลักษณ์เป็เข็มกลัดบอกระดับคือ ระดับ [1] หลอมกายขั้นปลาย [3]
นี่คือความแตกต่างของคนธรรมดาและผู้ฝึกปราณระดับหนึ่งอย่างงั้นเหรอหลี่เค่อคิดกับตัวเอง
แต่หลี่เค่อก็ไม่ใส่ใจลูกกระจ๊อกผู้หนึ่งมากนัก เพราะสำหรับหลี่เค่อชายคนนี้ยังช้ามากเกินไปสำหรับเขา
มือของชายคนนี้จับมีดจากนั้นเขาเหวี่ยงมันไปมาคล้ายเป็ระลอกคลื่นลักษณะงูเลื้อย ก่อนเขาจะกระโจนตัวเข้าหาหลี่เค่อ
'ซ้ายต่ำไม่ใช่นี่เป็ท่าหลอก เ้านี้เล็งที่จะกรีดหูของเรา' หลี่เค่อวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของชายผู้นี้ได้อย่างรวดเร็ว เขาสนใจกระบวนท่าการโจมตีของชายคนนี้มาก เพราะในโลกของหลี่เค่อ กระบวนท่าการโจมตีของผู้คนไม่ซับซ้อน เพราะพวกเราต่อสู้กันด้วยอาวุธปืนมากที่สุด แต่ในโลกใบนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่
ฟึบ มีดสั้นผ่านร่างหลี่เค่อไปอย่างชิวเฉียด
ชายกักขฬะที่ออกมีดมองดูหลี่เค่อ สายตาแสดงความแปลกใจเล็กน้อย เขาคิดว่าตัวเขาไม่น่าฟันพลาดเป้า และจากนั้นไม่นานชายผู้นี้พลิกมีดสั้น ทุกอย่างดูลื่นไหลเป็ธรรมชาติ มีดนี้เร็วมากกว่าเดิมอีกเท่าตัว มันเร็วจนคนธรรมดามองเห็นมีดเป็เส้นตัดของแสงสีขาว แต่มองไม่เห็นมือของชายผู้นี้ ครั้งนี้ชายผู้นี้เล็งเป้าใหญ่คือลำตัวของหลี่เค่อแทน
แต่หลี่เค่อก้าวเท้าเบี่ยงตัวง่ายๆ เพียงครั้ง กระบวนท่าการใช้มีดที่ดูสลับซับซ้อนที่ยากจะสังเกตนี้ก็ถูกทำลาย
นอกจากนั้น ฝ่ามือของหลี่เค่อแนบไปที่ลำตัวชายใช้มีด และจากนั้นไม่นาน
ปัง!
ร่างชายใช้มีดราวกับถูกอัดกระแทกอย่างแรง
"เ้าไม่ได้พิการ นอกจากนั้นเ้ายังใช้ปราณพลังได้" ฉือช่านพูดพร้อมจ้องหลี่เค่ออย่างมุ่งร้าย เขาคิดว่าถังคังในอดีตหลอกตัวเขา เ้านี่ซ้อนตัวลึกมาก มันแกล้งเป็คนพิการ
แต่ความจริงคือหลี่เค่อไม่ใช่ถังคัง
นอกจากนั้นการที่ร่างของชายใช้มีดกระเด็นแรงก็ไม่ใช่เพราะหลี่เค่อใช้ปราณพลัง เมื่อมาถึงโลกใบนี้หลี่เค่อยังมีร่างกายของคนธรรมดาอยู่ เขายังไม่ได้ฝึกปราณและเริ่มการหลอมกาย
แต่ที่หลี่เค่ออัดร่างชายใช้มีดได้นั้น ทั้งหมดเกิดจากพลังจิต ซึ่งหลี่เค่อพยายามทำมันให้เหมือนเขาเป็ผู้ใช้ปราณ จริงๆ หลี่เค่อไม่ต้องััร่างผู้ใช้มีด เขาก็ฆ่าชายผู้ใช้มีดได้ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ทำ และต่อสู้ให้ดูเหมือนผู้ใช้ปราณแทน
หนึ่งเพราะเขายังรู้จักโลกใบนี้น้อยเกินไป
สองเขารู้ว่าผู้ใช้เวทย์ค่อนข้างมีความพิเศษ เขาไม่ควรแสดงตัวเป็ผู้ใช้เวทย์
สามหากในอนาคตเขาใช้ตัวตนของถังคัง อยู่ๆ เขากลายเป็ผู้ใช้เวทย์สิ่งนี้อาจจะนำปัญหามาให้ตัวเขา มันมีความไม่สอดคล้องของตัวตนสูงเกินไป และมันอาจจะเป็จุดเปลี่ยนของการถูกจับผิดอย่างไม่คาดคิด
นอกจากนั้นข้อสุดท้าย การที่เขาเป็ผู้ใช้เวทย์ นั่นอาจจะเป็อาวุธลับที่เขาใช้ฆ่าศัตรูได้ง่ายๆ ในอนาคต มันคือไพ่ที่ควรซ่อนเอาไว้
เหมือนกับ... ในตอนนี้
"ถังคังไอ้ตัวบัดซบตายซะ" ฉือช่านรอบร่างกายระอุ เขาก้าวเท้าและทำมือคล้ายกำลังรำมวย เพียงแต่มันไม่ช้า แต่เร็วมาก
สิ่งนี้ทำให้หลี่เค่อสนใจ เขาอยากรู้ว่าผู้ฝึกปราณของโลกใบนี้ต่อสู้อย่างไร
พริบตาที่ฉือช่านรำกระบวนท่ามวยของตัวเองจบรอบหนึ่ง ร่างกายของเขากล้ามคล้ายจะแน่นและมัดใหญ่ขึ้น สองมือปราณระอุและไหม้เป็เพลิงให้เห็นได้ชัด
หลี่เค่อเห็นแบบนี้เขาประทับใจมาก
ฟุบ ร่างของฉือช่านกระโจนเข้าหาหลี่เค่อ เขาเหยียบพื้นแตก ร่างพุ่งเร็วเพียงไม่กี่อึดใจก็มาถึงตัวหลี่เค่อ
ฉือช่านออกหมัดชกใส่หลี่เค่อมันเร็วจนคนธรรมดามองไม่เห็นมือของฉือช่าน ในยามค่ำคืน หมัดของชายคนนี้ราวกับลูกไฟ แสงของมันวูบวาบดูสวยงาม
"ลูกพี่เอาจริงแล้ว ไอ้ถังคังมันตายแน่"
เหล่าลูกน้องของฉือช่านแผดเสียงเชียร์ เพียงแต่เริ่มออกหมัดฉือช่านก็ต้องใ แม้หลี่เค่อจะดูเชื่องช้ามา แต่เขากับหลบหมัดเร็วของฉือช่านได้ทั้งหมด ด้วยความเร็วของคนสามัญ มันดูอัศจรรย์มาก
นี่ไม่ใช่ถังคังที่ฉือช่านรู้จักแน่นอน
และนอกจากนั้น เมื่อสายตาของฉือช่านสบเข้ากับดวงตาของหลี่เค่อ หัวใจของฉือช่านเต้นรัวแรงราวกับเจอสัตว์ร้าย
'หนีข้าต้องหนี' ฉือช่านพูดกับตัวเองเมื่อเขาพบว่าผิดท่า
แต่เมื่อหลี่เค่อพบว่าชายผู้นี้จะจากไป ทั้งๆ ที่ตัวเขาให้โอกาสชายผู้นี้แสดงฝีมือเพราะหลี่เค่อ้าเรียนรู้วรยุทธ์ของโลกใบนี้
ในเมื่อชายคนนี้หมดประโยชน์ หลี่เค่อก้าวเท้าสาวเข้าหาตัวฉือช่าน มือหลี่เค่อยังไม่ทันััร่างฉือช่านได้เพราะฉือช่านเร็วกว่าหลี่เค่อมาก แต่ถึงอย่างนั้น
ตู้ม ร่างของฉือช่านลอยไกล ก่อนร่างกระแทกพื้นแรง เขากระอักเื มองหลี่เค่อด้วยความหวาดกลัว ฉือช่านคล้าย้าพูดอะไรแต่เขาก็ไม่อาจจะพูดได้ เขาสิ้นใจในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา
"ถังคัง พวกเรา พวกเรา"
เหล่าลูกน้องของฉือช่านหลายคนทำท่าร้องขอชีวิตหลี่เค่อ ก่อนบางคนจะเริ่มวิ่งหนี
มือของหลี่เค่อเอื้อมไปเก็บเศษหินที่พื้น จากนั้นเขาทำมือดีเศษหิน
โพล๊ะ โพล๊ะ โพล๊ะ
ลูกน้องสามคนของฉือช่านตายอนาถ
หลี่เค่อเหล่สายตาไปที่มุมมืด
ที่เขาลงมือโเี้แบบนี้ นั่นเพราะหลี่เค่อรับรู้ว่าในมุมมืดมีคนอีกหลายคนกำลังมองเขาอยู่ หากเขาทำตัวเรียบง่ายสุดท้ายคนเหล่านี้ก็จะมาหาเื่เขาอีก
แต่การฆ่าอย่างโเี้จะเป็การเตือนทุกคน โดยเฉพาะ...
หญิงสาวทรงโต ณ ร้านทำบัตรคนเข้าเมืองปลอม เธอก็อยู่ที่นี่ด้วย และคงเป็เธอที่เรียกพวกฉือช่านมา
หลี่เค่อจ้องมองเธอ แต่เขาไม่พูดอะไร
นี่ไม่ใช่ความเมตตาต่อเธอเป็พิเศษ แต่เป็เพราะหลี่เค่อพึงมาที่โลกใบนี้ และเขารู้ดีว่าในการทำธุรกิจอะไร และยิ่งเป็ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตมืดในระบบราชการหรือธุรกิจสีเทาใๆ คนที่จะทำสิ่งเหล่านี้ได้ส่วนใหญ่ต้องไม่ใช่คนธรรมดา ไม่ว่าฉากหน้าจะเป็อย่างไร สุดท้ายก็ต้องมีคนที่มีอำนาจอยู่เื้ั
ตอนนี้หลี่เค่อไม่้ามีเื่กับคนเหล่านี้ เขา้าอยู่เงียบๆ และเรียนรู้สิ่งต่างๆ ของโลกใบนี้ ดังนั้นแม่สาวทรงโตวันนี้เธอจึงโชคดี
หลี่เค่อไม่ชอบที่จะฆ่าผู้หญิงแต่นั่นไม่ได้รวมถึงผู้หญิงที่คิดจะฆ่าตัวเขา