
ข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับบุญชญาอยู่ในมือของกุลธิดาหมดนางกุลวดีเล่าทุกอย่างเท่าที่ตนรู้ให้กุลธิดาฟังอีกครั้งอย่างละเอียดถี่ถ้วน
“แม่คะถ้าไอ้พี่ดินไม่ขับรถชนน้องสาวเขาแล้วหนีไป น้องบุญคงไม่ต้องมาเจอชะตากรรมแบบนี้ส่วนไอ้คนที่พาน้องไปมันก็ขาดการไตร่ตรองไม่คิดก่อนทำน้องต้องมาเจอเื่เลวร้ายแบบนี้ซึ่งเราไม่รู้ว่าไอ้เลวนั่นมันทำอะไรน้องหรือเปล่าน้องถึงต้องขับรถหนีมาแบบนั้น”
“แม่ไม่รู้ลูกเพราะบุญหายไปส่วนคนที่ตามมาก็หายไปแม่ได้แต่หวังว่าน้องคงมีใครช่วยเหลือไว้แม่หวังอย่างนั้นจริงๆ”
“หนูจะไปอยู่ที่บ้านนั้นไอ้พี่ดินมันต้องรับผิดชอบหนูเช็กบิลมันก่อนส่วนไอ้เลวนั่นมันชื่ออะไรนะแม่”
“พลาธิปแม่จำได้แม่นเพราะเขาคือคนที่ทำให้น้องหายไป”
“ไอ้ธิปนั่นมันต้องเจอหนักกว่าทุกคน”
“ลูกจะไปหาเขาที่ไหนหายไปตั้งหลายปีแล้วนะ”
“หนูจะไปกรุงเทพฯก่อนหลังจากนั้นจะไปพักที่บ้านพักที่ไอ้นั่นมันพาน้องไปขังไว้น่าจะเริ่มต้นจากจุดนั้นถ้าน้องยังมีชีวิตอยู่หนูคิดว่าน้องก็คงอยู่ละแวกนั้นนะแม่”
“ไม่ต้องไปได้ไหมลูกแม่เป็ห่วงถ้ามีวาสนาเราคงได้เจอน้องแม่ไม่อยากเสียใจอีกแล้วลูก”
“ไม่มีอะไรหรอกแม่แค่หนูอยากไปรู้ความจริงจากคนพวกนั้นและที่สำคัญน้องหายไปแบบนี้พวกเขายังมีความสุขดีไหมหนูไม่เก่งพอจะไปฆ่าใครได้หรอกแค่อยากให้คนที่มีส่วนทำให้บุญเป็แบบนี้ต้องเ็ปบ้าง”
“แม่รู้ห้ามหนูไม่ได้อยู่แล้วตอนนี้หนูก็โตพอที่จะเอาตัวรอดได้แม่มั่นใจนะว่าหนูจะไม่เอาตัวไปเสี่ยงอันตราย มีอะไรไม่ชอบมาพากลรีบโทรหาแม่เลยนะ”
“ค่ะแม่ เอาไว้ถึงเวลาหนูจะบอกพี่ตรีเื่ที่อยากจะตามหาน้องอีกครั้ง”
“ดีลูกตาตรีทำงานในป่าออกสำรวจป่าบ่อยๆบอกพี่เขาจะได้คอยสอดส่อง”
“ค่ะ”
ตรีภพขับรถมาส่งกุลธิดาที่คอนโดแห่งหนึ่งซึ่งหญิงสาวอ้างว่าเป็ของเพื่อนสนิทแต่เขาไม่ได้ขึ้นไปส่งที่ห้องเพราะกุลธิดาเกรงใจเพื่อนสาวที่มีโลกส่วนตัวค่อนข้างสูง
“อย่าลืมโทรรายงานพี่นะว่าทำอะไรยังไงเที่ยวให้สนุกล่ะ”
“ค่ะ”
ร่างเพรียวเดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อติดต่อเข้าพักไม่ถึงห้านาทีหญิงสาวรูปร่างอรชรในชุดเสื้อยืดสวมกางเกงยีนขาสั้นก็เดินมาหาและสวมกอดกุลธิดา
“คิดถึงมากั้แ่เรียนจบไม่เจอกันเลย”
“เออก็ไม่สะดวกมาเป็ห่วงแม่อยู่คนเดียวอีกอย่างฉันยังเด็กจะมาหาแกได้ยัง”
“เรียนมหาลัยไม่เด็กนะแม่หวงมากกว่ามั้ง”
“อือ” สองสาวเดินคุยกันจนถึงห้อง
“ฉันไปอ่านข่าวเก่าๆมาแล้วล่ะสรุปแกเป็ฝาแฝดกับเขาใช่ไหม”
“ใช่”
“อยากเข้าไปที่บ้านหลังนั้นเพื่ออะไรกันแล้วจะไปยังไงเดี๋ยวเขาก็จับได้ว่าไม่ใช่ลูกสาวเขา”
“น้องบุญหายไปไม่มีใครเจอและล่าสุดฉันเข้าไปเช็กตามเฟซบุ๊กและไอจีของคนครอบครัวนั้นก็ไม่มีการอัปเดตรูปภาพของน้องบุญเลยนะฉันมั่นใจว่ายังไม่เจอ”
“ขอโทษนะกุล น้องแกยังมีชีวิตเหรอวะ”
“มีสิแต่อาจจะไม่เหมือนเดิมเพราะตกไปแบบนั้นน้องน่าจะไม่เหมือนเดิมเลยไม่อยากเจอใครหรือไม่ก็อาจจะจำอะไรไม่ได้”กุลธิดาได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าน้องสาวฝาแฝดยังมีชีวิตอยู่
“ใช่สิฉันนึกออกแล้ว”อินทิรายิ้มเมื่อนึกบางอย่างออก
“ว่ามาสิ”กุลธิดาหยิบกระป๋องน้ำอัดลมมาเปิดดื่มแล้วนั่งฟังเพื่อนสาวบอกบางอย่าง
“แกก็เข้าไปในบ้านนั้นแล้วก็บอกว่าก่อนหน้าจำอะไรไม่ได้”
“เขาจะเชื่อเหรอ”
“มีใครรู้ว่าแกมีน้องแฝดมั่ง”
“แม่ พ่อ เมียใหม่พ่อ”กุลธิดาตอบพลางคิดอะไรบางอย่าง
“คิดว่าเขาคงไม่ได้เล่าเื่มีลูกแฝดให้ลูกชายอีกคนรู้หรอกนะแกเข้าไปก็ตีเนียนไปเลยไม่เชื่อก็ช่างอยู่ที่พ่อแกจะจับผิดได้ไหม”
“ฉันจะลองดูเพราะฉันอยากรู้ว่าที่จริงแล้วไอ้พี่ดินนั่นมันจงใจให้น้องสาวไปเจอไอ้เลวนั่นแทนหรือเปล่าเพราะตอนนั้นมันบอกว่ามีคนโทรมาหาแล้วน้องบุญรับสายแทนจากนั้นก็หายไปพร้อมรถ มารู้ตอนหลังว่าคนโทรก็คือคนที่จับน้องบุญไปและสุดท้ายน้องก็ขับรถหนีมาจนตกเหวถ้าฉันรู้ว่ามันทำร้ายน้องบุญ ฉันจะจัดการมันแบบเืเย็นเอง เด็กอายุแค่สิบหกเองนะถ้ามันทำอะไรที่เลวร้ายมันต้องเจ็บจนตาย”กุลธิดากำมือไว้แน่นเพราะไม่อยากคิดว่าวันที่บุญชญาถูกจับตัวไปต้องเจอกับอะไรบ้าง
“โอเคงั้นไปปรับลุคการแต่งตัวแต่งหน้าและเตรียมข้อมูลกัน”
่เวลาเดียวกันที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมาหญิงสาวรูปร่างเพรียวใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลที่บ่งบอกว่าเกิดจากการขีดข่วนอย่างรุนแรงแต่แผลหายดีหมดเหลือแค่รอยดำทิ้งไว้ให้ระลึกถึงความปวดร้าวของเื่ราวอันแสนเ็ป
“เบญมานี่ลูก”
“ค่ะ”
“คิดอะไรอยู่เื่ไปสอนเด็กๆแทนครูที่เพิ่งออกไปหรือเปล่า”
“คิดถึงเื่ราวในวันวานค่ะเบญอยากเจอครอบครัวแต่สภาพเบญไม่ควรให้ใครเจออีก”
“โถลูกถ้าอยากไปเจอก็ไปนะแม่จะให้พ่อไปส่ง”
“คุณแม่กับคุณพ่อใจดีมากที่รับเลี้ยงหนูมาทั้งที่ตอนนั้นหนูหน้าตาเหมือนผีเลยค่ะ”
“แม่กับพ่อตามข่าวและดูข้อมูลของหนูหมดแล้ว ถ้าหนูกลับไปก็สุขสบายดีแต่หนูเลือกไม่กลับ”
“พ่อกับแม่ไม่มีลูกแถมยังดูแลหนูทั้งที่ตอนนั้นหนูจำอะไรไม่ได้เลยดูแลอยู่เป็ปีกว่าแผลจะดีขึ้นหนูเลยอยากอยู่ทดแทนบุญคุณพ่อกับแม่ค่ะ”
“แม่แท้ๆของหนูล่ะลูกเขาคงคิดถึงหนูนะ”
“แม่เลี้ยงค่ะแต่เขาก็รักหนูแต่หนูยังไม่อยากกลับไปเพราะถ้าหนูหายไปเื่ราวที่เข้าใจผิดมันก็ควรจบไปพร้อมกับการหายไปของหนู”