ภาคที่1 ตอนที่1 องค์ชายผู้ถูกเหยียดหยามมีหลายคนเคยกล่าวไว้ว่าเกิดมาร่ำรวยเป็นองค์ชายหรือราชานั้นเป็นดั่งลูกรักของสวรรค์มิว่าใครต่างก็นับหน้าถือตาและยำเกรงในอำนาจอันยิ่งใหญ่ของราชวงศ์แต่จักมีผู้ใดที่จักรู้เล่าว่าถึงแม้จักเกิดเป็นถึงองค์ชายแห่งอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่อย่างอาณาจักรต้าเหว่ยก็มิได้มีความสุขเลยทั้งถูกเมินเฉยจากผู้เป็นบิดาหรือฮ่องเต้แห่งอาณาจักรต้าเหว่ยและถูกญาติพี่น้องคนละมารดากลั่นแกล้งหรือแม้กระทั่งเหล่าคนรับใช้ยังแอบกลั่นแกล้งในบางครั้งจนกระทั่งวันนี้เฟิงอี้หรือองค์ชายผู้รันทดมีดวงตาที่มีแววแปลกประหลาดไปดวงวิญญาณที่เคยอาศัยกายหยาบของเฟิงอี้ผู้เก่าได้เลือนหายไปเป็นเพราะองค์ชายเฟิงอี้หรือองค์ชายผู้รันทดได้รับเครื่องรางบางอย่างจากใต้น้ำหรือใต้ทะเลสาบที่ส่องแสงสีเหลืองทองศักดิ์สิทธิ์น่าเกรงขามออกมาจากก้นทะเลสาบพลังงานศักดิ์สิทธิ์ลึกลับได้ห่อหุ้มร่างกายที่อ่อนแอของเฟิงอี้ก่อนที่วิญญาณในร่างเก่าจักหายไป“เจ้ามิต้องห่วงข้าจักดูแลมารดาของเจ้าให้เองจงไปสบายเถิดเด็กน้อยผู้รันทด...”ปากของเฟิงอี้ได้กล่าวออกมาจากภายใต้ก้นทะเลสาบ“ร่างกายอ่อนแอจนเจียนตายอยู่แล้ว?....”ดวงตาของเฟิงอี้สว่างวาบก่อนที่จักมีพลังงานสีทองเปล่งประกายออกมาจากร่างกายของเขา“นี่คือพลังสวรรค์ที่เหลืออยู่ของเราช่างน้อยนิดนัก”เฟิงอี้ถอดถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าภายใต้ก้นทะเลสาบก่อนที่ร่างกายของเขาจักมีแรงดีดอย่างน่าอัศจรรย์ร่างกายของเฟิงอี้กลายเป็นเส้นแสงสีทองก่อนที่มินานนักจักปรากฏร่างของเฟิงอี้นั่งอยู่ข้างๆทะเลสาบ“กี่ร้อยกี่พันกี่หมื่นปีมาแล้วกันหนอ....”ใบหน้าขาวและหล่อเหลาขององค์ชายผู้รันทดหรือเฟิงอี้ได้เงยขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมนท้องฟ้ามันไร้แสงแห่งดวงดาว“น่าขันเสียจริงที่ข้าไว้ใจผู้อื่นจนทำให้ตนต้องสูญเสียทุกอย่างแม้แต่ตอนนี้ฟากฟ้ายังมิต้อนรับการกลับมาของข้า ฮ่าๆ ช่างน่าขัน”เสียงหัวเราที่นุ่มแต่กังวานของเฟิงอี้ได้หัวเราะเยาะต่อทุกสิ่งอย่างที่ตนเคยพบผ่านมา“เจ้าเด็กน้อยผู้นี้เจ้ารันทดกว่าข้าเสียอีกหรือนี่?”ใบหน้าของเฟิงอี้กลายเป็นตะลึงงันเขาเคยคิดว่าชีวิตตนน้ำเน่าและรันทดแต่เทียบมิได้เลยกับชีวิตของร่างกายที่เขาครอบครองและถือกำเนิดใหม่“เฮ้อ!แต่ก็ยังดีที่เจ้ามิรันทดมากกว่านี้อีกหากมิมีมารดาคงจักแย่ยิ่ง”ในความทรงจำที่เฟิงอี้หลอมละลายจากร่างกายของเขาเขารู้ว่าองค์ชายผู้รันทดหรือตัวเฟิงอี้เองนั้นมีมารดาที่อ่อนโยนแถมเป็นถึงผู้ที่ให้กำเนิดบุตรของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรต้าเหว่ยแต่มารดาของเฟิงอี้ก็เป็นเพียงนางในแน่นอนว่ามารดาของเฟิงอี้หรือหวู่เหลียงจิงในตอนนี้ได้เป็นเพียงนางสนมที่จักรพรรดิแห่งต้าเหว่ยหรือเฟิงต้าหมิงมิได้เหลียวแลอีกแม้แต่น้อยหลังจากที่ให้กำเนิดเฟิงอี้แล้ว“เอาเถอะข้าจักทวงทุกอย่างที่น่าจักเป็นของเจ้าอยู่หลายส่วนกลับมา...หึหึแต่แน่นอนว่าข้าจักต้องทวงของคนอื่นๆด้วย”เฟิงอี้หัวเราะเสียงดังโดยในบริเวณทะเลสาบนี้มิได้มีทหารยามมาเฝ้าดูแลองค์ชายเฟิงอี้ผู้รันทดผู้นี้มิสามารถบ่มเพาะพลังได้แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจักมิได้เป็นดังเฉกเช่นเคยเพราะเสียงหัวเราะของเฟิงอี้ได้หยุดลงม้านตาของเขาได้ปิดลงพร้อมกับเกิดเรื่องประหลาดขึ้นกลิ่นอายแห่งอัสนีได้แผ่ออกมาตามรูขุมขนและโลหิตเหม็นคาวได้พุ่งพวยออกมาจากปากของเฟิงอี้จุดตีบตันทั้งหลายถูกทำลายจนหมดสิ้นเส้นชีพจรแรกปรากฏขึ้นภายในร่างกายของเขากลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากเส้นชีพจรเริ่มที่จักส่งพลังทำลายล้างน่าหวาดกลัวออกมาท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดที่มีเมฆปกคลุมได้มีแสงสีทองแล่นไปมาราวกับมังกรอัสนีที่ล่องลอยอย่างรื่นเริงอย่างมีความสุขสายอัสนีได้ตอบรับราวกับว่าเจ้านายที่รักของมันได้กลับมาหามันอีกครั้งทั่วทั้งดินแดนต้าเหว่ยในเวลานี้จิตใจของผู้คนสั่นสะท้านและหวาดผวาอย่างแปลกประหลาดมันเป็นแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ราวกับว่าเทพเจ้าทรงพิโรจราวกับว่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งสวรรค์ได้เหยียบย่างอยู่บนท้องนภาและมองดูโลกมนุษย์อย่างเมินเฉยและดูแคลนโชคชะตาผู้สูงส่งและยิ่งใหญ่ได้เริ่มก้าวเดินเปิดตำนานจักรพรรดิอัสนีเทพเจ้า! จบ...โปรดติดตามตอนต่อไป...Thunder God Emperor จักรพรรดิอัสนีเทพเจ้า
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
ภาคที่1 ตอนที่1 องค์ชายผู้ถูกเหยียดหยาม
ภาคที่1 ตอนที่1 องค์ชายผู้ถูกเหยียดหยามมีหลายคนเคยกล่าวไว้ว่าเกิดมาร่ำรวยเป็นองค์ชายหรือราชานั้นเป็นดั่งลูกรักของสวรรค์มิว่าใครต่างก็นับหน้าถือตาและยำเกรงในอำนาจอันยิ่งใหญ่ของราชวงศ์แต่จักมีผู้ใดที่จักรู้เล่าว่าถึงแม้จักเกิดเป็นถึงองค์ชายแห่งอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่อย่างอาณาจักรต้าเหว่ยก็มิได้มีความสุขเลยทั้งถูกเมินเฉยจากผู้เป็นบิดาหรือฮ่องเต้แห่งอาณาจักรต้าเหว่ยและถูกญาติพี่น้องคนละมารดากลั่นแกล้งหรือแม้กระทั่งเหล่าคนรับใช้ยังแอบกลั่นแกล้งในบางครั้งจนกระทั่งวันนี้เฟิงอี้หรือองค์ชายผู้รันทดมีดวงตาที่มีแววแปลกประหลาดไปดวงวิญญาณที่เคยอาศัยกายหยาบของเฟิงอี้ผู้เก่าได้เลือนหายไปเป็นเพราะองค์ชายเฟิงอี้หรือองค์ชายผู้รันทดได้รับเครื่องรางบางอย่างจากใต้น้ำหรือใต้ทะเลสาบที่ส่องแสงสีเหลืองทองศักดิ์สิทธิ์น่าเกรงขามออกมาจากก้นทะเลสาบพลังงานศักดิ์สิทธิ์ลึกลับได้ห่อหุ้มร่างกายที่อ่อนแอของเฟิงอี้ก่อนที่วิญญาณในร่างเก่าจักหายไป“เจ้ามิต้องห่วงข้าจักดูแลมารดาของเจ้าให้เองจงไปสบายเถิดเด็กน้อยผู้รันทด...”ปากของเฟิงอี้ได้กล่าวออกมาจากภายใต้ก้นทะเลสาบ“ร่างกายอ่อนแอจนเจียนตายอยู่แล้ว?....”ดวงตาของเฟิงอี้สว่างวาบก่อนที่จักมีพลังงานสีทองเปล่งประกายออกมาจากร่างกายของเขา“นี่คือพลังสวรรค์ที่เหลืออยู่ของเราช่างน้อยนิดนัก”เฟิงอี้ถอดถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าภายใต้ก้นทะเลสาบก่อนที่ร่างกายของเขาจักมีแรงดีดอย่างน่าอัศจรรย์ร่างกายของเฟิงอี้กลายเป็นเส้นแสงสีทองก่อนที่มินานนักจักปรากฏร่างของเฟิงอี้นั่งอยู่ข้างๆทะเลสาบ“กี่ร้อยกี่พันกี่หมื่นปีมาแล้วกันหนอ....”ใบหน้าขาวและหล่อเหลาขององค์ชายผู้รันทดหรือเฟิงอี้ได้เงยขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมนท้องฟ้ามันไร้แสงแห่งดวงดาว“น่าขันเสียจริงที่ข้าไว้ใจผู้อื่นจนทำให้ตนต้องสูญเสียทุกอย่างแม้แต่ตอนนี้ฟากฟ้ายังมิต้อนรับการกลับมาของข้า ฮ่าๆ ช่างน่าขัน”เสียงหัวเราที่นุ่มแต่กังวานของเฟิงอี้ได้หัวเราะเยาะต่อทุกสิ่งอย่างที่ตนเคยพบผ่านมา“เจ้าเด็กน้อยผู้นี้เจ้ารันทดกว่าข้าเสียอีกหรือนี่?”ใบหน้าของเฟิงอี้กลายเป็นตะลึงงันเขาเคยคิดว่าชีวิตตนน้ำเน่าและรันทดแต่เทียบมิได้เลยกับชีวิตของร่างกายที่เขาครอบครองและถือกำเนิดใหม่“เฮ้อ!แต่ก็ยังดีที่เจ้ามิรันทดมากกว่านี้อีกหากมิมีมารดาคงจักแย่ยิ่ง”ในความทรงจำที่เฟิงอี้หลอมละลายจากร่างกายของเขาเขารู้ว่าองค์ชายผู้รันทดหรือตัวเฟิงอี้เองนั้นมีมารดาที่อ่อนโยนแถมเป็นถึงผู้ที่ให้กำเนิดบุตรของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรต้าเหว่ยแต่มารดาของเฟิงอี้ก็เป็นเพียงนางในแน่นอนว่ามารดาของเฟิงอี้หรือหวู่เหลียงจิงในตอนนี้ได้เป็นเพียงนางสนมที่จักรพรรดิแห่งต้าเหว่ยหรือเฟิงต้าหมิงมิได้เหลียวแลอีกแม้แต่น้อยหลังจากที่ให้กำเนิดเฟิงอี้แล้ว“เอาเถอะข้าจักทวงทุกอย่างที่น่าจักเป็นของเจ้าอยู่หลายส่วนกลับมา...หึหึแต่แน่นอนว่าข้าจักต้องทวงของคนอื่นๆด้วย”เฟิงอี้หัวเราะเสียงดังโดยในบริเวณทะเลสาบนี้มิได้มีทหารยามมาเฝ้าดูแลองค์ชายเฟิงอี้ผู้รันทดผู้นี้มิสามารถบ่มเพาะพลังได้แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจักมิได้เป็นดังเฉกเช่นเคยเพราะเสียงหัวเราะของเฟิงอี้ได้หยุดลงม้านตาของเขาได้ปิดลงพร้อมกับเกิดเรื่องประหลาดขึ้นกลิ่นอายแห่งอัสนีได้แผ่ออกมาตามรูขุมขนและโลหิตเหม็นคาวได้พุ่งพวยออกมาจากปากของเฟิงอี้จุดตีบตันทั้งหลายถูกทำลายจนหมดสิ้นเส้นชีพจรแรกปรากฏขึ้นภายในร่างกายของเขากลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากเส้นชีพจรเริ่มที่จักส่งพลังทำลายล้างน่าหวาดกลัวออกมาท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดที่มีเมฆปกคลุมได้มีแสงสีทองแล่นไปมาราวกับมังกรอัสนีที่ล่องลอยอย่างรื่นเริงอย่างมีความสุขสายอัสนีได้ตอบรับราวกับว่าเจ้านายที่รักของมันได้กลับมาหามันอีกครั้งทั่วทั้งดินแดนต้าเหว่ยในเวลานี้จิตใจของผู้คนสั่นสะท้านและหวาดผวาอย่างแปลกประหลาดมันเป็นแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ราวกับว่าเทพเจ้าทรงพิโรจราวกับว่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งสวรรค์ได้เหยียบย่างอยู่บนท้องนภาและมองดูโลกมนุษย์อย่างเมินเฉยและดูแคลนโชคชะตาผู้สูงส่งและยิ่งใหญ่ได้เริ่มก้าวเดินเปิดตำนานจักรพรรดิอัสนีเทพเจ้า! จบ...โปรดติดตามตอนต่อไป...
นิยายแนะนำ
เพียงหัวใจเพรียกหา
นิยาย Y (Yaoi) 
1K
9
1K
9
(END)ลิขิตรัก มัดหัวใจนายมาเฟีย
นิยาย รัก
3K
32
3K
32
จอมยุทธพิฆาตอสูร | 武侠殺鬼
นิยาย Y (Yaoi)
1K
7
1K
7
ACE FORCE ปฏิบัติการทะยานฟ้า
นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
494
1
494
1
การตื่นขึ้นของจักพรรดิเทพสายฟ้า
นิยาย แฟนตาซี
1K
3
1K
3
ตกวิชาเวท แต่ชื่อผมกลายเป็นตำนาน
นิยาย แฟนตาซี
195
2
195
2
บำเรอรัก (Mpreg )
นิยาย Y (Yaoi)
1K
49
1K
49
ทำไมมาอยู่ในร่างลูกวะ?
นิยาย Y (Yaoi)
2K
9
2K
9
![เทพยุทธ์ล้างสวรรค์ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1716880919_30815303.webp)
เทพยุทธ์ล้างสวรรค์ [นิยายแปล]
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
174K
773
174K
773
ซวยจริงๆที่ต้องมาเป็นพระเจ้าสร้างโลก
นิยาย แฟนตาซี
1K
1
1K
1