BDSM ผลงานเก่า ตอนเดียวจบ และตอนยาว จาก Dungeonthai

บรรยายตัวละครนิดนึง

เชอรี่: เด็กนักเรียนชั้นม.ห้า แต่รูปร่างนั้นไม่เป็นรองสาวมหาลัยเลยทีเดียว แถมยังได้เปรียบทั้งอายุทั้งความไร้เดียงสา

เธอมีผมสีน้ำตาลเกือบดำด้วยได้เชื้อมาจากพ่อฝรั่งตาน้ำข้าว เธอจึงได้เชื้อฝรั่งมาซะเยอะ ได้ทั้งผิวขาวเนียน ตากลมโตสีน้ำตาล

แถมด้วยเด็กฝรั่งโตเร็ว จึงไม่ต้องบอกเลยว่ารูปร่างของเชอรี่จะน่าฟัดขนาดไหน...ปายจินตนาการกันเอาเอง อิ อิ

เชอรี่เป็นเด็กเรียนดีเข้าขั้นหัวกระทิของห้องเลยทีเดียว ส่วนเรื่องความสวยนั้นขึ้นชื่อว่าเป็นดาวเด่นประจำชั้นม.ห้า

ถึงขนาดมีคนเรียกว่า เจ้าหญิงม.ห้า เลยทีเดียว เชอรี่มีความทะนงในตัวเองค่อนข้างสูง เธอไม่เคยสนใจเด็กชายในโรงเรียน

ถึงจะเป็นรุ่นพี่ม.หกมาสารภาพรักเธอก็ตาม เชอรี่ไม่เคยใจอ่อนเลยซักครั้งเดียว แต่ใครจะหารู้ไม่ว่าชายเดียวที่เธอใจอ่อนด้วย

คือ ครูคณิต นั่นเอง เธอไปให้ครูคณิต หรือครูนัท เย่อทุกครั้งที่มีโอกาส

_______________________________________________

บรรพต: เพื่อนร่วมชั้นเชอรี่ ชอบนั่งหลังห้อง ฟังเอ็มพีสามบ้าง อ่านการ์ตูนบ้าง แต่สอบทีไรก็เอาตัวรอดได้ทุกครั้ง

ไม่รู้ว่าเพราะคอยื่นคอยาวไปแอบดูข้อสอบคนข้าง ๆ หรือมีคนส่งซิกให้กันแน่ หน้าตาก็งั้น ๆ ไม่ได้หล่อเหลาอะไร

เพียงแค่รูปหน้าสมส่วน ไม่ได้จัดว่าเป็นคนขี้เหร่เท่านั้นเอง ส่วนรูปร่างก็สูงร้อยแปดสิบกว่า ๆ เข้าแถวทีไรก็อยู่คนสุดท้ายทุกที

ใครจะรู้ว่าส้มหล่นมีจริง หลังเลิกเรียนนายบรรพตไปเล่นบาสกับกลุ่มเพื่อนจนจะกลับบ้านได้แยกตัวไปหยิบกระเป๋าบนห้อง

ตอนที่เดินผ่านห้องพักครูนั่นเอง ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูลอดมาจากห้องพักครู นายบรรพตได้รู้ซึ้งคำว่า ส้มหล่น ก็วันนี้เอง

แผนการณ์ชั่วร้ายก็ผุดขึ้นในหัว....เป็นที่มาของเรื่องนี่เอง

___________________________________________

หลังโรงเรียน

"มีอะไร นายบรรพต ถึงเรียกฉันมาหลังโรงเรียน" เชอรี่ถามเสียงห้วน

"เมื่อวานเธอกลับบ้านกี่โมง" บรรพตถามเสียงเย็น

"ฉันจะกลับบ้านกี่โมงมันก็เรื่องของฉัน เกี่ยวอะไรกับนาย"

"อืม นั่นสินะ เธอจะกลับกี่โมงมันก็ไม่เกี่ยวกับฉันหรอก แต่พ่อแม่เธอคงอยากรู้นะว่าเธอทำอะไรก่อนกลับบ้าน"

"....." "ทำไม ฉันทำอะไร" เชอรี่ยังคงเสียงแข็ง

"เธออยากให้ฉันบอกจริง ๆ หรอ ว่าเธอทำอะไรอยู่กับครูสอนคณิต" บรรพตยิ้มมุมปาก

".........." เชอรี่ถึงกับนิ่ง คิดอะไรไม่ออก

"เผื่อเธอยังไม่แน่ใจ เธอจะให้ฉันบอกไหม ว่าเมื่อวานเธอใส่กางเกงในเซ็กซี่แค่ไหน ฮ่า ๆ" บรรพตอดไม่ไหวในความได้เปรียบของตัวเอง เชอรี่ทั้งโกรธทั้งอายจนตัวสั่น

เพี๊ยะ! เชอรี่ตบหน้าบรรพตไปสุดแรงของเธอ นายบรรพตถึงกับหน้าหัน นายบรรพตโกรธขึ้นหน้า ไม่เคยมีใครตบหน้าเค้ามาก่อนแม้แต่พ่อหรือแม่ บรรพตจับสองข้อมือเล็ก ๆ รวบขึ้นไปเหนือหัวของเชอรี่ บรรพตใช้ทั้งตัวดันเชอรี่เข้าไปติดต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง

"เธอไม่ควรทำให้ฉันโกรธ รู้ไว้ซะด้วยว่าตอนนี้ใครเป็นฝ่ายได้เปรียบ" บรรพตคำราม

เชอรี่ตกใจมาก นายบรรพตที่ชอบนั่งขี้เกียจหลังห้อง ไม่สุงสิงกับใคร ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนหน้ากลัวขนาดนี้ เชอรี่หอบหายใจอย่างแรงด้วยความกลัว หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงไปมาเสียดสีอยู่กับแผงอกของเค้า ทำให้เรียกสติของบรรพตกลับมาอีกครั้ง แต่สายตายังคงแข็งกร้าวจ้องเขม็งอยู่ที่หน้าของเชอรี่ ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ ทำให้บรรพตได้สัมผัสถึง กลิ่นอายของตัวเชอรี่ เนื้อนุ่ม ๆ ที่เบียดอยู่กับอกของตัวเอง เสื้อนักเรียนของเชอรี่มันเลิกขึ้นจนเห็นท้องแบนราบ มือข้างนึงที่ยังว่างอยู่ของบรรพตอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสเนื้อสาวผุดผ่อง เชอรี่ถึงกับสะดุ้ง

"นี่นายจะทำอะไรอ่ะ จะเอายังไงก็ว่ามาสิ" เชอรี่ดิ้นรนอยู่ภายใต้พันธนาการ

"เธอคงไม่อยากให้เรื่องนี้รู้ไปถึงหูพ่อกับแม่ของเธอหรอกใช่ไหม ลูกสาวคนเก่ง" เสียงแข็ง ๆ ของเชอรี่เรียกสติของบรรพตกลับคืนมาอีกครั้ง

"ก็ใช่น่ะสิ จะเอายังไงก็ว่ามา แล้วก็ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันเจ็บนะ" เชอรี่พูดเสียงแข็ง บรรพตคลายข้อมือออก เชอรี่สะบัดหลุดทันที่เมื่อมีโอกาส เธอรีบผละจากบรรพตอย่างรวดเร็ว

"เอ้า จะเอายังไงก็ว่ามา"

"หึ หึ" บรรพตควานหาของในกระเป๋าสะพาย

"ใส่ไอ้นี่ซะ" บรรพตชูของที่หยิบออกมาจากกระเป๋า

"นี่นายจะบ้าหรอ ฉันไม่ใส่หรอกนะ ของพันนั้น" สิ่งที่บรรพตหยิบออกมาจากกระเป๋า มันเป็นสายหนังคล้ายเข็มขัด ที่มีแท่ง ๆ อยู่สองแท่ง แท่งหนึ่งรูปร่างเป็นควxฝังมุก อีกแท่งนึงขนาดเล็กกว่า แต่มีวงแหวนอยู่รอบ ๆ หลายชั้น

"เธอไม่มีทางเลือกหรอก เชอรี่" บรรพตชูโทรศัพท์มือถือที่แอบถ่ายคลิปเอาไว้เมื่อวานเย็นในห้องพักครูหลังเลิกเรียน

"ซี๊ดดด ครูขา มันลึกจังเลยคะ ซี๊ดดดด" เป็นภาพที่เชอรี่หลับตาแน่น จีสตริงของเธอถูกดึงมาไว้ที่แก้มก้น เธอกำลังเกาะโต๊ะทำท่าโก่งตูดให้ครู คณิตกระแทกอย่างสะใจ คลิปที่บรรพตถ่ายมาจึงเห็นหน้าทั้งสองคนชัดเจน บวกกับเสียงของเธอซึ่งแค่ฟังก็รู้แล้วว่าเป็นใคร เชอรี่ตกใจรีบคว้ามือถือของนายบรรพตไว้ แต่เจ้าของมือถือมือไวกว่า

"หรือเธออยากให้ฉันเร่งเสียงให้ดังกว่านี้" บรรพตขู่

"อย่านะ" เชอรี่ไม่มีทางเลือก "ก็ได้"

"ดีมาก ว่าง่าย ๆ อย่างงี้สิ เจ้าหญิง" บรรพตแสยะยิ้ม

"ถอดกางเกงในสิ อยากรู้เหมือนกันว่าวันนี้ใส่อะไรมา" เชอรี่ค่อย ๆ เลิกกระโปรงนักเรียนขึ้น เธอดึงกางเกงในลงมาอย่างอ่อยอิ่งด้วยความอาย

"ว้าว จีสตริงเหมือนเดิม ไม่คิดเลยว่าเจ้าหญิงอย่างเธอจะร่านเหมือนกัน ฮ่า ๆ" เชอรี่กำหมัดตัวเองแน่น นายบรรพตย่างสามขุมเข้ามา

"เอ้า ทำท่าเหมือนเมื่อวานสิ จะได้ใส่ง่าย ๆ" บรรพตสั่ง

ตอนนี้จีสตริงตัวน้อยลงไปกองที่ข้อเท้าของเชอรี่ แต่เธอยังคงไม่ยอมขยับตัว บรรพตหมดความอดทน คว้าเอวอันบอบบางนั้นด้วยแขนชายที่ได้เปรียบด้านพละกำลังมากกว่า ตวัดร่างอ้อนแอ้นให้หันหลัง แล้วใช้มืออีกข้างกดหัวเธอลงไป เชอรี่เสียหลักเธอจึงรีบคว้าต้นไม้ไว้ นายบรรพตใช้เท้าสอดเข้าไประหว่างขาของเธอ แล้วเตะข้อเท้าให้ขาเธอแยกออกจากกัน บรรพตตวัดกระโปรงสีกรมนั้นขึ้นไปบนหลัง เผยให้เห็นแก้มก้นขาวเนียนไม่มีแม้แต่ริ้วรอย ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก กว่าเชอรี่จะรู้ตัวอีกที เธอก็อยู่ในท่าที่นายบรรพตต้องการเรียบร้อยแล้ว

"อย่าขยับ ท่านี้แหละ" เชอรี่ไม่ฟังเสียง ทำท่าจะขยับหนี

"อย่าขยับเชียว หรือเธออยากให้ฉันมัด" บรรพตสั่งเสียงแข็ง "เธอไม่ควรจะทำให้ฉันโกรธ เชอรี่"

เชอรี่ได้แต่จำยอม นายบรรพตได้ทีสำรวจก้นกลมกลึง ทั้งขาวทั้งเนียน ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า สองมือของนายบรรพตลูบไล้ไปทั่วก้นหนาหนั่น บางทีก็ขยำแก้มก้นจนเป็นรอยแดง ๆ ตามฝ่ามือ นายบรรพตใช้สองมือแหกก้นออกจากกัน เผยให้เห็นของสงวนสีชมพูที่ถึงแม้จะไม่ปิดสนิทเป็นเส้นตรงเหมือนสาวเวอจิ้น แต่ก็ดูมีเสน่ห์เพราะมันเผยอแย้มออกมาน้อย ๆ ให้บรรพตได้ยลโฉม

นายบรรพตไม่คิดเลยว่าจะมีโอกาสได้เห็นร่องหลืบของหญิง ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าหญิงประจำม.ห้า เชอรี่คนที่หยิ่งทะนง เชิดใส่เด็กนักเรียนผู้ชายทุกคนในโรงเรียน วันนี้เค้าได้เปรียบ แล้วจะต้องใช้เวลานี้ให้คุ้มที่สุด

บรรพตมองร่องที่ผ่านศึกมาบ้างแล้ว บรรพตแอบเสียใจบ้างที่ไม่ได้เป็นคนเบิกร่องนี้เสียเอง แต่ถ้าเธอไม่ไปมีอะไรกับไอ้ครูหน้าหล่อนั่น เราคงไม่มีวันนี้ นายบรรพตคิดในใจ บรรพตสอดนิ้วเข้าไปสำรวจภายในร่อง จนเชอรี่หายใจเฮือก 

"นี่ หยุดนะ"

"จะได้เอาเข้าสะดวก ๆ ไง หึหึ" มือของเชอรี่จิกเข้าไปในเปลือกไม้แน่น หลับตาแน่น สองนิ้วนั่นทั้งแยงทั้งคว้าน นิ้วโป้งก็ถูแตxไปมา

"ข้างในเธอยังชมพูอยู่เลย คงยังไม่ค่อยมีประสบการณ์ละสิ" บรรพตพูดยิ้ม ๆ อย่างเป็นต่อ ตอนนี้เค้าได้เปรียบโดยสมบูรณ์แล้ว