แด๊ด(ไม่)รักผม [Nc25+]

กูรักมึงง

'ไหนแด๊ดว่าจะโทรมาหาก่อนนอนไง นี่ก็เที่ยงคืนกว่าแล้วทำไมถึงยังไม่โทรมาอีก หรือมัวแต่ทำงานจนเพลินกันนะ' คิดพลางถอนหายใจยิ้มๆตลอดอ่ะแด๊ดเนี่ย ถ้าได้ลงมือทำงานนะก็จะจริงจังจนลืมเวลากันไปเลย " ไหนลองโทรหาหน่อยซิ"

สามีของน้ำมนต์

calling...

ตื้ดดด ตื้ดดด ตื้ดดด

{รอจนสายตัดแด๊ดก็ไม่รับ หรือจะหลับไปแล้วนะ}

ทำไมแด๊ดไม่รับสายกัน คิดพลางเหลือบมองนาฬิกาบนหัวมุมหน้าจอ 00.45 น. อาา คงหลับแล้วแน่ๆส่งข้อความไปบอกฝันดีสักหน่อยก็แล้วกัน

แด๊ดไม่รักผม

{เปลี่ยนดีกว่าเปลี่ยนเป็๞อะไรดีนะ.. อืมม ปิ๊ง ชื่อนี้ดีกว่า คิกคิก}

สามีของน้ำมนต์

{แด๊ดเม้มเบอร์ของแด๊ดไว้ในเครื่องผมแบบนี้ งั้นเอาชื่อนี้แล้วกันผมคิดอย่างอารมณ์ดี}

น้ำมนต์ลูกแม่นิราคนสวย >> แด๊ดนอนแล้วเหรอครับ

ถ้านอนแล้วก็ฝันดีนะครับคุณสามี

.........

คิกคิก เมื่อผมกดส่งไปก็ให้รู้สึกเขินนัก สามี งื้อออ เขิลจัง! เอ๋.. เลิก ๆ เลิกคิดอะไรน่าอายๆแบบนั้นแล้วไปอาบน้ำนอนเดี๋ยวนี้เลยไอ้น้ำมนต์ อื้อ พยักหน้าให้กับตัวเองหงึกๆพอตกลงกับตัวเองเสร็จก็วางโทรศัพท์ลงแล้วเข้าไปอาบน้ำเพื่อที่จะได้กลับมานอนห่มผ้ากอดหมอนข้างหลับ พรุ่งนี้จะตื่นให้สายๆกันไปเลย

ผมนั่งมองสายเรียกเข้ากับข้อความของไอ้ตัวแสบนิ่งๆ นั่งมองอยู่แบบนั้นนานเท่าไรไม่รู้ทั้งๆที่หน้าจอมันดับไปตั้งนานแล้ว อาการหน่วงๆในอกกับคำถามมากมายที่อยู่ในหัวตีรวนไปหมด

ครืดดๆ ๆๆ เมื่อเห็นรายชื่อที่โทรเข้ามาผมก็รีบคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเบาะขึ้นมากดรับทันที

"..จะไปเดี๋ยวนี้แหละรอแค่แป๊บเดียว" ผมกดวางสายก่อนจะโยนโทรศัพท์ลงไปวางที่เดิมแล้วมองขึ้นไปยังชั้นที่ไอ้ตัวแสบพัก มองนิ่งอย่างใช้ความคิดก่อนจะถอยรถแล้วขับออกไป

.........

"ไงมึง ซึมเป็๲ส้วมเลยนะแด๊ดของมึงยังไม่โทรหาอีกเหรอวะ" ไอ้เต้เอ่ยถามขึ้นขณะที่ไอ้กรกับไอ้นุลงไปรับอาหารที่สั่งผ่านแอพที่ด้านล่าง วันนี้พวกเรานัดกันมานั่งทำรายงานด้วยกันที่ห้องของผม

"เออว่ะ นี่ก็เป็๞อาทิตย์แล้วที่แด๊ดไม่ได้ติดต่อกูมาทั้งๆที่ปกติแด๊ดจะโทรจะข้อความหากูตลอด แต่นี่ขนาดโทรไปก็ไม่รับข้อความหาทุกช่องทางก็ไม่อ่านไม่ตอบที่สำคัญตอนนี้กูติดต่อแด๊ดไม่ได้แล้วว่ะ พอไปหาที่บ้านนมก็บอกกูว่าแด๊ดบินไปต่างประเทศได้ 6 วันแล้ว กูโทรไปหาพี่สิงเลขาของแด๊ดเขาก็บอกกูว่าแด๊ดไปร่วมประชุมและคุยธุรกิจกับหุ้นส่วนที่สิงคโปร์ไม่มีกำหนดกลับ อึก..ฮึก แด๊ดไม่บอกอะไรกูเลยสักอย่าง กะ..กูไม่รู้ว่ากูยังสำคัญกับแด๊ดอยู่หรือเปล่า ฮึก"

อยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก เป็๞ห่วง คิดถึงและคิดมากอย่างห้ามไม่ได้

"เฮ้ยย! มึงร้องไห้ทำไมไอ้น้ำ เงียบดิวะ ไอ้มิวมึงมาช่วยกูปลอบไอ้น้ำซิร้องไห้ใหญ่แล้ว เวรเอ้ย!" ไอ้เต้เริ่มอยู่ไม่สุข

"มึงจะไปร้องไห้ให้คนที่ไม่เห็นค่ามึงทำไมวะ กูเคยบอกมึงแล้วใช่ไหมว่ามึงน่ะเหมาะกับรอยยิ้ม" ไอ้มิวพูดพร้อมกับเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้กับผม

"กู ทำอะไรผิดวะ ทำไมแด๊ดไม่บอกกู หรือจริงๆแล้วกูไม่ได้ทำอะไรผิด แด๊ดแค่เบื่อกู ฮึก ฮึก ฮืออออ"

"อ้าว เวรแล้วร้องใหญ่เลยทีนี้ เงียบ ไอ้น้ำมึงเงียบเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่าเพิ่งคิดไปเองดิวะรอฟังแด๊ดมึงก่อนไหม"

แกร๊กก !!

"ไอ้น้ำมึงเป็๲อะไร ใครทำอะไรมึง ไอ้มิวไอ้เต้มึงสองคนทำอะไรมันวะ!"

"กูสองคนลงไปแค่แป๊บเดียวเกิดอะไรขึ้นวะ!" ไอ้กรกับไอ้นุหน้าตาตื่นรีบถามอย่างร้อนรน

"ไม่ต้องมาโทษพวกกูเลยจ้าา โน่นพวกมึงไปโทษแด๊ดของมันโน่นกูไม่เกี่ยว!" ไอ้เต้โวยวายเสียงดัง

"ไอ้น้ำ มึงเป็๞อะไร แด๊ดมึงทำอะไรมึง"

"เออ บอกพวกกูมาเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวพวกกูจะไปจัดการให้เอง" ไอ้กรกับไอ้นุเอ่ยถามอย่างโกรธๆ

"มึงจะขำอะไรนักหนาไอ้มิว! เพื่อนกำลังเศร้าไอ้ห่านี่!" ไอ้เต้แหวใส่ไอ้มิวเสียงเขียวทันทีที่เห็นไอ้มิวยิ้มเยาะตรงมุมปาก

"เออ พักนี้มึงดูแปลกๆไปนะไอ้มิวมีอะไรหรือเปล่า"

"ปกติมึงไม่ใช่แบบนี้ เป็๞มึงทุกครั้งไม่ใช่เหรอที่จะคอยโอบกอดและปลอบโยนไอ้น้ำมันทุกครั้งที่มันเสียใจ" ไอ้มิวได้แต่ยักไหล่อย่างไม่แยแสพลางหันมามองผมที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน

"กูน่ะเหรอที่จะไม่ห่วง ไม่รักมัน ที่ผ่านมายังไม่ชัดเจนสำหรับพวกมึงอีกเหรอว่า..สำหรับกูแล้วไอ้น้ำคือที่หนึ่ง คือทุกความรู้สึกของกู" มันจ้องมองมาที่ผมนิ่ง นาน จนผมลืมร้องไห้มองตอบมันอย่างไม่เข้าใจ

"หยุดร้องไห้ได้แล้วไอ้น้ำ! เช็ดน้ำตาเดี๋ยวนี้เลย ไม่ต้องคิดมากมึงยังมีพวกกู แล้วก็จำคำกูไว้นะว่า..ที่กูทำไปทั้งหมดเพราะว่ากูรักมึง แค่นั้นเลย."

พูดเสร็จมันก็เดินออกไปจุดบุหรี่สูบที่ระเบียง ผมเห็นไอ้เต้ไอ้นุไอ้กรหันมามองหน้ากันอย่างมีนัยยะก่อนที่ไอ้กรกับไอ้เต้จะก้าวตามไอ้มิวออกไป พวกมันมีอะไรปิดบังผมหรือเปล่า? แต่ก็เป็๲ความเสียใจอีกนั่นแหละที่ชนะความสงสัยทั้งปวงเลยได้แต่นั่งคร่ำครวญต่อโดยมีไอ้นุคอยนั่งปลอบนั่งซับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่มีท่าจะหยุดง่ายๆให้ ซับไปพูดปลอบไปถอนหายใจไป 'ฮึกก กูไม่ได้ขี้แยนะไอ้นุกูแค่เสียใจ:(('

"มึงทำอะไรไอ้มิว" มันแหงนหน้าพ่นควันบุหรี่ให้ลอยขึ้นฟ้าก่อนจะหันมามองผมแล้วเลิกคิ้วขึ้น

"แล้วมึงคิดว่ากูจะทำอะไรล่ะไอ้เต้"

"กูถามเพื่อให้มึงตอบ ไม่ใช่ถามเพื่อให้มึงมาย้อนถามกูไอ้มิว" เริ่มชักจะโมโหกับท่าทางยียวนของมัน

"ไอ้มิว มึงคิดจะทำอะไรกันแน่" ไอ้กรถามมันขึ้นอีกคน มันถอนหายใจแล้วหันไปอัดเอาสารนิโคตินเข้าปอดต่ออย่างใจเย็น

"กู.. ช่างแม่ง! พวกมึงอย่าเพิ่งรู้เลย รู้แค่ว่ากูมีเหตุผลของกูและกูก็ไม่มีวันทำร้ายไอ้น้ำก็พอ กูไปแล้วนะไงก็ฝากพวกมึงดูมันด้วย"

"อ้าว สัด! มึงจะไปไหน แล้วรายงานอ่ะยังไม่ได้ทำสักหน้า" ไอ้กรโวยวายใส่ไอ้มิวลั่น

"ไม่มีอารมณ์ทำแล้ว ไว้วันหลัง" พูดเสร็จมันก็เลื่อนกระจกเดินออกไปหน้าตาเฉย กวนตีนฉิบหาย!

"แม่ง กวนตีนฉิบหาย! มึงว่ามันคิดจะทำอะไรวะไอ้เต้" ไอ้กรยืนเท้าเอวอย่างเดือดๆก่อนที่จะหันมาถามผมอย่างกังวน ผมส่ายหน้า

"กูก็ไม่รู้เหมือนกัน ดูๆมันไปก่อนถ้ามันคิดหรือทำอะไรเกินขอบเขตของคำว่าเพื่อนกูนี่แหละจะจัดการมันเอง!" กูเคยเตือนมึงไปแล้วนะไอ้มิวถ้ามึงยังคิดไม่ได้ กูนี่แหละจะกระทืบและสั่งสอนคนหน้ามึนอย่างมึงจนกว่าจะคิดได้ !!

.......

ผ่านไปสองอาทิตย์แล้วที่ผมติดต่อแด๊ดไม่ได้ ร้องไห้จนน้ำตาไม่มีให้ไหล มีแต่คำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ ไม่เป็๲อันทำอะไรไปเรียนก็เหมือนไปเช็คชื่อเพื่อเข้าเรียนเฉยๆเพราะสมองมันไม่รับ ดีที่ได้ไอ้เต้คอยจดเลคเชอร์ไว้ให้ ผมมานั่งคิดทบทวนว่าผมได้ทำอะไรพลาดไปหรือเปล่าหรือว่าเผลอทำอะไรให้แด๊ดโกรธหรือเปล่าแต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก แต่คงไม่มีหรอกแด๊ดอาจจะเบื่อผมหรือไม่ก็อาจจะเพิ่งมาคิดได้ว่าผมไม่คู่ควร พอคิดมาถึงตรงนี้น้ำตาที่เหือดแห้งไปแล้วก็ปริ่มในตาขึ้นมาอีกครั้ง ฮึก แม่ง ผมต้องเป็๲ขนาดนี้เลยเหรอวะ พอ! ผมจะให้เวลาแด๊ดอีกแค่อาทิตย์เดียวถ้าแด๊ดยังไม่ติดต่อกลับมาแล้วอธิบายในสิ่งที่ทำลงไปให้ผมฟัง.. เห็นทีผมก็คงต้องคิดทบทวนเ๱ื่๵๹ของเราสองคนใหม่เหมือนกัน.

>> มิว

"เ๱ื่๵๹ไปถึงไหนแล้ว อืม อย่าให้พลาดรายงานกูตลอดด้วย"

ผมกดวางสายจากทางไกลพลางยิ้มออกมาอย่างชอบใจ คนของป๊านี่ทำงานว่องไวและดีจนน่าให้รางวัล หึ คิดถึงป๊าจังโทรไปขอบคุณสักหน่อยดีกว่า คิดได้ดังนั้นผมก็กดออกโทรออกหาป๊า กดเปิดลำโพงแล้วโยนโทรศัพท์ลงไปบนโต๊ะกระจกที่ตั้งอยู่หน้าโซฟาตัวหรูที่ผมนั่งกางแขนพาดไปกับพนักพิง ไขว่ห้างแล้วจิบไวน์ราคาแพงอย่างอารมณ์ดี

'ขอโทษที่ต้องทำแบบนี้ แต่มันจำเป็๲ว่ะ..คุณอาแทนไท วิริยนุกุลกร หึหึ' คิดพลางกระตุกยิ้มเย็น๾ะเ๾ื๵๠ ถ้ามีใครผ่านมาเห็น กรกัณต์ ณัฐกุลเกียรติก้อง ในตอนนี้คงจะรู้สึกหนาวๆร้อนๆกันบ้างแหละ

ป๊า

calling...

[ว่าไงไอ้ตัวแสบนึกยังไงถึงโทรมาหาป๊าได้]

"ผมจะคิดถึงป๊าบ้างไม่ได้เหรอครับ"

[คิดถึงหรือจะมาตามงานกันแน่ไอ้ตัวแสบ หึหึ]

"ป่าว ก็แค่อยากจะโทรมาขอบคุณป๊าที่ส่งลูกน้องมาได้ถูกใจผมมาก"

"ทำงานเร็วและเห็นผลแบบ100%"

[ชักอยากจะเห็นเด็กที่ชื่อน้ำมนต์เสียแล้วสิ..]

[ว่ามีอะไรดีถึงได้ทำให้ไอ้ตัวแสบของป๊าลงทุนทำขนาดนี้]

"หึหึ แค่นี้ก่อนนะป๊า ว่างๆผมจะโทรไปใหม่ อ้อ แม่บ่นคิดถึงโทรหาแม่ด้วยนะป๊า"

[บ๊ะ! ไอ้ลูกคนนี้ใช้เสร็จก็ถีบหัวส่งไปให้แม่แกเลยนะ ฮ่าๆๆ]

.........