ตอนที่ 5
เฮีย(หยอก)
หลังจากร่างสูงของปีขาลลงรถไปและทิ้งเหนือคุณที่ยังคงเหม่อลอยกับคำว่า เด็กดี ไว้ในรถกับััอุ่นที่ยังเหลือไว้บนศรีษะจากมือหนาของคนที่พึ่งเดินเข้าร้านไป
“บ้าจริง! ใจจะเต้นแรงทำไมก็ไม่รู้”เด็กหนุ่มยกมือเรียวสวยของตนขึ้นมาวางตรงหน้าอกข้างซ้ายของตนที่ตอนนี้ก้อนเนื้อในนั้นกำลังเต้นตึกตักอย่างบ้าคลั่งก่อนจะสงบลง หลังจากผ่านไปไม่ถึง10นาที เหนือคุณก็เห็นร่างสูงของคนที่บอกว่าจะลงไปเอาของที่ร้านกำลังเดินกลับมาที่รถที่เหนือคุณกำลังนั่งอยู่ตอนนี้
“รอนานไหม”คนร่างสูงเอ่ยถามหลังจากเข้ามานั่งภายในรถเรียบร้อยแล้วและได้รับคำตอบเป็การ
ส่ายหน้าของร่างบางที่นั่งด้านข้างคนขับอย่างตนแทน
“………..”เหนือคุณหันไปจ้องมองร่างสูงเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็เลือกที่จะเงียบ แต่เหมือนปีขาลจะรู้สึกได้ว่าอีกคนมีเื่จะพูดกับตนเลยเลือกที่จะเป็ฝ่ายถามออกไป
“มีอะไรหรือเปล่า?”
“เหนือแค่สงสัยว่าวันนี้คุณปีขาลไม่เข้ามาดูร้านเหรอครับ”
“จริงๆแล้วร้านนี้ผมทำร่วมกันกับเพื่อนอีกสองคน”
“อ้อ ก็แสดงว่าสลับกันเข้ามาดูแลใช่ไหมครับ”
“ใช่ วันนี้เป็เวรของไอ้ กองทัพ ที่ต้องเข้ามาดู”
“แล้วคุณปีขาลเข้ามาที่นี่วันไหนบ้างครับ”
“พวกผมจะสลับกันเข้าวันเว้นวัน เมื่อวานผมเข้าวันนี้เป็กองทัพส่วนพรุ่งนี้เป็ไปป์เปอร์”
“เหนืออยากลองหางานพาร์ททามทำบ้าง คุณปีขาลว่าเหนือควรไปสมัครงานประภทไหนดีครับ”
เหนือคุณพูดออกมาด้วยความตื้นเต้น เพราะเห็นว่าปีขาลดูเป็ผู้ใหญ่กว่าน่าจะให้คำแนะนำได้ ร่างสูงหลังจากฟังจบก็หันมาพิจารณาเด็กหนุ่มข้างกายเพื่อเก็บรายละเอียดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยแสดงความคิดของตนออกไป
“ลองไปทำพวกร้านคาเฟ่ไหม คุณดูเป็คนน่าจะเข้ากันได้ดีกับลูกค้าแล้วก็ดูใจเย็น”
“คาเฟ่หรอ อืม…ก็น่าสนใจอยู่นาาา”
“หึ ค่อยๆคิดก็ได้ ตอนนี้เราควรไปหาอะไรกินกันได้แล้วเดี๋ยวจะดึก”
“ครับ แล้วเราจะไปไหนกันหรอ?”
“อยากไปเดินตลาดนัดกลางคืนไหมของกินเยอะดี”
“เอ๊ะ! จะว่าไปเหนือไม่เคยไปตลาดกลางคืนเลย งั้นไปที่นั่นก็ได้เหนืออยากไปเหมือนกัน”
“โอเค”
เมื่อตกลงกันได้แล้วร่างสูงก็ทำการสตาร์ทรถเพื่อเตียมตัวจะออกไปยังสถานที่ที่เรียกว่าตลาดนัด
กลางคืนของเด็กวัยรุ่นและวันทำงานชอบไปกันแต่จู่ๆก็มีเด็กจากในร้านวิ่งออกมาเรียกปีขาลไว้ก่อน
“ฮะ..เฮีย..เฮียเสืออออ อย่าพึ่งปายยย”เหนือคุณหันไปมองเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่วิ่งออกมาจากในร้าน
เพื่อมาหาปีขาล ดูท่าน่าจะวิ่งมาเหนื่อยน่าดูเพราะเหนือคุณเห็นอีกคนยังมีอาการหอบแฮ่กๆไม่หยุดเลย
“มีอะไรนิว”
“เฮียทัพให้ผมมาถามเฮียเสือว่าวันนี้จะเข้ามาอีกไหมครับ”
“น่าจะไม่เข้า ทำไมกองทัพมันติดปัญหาอะไร?”เหนือคุณได้แต่หันมองปีขาลทีมองเด็กที่ชื่อนิวที
ด้วยความสนอกสนใจ
“เอ่อ…คือเื่นี้ผมไม่รู้เหมือนกันครับเฮียทัพไม่ได้บอกไว้”
“ไม่เป็ไร บอกมันถ้ามีอะไรให้โทรมาแล้วกัน”
“ได้ครับๆสวัสดีครับเฮีย”พูดจบร่างของ้ด็กหนุ่มก็วิ่งหายเข้าร้านไปทันทีทิ้งให้อีกสองคนบนรถได้แต่
มองตามไปจนลับสายตา ก่อนที่ใบหน้าคมจะหันมาสบกับดวงตาคมสวยของคนด้านข้างที่มองมาที่ตนอยู่ก่อนแล้ว
“จ้องผมทำไม หืม”
“ทำไมเด็กคนนั้นถึงเรียกคุณว่าเฮียเสือไม่ใช่เฮียปีขาล?”ขณะทีถามบนใบหน้าคมสวยก็คิ้วขมวดไป
ด้วย
“ปีขาลแปลว่าอะไร”
“ปีขาล…เสือหรอครับ”ท้ายประโยคเสียงนุ่มเอ่ยออกมาแ่เบาด้วยความไม่มั่นใจนัก
“นั่นก็ใช่ แต่คงเพราะผมหน้าดุด้วยมั้งพวกนั้นเลยเรียกเสือ”ร่างสูงเอ่ยยิ้มๆ
“อ้อ มันคือฉายานี่เอง”หลังร่างบางเอ่ยจบก็พอดีกับที่ร่างสูงของปีขาลขับรถออกจากร้านพอดี
บรรยากาศในรถกลับมาเงียบสงบอีกครั้งหลังไม่มีใครเอ่ยอะไร จนทำให้ได้ยินเสียงแอร์ภายในรถที่กำลังทำหน้าที่ให้ความเนฝย็นกับคนทั้งสองอยู่ตลอดเวลา
“เหนือเปิดเพลงได้ไหมครับ”
“เอาสิเดี๋ยวเฮียเปิดให้”พูดจบมือหนาก็ทำหน้าที่เอื้อมมาเปิดเพลงในมือถือที่เชื่อมต่อกับระบบ
เครื่องเล่นภายในรถคันหรูของตนทันที โดยไม่หันมามองเด็กหนุ่มที่นั่งด้านข้างเลยสักนิดทำให้ไม่รู้ว่าตอนนี้เหนือคุณกำลังติดอยู่ในภวังค์คำว่า เฮีย ที่อีกคนเอ่ยออกมาด้วยความลืมตัว
“…………”
“เหนือ..เหนือ!”
“ครับ!”
“เป็อะไรรึเปล่า ทำไมดูเหม่อๆ”
“อ้อ เปล่าครับเหนือแค่ไม่ชินที่คุณแทนตัวเองว่าเฮีย”
“สงสัยผมลืมตัวน่ะ ขอโทษที”
“มะ…ไม่เป็ไรครับ เหนือว่ามันก็ฟังดูเหมาะกับคุณดี”
“ถ้าคิดว่ามันเหมาะทำไมเหนือไม่เรียกผมว่าเฮียละ”ร่างสูงหันมาพูดแซวคนข้างๆเล็กน้อยและทัน
ได้เห็นว่าใบหน้าสวยกำลังขึ้นสีแดงระเื่อย่างน่าเอ็นดู
“เื่นั้นมัน…”คนเด็กกว่าได้แต่เอ่ยติดขัดและพยายามเสนัยตาสวยหลบคนที่กำลังจ้องมองมาที่
ตนเองเป็ระยะๆ เหนือคุณรู้สึกว่าตอนนี้ใบหน้าตนเองนั้นร้อนเหมือนอยู่ในเตาอบก็ไม่ปาน
“ถึงแล้ว เตรียมตัวเถอะ”พูดจบร่างสูงทำการขับรถยนต์คันหรูเข้าไปจอดยังที่จอดรถที่ทางตลาดได้
เตรียมไว้ให้สำหรับลูกค้าที่มาจับจ่ายซื้อของที่ตลาด
หลังจากที่ทั้งคู่เดินเข้ามาภายในตลาดที่สองข้างทางเดินเต็มไปด้วยของกินที่หลากหลายทำให้
เหนือคุณจากที่ตอนแรกไม่ได้รู้สึกหิวก็เริ่มหิวขึ้นมาจนมองอะไรก็น่ากินไปหมด ตลาดนี้ถือว่ามีขนาดใหญ่มากถ้าเทียบกับตลาดทั่วไปและทางเ้าของยังมีการจัดเป็ล็อกทางเดินที่เป็แนวยาวหลายล็อกไว้ให้สำหรับร้านค้าได้เข้ามาจับจองขายของกันและตรงกลางของแต่ละล็อกก็จะมีทางเดินไว้สำหรับให้ลูกค้าเดินขนาดทางเดินไม่ได้ใหญ่มากเป็ขนาดที่สามารถเดินสวนกันได้แบบพอดีไม่เบียดเสียดกัน ในขณะที่เดินอยู่เหนือคุณก็เดินตรงไปยังร้านขายของกินร้านหนึ่งที่มีลูกค้ายืนรออยู่2-3คน ปีขาลที่เดินอยู่ข้างจึงจำต้องเดินตามคนร่างเล็กไปด้วย
“คุณๆกินไหม ผัดไทร้านนี้ดูน่ากินมาก”ร่างโปร่งบางหันมาเอ่ยถามคนที่เดินตามมาข้างหลัง
เพื่อที่จะได้สั่งทีเดียว
“ซื้อไปสัก2ห่อก็ได้แล้วเดี๋ยวกลับไปกินด้วยกัน”
“โอเคครับ…ป้าครับผัดไท2ห่อครับ”เหนือคุณเมื่อเอ่ยกับร่างสูงจบก็หันไปสั่งผัดไทกับแม่ค้าทันที
ทั้งสองยืนรออยู่ประมาณ10นาทีก็ได้ผัดไทมา2ห่อตามที่สั่ง ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปหาของกินและซื้ออย่างอื่นกลับห้อง เมื่อได้ของกินที่้าพอแล้วทั้งคู่ก็เดินเล่นดูของกันอยู่อีกสักก็ไปเจอร้านขายพวงกุญแจแฮนเมดที่ดูแล้วน่ารักมากๆในสายตาเหนือคุณ และไม่รอช้าร่างโปร่งบางหันไปมองปีขาลนิดนึงก่อนจะเอ่ยชวนคนร่างสูงไปดูพร้อมกับมือเรียวสวยดึงไปที่ชายแขนเสี้อของปีขาลเพื่อที่จะให้เดินไปด้วยกัน ร่างสูงไม่ได้ปฏิเสธอะไรได้แค่มองมือเรียวที่พยายามดึงแขนเสื้อตนอยู่ด้วยรอยยิ้มเอ็นดู
“คุณไปดูร้านนั้นกัน”
“………...”
“พี่ครับ พวงกุญแจพวกนี้ขายยังไงครับ”
“อันละ39บาทจ้าถ้าซื้อคู่พี่ลดให้เหลือ60บาท”
“คุณสนใจไหม”
“เธอเลือกมาเลย เฮียไม่สันทัดเื่นี้”
“ได้!”
“สนใจอันไหนลายไหนเลือกได้เลยนะ”ร่างบางหันไปยิ้มให้เ้าของร้านเล็กน้อยก่อนจะมองหาชิ้นที่
ตนเอง้า มองหาสักพักเหนือคุณก็เลือกหยิบมาสองอัน อันหนึ่งเป็รูปเสือตัวอ้วนน่ารัก อีกอันเป็รูปแมวน้อยสีขาวดูน่ารักเหมือนกัน เมื่อตัดสินใจได้แล้วเหนือคุณทำการจ่ายเงินและเดินออกจากร้านและทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปยังรถของปีขาลที่จอดอยู่ที่ลานจอดรถก่อนจะกลับไปยังคอนโดฯหรู
ณ คอนโดฯS
หลังจากกลับมาจากตลาดก็เป็เวลาเกือบ2ทุ่มแล้วทั้งเหนือคุณและปีขาลตัดสินใจว่าจะอาบน้ำ
ก่อนแล้วค่อยออกมากินข้าวและขนมต่างๆที่ทั้งคู่เลือกซื้อมา หลังจากทานอะไรเสร็จเหนือคุณก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เอาพวงกุญแจที่ตนซื้อมามอบให้กับปีขาล ร่างบางจึงหันหลังกลับเข้าไปภายในห้องและรื้อกระเป๋าใส่ของที่ตนเอาติดไปด้วย ไม่นานก็เจอถุงพวงกุญแจขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มีลวดลายน่ารักๆที่ถุงเหนือคุณหยิบถุงนั้นขึ้นมาและเดินออกจากห้องนอนไปยังห้องนั่งเล่น
“คุณ เราให้คุณเลือกก่อนว่าจะเอาลายไหน”พูดจบเด็กหนุ่มก็หยิบพวงกุญแจสองอันออกมาจากถุงพลาสติกและยื่นไปตรงหน้าของร่างสูง ปีขาลหลังจากเห็นว่าตรงหน้าตนเป็พวงกุญแจที่มีลายเสือตัวอ้วนหน้าตาประหลาดตัวหนึ่งกับแมวน้อยสีขาวหน้าตาหน้ารักเหมือนกับคนตรงหน้าอีกหนึ่งอัน
“ทำไมถึงเป็เสือกับแมว”ร่างสูงเอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยความสงสัย
“ก็ชื่อคุณแปลว่าเสือเราเลยเลือกเสือมา ส่วนแมวนั่นเป็ความชอบของเราเอง”
“งั้นเฮียเลือกแมว”
“อ้าว ทำไมครับน้องเสือไม่น่ารักตรงไหน?”
“ไม่เคยได้ยินเหรอ เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้”
“เอ๊ะ…”
“หึ อีกอย่างเฮียชอบแมวที่ดูเหมือนเธอมากกว่า”
“อะ…คือ”เหนือคุณได้แต่อึกอักพูดไม่ออกและใบหน้าสวยก็ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่าเอ็นดู เหนือคุณไม่รู้ว่าคนอย่างปีขาลแค่พูดหยอกตนเองเพื่อกลั่นแกล้งให้ทำตัวไม่ถูกหรือเป็คำพูดจริงๆที่ออกมาจากใจกันแน่ และตอนนี้เหนือคุณก็ไม่รู้จะหาคำพูดไหนมาพูดกับร่างสูงตรงหน้าดี
“เรียกเฮียได้แล้ว คำว่าคุณมันดูห่างเหินไปเฮียไม่ชอบ”
“แต่เราไม่ชิน”
“ก็เรียกบ่อยๆเดี๋ยวก็ชินเองนั่นแหละ”
“เรา…เราขอตัวก่อนดีกว่า”เมื่อหาคำพูดมาโต้แย้งคนอายุมากกว่าไม่ได้ ร่างบางเลยตัดสินใจที่จะหนีเข้าห้องของตนเองดีกว่า
“หึ”
“ฝันดีครับ…เอ่อ…เฮียปี”พูดจบร่างบางก็หันหลังพร้อมใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความเขินอายเดิน
กลับเข้าห้องนอนไปทันทีโดยไม่หันมามองร่างสูงของคนอายุมากกว่าที่มองตามร่างของเด็กหนุ่มไปโดยไม่ละสายตาพร้อมกลับยกยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู ปีขาลไม่เคยคิดเลยว่าเด็กหนุ่มที่พึ่งเจอกันเป็ครั้งที่2จะทำให้ตนรู้สึกเอ็นดูได้มากขนาดนี้ไม่ว่าจะเป็รูปร่างหน้าตาที่ดูดีและนิสัยที่น่ารักของเ้าตัวนั่นก็ด้วย มันทำให้เขาอยากจะแกล้งอยากจะหยอกให้อีกคนรู้สึกกระวนกระวายอย่างอดไม่ได้เพราะเวลาอีกคนทำตัวไม่ถูกมันช่างน่ามองมากๆในสายตาของปีขาล รวมถึงใบหน้าที่แดงระเรื่อด้วยความเขินอายนั่นก็ช่างน่ารักมากจริงๆ
1K
