ภายในป่าแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลไปจากสถานที่ของศึกแย่งชิงโลหิตศักดิ์สิทธิ์คราวก่อนมากนัก....
มีสตรีผู้หนึ่งที่มีใบหน้างดงามเป็อย่างยิ่งกำลังเดินอยู่ภายในป่าแหงนี้
คนผู้นี้เห็นได้ชัดว่าเป็หนึ่งในห้าปีศาจแห่งอาณาจักรดาบสีขาว ฮาวาอิน!!
หลังจากเห็นพลังที่สาวน้อยหน้ากากดำแสดงออกมาในศึกแย่งชิงโลหิตศักดิ์สิทธิ์ ความสนใจที่มีต่อนางของฮาวาอินก็ได้เพิ่มขึ้นเป็อย่างมาก
ตอนนี้นางจึงได้พยายามที่จะตามหาเบาะแสทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับสาวน้อยหน้ากากดำ
และนางก็มาที่นี่เพียงตัวคนเดียวเท่านั้น เื่นี้นางไม่อยากให้ผู้คนรู้เห็นมากจนเกินไปด้วยเหตุผลบางอย่าง…
ฮาวาอินได้เดินทางอยู่ภายในป่าแห่งนี้มาได้หนึ่งวันเต็มแล้ว แต่นางก็ยังคงไม่พบเบาะแสอะไรที่เกี่ยวข้องกับสาวน้อยหน้ากากดำเลยแม้แต่น้อย…
เวลานี้เอง…
ฮาวาอินได้เดินมาเจอลำธารเล็กๆแห่งหนึ่งเข้า และตัวนางเริ่มที่จะรู้สึกเหนื่อยล้าบ้างแล้ว นางจึงเลือกที่จะหยุดพักอยู่ที่ลำธารแห่งนี้ชั่วคราว
''ข้าได้ออกเดินทางมาได้ราวๆหนึ่งวันแล้ว… แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสอะไรแม้แต่น้อย…
นี่ััของข้าในคราวนี้มันผิดพลาดงั้นรึ ั้แ่ข้าเกิดมาััพิเศษของข้าก็ไม่เคยผิดพลาดเลยแม้แต่ครั้งเดียว... อย่าบอกนะว่าคราวนี้มันจะผิดพลาดเป็ครั้งแรก ?''
ฮาวาอินพึมพัมออกมาเบาๆพลางใช้มือตักน้ำที่ลำธารขึ้นมาดื่ม
ตัวนางนั้นมีความสามารถพิเศษบางอย่างอยู่ มันเป็ความสามารถที่ตัวนางเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเกี่ยวกับมันมากเท่าใดนัก และตอนนี้นางก็กำลังใช้มันเพื่อตามหาสาวน้อยหน้ากากดำที่ตนสนใจอยู่
ทันใดนั้นเอง
นางก็รู้สึกแปลกใจเป็อย่างมาก…
''น้ำนี่มันอะไรกัน ? รสชาติของมันก็ปกติดี… แต่ทำไมมันถึงมอบความสดชื่นให้ได้มากมายขนาดนี้กัน ? ถ้าเช่นนี้… ข้าคงต้องนำมันติดตัวไปด้วยสักหน่อยแล้วล่ะ''
หลังจากดักน้ำใส่ไว้ในกระบอกไม้ไผ่ที่นางพกมาเป็ที่เรียบร้อย ฮาวาอินก็ได้ออกเดินทางต่อโดยทันที
โดยที่ฮาวาอินนั้นไม่รู้ตัวเลยว่าเมื่อครู่นางอยู่ใกล้กับสาวน้อยหน้ากากดำเป็อย่างมาก!!
หลังจากชีวานเข้าไปหาข้อมูลภายในเมืองมาได้มากพอตามที่้าแล้ว
นางก็ตัดสินใจที่จะพักอยู่ภายในป่าแห่งนี้ และเมื่อครู่ชีวานก็กำลังแช่น้ำอยู่ภายในลำธารเล็กๆ นั่นด้วยความผ่อนคลาย…
แต่ฮาวาอินก็ได้เดินผ่านมาพอดี
ยังดีที่ชีวานมีคาถาล่องหนอยู่จึงได้ใช้มันเพื่อซ่อนตัวจากฮาวาอินได้อย่างทันท่วงที
เนื่องจากตอนนั้นชีวานไม่ได้ใส่หน้ากากสีดำเอาไว้อยู่ นางจึงต้องหาวิธีที่จะซ่อนตัวจากฮาวาอิน และนี่ก็แสดงให้เห็นได้ว่าชีวานเชื่อฟังลัวชือฮุยเป็อย่างมาก
นางไม่คิดที่จะให้ใครอื่นที่นางไม่ไว้วางใจได้เห็นใบหน้าของนาง
เพราะเหตุนี้จึงทำให้ฮาวาอินไม่ได้สังเกตุเลยว่าลำธารแห่งนี้ได้มีนางฟ้าตัวน้อยๆ กำลังเล่นน้ำอยู่ภายในรำธารแห่งนี้ หากนางได้เห็นเข้า ก็คงไม่พ้นที่จะหลงใหลไปกับทัศนียภาพตรงหน้า….
หลังจากฮาวาอินจากไปแล้ว ชีวานก็ยังไม่ได้คลายคาถาล่องหนออก
นางได้ถอนหายใจด้วยความโล่งใจ
''พี่สาวคนนั้น… ทำไมยังอยู่ที่นี่อีกล่ะ หรือว่านางเองก็พักอยู่ภายในป่าแห่งนี้เหมือนกันกับข้า ?''
หลังจากสวมใส่หน้ากากสีดำเสร็จสิ้นแล้ว
ชีวานก็พุ่งตามไปยังทิศทางที่ฮาวาอินได้เดินจากไป
ถึงแม้ตอนนี้ชีวานจะมีเื่ให้ทำเยอะแยะ แต่นางก็จะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้
หลังจากผ่านพ้นประสบการณ์เลวร้ายที่ดวงดาวลีฟานมาแล้วมันก็ได้ทำให้ชีวานเติบโตขึ้นเป็อย่างมาก
นางจึงพยายามที่จะหาข้อมูลเื่ที่้าจะทำให้ครบถ้วนเสียก่อน หลังจากนั้นก็ค่อยวางแผนให้รอบคอบก่อนที่จะลงมือทำเื่เ่าั้… เพราะงั้นแล้ว่เวลานี้ก็เปรียบเสมือน่เวลาพักผ่อนของชีวานนั่นเอง
นางจึงตามฮาวาอินไปด้วยความสนอกสนใจ เพราะสำหรับชีวานแล้วฮาวาอินก็เปรียบเสมือนพี่สาวผู้งดงามคนหนึ่ง ที่ตนได้เผชิญหน้ามาแล้วก่อนหน้านี้…
ฮาวาอินไม่ได้รู้ตัวเลยว่าตนกำลังถูกสะกดรอยตามโดยสาวน้อยหน้ากากดำคนที่นางกำลังตามหาอยู่…
''สถานที่ข้างหน้านี้…
จากที่ข้าเคยได้ยินมานั้น ดูเหมือนมันจะเป็โบราณสถานที่ถูกค้นพบเมื่อนานมาแล้ว ซึ่งภายในนั้นก็มีของล้ำค่ามากมายที่ได้ถูกค้นพบ
เวลานี้ก็คงกลายเป็โบราณสถานร้างไปแล้ว… แต่ก็ไม่แน่ว่าสาวน้อยหน้ากากดำอาจจะอยู่ที่นั่นก็เป็ได้!!''
กล่าวจบฮาวาอินก็เพิ่มความเร็วขึ้นและพุ่งไปยังทิศทางของโบราณสถานร้างโดยทันที…
ตอนนี้ฮาวาอินได้มาถึงยังหน้าทางเข้าโบราณสถานร้างเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนปราสาทขนาดใหญ่ที่ได้พังทลายลงมา แต่ถึงแม้จะเป็เช่นนั้นภายในของมันก็ยังคงมีบางส่วนที่ไม่ถูกทำลายไปทั้งหมดห้องบางห้องก็ยังถือว่าสามารถอยู่อาศัยได้ด้วยซ้ำหากทำความสะอาดให้ดีพอ…
เมื่อเห็นเช่นนี้ฮาวาอินก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจเป็อย่างมากว่าสาวน้อยหน้ากากดำจะต้องพักอาศัยอยู่ในสถานที่แห่งนี้เป็แน่
แม้แต่ชีวานที่ลอบติดตามมาก็ยังคงตกตะลึงกับปราสาทที่พังทลายลงมาแห่งนี้
และนางก็ได้คิดเช่นกันว่าสถานที่แห่งนี้หากทำความสะอาดให้ดีพอก็จะสามารถใช้เป็ที่พักได้อย่างดีเลยทีเดียว ซึ่งชีวานเองก็กำลังตามหาสถานที่แบบนี้อยู่ด้วยพอดี เวลานี้นางจึงรู้สึกว่าฮาวาอินช่างเป็พี่สาวที่แสนดีจริงๆ เพราะนางถึงกับนำทางตนจนมาเจอเข้ากับสถานที่แบบนี้…
ซึ่งฮาวาอินไม่ได้รู้เลยว่าตนได้ทำประโยชน์ให้แก่สาวน้อยหน้ากากดำคนที่นางกำลังตามหาอยู่โดยไม่ได้ตั้งใจเข้าให้แล้ว
''คงต้องตรวจดูตามห้องต่างๆสินะ ? ไม่แน่ข้าอาจจะโชคดีเปิดไปเจอน้องสาวคนนั้นกำลังหลับพักผ่อนอยู่ก็เป็ได้…''
กล่าวจบฮาวาอินก็ได้ไล่ตรวจสอบดูตามห้องต่างๆที่สามารถเข้าไปได้โดยทันที…
ตอนนี้เวลาได้ผ่านไปราวๆสามสิบนาทีได้แล้ว แต่ทางฮาวาอินนั้น ยังสำรวจได้ไม่ถึงครึ่งของปราสาทหลังนี้เลย
และในตอนนี้เองฮาวาอินได้เปิดประตูของห้องที่ดูธรรมดาเป็อย่างมากหากเทียบกับห้องอื่น
ทันทีที่เปิดออกฮาวาอินก็สามารถััได้ถึงไอพลังธาตุปฐีเข้มข้นสายหนึ่ง!!
''ธาตุปฐีเข็มข้นขนาดนี้… นี่เป็ฝีมือของใครกัน ? หรือว่ายังมีสมบัติล้ำค่าบางอย่างที่ยังไม่ถูกค้นพบหลงเหลืออยู่ ?''
ชีวานที่ลอบติดตามมานั้นไม่ได้รู้สึกตกตะลึงเหมือนฮาวาอิน เพราะไอธาตุระดับนี้ถือว่าธรรมดาเป็อย่างมากหากเทียบกับไอธาตุในดวงดาวลีฟาน…
ภายในห้องแห่งนี้หากมองดีๆจะสามารถรู้ได้ทันทีว่าเป็ห้องของสตรี แต่ที่แปลกประหลาดก็คือโต๊ะเครื่องแป้งที่ใช้สำหรับตกแต่งใบหน้า… ในส่วนของกระจกนั้นว่างเปล่าและไม่มีเศษกระจกเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับเป็โพรงที่ทอดยาวออกไป จนไม่สามารถมองเห็นจุดสิ้นสุดได้ และขนาดของโพรงนี้มนุษย์ไม่มีทางที่จะลอดผ่านไปได้อย่างแน่นอน
และเวลานี้เองก็ได้เกิดแรงสั่นไหวที่โพรงนั่น
''มีอะไรบางอย่างกำลังจะออกมาจากโพรงนั่น!!''
ฮาวาอินเริ่มตื่นตระหนกขึ้นมา
ชีวานที่แอบตามมาก็ไม่ต่างกัน
และเวลานี้เองก็ได้มีไก่สีน้ำตาลตัวหนึ่งลอดออกมาจากโพรงนั่น…
''ไก่... แรงสั่นไหวนั่นเกิดจากไก่ตัวนี้งั้นรึ ?''
ไก่ตัวนี้ไม่ต่างไปจากไก่ปกติสักเท่าไหร่ เพียงแต่มันมีขนสีน้ำตาลทั้งตัว
และดูเหมือนมันจะโกรธเป็อย่างมากที่มีคนมารบกวนมัน
มันจึงกระพือปีกเพื่อปลดปล่อยขนสีน้ำตาลเข้มของมันไปทางฮาวาอิน
ฮาวาอินคิดว่ามันก็คงเป็แค่ขนไก่ธรรมดาๆจึงไม่ได้ป้องกันตัวเองเลยแม้แต่น้อย…
แต่ทันทีขนนั่นััโดนร่างของนางก็ราวกับมีคนโยนหินใส่นางด้วยความเร็วสูงมันทำให้ฮาวาอินได้รับาเ็ในทันที
แต่ยังดีที่ขนไก่นั่นััโดนส่วนที่ไม่ค่อยอันตรายเท่าไหร่นัก ตอนนี้นางจึงแค่าเ็ธรรมดาเล็กน้อยเท่านั้น…
หลังจากััได้ถึงความแข็งแกร่งของไก่สีน้ำตาลตัวนี้ ฮาวาอินก็ได้เริ่มเอาจริงทันที
นางได้ปลดปล่อยพลังปราณของตนออกมาทันที จากนั้นนางก็ได้ร่ายคาถาบางอย่างออกมา
''ศรวารี!!''
ไอธาตุน้ำลอยออกมาอยู่รอบๆตัวฮาวาอิน นางควบกลั่นมันจนออกมาเป็ลูกศรน้ำ จากนั้นนางก็ปลดปล่อยศรน้ำพุ่งไปยังทิศทางของไก่สีน้ำตาลตัวนั้นทันที
ไก่น้ำตาลไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวศรน้ำแม้แต่น้อย มันกระพือปีกออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้ขนที่ออกมาไม่ได้มีแค่สีน้ำตาลอย่างเดียว หากมองดีๆจะเห็นได้ว่ามีสีทองแดงผสมอยู่ด้วยเล็กน้อย…
ทันทีที่ขนไก่ปะทะเข้ากับศรน้ำก็ได้เกิดระเปิดขึ้น ส่วนบริเวณที่ปะทะกันนั้นมันได้เปลี่ยนเป็กำแพงปฐีไปแล้ว!!
''ระดับปราณปฐี!! เ้าไก่บ้านี่… ระดับของมันอยู่ที่ระดับปราณปฐีเลยงั้นรึ ?''
สัตว์อสูรนั้นต่างจากมนุษย์ สัตว์อสูรไม่จำเป็ที่จะต้องฝึกฝนปราณดั่งเช่นมนุษย์
ทันทีที่พวกมันเกิดมาพวกมันก็มีพลังปราณติดตัวมาั้แ่เกิดแล้ว และหากอสูรมีระดับพลังเพิ่มขึ้น แกนกลางของมันก็จะเปลี่ยนสีไปตามระดับนั้นๆ
เวลานี้ฮาวาอินจึงเริ่มที่จะกดดันขึ้นมาบ้างแล้ว… ถึงแม้ปกติแล้วตัวตนระดับห้าปีศาจทุกคนจะสามารถต่อสู้ข้ามขั้นกับระดับปราณปฐีขั้นต้นได้ไม่ยากเท่าใดนัก แต่ตอนนี้ฮาวาอินได้รับาเ็จากความประมาทของนางที่คิดว่าไก่ระดับปราณปฐีตัวนี้เป็แค่ไก่ธรรมดา ในการต่อสู้กับพวกที่ระดับสูงกว่าทั้งๆที่าเ็อยู่นั้น มันเป็เื่ที่ยากเป็อย่างยิ่ง
เวลานี้เอง
ชีวานที่เฝ้าดูอยู่นั้นก็ดูเหมือนเพิ่งจะหายใกับอาการาเ็ของฮาวาอิน
นั่นก็เพราะทั้งชีวิตของนางนั้นไม่เคยได้รับาเ็เลยแม้แต่น้อย รวมถึงการเห็นคนอื่นาเ็เอง นางก็ได้เห็นไม่บ่อยเช่นกัน เพราะงั้นชีวานจึงตื่นตระหนกกับเื่ทำนองนี้เป็อย่างมาก
ตอนนี้นางได้คลายคาถาล่องหนของตนออก และพุ่งเข้าไปช่วยฮาวาอินทันที
''เ้าไก่สีน้ำตาลหยุดเดียวนี้นะ!!''
ชีวานได้ะโไปยังทิศทางของไก่สีน้ำตาลทันที
เ้าไก่สีน้ำตาลตัวนั้นหลังจากได้ยินเสียงะโของชีวานมันก็ได้หยุดลงตามเสียงะโของนางอย่างน่าประหลาด…
ฮาวาอินที่เตรียมจะต่อสู้กับไก่สีน้ำตาลตัวนั้นอย่างดุเดือดก็ใในเสียงะโข้างหลัง
นางได้หันไปดูก็ได้เห็นเด็กสาวตัวน้อยที่อายุยังไม่ถึงสิบปีที่สวมใส่หน้ากากสีดำอยู่
นางจึงได้ใช้ความคิดขึ้นมาในหัวทันที
(ทำไมไก่นั่นถึงหยุดล่ะ หรือว่าไก่ตัวนั้นจะเป็สัตว์เลี้ยงของสาวน้อยหน้ากากดำ ? ไม่งั้นแล้วมันจะหยุดตามเสียงของนางทำไม…
ถ้างั้นที่ข้าคิดว่าสาวน้อยลึกลับคนนี้จะอาศัยอยู่ภายในที่แห่งนี้ก็เป็ความจริงน่ะสิ!! ข้านี่ช่างเป็ผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ)
หลังจากยกยอตัวเองในใจเสร็จแล้ว
ฮาวาอินก็ได้ถามสาวน้อยหน้ากากดำด้วยแววตาเป็ประกายขึ้นมาทันที
''น้องสาว เ้าอาศัยอยู่ที่นี่อย่างนั้นรึ ? ทำไมไม่ทำความสะอาดที่แห่งนี้บ้างเล่า ฝุ่นเกาะเต็มไปหมดแล้วนะ และไก่นั่นเป็สัตว์เลี้ยงของเ้างั้นรึ ? มันแข็งแกร่งไม่สมกับรูปลักษณ์เลยนะ… แต่ถ้าพูดถึงเื่นี้... ไก่นั่นก็เทียบกับเ้าไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ…''
หลังจากชีวานได้ยินที่ฮาวาอินกล่าวก็รู้สึกได้ว่าพี่สาวคนนี้นางได้เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว
ชีวานจึงได้เริ่มอธิบายทันที
''ข้าไม่ได้อาศัยอยู่ที่แห่งนี้หรอกนะพี่สาว ตัวข้านั้นก็แค่แอบตามท่านมา ส่วนไก่นั่นก็ไม่ได้เป็สัตว์เลี้ยงของข้า และตัวข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมไก่นั่นถึงได้หยุดเมื่อข้าะโออกไป''
หลังจากที่ได้ฟังสาวน้อยหน้ากากดำอธิบาย ฮาวาอินก็รู้สึกหน้าแตกโดยทันที… เพราะตนได้เข้าใจผิดไปไกลลิบเลย…
เวลานี้นางจึงได้หัวเราะแห้งๆ
และได้คิดในใจ
(แต่ถึงยังไงข้าก็ทำเป้าหมายของตัวเองสำเร็จแล้ว… ยังไงซะข้าก็เป็ผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมอยู่ดีนั่นแหละ)
หลังจากสงบอารมณ์ได้แล้วฮาวาอินจึงได้ถามสาวน้อยหน้ากากดำเกี่ยวกับตัวตนของนาง…
แต่ชีวานก็ได้ขัดขึ้นมาเสียก่อน…
''พี่สาว... เื่เ่าั้เอาไว้ทีหลังเถอะ… ตอนนี้มาให้ข้ารักษาแผลให้ท่านก่อนเถอะ''
ฮาวาอินได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกดีเป็อย่างมาก ที่สาวน้อยคนนี้เป็ห่วงตนถึงขนาดนี้
นางจึงปล่อยให้ชีวานรักษาแผลของตนทันที…