เกือบเที่ยงคืน รถหรูสีดำเงา 3 คันแล่นด้วยความเร็วบนถนนเส้นหลักในเมือง
“อ๊า...ลินร้อน” พลอยไพลินนั่งอยู่บนตักของลีโอนาร์ทมือเรียวเล็กพยายามจะดึงทึ้งเสื้อผ้าของตัวเอง
โจชัวลอบมองเ้านายผ่านกระจกหลังเขาไม่เคยเห็นลีโอนาร์ทเป็แบบนี้กับเื่ของผู้หญิงคนไหนมาก่อน ทั้งคำพูดแววตาและสีหน้า แสดงออกถึงความห่วงอย่างชัดเจน
“เ้านายครับ จะทำยังไงต่อครับ”
ตอนแรกเขาตั้งใจจะลักพาตัวพลอยไพลินแล้วพาไปอิตาลีด้วยกันคืนนี้ซึ่งโจชัวทำเื่กับทางมหาลัยขอหญิงสาวไปฝึกงานต่อที่อิตาลีซึ่งเป็สำนักงานใหญ่ และจัดการเื่วีซ่าเรียบร้อยหมดแล้ว
“เลื่อนไฟท์เป็พรุ่งนี้ 6 โมงเช้าแล้วกันไปโรงพยาบาลก่อน”
“ได้ครับ”
“อื้ออ...คุณลีโอขา...ลินร้อนจังเลยค่ะ”ดวงตาพริ้มปรอยมองอย่างเชิญชวน กลีบปากแดงฉ่ำเริ่มไล้ไปตามลำคอร่างสูง
ลีโอนาร์ทปัดมือเล็กที่พยายามปลุกปั่นอารมณ์เขาอย่างไม่รู้ตัวเขาต้องใช้ความอดทนเป็อย่างมากกับภาพที่อยู่ตรงหน้า มือบางเลื่อนวางทับบนทรวงอกอิ่มของตัวเองแล้วขย่ำช้าๆ ในขณะที่สายตาก็จ้องมองมาด้วยความอ้อนวอนเหมือนลูกแมวตัวน้อย ๆ
ให้ตายเถอะ! เขาจะไม่ทน
“โจชัวจอดรถตรงนั้นก่อน แล้วลงไป” ลีโอนาร์ทออกคำสั่งพร้อมกับชี้ไปที่ซอยเปลี่ยวใต้ต้นไม้ใหญ่หลังจากที่โจชัวเดินลงจากรถแล้วไปขึ้นรถลูกน้องที่ขับตามมาอีกคัน ร่างสูงยกหญิงสาวให้เปลี่ยนเป็ท่านั่งค่อมมือเล็กพยายามลูบคลำหน้าอกที่แน่นไปด้วยมัดกล้ามของเขา ชายหนุ่มไม่รอช้าบดจูบตามแรงปรารถนาเรียวลิ้นหนาชอนไชตามริมฝีปากบาง หลังหนู ลำคอ ชายหนุ่มแทบลืมหายใจเมื่อได้ััเรือนร่างเล็กมือกร้านจูโจมลูบลงบนดอกกุหลาบงามอย่างสั่น ๆ แต่ก็ติดปราการสำคัญกั้นอยู่จึงยกตัวหญิงสาวขึ้นเพื่อถอดกางเกงออก
ลีโอนาร์ทกดหญิงสาวนอนราบตามความยาวของเบาะรถเมื่อเกาะอกหนังสีขาวม้วนตกมาอยู่ตรงเอวบาง บราสีขาวแบบปีกนกก็ตกลงบนพื้นรถทันทีเขาพรมจูบทั่วไปหน้างามก่อนจะซุกไซ้ซอกคออย่างหิวกระหาย
“อ๊า...ลิน...ทรมาน...ค่ะ” สองมือหนาแบ่งกันทำหน้าที่มือหนึ่งขยี้ตรงเม็ดทับทิมข้างซ้าย อีกมือขย่ำอกอิ่มข้างขวา พลอยไพลินกระชากเสื้อเชิ้ตให้พ้นตัวชายหนุ่มและเบียดร่างเล็กของตัวเองเข้าหาอย่างกระสัน“ช่วย...ลินด้วย...ร้อน...อ๊า” ร่างสูงมองใบหน้าเคลิบเคลิ้มของเธอแล้วยิ่ง้ามากขึ้นจึงเลื่อนตัวไปตรงใจกลางสาวก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวคลี่ดอกกุหลาบงาม
เฮือก!เขาแทบหายใจไม่ทั่วท้อง มันสะอาด มันสวยกว่าที่เขาเคยเจอ ลิ้นร้อนค่อย ๆเตะชิมภายนอกก่อนจะชอนไชไปตามร่องสาวอย่างที่ไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน
"อะ อ๊าาา ลิน ลิน ร้อน"เสียงหวานครางออกมาแบบไม่ได้ศัพท์ “อ๊า...อะ...ลิน...อื้ออ” ยิ่งพลอยไพลินร้องดังมากเท่าไหร่ชายหนุ่มก็ฮึกเหิมมากเท่านั้น นิ้วชี้ค่อย ๆ แทรกเข้าไปในโพรงสวาทที่ยังไม่เคยมีสิ่งใดล่วงล้ำเข้าไป
“อ๊า อะ ซี๊ด เจ็บ ลินเจ็บ!” พลอยไพลินสะท้านเฮือกสะโพกที่ถดหนีถูกดึงเขามา นิ้วเรียวยาวจู่โจมตรงจุดอ่อนไหว ชักเข้าชักออกตามอารมณ์ลิ้นร้อนและนิ้วมือทำงานผสานกันอย่างรู้หน้าที่ร่างเล็กยกสะโพกขึ้นเมื่อความรู้สึกไปรวมอยู่ตรงช่องท้องก่อนที่จะกระตุกเกร็ง
“กรี๊กกกก” ชายหนุ่มรับรู้ถึงแรงตอดถี่ๆ ที่นิ้ว กุหลาบสีแดงสดคลายน้ำหวานออกมา ลิ้นหนากวาดต้อนเข้าปากอย่างตะกละตะกลามพลอยไพลินนอนหอบหายใจด้วยความอ่อนเพลียและหมดสติไป
ลีโอนาร์ท้ามากกว่านี้แต่เขา้าให้พลอยไพลินมีสติรับรู้ไม่ใช่อยู่ภายใต้ฤทธิ์ยา ท่อนเอ็นแข็งโป๊กเต็มแน่นอยู่ภายในกางเกงสเลกสีดำ ชายหนุ่มปลดกระดุมและรูดซิปงัดเอาแท่งร้อนที่โอบล้อมไปด้วยเส้นเืปูดโปดออกมามือหนากำรอบและชัดรูดเป็จังหวะ
ดวงตาคมมองร่างเล็กที่นอนระทวยอยู่บนเบาะอีกมือลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอ แม้พยามยามหักห้ามใจแต่ก็ไม่สามารถทำได้เขา้ามากกว่านี้ จึงลุกไปแทรกอยู่กลางหว่างขาของพลอยไพลิน มือหนาจับแก่นกายพาดไว้บนดอกไม้งามก่อนจะจับน่องหญิงสาวบีบชิดเข้ามาร่างกำยำเริ่มขยับเป็จังหวะ
“อ๊า...ซี๊ดดดดด...ลิน...” ลีโอนาร์ทแบบคลั่งเมื่อัักับความรู้สึกแบบนี้สะโพกหนาโยกกระแทกกระทั้นเร่งความเร็วเมื่อเริ่มเห็นปลายทาง์
“อึก...อะ...อ๊าส” สายธารสีขาวขุ่นถูกพ่นออกมาบนดอกไม้งามมีบางส่วนกระเด็นไปบนท้องน้อย ร่างสูงก้มลงซบกับอกอวบก่อนจะจุมพิตไปที่ขมับหนัก ๆอย่างเหนื่อยหอบ ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะมีความสุขได้เต็มที่ขนาดนี้ถ้าได้ร่วมรักกันจริง ๆ ความรู้สึกของเขาจะขนาดไหน
ร่างกำยำชื้นเหงื่อเช็ดทำความสะอาดร่างของพลอยไพลินและของตัวเองเมื่อแต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็เรียกโจชัวมาขับรถพาไปโรงพยาบาล เขากลัวว่าฤทธิ์ยาจะตกค้างอยู่ที่ตัวพลอยไพลินเมื่อนึกถึงเื่นี้ เขาก็อดหวั่นใจไม่ได้ ถ้าเขาไม่วางแผนลักพาตัวหญิงสาวจนรู้ว่าพลอยไพลินไม่ได้กลับบ้านถ้าเขาหาร่างเล็กไม่เจอหรือเจอช้ากว่านี้อะไรจะเกิดขึ้น เห็นทีเขาต้องให้บอดี้การ์ดคอยตามเธออยู่ห่างๆ แล้ว
645
