ฝอยทองเป็ยองใย เหมือนเส้นไหมไข่ของหวาน
คิดความยามเยาวมาลย์ เย็บชุนใช้ไหมทองจีนฯ
*****
ข้อมูลเบื้องต้น
ั้แ่จำความได้ ชีวิตก็ไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีกระทั้งพ่อและแม่คอยโอบอุ้ม มีแม่ครูประนอม คุณแม่ของเด็กๆ ทุกคนในบ้านเด็กกำพร้า บ้านเมตตา ที่ใครๆ เขาเรียกกัน บ้านเมตตาที่แสนจะขาดแคลน มีพี่รุ่นต่อรุ่นที่คอยส่งเสียแล้วแต่มีน้อยหรือมีมากในแต่ละเดือน นานที จะมีผู้ใจบุญมาให้ความอนุเคราะห์บ้าง เพราะบ้านเมตตาแห่งนี้ตั้งอยู่ในสลัมเลียบคลองน้ำเน่าแห่งหนึ่งในประเทศไทย น้อยคนที่อยากจะเข้ามา ทนอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ยากจะรับแบบนี้
ส่วนเธอเด็กที่เกิดในห่อผ้าหน้าบ้านเมตตา ที่คุณแม่ประนอมเก็บมาเลี้ยง 14 เมษา คือวันเกิดของเธอ อนิจจาวันสงกรานต์เขาเล่นน้ำกัน แม่ยังมีเวลาว่างเอาเธอมาทิ้งให้คนอื่นเลี้ยง เธอได้แต่หวังว่าผู้ให้กำเนิดจะมีเหตุผลเพียงพอ เธอ นางสาว เมษา ปีดี เติบโตมาในบ้านเด็กกำพร้า และมีข้าววัดหล่อเลี้ยงจนจบมัธยมปลาย
เพราะความสงสารเด็กร่วมชะตากรรมเธอจึงอุทิศตนเป็ที่พึ่งของทุกคน ด้วยอาชีพขายข้าวแกงและอาหารตามสั่ง ต้องขอบคุณหนี้รายวันที่ให้ยืมเงินทุน
กว่าจะใช้หนี้หมดเกือบได้เป็เมียพวกเก็บเงินกู้ พวกมันขู่เธอไว้แบบนั้น หากใช้หนี้พวกมันไม่หมดก็ต้องเป็เมียขัดดอกแทน แต่เธอก็ผ่านมาได้จนอายุ 29 ปี ยังครองความโสดบนคานทองเสริมใยเหล็ก เื่ทุกอย่างน่าจะเป็ไปด้วยดี ถ้าไม่มีเหตุให้ตายไปพร้อมความสาวโสดจนเสียของ
ตีห้าออกไปซื้อของที่ตลาด ขากลับถูกรถขี้เมาที่ไหนก็ไม่รู้ชนตาย ลืมตาอีกทีจากแม่ค้าอาหารตามสั่ง ทะลุมิติมาเป็เด็กจรจัด นอนตายด้วยพิษไข้ในโพรงไม้ในป่าแห่งหนึ่ง นึกแล้วก็ขำตัวเอง ภพที่แล้วเกิดในห่อผ้า ทะลุมิติมาเกิดใหม่ทั้งที เสือกเกิดในโพรงไม้ แบบนี้หนังหน้าจะงดงามเหมือนนางไม้ไหมว๊ะนังเมษา
แล้วกับชีวิตใหม่ที่พึ่งได้มา เด็กน้อย อายุ 13 ย่าง 14 ปี กับความทรงจำของเด็กคนนี้ที่วันๆ เอาแต่ร้องรำเล่นดนตรี หัดเขียนหัดอ่าน ก็พอช่วยให้เธออ่านออกเขียนได้กับชีวิตใหม่นี้ก็ไม่แย่เกินไปนัก แล้วจะทำอย่างไรถึงจะไม่ตายอีกรอบ ใครช่วยบอกที
จาก เมษา สาวเหลือน้อย อายุ 29 สู่สาวน้อย อายุ 13 เอาว๊ะอย่าคิดอะไรมาก มีชีวิตใหม่ทั้งทีหาสามีให้ได้สักคนเผื่อตายอีกรอบจะได้ไม่อายท่านยม งานนี้นอกจากเงินก็สามีนี่แหละที่้า
****