เวลาผ่านไป...
ร่างเล็กถูกนำมาที่บ้านพักหลังป่า ซึ่งบลูเองก็ไม่เคยผ่านมาแถวนี้เลยสักหน อาจจะด้วยค่ายทหารเต็มไปด้วยความมืดมิดและความเปลี่ยวเลยทำให้ร่างเล็กไม่กล้าออกไปไหน หลังจากฝึกซ้อมเสร็จเขาก็กลับเข้าไปนอนที่ห้องดังเดิม ซึ่งก่อนนอนริมฝีปากก็ต้องทำงานให้ทหารคนอื่นสบายตัวก่อนทุกครั้ง!
“เข้าไป”
“ท…ที่นี่…บ…บ้านใครครับ”
“ท่านนายพลไกรศร”
เมื่อบลูได้ยินเช่นนั้นขนตามร่างกายก็ลุกชูชันอัตโนมัติ...
นายพลไกรศรเป็นายทหารยศใหญ่ร่างกำยำน่ากลัว ใบหน้าของเขาเข้มขรึมและบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลา แม้อายุจะอยู่เลยสี่ แต่ความแข็งแรงก็ฉายออกมาจากมัดกล้ามเนื้อดิบเถื่อนบนผิวสีแทนเข้ม ความโหดของท่านนายพลนั้นเป็ที่ร่ำลือจนไม่มีนายทหารคนไหนกล้าประจันหน้า
บลูเห็นชายคนนั้นวันแรกตอนเข้ากรมใหม่ๆ...
และเด็กหนุ่มก็ไม่้าที่จะเห็นแววตาดุร้ายนั่นอีก!
“พ…พาผมมาหาท่านนายพลทำไมครับ ครูฝึกสั่งลงโทษผมเองไม่ได้หรอ”
“กูต้องไปจัดการพวกเวรนั่นต่อ และที่สำคัญ กูไม่ได้พามึงมาลงโทษ”
“….ล….แล้วพาผม….มาบ้านพักท่านนายพลทำไมครับ”
“ก็ดีกว่ามึงอยู่กลางดงพวกนั้นมั้ยล่ะ อยู่บ้านหลังนี้ก็ทำงานตามที่ท่านไกรศรสั่ง เดี๋ยวกูจะสั่งคนเก็บข้าวของมึงมาให้ และต่อจากนี้ไม่ต้องกลับไปนอนในค่ายเดิมอีกแล้ว”
“ต…แต่…”
“เข้าใจมั้ย!”
“ข…เข้าใจครับ”
เด็กหนุ่มเม้มปากแน่นด้วยความกลัว เมื่อครูฝึกส่งถึงหน้าบ้านเสร็จแล้ว เขาก็เดินจากไปโดยที่ไม่บอกให้บลูต้องทำอย่างไรต่อ ใบหน้าหวานสวยหันไปมองบ้านที่เปิดไฟอยู่ด้านใน ท่าทางจะมีคนอยู่ในนั้นแล้ว และชายคนนั้นก็เป็ใครไปไม่ได้นอกจากผู้ชายที่เด็กหนุ่มกลัวมากที่สุด!
“แบบนี้….ขอโดนลงโทษจากครูฝึกดีกว่า”
บลูเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับกลั้นใจเคาะประตู แต่ไม่ว่าจะเคาะนานแค่ไหนก็ไม่มีใครออกมาเปิดต้อนรับ ตอนนี้ร่างเล็กไม่มีทางไปไหนได้อีก เขาจะกลับไปยังค่ายนอนก็ไม่ได้เพราะเสียงนกหวีดและเสียงร้องะโจากการลงโทษดังสนั่นไปทั่ว แต่จะให้เข้าไปด้านในเพื่ออธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นก็อับอายเกินกว่าจะพูด
ดวงตากลมโตจ้องมองหาที่อื่น...
เขาหวังว่าคืนนี้จะมีที่ซุกหัวนอนซักที่...แต่ประตูบ้านพักที่เต็มไปด้วยความรู้สึกวังเวงกลับเปิดต้อนรับเขาจนได้!
แกรก...
“มาแล้วหรอ”
“ผ…ผม”
“ไม่ต้อง ครูฝึกโทรมาบอกฉันแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น”
“….”
เสียงเข้มที่กล่าวออกมาจากริมฝีปากหนาทำให้บลูหน้าแดงก่ำ แต่สิ่งที่ทำให้ร่างเล็กใจสั่นไม่ใช่ใบหน้าดุร้ายของชายวัยเลขสี่ แต่เป็มัดกล้ามเนื้อหนาใหญ่ที่ขึ้นเป็ลอยตามหน้าท้อง แผงหน้าอกสีเข้มเด่นเป็มัดและดกอุยไปด้วยขนสีดำราวกับหมีป่ากระหายเื
นายพลไกรศรพึ่งจะกลับมาจากงานเลี้ยง...
และตอนนี้ร่างกายกำยำหนาแกร่งก็เต็มไปด้วยหยดน้ำและมีเพียงผ้าขนหนูผืนเล็กพันรอบเอว!
99K
