เบลล์ : พี่คริสอย่าเรียกเบลล์เสียงดังเหมือนเมื่อกี้อีกนะคะ อายเขา (สาวน้อยชิงงอลเพื่อกลบเกลื่อนความผิด)
คริส : อายอะไร ก็เราเป็รคนที่กินข้าวด้วยกันทุกวัน มาโรงเรียนด้วยกันทุกวัน ไม่ใช่เหรอ
นั่นไงรู้จริงด้วยเบลล์คริสในใจ
เบลล์ : เอ่อ!! พี่คริสอย่าเข้าใจผิดนะคะ ว่าเบลล์หวงพี่คริส เบลล์แค่รำคาญผู้หญิงพวกนั้นต่างหากที่ชอบให้เบลล์มาส่งจดหมายรัก ส่งของขวัญให้พี่คริสอยู่นั้นและ (สาวน้อยแก้วตัว)
คริส : หึ หึ จะหวงพี่ก็ไม่ว่านะ (คริสแกล้งแหย่ เพราะเขาเองก็ชอบที่จะเห็นท่าทีของเบลล์ที่หวงเขา หรืองอล หรือเป็เพราะว่าเขาเองก็ตกหลุมรักสาวน้อยคนนี้แล้ว)
เบลล์ : ใครจะไปหวงพี่กันล่ะ ไม่ได้เป็อะไรกันซะหน่อย
คริส : เอาล่ะๆเอาเป็ว่าวันนี้ทำดีมากค่ะ (คริสพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มและอบอุ่นขึ้น พร้อมกับเอามือไปลูบหัวของเบลล์เบาๆ โดยไม่แคร์สายตาของคนทั้งโรงอาหาร)
ในขณะที่คริสเอามือลูบหัวของเบลล์ เบลล์เองก็เหมือนตกอยูในพะวัง หัวใจเต้นแรงราวจะทะลุออกมาด้านนอก ใบหน้าร้อนผ่าว เบลล์เงยหน้าขึ้นมาสายตาของทั้งคู่ก็ผสานเข้าด้วยกัน นาทีนี้ทั้งคู่ไม่อาจปฎิเสธได้ว่าความรู้นี้มันพิเศษ พิเศษเกินพี่ชายน้องสาว
เบลล์ : โอ้ย! หยิกทำไมเนี่ย(เบลล์ร้องเสียงดังเมื่อมือของคริสเปลี่ยนจากลูบผมของเบลล์มาหยิกที่แก้มใสแดงระรื่อของเธอ กำลังโรแมนติกอยู่แล้วเชียว)
คริส : ทานข้าวได้แล้ว จ้องตานานๆเดียว......ช่างเถอะกินข้าวเดี๋ยวหมดเวลาพักเที่ยงก่อนพอดี ( คริสพูดไม่จบประโยค แต่ก็ต้องเปลี่ยนประโยคใหม่ เพราะเขาไม่อยากให้เบลล์อึดอัด ความรู้สึกของเขาพิเศษมากขึ้นทุกวัน แล้วความรู้สึกของเบลล์ล่ะคิดเหมือนเขารึเปล่า .......)
เบลล์ : หยิกมาได้แก้มนะไม่ใช่ขนมปัง เจ็บชะมัด
คริส : ก็มันน่าหยิกนี่ หึหึ
เบลล์ : งั้นเบลล์หยิกพี่คืนมั้งไหมล่ะ จะได้รู้ว่าคนโดนหยิกมันแจ็บแค่.......ไหน
พูดยังไม่ทันจบคริสก็ยื่นหน้าของเขาเข้ามาใกล้ๆๆหน้าของเบลล์ อย่างท้าทาย แต่กลับเป็เบลล์เองที่ไม่กล้า และเบื่อนหน้าหนี
เบลล์ : เบลล์ไปเรียนคะ (สาวน้อยพูดเสร็จก็รีบลุกออกไปเลย โดยที่ยังไม่ทานข้าวซักคำ แอลที่เดินมาจากซื้อยังไม่ทันได้นั่งทานเห็นเบลล์กึ่งวิ่งกึ่งเดินเธอเลยจำเป็ต้องวางจานข้าวแล้ววิ่งตามเพื่อนไป)
คริสได้แต่มองตามหลังสาวๆ แล้วอมยิ้มออกมา ด้วยพอใจในท่าที่ของเบลล์ที่แสดงอกกว่าเขินอายของนั้นเอง
แอล : อะไรของเธอเนี่ย!ฉันยังไม่ได้กินข้าวเลย
เบลล์ : ไม่ต้องกินแล้ว เดียวไปกินขนมในกระเป๋าฉันก็ได้
แอล : ขนมมาล่อตลอด
เบลล์ : แล้วจะกินไม่กิน
แอล : กินจ้า
ตลอดทั้งวันของวันนี้เบลล์เหมือนจะเรียนไม่รู้เื่จิตใจมันหว้าวุ่นไปหมด เธอจึงคิดว่าไม่ได้ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปเธอแย่แน่ วันนี้เธอจึงตกลงกับแอลว่าจะไปกินข้าวดูหนังหลังเลิกเรียนซะหน่อย
2K
